Reklama

Z Watykanu

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Audiencja Generalna

Niech Europa otwiera się na Boga

Reklama

Na znaczenie wsparcia dla małżeństwa i rodziny wskazał 10 listopada Benedykt XVI podczas audiencji generalnej. Katechezę główną Ojciec Święty poświęcił swej niedawnej pielgrzymce do Santiago de Compostela i Barcelony. Papież przypomniał główne etapy hiszpańskiej pielgrzymki, a szczególnie swój apel do Europy, by coraz bardziej otwierała się na Boga: - Zachowanie i umocnienie otwartości na to, co transcendentne, a także owocny dialog między wiarą a rozumem, między polityką a religią, między gospodarką a etyką pozwolą na budowanie Europy, która, wierna swym niezbywalnym korzeniom chrześcijańskim, będzie mogła w pełni odpowiedzieć na swoje powołanie i misję w świecie - powiedział Ojciec Święty.
Benedykt XVI przypomniał, że w Barcelonie poświęcił wspaniałą bazylikę Świętej Rodziny, dzieło genialnego architekta Antonia Gaudíego. Była to też okazja do intensywnej modlitwy w intencji rodzin i zwrócenia uwagi na sytuację osób cierpiących. Papież zaznaczył, że pamiętał również o ludziach młodych, towarzyszących mu w trakcie tej wizyty, prosząc, aby mogli odkryć piękno, wartość i zaangażowanie w małżeństwie, w którym mężczyzna i kobieta tworzą rodzinę, wspaniałomyślnie przyjmującą życie i towarzyszącą mu od poczęcia aż do jego naturalnego kresu. Wszystko to, co się czyni, by wspierać małżeństwo i rodzinę, aby pomóc osobom najbardziej potrzebującym, wszystko to, co zwiększa wielkość człowieka i jego nienaruszalną godność, przyczynia się do udoskonalenia społeczeństwa. Żaden wysiłek w tej dziedzinie nie jest bezużyteczny - powiedział Benedykt XVI.

Siewca wyszedł siać

Benedykt XVI naucza

Kościół nie zawiera w sobie treści sam z siebie; jest powołany do bycia znakiem i narzędziem Chrystusa, w czystym posłuszeństwie Jego władzy i w całkowitej służbie Jego nakazom. Jedyny Chrystus zakłada jedyny Kościół; to On jest skałą, na której wznosi się nasza wiara. Wspierani w tej wierze, próbujmy razem pokazywać światu oblicze Boga, który jest miłością i jako jedyny może odpowiedzieć na pragnienie pełni człowieka. Jest to wielkie zadanie pokazania wszystkim, że Bóg jest Bogiem pokoju, a nie przemocy; wolności, a nie przymusu; zgody, a nie niezgody.
Z homilii podczas Mszy św. w Barcelonie, 7 listopada 2010 r.

Kościół pielgrzymujący na ziemi jest sakramentem jedności ludzi z Bogiem i między nimi. W tym celu otrzymał on Słowo i sakramenty, zwłaszcza Eucharystię, z której nieustannie żyje i wzrasta i w której jednocześnie sam się wyraża.
Z przemówienia do uczestników posiedzenia plenarnego Papieskiego Komitetu Międzynarodowych Kongresów Eucharystycznych, 11 listopada 2010 r.

Decydujące znaczenie dla prawdziwej przyszłości ludzkości ma pokazanie światu i historii, że dziś, także dzięki obecnemu kryzysowi, człowiek dojrzał do zrozumienia, iż cywilizacje i kultury równolegle z systemami gospodarczymi, społecznymi i politycznymi mogą i powinny zgodnie dążyć do wspólnie podzielanej wizji godności ludzkiej, szanującej prawa i wymagania umieszczone w niej przez Boga Stwórcę.
Z przesłania do uczestników szczytu G-20, 11 listopada 2010 r.

Watykan - Irak

Rząd powinien bronić chrześcijan

Sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej kard. Tarcisio Bertone odpowiając na pytania dziennikarzy dotyczące prześladowania chrześcijan, stwierdził: - Kwestia obrony chrześcijan to problem, który podjęliśmy już w kontaktach z władzami irackimi i ufamy, że zostanie on poważnie rozważony. Najbliższy współpracownik Benedykta XVI przypomniał, że kwestię prześladowań w tej części świata poruszyli niedawno uczestnicy Zgromadzenia Specjalnego Synodu Biskupów dla Bliskiego Wschodu. Zwrócił uwagę, że problem dotyczy także innych krajów tego regionu, np. Pakistanu. Wyraził również wdzięczność władzom Francji i Włoch, które przetransportowały najciężej rannych i zapewniły im leczenie. Odnosząc się do działań rządu w Bagdadzie, kard. Bertone zapewnił, że Stolica Apostolska dyskutowała o tej sprawie z władzami irackimi i ma nadzieję, iż jej głos będzie poważnie brany pod uwagę.

Na blogach piszą

Problem w tym, że boga, którego sobie wyobrażają i obalają Clinton Richard Dawkins, wojujący scjentyści, „na pewno” nie ma. Podobnie jak życia, które z taką zajadłością ośmieszają. Negują coś, co ich poprzednicy, oświeceniowi teiści i deiści, wymyślili jako użyteczną, odartą z tajemnicy hipotezę. Niestety, wielu ludzi daje się wciągnąć w jałowe spory. Zamiast szukać Prawdy, koncentrują się na przekonywaniu siebie i innych, że ona nie może istnieć. Tymczasem między martwą ideą a „Bogiem Abrahama, Izaaka i Jakuba” jest przepaść nie do przebycia. Nie da się stać jednocześnie po obu jej stronach. Trzeba wybrać brzeg. I od udzielonej odpowiedzi zależeć będzie kształt przyszłego życia.
Ks. Paweł Siedlanowski

Plac św. Piotra

Budowa szopki rozpoczęta

Na Placu św. Piotra rozpoczęto już budowę tegorocznej szopki. Pracownicy Gubernatoratu Państwa Watykańskiego przystąpili do montażu platformy, na której jak co roku stanie gigantyczny żłóbek betlejemski.
Zwyczaj ustawiania pod obeliskiem szopki, a także dużej choinki, wprowadził w 1982 r. Jan Paweł II. Początkowo przyjęto tę inicjatywę sceptycznie, z czasem stała się ona wielką atrakcją zarówno dla mieszkańców Rzymu, jak i turystów. O ile w szopce wykorzystuje się zawsze te same figury z połowy XIX wieku, które powstały na zamówienie św. Wincentego Pallottiego, o tyle drzewko przybywa za każdym razem skądinąd. Pierwsze, w 1982 r., pochodziło z podrzymskich lasów, w 1997 r. ofiarowało je Zakopane, a w ubiegłym roku - Belgia.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2010-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Trzy ważne tematy podejmuje dzisiejsza Ewangelia: rozpoznać Jezusa, pójść za Nim i dawać świadectwo

2026-01-14 18:56

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Agata Kowalska

Ewangelia uczy, że nikt nie jest gotów wybrać się w drogę za Jezusem, poddać się Jego wymaganiom czy też poświęcić się dla Niego, jeśli wpierw nie (roz)pozna w Nim swojego Zbawiciela.

Jan zobaczył podchodzącego ku niemu Jezusa i rzekł: «Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: „Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie”. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi». Jan dał takie świadectwo: «Ujrzałem ducha, który zstępował z nieba jak gołębica i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: „Ten, nad którym ujrzysz ducha zstępującego i spoczywającego na Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym”. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym».
CZYTAJ DALEJ

Uzdrowienia odsłaniają bliskość królestwa, a słowo otwiera serce na nawrócenie

2026-01-02 10:20

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

John Bridges, "Uzdrowienie teściowej Piotra"/pl.wikipedia.org

Opowiadanie o powołaniu Samuela zaczyna się od zdania o rzadkim słowie Pana. To czas, w którym objawienie jakby przygasa. Widzenia nie są częste. Akcja toczy się w Szilo, w przybytku, gdzie znajduje się Arka. Samuel śpi blisko miejsca świętego, a obok stoi lampa Boża, jeszcze nie zgasła. Ten szczegół niesie nadzieję. Obecność Pana trwa mimo zmęczenia i zamętu. Heli jest stary, jego oczy przygasają.
CZYTAJ DALEJ

Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu

2026-01-14 21:13

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Arka Przymierza

Arka Przymierza
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję