Reklama

Jak przyjąć znamię daru Ducha Świętego?

2017-11-14 15:01

Z abp. Grzegorzem Rysiem rozmawia ks. Marek Łuczak
Niedziela Ogólnopolska 47/2017, str. 10-11

Ks. Paweł Kłys
Abp Grzegorz Ryś

O Kongresie Nowej Ewangelizacji, przygotowaniu młodzieży do przyjęcia sakramentu bierzmowania i wyzwaniach stojących przed duszpasterstwem z abp. Grzegorzem Rysiem rozmawia ks. Marek Łuczak

KS. MAREK ŁUCZAK: – Księże Arcybiskupie, niektórzy mówią, że skoro sakrament bierzmowania nazywany jest sakramentem dojrzałości chrześcijańskiej, trzeba do niego dojrzeć. Inni mówią, że aby dojrzeć, potrzebny jest ten sakrament.

ABP GRZEGORZ RYŚ: – Odpowiedź na to pytanie kryje się przede wszystkim w pojęciu „sakrament inicjacji chrześcijańskiej”. W takich kategoriach myślimy przecież w odniesieniu do tego wydarzenia. Inicjacja oznacza, że jesteśmy na początku pewnej drogi, a nie na jej końcu. Dlatego m.in. najbliższy Kongres Nowej Ewangelizacji zatytułowany jest: „Matura czy inicjacja chrześcijańska?”, że za mało jest tego myślenia związanego z inicjacją, a zbyt często wkrada się myślenie, iż mamy tu do czynienia z punktem dojścia. Dlatego musimy akcentować, że chodzi o punkt wyjścia.

– Niektórzy nawet mówią, że jest to sakrament pożegnania z Kościołem.

– Takie myślenie zostawiamy na boku. Zdumiewający jest fakt, że takie stwierdzenia wychodzą nieraz z ust osób, które przed chwilą mówiły do biskupa, iż proszą o bierzmowanie dla tych osób i uznają je za przygotowane. Więc albo jedno, albo drugie.

– Jak przygotowywać młodych w parafii, by było jak najmniej osób, które przez sakrament bierzmowania żegnają się na dłuższy czas z Kościołem?

– Z tego powodu m.in. organizujemy kongres, by próbować znaleźć odpowiedź na to pytanie. Osobiście chcę wziąć udział w tej inicjatywie jako ktoś, kto słucha innych, a nie tylko do nich mówi. Przygotowanych jest kilkanaścioro warsztatów, które poprowadzą praktycy, ludzie od kilku czy kilkunastu lat prowadzący wypracowaną przez siebie metodą przygotowanie młodzieży do przyjęcia sakramentu bierzmowania. Kluczem jest ewangelizacja, która sprawia, że człowiek ma apetyt na dalsze podążanie drogą wiary.
Ks. Franciszek Blachnicki mawiał, że dobrze przeprowadzone rekolekcje ewangelizacyjne mogą sprawić, iż do 30 proc. ludzi chce kontynuować swą przygodę podążania z Chrystusem w małej wspólnocie wiary. Gdyby udało nam się osiągnąć taką statystykę wśród bierzmowanych, byłoby pięknie.
Drugim ważnym elementem są właśnie mała wspólnota i rzeczywiste relacje między młodymi ludźmi, którzy przygotowują się do bierzmowania, i tymi, którzy pomagają im w tym procesie jako animatorzy. Zwłaszcza dzisiaj, jeśli chodzi o młodzież w wieku gimnazjalnym, kluczem są relacje, a potem wszystko inne. Jeśli stworzą się te głębokie relacje, będą one miały swą trwałość. Na pewno więcej dowiemy się podczas kongresu, który będzie okazją do wymiany doświadczeń.
We Włoszech np. (również w Polsce) Droga Neokatechumenalna prowadzi młodzież do bierzmowania w taki sposób, że wypada ono w połowie drogi. Młodzi ludzie spotykają się w małych grupach, np. z jedną rodziną, a bierzmowanie jest po 2 latach takich spotkań z perspektywą następnych 2 lat. Ponieważ odbywa się to w małej wspólnocie, wchodzą oni w na tyle silne relacje przed bierzmowaniem, że po przyjęciu tego sakramentu chcą kontynuować swą drogę.

– Znam parafie w Polsce, gdzie rzeczywiście wolontariusze przygotowują młodszych, a ważnym elementem jest też dobrze przygotowana liturgia. Tak, by mieli możliwość doświadczenia jej piękna.

– Ważne są zarówno znaki, jak i wspomniane doświadczenie wspólnoty. Na szczęście w Polsce coraz częściej spotykamy się z sytuacją, że starsi członkowie wspólnot parafialnych przygotowują młodszych do tego ważnego wydarzenia w życiu człowieka.

– Kongres Nowej Ewangelizacji będzie ważny także z tego powodu, że w dużej mierze zaważy na obliczu Kościoła przyszłości...

– Kongres ma być jednym z elementów powszechniejszej w Polsce refleksji nad bierzmowaniem. To już 4. zjazd z kolei. Będzie się on odbywał według schematu, który został wypracowany na 3 poprzednich. Będzie miał charakter także rekolekcji dla wszystkich uczestników i będzie miał moment wyjścia w ramach ewangelizacji do ludzi młodych. Nie będą to zatem jedynie refleksja i warsztaty. Celem rekolekcji będzie umocnienie naszego zapału wychodzenia do młodych z Ewangelią, a sama ewangelizacja wymaga, by nie tylko o niej rozmawiać, ale też przejść do czynu. Będzie nam też chodziło o spotkanie ludzi bezpośrednio zajmujących się ewangelizacją z katechetami.
Te 2 środowiska powinny się spotkać i wzajemnie korzystać z możliwości wymiany doświadczeń.

– Katecheza powinna zatem wyprzedzić ewangelizację?

– Raczej ewangelizacja powinna wyprzedzić katechezę, ale katecheza powinna mieć na pewno wymiar ewangelizacyjny. To jednak łatwo powiedzieć, ale trudno w warunkach szkolnych przekazać doświadczenie wiary. Niewątpliwie człowiek, który przyjął Chrystusa jako swego Pana i Zbawiciela, inaczej podejdzie do katechezy. Chodziłoby więc o doprowadzenie do spotkania z żywym Chrystusem. To jest klucz do wszystkiego.

* * *

W dniach 23-26 listopada 2017 r. na Jasnej Górze odbędzie się IV Ogólnopolski Kongres Nowej Ewangelizacji. Będzie poświęcony tematyce pracy duszpasterskiej wśród ludzi młodych, a szczególnie przygotowaniu do przyjęcia sakramentu bierzmowania.

„Myślę, że wszyscy zgodzimy się co do tego, jak ogromną szansę ewangelizacyjną stwarza przygotowanie do przyjęcia tego sakramentu, a także samo jego przyjęcie jako PUNKT WYJŚCIA, a NIE DOJŚCIA. Bierzmowanie jest przecież jednym z trzech sakramentów INICJACJI chrześcijańskiej!” – mówi abp Grzegorz Ryś.

Tagi:
wywiad abp Grzegorz Ryś Duch Święty bierzmowanie Abp Ryś Kongres Nowej Ewangelizacji

Bierzmowanie – matura czy inicjacja chrześcijańska?

2017-11-29 09:42

Beata Włoga
Niedziela Ogólnopolska 49/2017, str. 56-57

Pamiętacie dzień swojego bierzmowania, a może jesteście jeszcze przed przyjęciem tego sakramentu? Co nowego może wnieść w nasze życie?

Magdalena Pijewska/Niedziela

Niektórzy mówią, że najbardziej absorbujący był czas wybierania sobie imienia do bierzmowania. Wielu twierdzi, że nie miało świadomości, czym jest bierzmowanie, co w praktyce oznacza wylanie Ducha Świętego. Niektórzy wspominają uciążliwy dla nich, przykry obowiązek stawiania się do kościoła na katechezy przygotowujące do bierzmowania. W praktyce dla wielu z tych osób przyjęcie tego sakramentu było początkiem końca... Końca bycia w Kościele.

Po co i dla kogo?

Tak nie musi i nie powinno być, wiedzą to ci, którzy zorganizowali IV Ogólnopolski Kongres Nowej Ewangelizacji, który odbył się w dniach 23-26 listopada br. na Jasnej Górze, pod hasłem: „Bierzmowanie – matura czy inicjacja chrześcijańska?”.

