Reklama

Jezus pragnie przynieść człowiekowi swój pokój

2017-12-20 12:28

Katarzyna Dobrowolska
Edycja kielecka 52/2017, str. I

TER

O wymowie Betlejemskiego Światła Pokoju, potrzebie budowania pokoju wokół nas, dobrych relacjach w rodzinach i oczyszczaniu serca z kieleckim biskupem pomocniczym Marianem Florczykiem rozmawia Katarzyna Dobrowolska

Katarzyna Dobrowolska: – Od 29 lat z Groty Bożego Narodzenia w Autonomii Palestyńskiej – z miejsca, gdzie ponad 2 tysiące lat temu na świat przyszedł Zbawiciel – skauci zapalają Betlejemskie Światło Pokoju i niosą go w sztafecie przez różne kraje. Niedawno światło to przybyło także na naszą ziemię świętokrzyską. Jaka jest jego symbolika?

Bp Marian Florczyk: – Znaczenie światła i ognia ma bardzo głęboką wymowę, sięgającą do antycznej Grecji. Święty ogień płonął w czasie igrzysk odbywających się w Olimpii na ołtarzu Zeusa i nie można było go zagasić. Był symbolem obecności boga i pokoju. Teraz zbliżają się igrzyska olimpijskie i ogień już niesiony jest z Olimpii do Korei, jako symbol pokoju i nadziei. Jeśli sięgniemy do kręgu naszej kultury judeochrześcijańskiej, w Biblii ogień pojawia się jako znak obecności Bożej, Jego potęgi i chwały. Mojżesz w rozmowie z Bogiem widział krzew, który płonął ogniem. Kiedy Bóg zstąpił na Synaj, góra była spowita ogniem. Ogień towarzyszył Izraelitom przez cały czas wędrówki przez pustynię do Ziemi Obiecanej jako symbol opieki Boga. Właśnie z ognia Bóg przemawiał, kiedy przekazywał tablice Prawa Mojżeszowi. Ogień jest również znakiem oczyszczenia. Do tej symboliki ognia oczyszczającego nawiązywał Jezus Chrystus w swoim nauczaniu.
Betlejemskie Światło Pokoju to symbol i znak samego Jezusa Chrystusa, Światłości Świata, która pragnie zamieszkać w każdym ludzkim sercu, w rodzinie, w instytucjach, w parafiach, we wspólnotach i przynieść swój pokój. On przynagla nas do budowania pokoju poprzez oczyszczenie, pojednanie i miłość. Jestem wdzięczny naszym świętokrzyskim harcerzom, że włączają się w tę sztafetę i co roku przynoszą nam światło z Betlejemskiej Groty.

– Świat tęskni za pokojem, a ludzie tęsknią za spokojem. Gdzie należy szukać źródła prawdziwego pokoju?


– Nie ma pokoju bez spokoju. Dziś odczuwamy nie tylko brak pokoju na świecie, ale też brak spokoju w życiu. Jeśli mówimy o spokoju, to mamy na uwadze ludzkie serce, jakiś mikroklimat, który jest istotny dla samego człowieka. Spokój można budować w sercu wrażliwym i ukształtowanym poprzez respektowanie porządku natury losu, porządku społecznego i osobistego. Trzeba się zapytać, co nam zakłóca spokój serca? Choroby, cierpienie, rodzinne konflikty, nieporozumienia... Niepokój wiąże się również z sumieniem, które podpowiada nam, że porządek Boży i ludzki jest zakłócony. Odzywa się głos sumienia, które niepokoi nasze serce i skłania do szukania porządku i do poprawy swojego życia. Pokój zaczyna się w ludzkim sercu. Powinniśmy dbać najpierw o prawidłowe relacje w naszych rodzinach, w naszych środowiskach, aby były oparte na zasadach Bożych, na prawdzie, miłości, przebaczeniu i uczciwości. Proszę zauważyć, że te zasady powinny być zwyczajną normą postępowania. Danuta Siedzikówna „Inka” – bohaterka podziemia niepodległościowego powiedziała przed śmiercią „Powiedźcie mojej babci, że zachowałam się jak trzeba” – czyli zachowała zasady Boże i ludzkie. Ona miała serce spokojne. W jej sercu był pokój, choć na zewnątrz niepokój. Mówiąc o pokoju, mamy na uwadze większe wydarzenia natury politycznej, w skali makro, dotyczące narodów, wtedy gdy zagrożone jest nie tylko moje otoczenie, ale także życie i bezpieczeństwo całych społeczeństw.
Człowiek buduje pokój na prawdzie i miłości. Zauważamy bardzo duże niebezpieczeństwo, że pewne wydarzenia, które dzieją się w świecie, ubiera się w ideologię polityczną. Ta ideologia pozbawiona jest prawdy, służy do różnych celów, np. gender, eutanazja, problemy migracyjne itd. ubrane są w szatę polityczną. Człowiek chce znać prawdę. A prawdą jest, że w tych eksperymentach i aktach terroru niszczy się życie ludzkie. Dlatego potrzebna jest nam cała prawda, do czego prowadzi nienawiść, zachwianie porządku społecznego, moralnego, potrzebna jest prawda o człowieku i znaczeniu zasad etycznych i moralnych. Nie wolno ubierać wydarzeń w jakąś ideologię wrogą człowiekowi, ponieważ to prowadzi do dalszej eskalacji konfliktów. Wówczas serce ludzkie zamiera na głos pokrzywdzonego. Tę prawdę o człowieku odkrywamy w Jezusie. Dlatego te święta są tak istotne.

– Cierpią niewinni, ale w szumie medialnych doniesień powoli stajemy się jakby mniej czuli na obrazy przemocy i wojny. Czy jesteśmy społeczeństwem mniej wrażliwym?

– Nie możemy dać się zobojętnieć. A najgorsza jest chyba dziś obojętność najbliższego otoczenia i w rodzinie, która prowadzi do samotności ludzkiej. Dlatego stajemy się społeczeństwem samotnych ludzi. Młodzi stwarzają sobie świat wirtualny, odnajdują towarzysza w świecie fikcyjnym, a człowiek do normalnego życia, kształtowania swojego serca i poznania prawdy potrzebuje konkretnej osoby, jej serca i słowa. Trzeba wrócić do realiów, które kształtowały życie i kulturę naszego narodu i naszą przeszłość. Dawniej święta były spotkaniem, dziś są myśleniem o zakupach. Rodziny wspólnie przygotowywały się do świętowania, czyli do bycia razem i cieszenia się swoją obecnością. Dziś ścigamy się wózkami w galeriach, robimy zakupy czy potrzeba czy nie, a potem i tak nie siadamy wspólnie do tego stołu. A jak siadamy, to niektórzy najczęściej są zajęci telefonami. Dawniej spotkaniu towarzyszyły rozmowy, śpiew kolęd i wspomnienia swoich bliskich, którzy już odeszli. To budowało relacje międzyludzkie. Byliśmy bardziej relacyjni. Dziś święta bardzo często pogłębiają poczucie samotności. To jest ból natury. I natura może się kiedyś odezwać i krzyczeć o człowieka i o Boga. Niekiedy już krzyczy i woła.

– W Nowy Rok, 1 stycznia Kościół obchodzi Światowy Dzień Pokoju. Od czego powinniśmy zacząć budowanie pokoju wokół siebie?


– Wracajmy do prawdy, do miłości Boga i oczyszczenia. Potrzeba nam się oczyszczać tak, jak oczyszcza się złoto. Należy spojrzeć w prawdzie na siebie samego, ale w świetle tej Prawdy, jaką jest Jezus. Zobaczyć swoje zmarszczki, rany zadane samemu sobie i te rany, które zadaliśmy innym, a więc potrzeba nam pojednania z Bogiem i z drugim człowiekiem. On wzywa nas do pięknego życia i do pełni człowieczeństwa. Trzeba wzbudzić w sobie tę nadzieję na Boże miłosierdzie. On nam przebacza i ogarnia nas swoją miłością. Ale przynagla nas również do pójścia do drugiego człowieka z pojednaniem i przebaczeniem. W polskiej tradycji literackiej, ukształtowanej przecież na kulturze chrześcijańskiej, mamy wiele takich postaw przebaczenia. Nasza historia nacechowana jest przebaczeniem, pomimo tylu krzywd, takiego bólu, którego doświadczyliśmy jako naród i indywidualnie. Przebaczenie to nie zapomnienie, to pragnienie serca, by nie odpłacić złem za zło. Przed Bogiem nikt z nas nie ukryje prawdy o sobie. Trzeba być świadomym swojej słabości i kruchości, ale należy też wzbudzić w sobie pragnienie, by zmieniać swoje serce, kształtować je na obraz Boży i obdarzać miłością drugiego człowieka, żyjącego obok nas, w rodzinie i w najbliższym środowisku. Jezus mówi przecież, że to są wszyscy nasi bracia i siostry, którym należy się miłość.
Życzę wszystkim, by to Betlejemskie Światło Pokoju – znak obecności samego Nowonarodzonego Jezusa rozpalił nasze serca, by oczyścił i wytopił z tego, co niewłaściwe, by zostało w nas to, co szlachetne i piękne. Niech to Boże Narodzenie będzie radosnym spotkaniem w gronie najbliższych, a cały nadchodzący Nowy Rok – doświadczeniem ludzkiej życzliwości i obecności Miłującego Boga w naszym życiu. Wszystkim przekazuję najserdeczniejsze życzenia.

Tagi:
wywiad

Motocykliści chcą być razem

2018-04-25 11:32

Kamil Krasowski
Edycja zielonogórsko-gorzowska 17/2018, str. VI

Z ks. Jarosławem Zagozdą, proboszczem z podgorzowskiej Baczyny, rozmawia Kamil Krasowski

Karolina Krasowska
W tym roku motocykliści po raz 7. przejadą ze Świebodzina do Ro kitna

KAMIL KRASOWSKI: – 29 kwietnia odbędzie się 7. Diecezjalna Pielgrzymka Motocyklowa spod figury Chrystusa Króla w Świebodzinie do sanktuarium w Rokitnie. Jak narodziło się to dzieło?

KS. JAROSŁAW ZAGOZDA: – Pierwsza oficjalna pielgrzymka do sanktuarium Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej odbyła się w 2012 r. To było działanie oddolne. Ludzie sami chcieli taką pielgrzymkę zorganizować. Chcieli pojechać do świętego miejsca. Wybór padł na Rokitno, bo nie ma lepszego miejsca w diecezji. Pielgrzymka zawsze wygląda podobnie. Jest Koronka do Bożego Miłosierdzia, bardzo dobrze odbierana przez motocyklistów. Wielu z nich mówiło, że pierwszy raz w życiu modliło się Koronką właśnie na pielgrzymce. I to jest ważny element. Później jest sprawowana Msza św., poświęcenie motocykli i wspólne spotkanie przy stole. Od samego początku w pomoc przy organizacji pielgrzymki – w organizację przejazdu, ustawienie motocykli – zaangażowanych było wielu ludzi. I tak do tej pory współpracujemy. Taką grupą są motocykliści z Gorzowa skupieni w grupie MIŚ, którzy pomagają nam każdego roku.

– Jak wyglądały początki? Ile osób jeździło wówczas do Rokitna?

– W pierwszej pielgrzymce wzięło udział ok. 100 osób. Później ta liczba wzrastała. Najwięcej to było ok. 500 motocykli. Nie chodzi jednak o ilość, a przede wszystkim o duchowe przeżycie – modlitwę, spokojny czas wspólnie przeżywany w sanktuarium, co zawsze akcentujemy. Ilość nie ma znaczenia, chociaż wszystkie zloty i spotkania motocyklistów taki ranking prowadzą, my nie przywiązujemy do tego wagi.

– Skąd najczęściej przyjeżdżają uczestnicy pielgrzymki?

– Jak jest dobra pogoda, bo to jest bardzo ważne, to przyjeżdżają nawet spoza diecezji, z województw zachodniopomorskiego, wielkopolskiego, dolnośląskiego. Przyjeżdżają ludzie z Poznania, Piły, Połczyna Zdroju, Wrocławia, a także zaprzyjaźnieni motocykliści z Niemiec. Mówimy, że jest to pielgrzymka motocyklistów z naszej diecezji, ale każdy znajdzie tu swoje miejsce.

– Jakie intencje towarzyszą pielgrzymom?

– Uczestnicy przywożą swoje konkretne intencje modlitewne, które składają na ołtarzu w czasie Mszy św. sprawowanej za nich. Modlimy się, żeby Pan Bóg bezpiecznie nas prowadził, ale także polecamy zmarłych motocyklistów. Bardzo wielu ludzi prosi o Boże błogosławieństwo dla swoich rodzin. To też jest ciekawy rys – przyjeżdżają ludzie na motocyklach, ale wielu przybywa samochodami. Mąż przyjeżdża motocyklem, a żona z dziećmi samochodem. Albo dziadek z babcią przyjeżdżają za wnukiem właśnie samochodem, żeby z nim być. Dlatego wydaje mi się, że nasza pielgrzymka jest takim rodzinnym świętem.

– Czy w naszej diecezji istnieje duszpasterstwo motocyklistów?

– Kiedyś słyszałem takie powiedzenie, że każdy motocyklista ma duszpasterza w swoim proboszczu, ponieważ każdy należy do jakiejś parafii. Oficjalnie nie ma takiego duszpasterstwa, ale księża od zawsze są tam, gdzie się gromadzą ludzie. Biskup nie mianował takiego duszpasterza, ale są księża, którzy z tym środowiskiem się spotykają i duszpastersko troszczą się o nie.

– Wspominał Ksiądz, że w organizację pielgrzymki zaangażowani są członkowie Grupy Motocyklowej MIŚ. Z tego, co wiem, w pielgrzymkę zaangażowany jest także Klub Motocyklowy God’s Guards. Co to za klub?

– To klub, który zrzesza księży zajmujących się duszpasterstwem motocyklistów w całej Polsce, ale nie tylko, bo do wspólnoty należą też księża z Niemiec albo ci, którzy wyjechali na studia np. do Hiszpanii i tam też się spotykają. Mówi się, że jest to wspólnota kapłańska. W naszej diecezji jest kilku księży, którzy należą do tego klubu. Wspólnie przeżywamy rekolekcje, raz w roku bierzemy udział w pielgrzymce od Bałtyku do Tatr.

– W tym roku takie ogólnopolskie spotkanie Klubu God’s Guards odbędzie się w naszej diecezji w Kęszycy Leśnej.

– Rekolekcje odbywają się w różnych miejscach. Pierwsze były w archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej, później była Częstochowa, Warszawa, Tarnów, zaś w tym roku będzie to nasza diecezja. Spodziewamy się, że przyjadą do nas księża, którzy zajmują się duszpasterstwem motocyklistów w całej Polsce.

– Jakie są główne cele Diecezjalnej Pielgrzymki Motocyklowej ze Świebodzina do Rokitna?

– Religijny cel to przede wszystkim modlitwa. Motocykliści to ludzie, którzy lubią wejść do kościoła. Jak zwiedzają jakieś miejsca, to bardzo często jest tak, że zatrzymują się właśnie pod kościołem, żeby zobaczyć, wejść, przeżegnać się. Bardzo ciekawy i ważny jest też cel wspólnototwórczy. Motocykliści chcą być razem. Jak jedziemy na motocyklach, to nie ma okazji, żeby porozmawiać, bo każdy jedzie sam. Jak się spotkamy w większej albo mniejszej grupie – to dobrze jest opowiedzieć swoje wrażenia. Dzielimy się doświadczeniem – kto gdzie był, gdzie warto pojechać. Kolejny cel to promocja bezpiecznej jazdy. Jedziemy w zwartym szyku, w takiej procesji, w pielgrzymce, żeby pokazać, że na drodze trzeba bardzo mocno uważać.

– Jak Ksiądz jako organizator przeżywa pielgrzymkę?

– Bardzo się z niej cieszę. Zawsze też z niepokojem obserwuję pogodę z myślą, czy uda się przejechać. Był taki jeden rok, gdy padał grad. Myśleliśmy, że nikt nie przyjedzie, ale wręcz przeciwnie – przyjechało bardzo dużo ludzi. W takiej grupie modlitwa w Rokitnie ma dla mnie bardzo duże znaczenie. To pokazuje, że motocykliści to nie ludzie, którzy myślą tylko o tym, żeby jechać i pokonywać kilometry, ale że lubią się zatrzymać. Doświadczam też jedności, tutaj nie ma znaczenia, kto skąd jest i jakim motocyklem przyjeżdża.

– Kiedy odkrył Ksiądz swoje zamiłowanie do motocykli?

– Jako nastoletni chłopak dojeżdżałem do szkoły motorowerem. Jednak przyszedł czas, że zacząłem dużo jeździć na rowerze. Gdy byłem na jednej z parafii w Lubsku, spotkałem fajną grupę motocyklistów i właśnie tam powróciły do mnie dawne zamiłowania, spotkałem się też z dużą życzliwością ówczesnego proboszcza. Także zaczęło się to dawno, a odrodziło kilkanaście lat temu. Z motocyklami łączy mnie nić sympatii. Nie jest to żadna wielka miłość, ponieważ zdaję sobie sprawę, że nie zawsze będę jeździł, że przyjdzie taki wiek, kiedy stanie się to niebezpieczne. Nie jeżdżę daleko, ale zawsze jest to okazja do spotkania się z kimś i zobaczenia pięknych miejsc. Z motocykla wygląda to zupełnie inaczej. Można wjechać tam, gdzie nie wjedzie się samochodem, a prawo pozwala. Na mecze żużlowe też jeżdżę z kolegami księżmi na motocyklach. Wtedy zawsze można szybciej dojechać pod stadion, szybciej wydostać się spod stadionu po meczu. Na zakupy do miasta też jeżdżę na motocyklu, bo jest łatwiej i szybciej.

– Jaką maszyną Ksiądz jeździ?

– Jeżdżę miejsko-turystycznym motocyklem BMW o niedużej pojemności. Takim, żeby czuć się bezpiecznie i żeby za dużo zapasu mocy nie było (śmiech).

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Senator Jackowski: Jestem wstrząśnięty słowami posłanki PiS o aborcji

2018-04-25 07:00

ARTUR STELMASIAK: - Koleżanka z Pana klubu parlamentarnego Joanna Lichocka zaatakowała obywatelski projekt ustawy Zatrzymaj Aborcję i jego przedstawicielkę Kaję Godek z Fundacji Życie i Rodzina.

Artur Stelmasiak

Dr Jan Maria Jackowski, senator klubu PiS: - Ta wypowiedź poseł Joanny Lichockiej mną wstrząsnęła, bo ona nawet nie odnosiła się do materii proponowanej ustawy i zostały użyte w niej sformułowania, które są niedopuszczalne. Wnioski płynące ze słów pani poseł są jasne: eugeniczne ludobójstwo jest lepszym sposobem na rozwiązywanie problemów, niż dbałość o prawa człowieka, każdego człowieka.

- Przypomnę kilka użytych sformułowań, których użyła poseł Joanna Lichocka podczas swojego weekendowego wystąpienia, bo w mediach społecznościowych pochwaliła się zapisem całej swojej wypowiedzi na portalu www.bochnianin.pl. Stwierdziła, że "obecna ustawa bardzo dobrze chroni życie" i mówiła, że Zatrzymaj Aborcję jest skazywaniem kobiet na "donoszenie ciąży potworkowatej". Zadeklarowała, że obywatelski projekt jest nieludzki i nie będzie za nim głosować. Czy nie jest to język skrajnej lewicy i czarnych protestów?

- Dlatego kierownictwo PiS powinno stanowczo zareagować, bo takie wypowiedzi posła tej partii powodują, że wśród ludzi wierzących i innych wrażliwych na sprawy ochrony życia, rządzące ugrupowanie staje się niewiarygodne. Przecież mamy większość w obu izbach parlamentu i możemy projekt Zatrzymaj Aborcję przegłosować, a prezydent Andrzej Duda deklarował dla niego poparcie i obiecał, że tę ustawę podpisze.

- Od pewnego czasu obserwuję jednak dystansowanie się niektórych polityków PiS wobec tej ustawy, ale teraz posłanka tego ugrupowania przeprowadziła totalny atak. Czy to nowa strategia PiS?

- Mam nadzieję, że nie. Przypomnę że czołowi politycy PiS oraz sam prezes Jarosław Kaczyński mówili, że przesłanka eugeniczna jest absolutnie do wyeliminowania z polskiego prawa.

- Teraz działacze pro-life przynieśli do sejmu prawie milion podpisów popierających deklarację szefa rządzącej partii, ale nie widzę zachwytu wśród polityków PiS.

- Tak. Ta ustawa jest dokładnie taka, o jakiej mówił prezes Jarosław Kaczyński. I dlatego nie dziwię się, że wyborcy oraz osoby, które popierają życie czują się zniecierpliwione, a nawet oszukane przez Prawo i Sprawiedliwość. Nie dziwię się też, że w obecnej sytuacji poparcie dla partii rządzącej spada. Jestem wręcz zaskoczony, że nie ma reakcji kierownictwa PiS na wypowiedzi posła tej partii. Te słowa powodują słuszne oburzenie katolików, którzy są elektoratem PiS i wynieśli tę partię do władzy.

- A czy słowa posłanki Lichockiej nie są znakiem tego, że PiS skręca na lewo?

- Nie chcę się wypowiadać w tej kwestii. Powiem tylko tyle, że część zawiedzionych wyborców utwierdza się w przekonaniu, że PiS nie doprowadzi do poprawy ochrony życia w Polsce, a jeżeli ono nastąpi to tylko w wyniku Trybunału Konstytucyjnego, a nie głosowań w Sejmie.

