Reklama

Niedziela Rzeszowska

Te Deum Laudamus za 100 lat parafii w Rudnej Wielkiej

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Parafia Rudna Wielka została erygowana w październiku 1912 r. Wydzielono ją z parafii Świlcza. Zostały do niej przyłączone miejscowości: Rudna Wielka, Rudna Mała, Rogoźnica, a w późniejszym czasie z części Rudnej Wielkiej utworzono nową miejscowość - Pogwizdów Nowy. W roku 2006 bp Kazimierz Górny erygował nową parafię w Rogoźnicy.
Do powstania parafii przyczynił się dr hr. Stanisław Dąmbski, właściciel ziemski z Rudnej Wielkiej. Pierwszym administratorem został mianowany ks. Józef Hajduk. Do istniejącej ochronki, prowadzonej przez siostry służebniczki starowiejskie, dobudował drewnianą kaplicę, która stała się pierwszym kościołem parafialnym w Rudnej Wielkiej.
W 1920 r., po rocznym administrowaniu parafią przez ks. Jana Tarnkowskiego, proboszczem został ks. Marian Kulczycki, który podjął się trudu budowy nowego kościoła. W 1928 r. biskup przemyski Anatol Nowak poświęcił i wmurował kamień węgielny nowej świątyni. W październiku 1936 r. poświęcono nowy kościół, który za ks. Antoniego Olejarki został uroczyście konsekrowany 15 maja 1955 r. przez bp. Wojciecha Tomakę z Przemyśla.
Historię parafii pięknie oddaje w szacie poetyckiej jeden z parafian, Rafał Wójcik z Rudnej Wielkiej, który pisze:

„Sto lat Rudzieńska parafia ma, bo roku pańskiego 1912 powstała,
od Świneckiej parafii się odłączyła,
do której droga - kościelnicą zwana - prowadziła.
A na drodze, jak nie kurz, to błoto,
a ludzie szli piechotą niosąc buty na ramieniu,
aby ubrać je przed modrzewiowym kościołem
i wejść do świątyni Pana z podniesionym czołem!
Jakaż wielka radość była,
gdy myśl o własnej parafii się ziściła.
Powstała kaplica drewniana i ochronka murowana,
do której siostry służebniczki ze dworu się przeniosły
i posługę ludziom niosły.
Z woli hrabiego Dąmbskiego i ludu rudzieńskiego
rozpoczęto budowę domu Bożego.
Glina z zakole, a piasek z Budzynia,
pieniądze hrabiego chłopska dziesięcina.
Tak powstała świątynia okazała,
która św. Teresę i św. Andrzeja za patronów obrała
i w 1936 r. została konsekrowana!
Cała rzesza fundatorów, cała rzesza budowniczych,
dobrych księży, sióstr zakonnych.
Któż się tutaj nie przyczynił, któż się tutaj nie pomodlił!
Dziś się cieszy mąż i żona, bo świątynia odnowiona.
Raduje się młodzież, dzieci, bo świątynia blaskiem świeci!
A Ksiądz Biskup - twarz pogodna, błogosławi nam z osobna.
Sto lat mówi - sto lat mało! Bogu tu się spodobało!
Niech na wieki tutaj trwa, bo Mu miła ziemia ta!”.

Parafia przygotowywała się do jubileuszu poprzez comiesięczną nowennę do św. Teresy od Dzieciątka Jezus odprawianą w każdą pierwszą środę miesiąca. W zanoszonych prośbach do Pana Boga za przyczyną Patronki, parafianie dziękowali za świątynię, jej fundatorów i budowniczych oraz pracujących w niej kapłanów i siostry zakonne. Znakiem czci dla świętej Patronki jest ucałowanie Jej relikwii przez wiernych podczas każdej nowenny.
Bezpośrednim przygotowaniem do jubileuszu były misje św., które prowadził o. Roman Bakalarz OP z Borku Starego. Rozpoczęły się w niedzielę 23 września br., zakończyły Sumą jubileuszową celebrowaną 30 września przez pasterza naszej diecezji bp. Kazimierza Górnego. Ojciec Misjonarz zwracał uwagę na konieczność pogłębienia wiary, umacnianie więzi z Chrystusem przez modlitwę i sakramenty święte.
Wymownym znakiem jedności z Chrystusem i wspólnotą parafialną było nabożeństwo przebłagania za grzechy i pojednania z Bogiem w sakramencie pokuty. Sobota misyjna upłynęła pod znakiem jedności małżeńskiej i rodzinnej, kiedy to całe rodziny ustawiały się, aby z rąk o. Bakalarza przyjąć indywidualne błogosławieństwo Boże. Rodziny, w podziękowaniu za otrzymane łaski, składały przyniesione róże dla św. Teresy. Na twarzach wielu parafian pojawiały się wówczas łzy wzruszenia.
Wymownym znakiem trwania w wierze ojców było sobotnie nabożeństwo przy krzyżu misyjnym. Z podniesionymi krzyżami wyznawaliśmy naszą wiarę, odnawialiśmy przyrzeczenia ze chrztu św. i wołaliśmy słowami pieśni o obecność Boga w naszych rodzinach i naszym narodzie.
Kulminacyjnym punktem jubileuszowych obchodów była Msza św. koncelebrowana przez księży rodaków pod przewodnictwem bp. Kazimierza Górnego. Pasterz diecezji w homilii wskazał na rolę świątyni jako znaku obecności Boga w świecie. Podkreślił też rolę rodziny w kształtowaniu postaw wiary i podziękował wiernym za trud włożony w odnowę domu Bożego. Na zakończenie Mszy św. poprowadził procesję z Najświętszym Sakramentem wokół kościoła, aby na koniec wszystkim pobłogosławić.
Wspólnota parafialna w Rudnej Wielkiej jest wdzięczna Panu Bogu za dar jubileuszu i misji św. Na nowo mogliśmy poczuć i doświadczyć, że „Kościół jest naszym domem”. Wierzymy, że to głębokie przeżycie duchowe u progu „Roku wiary” pomoże nam jeszcze pełniej i piękniej pokochać Chrystusa, jak uczyniła to nasza patronka św. Teresa. Dobremu Bogu i Jego Matce Maryi niech będą dzięki za wszystko! Te Deum laudamus!

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2012-12-31 00:00

Ocena: +1 -1

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Świątynia pokolenia JPII

Niedziela rzeszowska 42/2018, str. I

[ TEMATY ]

parafia

Rzeszów

Joanna Drozdowska

Parafi a pw. św. Jana Pawła II w Rzeszowie

Parafi a pw. św. Jana Pawła II w Rzeszowie

Jan Paweł II podczas pielgrzymki do rodzinnego miasta w czerwcu 1999 r. powiedział: „W tym mieście, w Wadowicach wszystko się zaczęło. I życie się zaczęło, i szkoła się zaczęła, i studia się zaczęły, i teatr się zaczął, i kapłaństwo się zaczęło”.

CZYTAJ DALEJ

Litania nie tylko na maj

Niedziela Ogólnopolska 19/2021, str. 14-15

[ TEMATY ]

litania

Karol Porwich/Niedziela

Jak powstały i skąd pochodzą wezwania Litanii Loretańskiej? Niektóre z nich wydają się bardzo tajemnicze: „Wieżo z kości słoniowej”, „Arko przymierza”, „Gwiazdo zaranna”…

Za nami już pierwsze dni maja – miesiąca poświęconego w szczególny sposób Dziewicy Maryi. To czas maryjnych nabożeństw, podczas których nie tylko w świątyniach, ale i przy kapliczkach lub przydrożnych figurach rozbrzmiewa Litania do Najświętszej Maryi Panny, popularnie nazywana Litanią Loretańską. Wielu z nas, także czytelników Niedzieli, pyta: jak powstały wezwania tej litanii? Jaka jest jej historia i co kryje się w niekiedy tajemniczo brzmiących określeniach, takich jak: „Domie złoty” czy „Wieżo z kości słoniowej”?

CZYTAJ DALEJ

Lata święte w Kościele katolickim – zarys dziejów

2024-05-08 10:24

[ TEMATY ]

rok jubileuszowy

Monika Książek

Zapowiedziane na 9 maja przedstawienie bulli Franciszka ogłaszającej rok 2025 w Kościele katolickim Rokiem Świętym Jubileuszowym jest dobrą okazją do uświadomienia sobie, co to jest i czym jest taki Rok. Mimo że ma on za sobą ponad 800-letnią przeszłość, a jego korzenie wyrastają jeszcze ze Starego Przymierza, to w sumie stosunkowo niewiele wiemy o tej instytucji. Jedną z głównych tego przyczyn jest rzadkość tego wydarzenia w życiu Kościoła, a zatem także w świadomości wiernych, rok ten przypada bowiem raz na 25 lat i nie zmieniają tego faktu nawet tzw. jubileusze nadzwyczajne, ogłaszane częściej, ale które - jak sama nazwa wskazuje - też są czymś wyjątkowym w życiu Kościoła.

Biblijne początki

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję