Arcybiskup Bolesław Pylak zmarł 6 czerwca 2019 r. Przeżył 98 lat, w tym 71 w kapłaństwie i 53 w biskupstwie. W środę, 9 czerwca, w drugą rocznicę śmierci, Mszę św. w intencji swojego poprzednika odprawi w archikatedrze lubelskiej abp Stanisław Budzik (o godz. 19.00).
Arcybiskup Bolesław Pylak urodził się 20 sierpnia 1921 r. w Łopienniku Górnym. Podczas II wojny światowej wstąpił do lubelskiego seminarium duchownego. W czerwcu 1948 r. przyjął święcenia kapłańskie z rąk bp. Stefana Wyszyńskiego i podjął pracę w Nałęczowie. Rok później na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim rozpoczął studia z teologii dogmatycznej, których zwieńczeniem była obrona doktoratu. Przez wiele lat pracował naukowo i prowadził zajęcia na Wydziale Teologii KUL oraz w seminarium duchownym. 29 maja 1966 r. przyjął święcenia biskupie i został sufraganem lubelskim. W 1975 r. został mianowany biskupem lubelskim; w 1992 r. podniesiony do godności arcybiskupa metropolity lubelskiego. W czerwcu 1997 r. przeszedł na emeryturę. Na długim pasterskim szlaku towarzyszyło mu zawołanie: „Tobie, Panie, zaufałem”.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
Reklama
Arcybiskup Pylak wpisał się w historię diecezji lubelskiej jako niestrudzony budowniczy kościołów. Z jego inicjatywy w czasach komunizmu wzniesiono ponad 400 kościołów i kaplic; erygował ok. 150 parafii. W wywiadzie dla „Niedzieli” powiedział: - „Stawiałem Panu Bogu coraz wyższe poprzeczki. Modliłem się: Panie Boże, może 10 kościołów; potem prosiłem o 50, 100… Wkład ludzi i współpraca z łaską Bożą zaowocowała wybudowanymi kościołami. To było wielkie materialne osiągnięcie, które nazywam cudem. Jednak, co najważniejsze, nowe parafie dawały nowe powołania. W sumie wyświęciłem 670 księży”.
W codziennym życiu, jak i w biskupiej pracy, abp Pylak był wierny powtarzanej dewizie: „człowiek żyje, żeby służyć”. Zawsze stawiał na Maryję. Jak sam podkreślał, składania wszystkiego Bogu przez ręce Maryi nauczył się od bp. Stefana Wyszyńskiego, z którym pracował jako diakon. W pierwszym roku kapłaństwa był świadkiem cudu łez na obrazie Matki Bożej w katedrze lubelskiej. Później, jako biskup, doprowadził do koronacji łaskami słynących wizerunków Maryi w Wąwolnicy, Janowie Lubelskim i Lublinie. Mówił: - „Zawsze dziękuję Matce Najświętszej za Jej macierzyńską opiekę. Z Nią jest zawsze dobrze”. W 1987 r. przygotował papieską wizytę i podejmował w Lublinie św. Jana Pawła II. Na emeryturze pisał książki, w których przybliżał prawdy wiary i żywoty świętych.
Relacja z pogrzebu: https://www.niedziela.pl/artykul/143445/nd/Zaufal-Panu
Sylwetka abp. B. Pylaka: https://www.niedziela.pl/artykul/124988/nd/Czlowiek-zyje-aby-sluzyc
Wywiad z abp B Pylakiem (2008 r.) https://www.niedziela.pl/artykul/86087/nd/Czlowiek-zyje-aby-sluzyc