- Ale przecież Kaja Godek w 2013 roku reprezentowała w Sejmie taki sam projekt zakazu aborcji eugenicznej. Wówczas posłowie PiS jej słowa skwitowali owacją na stojąco. Co się od tego czasu zmieniło w polityce Prawa i Sprawiedliwości?

- Niestety to zestawienie pokazuje, że jest tendencja w partii rządzącej, by instrumentalnie posługiwać się elektoratem konserwatywnym. I dlatego kierownictwo PiS powinno się zastanowić dlaczego spada poparcie dla obozu dobrej zmiany.

- Wcześniej pani marszałek Renata Mazurek z PiS arogancko wypowiadała się o Kai Godek. Teraz inna ważna posłanka partii rządzącej przeprowadza frontalny atak na ustawę popartą przez wszystkich polskich biskupów. Czy mówienie, że ta ustawa jest "nieludzka" nie jest pośrednim atakiem na nauczanie Kościoła?

- Te coraz częstsze ataki są dla mnie bardzo bolesne, bo przecież pani Kaja Godek była niegdyś bardzo szanowana w szeregach PiS.

- Tuż przed wyborami w 2015 roku PiS jednogłośnie poparł dużo lepszą ustawę o całkowitym zakazie aborcji. Kilka tygodni później wygrał wybory, a Polacy dali im samodzielną większość.

- Z tego przykładu władze PiS powinny wyciągnąć odpowiednią lekcję.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Salezjańskie święto sportu, młodości, radości i wiary

2018-04-25 20:45

W dniach 28.04-03.05.2018 r. w Krakowie odbędą się XXIX Światowe Igrzyska Młodzieży Salezjańskiej. Honorowym patronatemobjął Igrzyska Mateusz Morawiecki, Premier Rządu Rzeczypospolitej Polskiej.

Wokandapix/pixabay.com

Dotychczas Światowe Igrzyska Młodzieży Salezjańskiej odbyły się 28 razy w różnych krajach i miastach europejskich. Znaczący udział w organizacji Igrzysk ma Polska i Salezjańska Organizacja Sportowa Rzeczypospolitej Polskiej, która czterokrotnie była organizatorem imprezy: w Warszawie (1997, 2001, 2005) oraz Krakowie (2012).

Uczestniczyć w Igrzyskach będzie młodzież salezjańska zaangażowana w różnorodne dzieła młodzieżowe (szkoły, oratoria, organizacje sportowe itp.) w krajach europejskich i pozaeuropejskich. Weźmie w nich udział ponad 1500 sportowców salezjańskich (dziewcząt i chłopców) z następujących 22 krajów: Austria, Belgia, Białoruś, Brazylia, Chorwacja, Czechy, Hiszpania, Litwa, Łotwa, Mołdawia, Niemcy, Polska, Portugalia, Republika Środkowej Afryki, Rosja, Słowacja, Słowenia, Syria, Tanzania, Ukraina, Włochy, Zambia.

Celem Igrzysk jest stworzenie młodzieży salezjańskiej możliwości rywalizacji sportowej i budowanie przez sport nowego świata, opartego na ideach integralnego humanizmu i chrześcijańskiego personalizmu oraz olimpizmu, u podstaw których tkwią takie fundamentalne wartości jak pokój, przyjaźń, prawda, dobro, sprawiedliwość, wolność, godność i fair play.

XXIX Światowe Igrzyska Młodzieży Salezjańskiej będą konstytuowały 3 bloki programowe, a mianowicie: sportowy, kulturalny i religijny.

Sportowcy salezjańscy (dziewczęta i chłopcy) rywalizować będą w dwóch kategoriach wiekowych (kat. „A” – 2000 i młodsi, kat. „B” – 2002 i młodsi) w następujących dyscyplinach sportowych: koszykówka, piłka nożna 11. osobowa, piłka nożna 6. osobowa, piłka siatkowa i tenis stołowy.

Uczestnicy Igrzysk wezmą również udział w przedsięwzięciach o charakterze kulturalnym i religijnym, w tym między innymi otwarciu i zamknięciu Igrzysk, zwiedzaniu Krakowa, wycieczce do kopalni soli w Wieliczce, zwiedzaniu obozu masowej zagłady w Oświęcimiu, okolicznościowej niedzielnej Mszy św., salezjańskich słówkach na dobranoc, wieczorze modlitewnym w Sanktuarium Miłosierdzia w Łagiewnikach, pogodnych wieczorach itp.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem