"Do założenia Zgromadzenia Sióstr Zmartwychwstanek Duch Święty posłużył się dwiema Polkami, matką i córką: Celiną i Jadwigą Borzęckimi, które są kandydatkami na ołtarze.
Siostry Zmartwychwstanki pragną głosić radość nadziei, że Chrystus Zmartwychwstały zwyciężył zło i grzech i dał nam pewność przyszłego zmartwychwstania - ´gdyby Chrystus nie zmartwychwstał, próżna byłaby nasza wiara´ (por. Kor 15, 14).
Zgromadzenie ma swoje domy w Polsce, Stanach Zjednoczonych, we Włoszech, w Anglii, Kanadzie, Australii, Argentynie i Brazylii. Siostry podejmują pracę wychowawczą, nauczycielską, katechetyczną, parafialną, opiekę nad chorymi i inne posługiwania, przez które mogą się przyczynić do moralnego odrodzenia społecznego" - głosi krótka informacja na chętnie przez Siostry ofiarowanym obrazku, przedstawiającym Chrystusa Zmartwychwstałego.

ANNA SOJKA: - Goszczę w domu zadbanym, wykończonym, gdzie na każdym kroku widać troskliwe oko gospodarza. Czy zawsze tak było? Proszę opowiedzieć o początkach, o historii Domu "Za Strugiem".

S. MIROSŁAWA POCHOPIEŃ: - Historia tego domu jako Domu naszego Zgromadzenia rozpoczęła się dokładnie 2 lipca 1955 r. Wówczas to rodzice naszej współsiostry (dziś już nieżyjącej), jedynaczki, państwo Pisarscy, zwrócili się do Zgromadzenia z propozycją przejęcia domu. Dom nie był wykończony, nie było sufitu, właściwie nie było gdzie mieszkać - dla sióstr był tylko jeden pokój.

- Jednak podjęłyście decyzję o przyjęciu go...

- Tak. Czasy były trudne dla Kościoła, nie tylko trzeba było podjąć szybką decyzję, ale starać się dom utrzymać. Wielkie zasługi ma tu pierwsza przełożona Domu - dziś już nieżyjąca s. Euzebia Bartkowiak, która bardzo energicznie zabrała się do pracy i w ciągu roku dom został doprowadzony do stanu używalności.

- Jak Siostry zdobywały niezbędne fundusze? Czym się zajmowałyście?

- Przede wszystkim podjęłyśmy pracę z dziećmi - m.in. prowadziłyśmy ochronkę. Jeszcze ok. 15 lat temu w domu było przedszkole. Pracowałyśmy także w spółdzielni - robiłyśmy swetry, hafty, aby zarobić na życie.

- Tablica - godło przytwierdzone do ściany domu mówi o jego wezwaniu: "Regina Mundi". Dlaczego Królowa Świata została opiekunką Domu Zmartwychwstanek?

- Początek historii Domu to rok 1955. Był to Rok Maryjny...

- Dom jest obszerny, gościnny. Kogo Siostry przyjmują?

- Przyjeżdżają przede wszystkim siostry przygotowujące się do wieczystej profesji, postulantki przed obłóczynami, dziewczęta pragnące wstąpić do Zgromadzenia (kandydatki), księża z grupami młodzieży, nauczyciele z dziećmi (na weekendy), siostry ze swoimi uczennicami, a także zaprzyjaźnieni wczasowicze. Czasem przyjeżdżają siostry lub kapłani na rekonwalescencję po przebytej chorobie. Klimat górski i piękno Tatr są często zalecane przez lekarzy. A my także tę posługę mamy zawartą w charyzmacie Zgromadzenia.

- Ile Sióstr ponosi trudy prowadzenia Domu?

- Jesteśmy trzy, prócz mnie - s. Narcyza i s. Chryzanta.

- Jak przy "ciągłych" gościach przebiega formacja Sióstr?

- Gdy jest dużo gości, na pewno jest to trudniejsze, wymaga więcej wysiłku. Każdy dzień rozpoczynamy adoracją Najświętszego Sakramentu w naszej kaplicy (nieustannie cieszymy się, że mamy ten przywilej), uczestniczymy we Mszy św. - jeżeli gościmy kapłana, to także w naszej kaplicy, modlimy się wspólnie, naszą codzienną pracę, posługę ofiarujemy Zmartwychwstałemu.

- Dom usytuowany jest pośród innych domów. Jak układają się sąsiedzkie stosunki?

- Sąsiedzi? Są cudowni! Żyjemy jak rodzina - troszczą się o nas, zawsze spieszą z pomocą - jeżeli trzeba, to nawet w dniu świątecznym.

- Dziękuję za rozmowę.

PS

Pielgrzymów i turystów odwiedzających Dom pod Giewontem wita Zmartwychwstały Chrystus w kaplicy Sióstr, doskonałe jedzenie s. Narcyzy, troskliwość s. Chryzanty i radosny śmiech Siostry Przełożonej. Śmiech młodej, szczęśliwej dziewczyny...