Organizatorzy – to Zespół ds. Nowej Ewangelizacji przy KEP wraz z Archidiecezją Częstochowską oraz Ojcami Paulinami. Kongres skierowany był do duszpasterzy, katechetów, animatorów, wychowawców i tych wszystkich, którzy odpowiadają za przygotowanie młodzieży do sakramentu bierzmowania. Co robić, w jaki sposób pokazywać Boga młodym, by sakrament bierzmowania stał się inicjacją chrześcijańską, by był przyjmowany w wolności i świadomości, tak, aby stał się szansą na zbudowanie trwałej relacji z Bogiem, mówili podczas sesji i warsztatów ci, którzy w tej dziedzinie są autorytetami: abp Rino Fisichella – przewodniczący Papieskiej Rady ds. Nowej Ewangelizacji, bp Marek Mendyk – przewodniczący Komisji Wychowania Katolickiego przy KEP, ks. Wojciech Węgrzyniak – ceniony kaznodzieja i rekolekcjonista, dr Szymon Grzela – psycholog, który pracuje z młodzieżą od 25 lat, autor programu profilaktycznego Archipelag Skarbów, ks. Krzysztof Guzowski – wykładowca na KUL, współtwórca Szkoły Formacji Duchowej w Lublinie oraz abp Grzegorz Ryś – przewodniczący Zespołu ds. Nowej Ewangelizacji przy KEP.

Strumienie wody żywej

Młodzież gimnazjalna mogła przekonać się, jak wygląda żywy Kościół i doświadczyć mocy Boga podczas spotkania ewangelizacyjnego w częstochowskiej Hali Polonia w sobotni wieczór 25 listopada.

Spotkanie rozpoczęło się koncertem zespołu Sąsiedzi. Gość spotkania Jasiek Mela opowiadał, jak w jego przypadku wyglądało przyjęcie sakramentu bierzmowania. Wspomniał też o trudnych, bolesnych doświadczeniach w swoim życiu i o tym, że siłę i nadzieję czerpie z wiary. Interesującym punktem było przedstawienie krótkiej sondy ulicznej, w której młodzi odpowiadali na pytanie: „Co jest dla ciebie najważniejsze w życiu?”. Młodzież na hali mogła włączyć się w sondę i przez SMS-y głosować na odpowiedź, która jest im najbliższa. Była katecheza abp. Rysia oparta na Ewangelii św. Jana. Zanim jednak ksiądz arcybiskup rozpoczął naukę, zwrócił się do wszystkich o modlitwę za siebie. Katecheza była oparta na słowach: „Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie – niech przyjdzie do Mnie i pije! Jak rzekło Pismo: Strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza. A powiedział to o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w Niego; Duch bowiem jeszcze nie był [dany], ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony” (J 7, 37-39). Bóg został uwielbiony na krzyżu. W chwili śmierci, z ostatnim tchnieniem dał nam Ducha Świętego. – Przyjmując Go, już nigdy nie będziesz sam – mówił abp Ryś.

Spowiedź, modlitwa wstawiennicza, adoracja Najświętszego Sakramentu – to czas, kiedy młodzi mogli doświadczyć żywego Boga. Najważniejszy moment stanowiła Eucharystia, którą koncelebrowało wielu księży wraz z bp. Adamem Wodarczykiem z Katowic, Andrzejem Przybylskim z Częstochowy oraz abp. Grzegorzem Rysiem i bp. Markiem Marczakiem z Łodzi. W homilii bp Wodarczyk dzielił się swoim doświadczeniem dojrzewania w wierze, kiedy po długich oporach w wieku 14 lat trafił do Ruchu Światło-Życie. To był początek, kiedy świadomie dał się prowadzić Jezusowi. Największym owocem Ducha Świętego jest pomnożenie wiary w to, że nie ma rzeczy niemożliwych, zapewniał, że Duch przemienia serca i objawia swoją miłość. – Bóg chce działać w twoim życiu, nie musisz czekać do bierzmowania, aby tego doświadczyć – przekonywał młodych bp Wodarczyk.

Chrystus Król i podsumowanie kongresu

Podczas Mszy św. w niedzielę Chrystusa Króla w Kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej abp Ryś mówił, że Pan Jezus nie pilnuje zazdrośnie władzy królewskiej, posiada godność królewską, którą chce się z nami dzielić. Niebo jest miejscem, w którym Bóg chce wywyższyć człowieka, a Jego tron jest wielki i Bóg chce dzielić się nim z nami.

Podsumowując kongres, abp Ryś mówił, że wybrzmiała na nim najmocniej rola rodziców i ich autorytet, jeśli chodzi o przygotowanie do bierzmowania, zatem teraz czas dotrzeć do nich. Warunkiem, by bierzmowanie spełniło swoje zadanie, jest zaangażowanie, wspólnota i świadomy, wolny wybór. Z pewnością ci, którzy brali udział w kongresie, będą pracować tak, aby ci, których przygotowują, nie tyle byli przygotowywani, co wprowadzani w świat Kościoła, mieli szansę poznać Boga żywego i świadomie przyjęli sakrament bierzmowania.

***

Jan Mela – ma 29 lat, jest polskim polarnikiem, najmłodszym w historii zdobywcą obydwu biegunów (zdobył je w ciągu jednego roku). Jest jednocześnie pierwszym niepełnosprawnym, który dokonał takiego wyczynu. Prezes fundacji „Poza Horyzonty”, człowiek z pasją.

Miał 8 lat, kiedy spalił się jego dom rodzinny, z nim zabawki, ulubione rzeczy – myślał wtedy: już nic gorszego nie może mnie spotkać, a jednak... pół roku później na jego oczach utonął 7-letni brat. Żył w poczuciu winy, z ciągłym pytaniem: jak mogłem temu zapobiec? Miał 13 lat, kiedy w wyniku porażenia prądem stracił rękę i nogę. To czas, kiedy stracił nadzieję, wszystko, o czym marzył trafiło do kosza. Kiedy wychodził ze szpitala, usłyszał od mamy: – Nie przejmuj się niepełnosprawnością, niektórzy mają puste głowy, tylko tego nie widać.

– Każdy ma jakieś ograniczenia – mówił w Hali Polonia w Częstochowie – coś, czego nie lubi albo się wstydzi, np. brakuje mu pieniędzy, jest gruby albo niski. Można ciułać, ukrywać kompleksy, można zakładać obcasy, żeby wydawać się wyższym, tylko po co? – pytał Janek Mela. – Pan Bóg kocha nas takimi, jakimi jesteśmy. Boimy się swoich słabości, myślimy, że mamy być idealni, że Kościół ma być idealny, a przecież tych pierwszych dwunastu Apostołów nie było idealnymi. My też powołani jesteśmy do świętości, choć nie jesteśmy doskonali. Powołani do posługiwania się miłością. Miłość to nie uczucie – to działanie na rzecz biednego, zauważenie drugiego człowieka i Boga w tym człowieku. Naprawdę trudno zobaczyć go w złodzieju czy pijaku, ale można traktować ich jak równych sobie. Dzisiaj wiem, że w trudach też jest Pan Bóg, umiem dziękować za trudne doświadczenia z życia. Jestem wdzięczny Bogu za to, że dał mi na 7 lat brata, dziękuję za wypadek, choć był przecież czas, że nie mogłem patrzeć na siebie w lustrze – opowiadał. Bardzo świadomie przeżył sakrament bierzmowania, wybrał imię... św. Dymitra, bo uważa, że to święty, który miał burzliwe życie, najpierw tępił katolików, a później się nawrócił i sam zginął męczeńską śmiercią za wiarę.

bw

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Zmarł Franciszek Jakowczyk, który wszystko oddał Ojczyźnie

2019-01-10 15:12

Agnieszka Bugała

Jakub Szymczuk/KPRP
Franciszek Jakowczyk

W październiku ub. r. prezydent Andrzej Duda przywrócił mu polskie obywatelstwo.

więcej o tym wydarzeniu pisaliśmy tutaj:

http://www.niedziela.pl/artykul/139967/nd/Wszystko-oddal-Ojczyznie

Franciszek Jakowczyk urodził się w 1928 r. w Samołowiczach obok Pacewicz (gmina Piaski, powiat Wołkowysk) w rodzinie inteligenckiej. Jego ojciec Włodzimierz był wojskowym i w czasach I wojny światowej służył w Legionach Piłsudskiego. Matka Anna pracowała jako nauczyciel historii w szkole wiejskiej. Tragicznym dla rodziny Jakowczyków okazał się rok 1939. Samołowicze okupowały wojska radzieckie. W 1941 roku do wsi i okolic. po Sowietach, przyszli nowi okupanci – Niemcy. Franciszek Jakowczyk wstąpił do AK i otrzymał pseudonim „Karny”. Uczestniczył w różnych operacjach. Był w oddziale „Wróbla” z bratem Weroniki Sebastianowicz (należała do AK i działała w polskim podziemiu antykomunistycznym ziemi wołkowyskiej także po zakończeniu II wojny światowej) – Antonim Oleszkiewiczem „Iwanem”. Był uczestnikiem jednej z ostatnich udanych akcji podziemia wołkowyskiego. W kwietniu 1948 roku oddział „Wróbla” dokonał likwidacji Daniły Tomkowa, szefa partii komunistycznej w rejonie mostowskim. Niedługo po tym Franciszek Jakowczyk został schwytany i przewieziony do więzienia w Wołkowysku, a potem do Grodna. Na początku lat 50. Jakowczykowi udało się zbiec, wkrótce jednak został złapany i skazany na śmierć. Wyrok zamieniono na 25 lat pozbawienia wolności, z których 15 lat spędził w więzieniu. Wyszedł na wolność w 1969 roku. Wnioskował o amnestię, w ramach podpisanej umowy między ZSRR i Polską o repatriacji, ale nie otrzymał z Moskwy odpowiedzi pozytywnej. „Nie podlega repatriacji ze względu na ciężką zbrodnię przeciwko narodowi ZSRR” - napisano. Po wyjściu z łagru szukał miejsca do zamieszkania, bo do Polski go nie wpuszczano. Pojechał tam, gdzie „Polska była niedaleko” – do Dowbysza, gdzie wówczas mieszkała duża grupa  Polaków. Tam założył rodzinę, znalazł pracę i prowadził gospodarstwo. Franciszek Jakowczyk zawsze podkreślał, że jest Polakiem i z polskiego obywatelstwa nigdy nie zrezygnował.

Polskie obywatelstwo odzyskał dopiero z rąk prezydenta Andrzeja Dudy w październiku 2018 roku. Stowarzyszenia Odra Niemen przywiozło Franciszka do Polski wczesną wiosną 2018r. Chciał otrzymać polskie obywatelstwo i umrzeć w Polsce. Pogrzeb żołnierza odbędzie się w przyszłym tygodniu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Koncert kolęd 2019

O pilotowaniu

2019-01-15 21:17

Katarzyna Krawcewicz

W Domu Formacyjnym Ruchu Światło-Życie im. św. Jana Chrzciciela w Łagowie 14 stycznia rozpoczęła się sesja o pilotowaniu kręgu, czyli rekolekcje dla par pragnących podjąć posługę formacji nowo powstających kręgów Domowego Kościoła. Sesję poprowadzili Grażyna i Roman Strugowie z archidiecezji łódzkiej.

Maciej Krawcewicz
W Łagowie rekolekcje dla par pragnących podjąć posługę formacji nowo powstających kręgów Domowego Kościoła

- Te rekolekcje przeznaczone są dla małżeństw po formacji podstawowej. Pilotowanie kręgu to ukazywanie małżonkom, którzy dopiero wchodzą do Domowego Kościoła, tego, czym żyjemy, jak funkcjonuje Ruch Światło-Życie, jakie są nasze zobowiązania – wyjaśnia Roman Strug.

Te zobowiązania to m.in. codzienna modlitwa osobista, małżeńska i rodzinna, regularne spotkanie ze słowem Bożym czy też comiesięczny dialog małżeński oraz systematyczna praca nad sobą, małżeństwem i rodziną.

W rekolekcjach uczestniczy 7 par. Zakończą się 19 stycznia.

Więcej w papierowym wydaniu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem