Reklama

Z Watykanu

Niedziela Ogólnopolska 16/2012, str. 4

Grzegorz Gałązka

Hawana, Kuba

Hawana, Kuba

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Watykan-Kuba

Szybka reakcja władz kubańskich

Stolica Apostolska wyraziła zadowolenie z ogłoszenia przez władze Kuby Wielkiego Piątku dniem wolnym od pracy. Jak wiadomo, prośbę w tej sprawie przedłożył Benedykt XVI podczas swej rozmowy z prezydentem Kuby Raúlem Castro 27 marca w Pałacu Rewolucji w Hawanie.
Rzecznik Watykanu - ks. Federico Lombardi SJ uznał, że tak szybka decyzja władz w Hawanie jest znakiem „bardzo pozytywnym”. - Stolica Apostolska ma nadzieję, że będzie to sprzyjało uczestnictwu wiernych w uroczystościach religijnych i w dobrym przeżyciu Świąt Wielkanocnych. Ufa, że wizyta Ojca Świętego będzie w konsekwencji nadal przynosiła upragnione owoce dla dobra Kościoła i wszystkich Kubańczyków - stwierdził ks. Lombardi SJ.

Siewca wyszedł siać

Benedykt XVI naucza

Widząc na Drodze Krzyżowej trzy upadki Jezusa, rozumiemy, że wziął On na siebie naszą ludzką kondycję i padał pod ciężarem naszych grzechów, ale za każdym razem się podnosił, idąc dalej na Kalwarię. Z Jego pomocą my także możemy się podnosić z naszych upadków, ale możemy też pomóc podnieść się naszemu bratu.
Z przesłania do uczestników Drogi Krzyżowej w więzieniu Rebibbia, 31 marca 2012 r.

Serdecznie witam polskich pielgrzymów. Dziękuję wam za życzenia i za modlitwy, szczególnie podczas mojej niedawnej podróży apostolskiej oraz w tych dniach, w których przeżywamy tajemnicę męki, śmierci i zmartwychwstania Syna Bożego. Niech udział w liturgii Triduum Paschalnego pozwoli nam doświadczyć ogromu Bożej miłości. Niech Bóg wam błogosławi!
Do Polaków podczas audiencji generalnej, 4 kwietnia 2012 r.

Spotkanie z wolontariuszami ŚDM

Jesteście misjonarzami Chrystusa

Za każdym razem, gdy myślę o XXVI Światowym Dniu Młodzieży w Madrycie, moje serce wypełnia wdzięczność wobec Boga za doświadczenie łaski tych niezapomnianych dni - powiedział Benedykt XVI, przyjmując młodych Hiszpanów, organizatorów i wolontariuszy ubiegłorocznego Dnia. Wezwał ich, by byli misjonarzami Chrystusa.
Zdaniem Papieża, ŚDM można zrozumieć tylko w świetle obecności w Kościele Ducha Świętego, który nieustannie wlewa w serca odwagę i jak w dniu Pięćdziesiątnicy wyprowadza Kościół w przestrzeń publiczną, aby świadczył o wielkich dziełach Bożych. - Jesteście wezwani do współdziałania w tej pasjonującej pracy. Warto się temu całkowicie poświęcić - przekonywał Ojciec Święty, dodając, że Chrystus potrzebuje młodych u swego boku, by budować i rozszerzać swoje „królestwo miłości”. Będzie to możliwe, jeśli stanie się On ich najlepszym przyjacielem i jeśli będą oni prowadzić życie zgodne z Ewangelią. - Jesteście misjonarzami Chrystusa pośród waszych rodziców, przyjaciół i znajomych, w swoich środowiskach studiów i pracy, wśród ubogich i chorych. Mówcie o Jego miłości i dobroci z prostotą, bez kompleksów i obaw. Sam Chrystus da wam siłę, by to robić - zapewnił Benedykt XVI.

Kubańskie spotkanie

„Duchowa matka chrzestna” Papieża

Benedykt XVI podczas Mszy św., którą odprawił w prywatnej kaplicy w swej rezydencji w Santiago de Cuba 27 marca, poznał osobiście zakonnicę z Indii, która od 20 lat jest jego „duchową matką chrzestną”. S. Teresa Kerketta z gałęzi kontemplacyjnej Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Miłości Matki Teresy z Kalkuty, zgodnie z charyzmatem swej wspólnoty, od tylu właśnie lat modli się codziennie za jednego kapłana, stając się jego „duchową matką chrzestną”. W tym przypadku był to kard. Joseph Ratzinger, obecny papież.
Ojciec Święty przed wyjazdem z Santiago de Cuba do sanktuarium Matki Bożej Miłosierdzia z El Cobre odprawił Mszę św. w niewielkim gronie. Uczestniczyło w niej m.in. 10 członkiń gałęzi kontemplacyjnej Misjonarek Miłości.

Na blogach piszą

Pustynia to ważna metoda pedagogii Boga. Bóg nas wyprowadza na pustynię, żeby uczyć miłości pomimo. To najdojrzalsza forma miłości: kochać pomimo braków, pomimo głodu i cierpienia. Łatwo się kocha, gdy wszystko układa się wspaniale, ale to nie wystarcza do pełni miłości. Miłość, której uczy Bóg na pustyni, nie jest jednak oparta tylko na cierpieniu. Cierpienie jest tylko drogą do prawdziwej miłości.
xandrzejblog

Wielki Czwartek jest dniem ustanowienia sakramentu kapłaństwa i Eucharystii, zatem jest Dniem Kapłana. Jesteśmy przyzwyczajeni do tego, że towarzyszą nam od narodzin po śmierć, i trudno sobie wyobrazić, że kiedyś może nam ich zabraknąć, a to nas może spotkać, jeśli nie będziemy prosić Pana Jezusa, by ich do nas posłał, a także jeśli się za nich nie będziemy modlić.
Konwalia 17

Real Madryt, w związku z firmowaną swoim logo nową inwestycją, usuwa krzyż, który znajduje się w herbie Królewskich. Podążyła tym samym śladem FC Barcelona, która ma specjalny herb pozbawiony krzyża św. Jerzego, dla krajów arabskich. Natomiast autor tego tekstu jest dumny, że dysponuje niepoprawną politycznie koszulką, na której widnieje herb Barcy z krzyżem, i nie wyobraża sobie kibicowania Barcelonie z jakimkolwiek innym symbolem.
Nie będzie to jednak tekst o wyższości Barcelony nad Realem, bo to jest oczywiste, usuwanie krzyży z herbów klubowych to jedynie pretekst do refleksji nad słabością naszej cywilizacji.
Łukasz Bardziński

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2012-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Bliskość Jezusa odsłania sens

2026-01-14 21:28

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

s. Amata CSFN

Słowo Pana przychodzi do Natana nocą. Prorok przedtem zachęcał Dawida do budowy, a teraz słucha korekty Boga. Dawid pragnie zbudować Bogu dom z cedru. Pan odpowiada pytaniem: «Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie?» i przypomina swoją drogę z Izraelem. Od wyjścia z Egiptu mieszkał w namiocie i w przybytku. W ten sposób objawia Boga bliskiego, idącego razem z ludem. Pan wspomina czas sędziów i pasterzy, którym powierzał Izraela. Nie domagał się wtedy domu z cedru. Potem Bóg wraca do początku powołania Dawida. Wziął go z pastwiska, spod owiec, uczynił wodzem i był z nim wszędzie. Wyciął wrogów i uczynił jego imię wielkim. Obiecuje też miejsce i bezpieczeństwo dla Izraela, aby nie drżał pod przemocą. Ten sam Bóg zapowiada coś większego niż budowla. «Pan zbuduje ci dom» (bajt) oznacza dynastię. Tu splatają się dwa znaczenia: syn Dawida buduje dom dla Imienia, a Pan buduje dom Dawidowi. Po dopełnieniu dni Dawida Pan wzbudzi potomka z jego wnętrza i utwierdzi jego królestwo. Tron zostaje utwierdzony «na wieki» (’olam), co w Biblii opisuje trwałość Bożej wierności bardziej niż długość ludzkich rządów. Pojawia się język ojcostwa: «Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem». Król reprezentuje lud wobec Boga i uczy lud zaufania. Tekst mówi o karceniu „rózgą ludzką”, więc przymierze obejmuje odpowiedzialność i nie usuwa konsekwencji zła. Miłosierdzie Boga nie odchodzi jak od Saula. Słowo o trwałości podtrzymuje Izraela w chwilach klęski i wygnania, kiedy tron Dawida znika z oczu. Obietnica prowadzi ku Mesjaszowi z rodu Dawida i uczy serce, że Pan sam buduje to, co naprawdę trwa.
CZYTAJ DALEJ

Modlitwa św. Jana Pawła II o pokój

Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
CZYTAJ DALEJ

Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?

2026-01-15 09:29

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Prorok Natan wchodzi do Dawida z opowieścią. Mówi o bogaczu, który zabiera ubogiemu jedyną owieczkę. Obraz dotyka najczulszego miejsca: owca rośnie w domu jak córka. Przypowieść (māšāl) ma formę sprawy sądowej. Dawid słyszy ją jak skargę i od razu staje w roli sędziego. Zapala się jego gniew. Pada przysięga: «Na życie Pana». Pada też wyrok: odda poczwórnie. Ten szczegół brzmi jak echo Prawa o zadośćuczynieniu za skradzioną owcę. Król rozpoznaje zło cudze, a własne nosi pod płaszczem władzy. Natan wypowiada zdanie jak ostrze: «Ty jesteś tym człowiekiem». Natan nie prowadzi sporu o szczegóły. On otwiera sumienie. Król zostaje doprowadzony do punktu, w którym sam wypowiedział prawdę. W dalszych wersetach brzmi teologiczne jądro: wzgarda wobec Pana. Grzech zaczyna się od odwrócenia się od daru. Przemoc rodzi przemoc. Miecz wchodzi do domu. Wina Dawida dotknęła Uriasza, a potem dotyka też dziecka. Tekst mówi o tajemnicy odpowiedzialności króla, który niesie w sobie los ludu. Dawid wypowiada: «Zgrzeszyłem przeciw Panu». Jedno zdanie wystarcza. Nie ma tu targowania się ani alibi. Natan ogłasza przebaczenie: «Pan odpuszcza ci grzech. Nie umrzesz». Miłosierdzie nie unieważnia skutków, a otwiera przyszłość. Dawid błaga o życie dziecka postem i leżeniem na ziemi. Starsi z domu nalegają, aby wstał. Dawid pozostaje na ziemi i odmawia posiłku. Pokuta przybiera kształt milczenia przed Bogiem. Skrucha prowadzi do modlitwy, w której człowiek nie ukrywa się ani przed Bogiem, ani przed sobą. W tle stoi modlitwa Izraela, która później zabrzmi w psalmie: «Zmiłuj się nade mną, Boże».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję