Księże Biskupie Czcigodny!
Tylko Ksiądz Biskup
umie tak zniewalająco prosić,
że nie można odmówić.
Miałem też nieodpartą chęć,
aby zobaczyć w Rokitnie
ten piękny obraz Matki Boskiej
Cierpliwie Słuchającej.

Wyuczyłem się więc kazania,
naczytałem się o historii obrazu
i samego sanktuarium.
Z tym większą ciekawością
chciałem zobaczyć Piękną,
Skromną, Cierpliwie Słuchającą.

Z Łowicza do Rokitna Gorzowskiego
- kawał drogi,
ale jest coraz ładniejsza,
coraz ciekawsza.
Ostatnie kilometry były już
ciągiem pojazdów, pielgrzymów.
Pewnie byśmy nie zdążyli,
gdyby nam nie pomogli
grzeczni policjanci.

Uprzejmy kustosz, szacowny prałat
czekał z grzecznością.
Poprowadził przed ołtarz Słuchającej.
Kolana się ugięły.
O, jakaś Ty cudna!
Cisnęły się pytania: Czyjaś Ty?
Włoska czy Rublowa?
Stawickich, Kujaw, Leszczyńskich,
Opalińskich z Bledzewa
czy Korybutowa z Warszawy
i Lublina?

Nasza jesteś!
Rokitniańska i Polska,
bo z orłem w koronie.
Strażniczką polskości byłaś
dla ludzi pod zaborem,
co szli na polskie odpusty.

Gdy przybył Ksiądz Biskup,
gdy zobaczyłem piękny ołtarz,
gdy usłyszałem pana Batora,
stąd pochodzącego,
jak śpiewał swojej Pani Rokitniańskiej,
gdy zobaczyłem tłumy ludzi,
załomotało mi serce,
myśli przesłoniła chmura.
Co ja im powiem?

Przecież oni pamiętają 1946 r.,
kiedy nieśli swoją Matkę Słuchającą
40 km aż do Gorzowa,
aby usłyszała ludzi
ziemi lubuskiej i Pomorza
jak zawierzają Jej swoją
niepewną przyszłość.

Przecież oni pamiętają
Akt Zawierzenia z czasów
stanu wojennego:
... Matko Ludu Pracy!
Przybyliśmy zmęczeni
i zatroskani o przyszłość.
Przyszliśmy do Ciebie po nadzieję.
Nie odejdziemy od wiary ojców.
Prawda będzie naszym życiem.
Miłość będzie naszym prawem.
Wolność będzie naszą siłą.
Musimy zmienić umęczone
oblicze tej polskiej ziemi.

Oj, Biskupie Kochany!
Wiem, czyje to słowa.
Serce ściska.
Żeby to Polacy pamiętali...

Piękna była uroczystość koronacyjna
Matki Boskiej w Rokitnie w 1989 r.
Korony w Rzymie
poświęcił Ojciec Święty Jan Paweł II - Polak,
a są one darem postanowień
i dobrych czynów:
nie będę pił, wrócę do wiary,
nie zabiję tego dziecka.
Takie to kamienie lśnią w koronie.
Takie korony zakładali na głowę
Cierpliwie Słuchającej Matki
kard. Józef Glemp
i kard. Henryk Gulbinowicz,
a patrzyli na to i byli świadkami
biskupi Europy.
Niech pamiętają wszyscy
podróżujący ze Wschodu
na Zachód, że ta ziemia
jest Królestwem Maryi Matki
Cierpliwie Słuchającej.

Księże Biskupie!
To zbyt wiele na jedno przeżycie.
Do pięt mnie wzruszyło
przemówienie rolnika - chłopa,
który przyniósł do ołtarza
bochen dorodnego,
dożynkowego chleba
i wręczył go robotnikom,
aby pamiętali,
że chłop nie zje sam chleba,
że się chlebem zawsze podzieli
i taka niech będzie Europa.
Tego już nie mogłem wytrzymać
i w Twoje ręce, Księże Biskupie,
dałem swój biskupi krzyż,
abyś zostawił go
Cudownej Rokitniańskiej Matce,
by i mnie kiedyś
cierpliwie wysłuchała.

Księże Biskupie!
Całuję Twoje ręce i dziękuję.
Bóg zapłać za Rokitno.