Reklama

Wakacyjny cykl aspektów (3)

Sanktuarium Matki Bożej Królowej Pokoju w Otyniu

Otyń to niewielka miejscowość znajdująca się 18 km od Zielonej Góry, słynąca z obecności figury Matki Bożej Klenickiej nazywanej Królową Pokoju. 8 grudnia 2005 r. bp Adam Dyczkowski podniósł parafialny kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Otyniu do rangi diecezjalnego sanktuarium Matki Bożej Królowej Pokoju

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Dlaczego figura Matki Bożej z Klenicy znajduje się w Otyniu? To pytanie pojawia się często, a odpowiedzi na nie trzeba poszukać w burzliwej historii tych terenów. Klenica to miejscowość położona po drugiej stronie Odry i to stamtąd pochodzi słynąca łaskami figura Matki Bożej z Dzieciątkiem.

Tradycja

Według podań ludowych, Matka Boża objawiła się biednej pasterce na pagórku za wsią i powiedziała, by w miejscu objawienia wybudować kapliczkę. Maryja prosiła też o gorącą modlitwę, bowiem nadchodzą ciężkie czasy. Zrealizowano prośbę Maryi. Wybudowano drewniany kościół, do którego pielgrzymowali ludzie z okolic, prosząc Maryję o wstawiennictwo u Boga w swoich intencjach. Wielu z nich doświadczało łask i uzdrowień. Wieść o cudownej figurze szybko się rozchodziła po okolicy. Tak rozpoczął się kult Matki Bożej Klenickiej.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Historia

Reklama

Pierwsze pisemne informacje o figurce słynącej cudami pochodzą z początków XVIII wieku z zapisków Pawła Schlechty - jezuity z Otynia. Z tych informacji wynikało, że kult Matki Bożej Klenickiej trwa od kilkuset lat. Gotycka, drewniana figurka Matki Bożej Klenickiej pochodzi prawdopodobnie z przełomu XIV i XV wieku. Przedstawia Matkę Bożą trzymającą na lewej ręce Dzieciątko Jezus.
W 1595 r. Jerzy von Rechenberg - właściciel Otynia i Klenicy przyjął protestantyzm. Dla katolików nadeszły trudne dni, a figura na 20 lat wygnania znalazła się w Kopanicy. Skąd raz w roku, w dniu odpustu - 2 lipca, figurka cudownie wracała na jeden dzień do klenickiej świątyni. Pierwsza połowa XVI wieku to czas wojen między katolikami i protestantami. Figura była ukrywana, przewożona w bezpieczniejsze miejsca. W 1655 r. umieszczona została najpierw w przyzamkowej kaplicy Zgromadzenia Jezuitów w Otyniu, a potem w kościele. Tam przetrwała potop szwedzki. Od tamtego czasu figura nie powróciła już na stałe do Klenicy. Od 1665 r. do 1918 r. w uroczystość Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny - 2 lipca odbywały się pielgrzymki, podczas których figura Matki Bożej noszona była z Otynia do Klenicy.
W 1945 r., podczas przesiedlania Niemców, ks. Otto Stephan z obawy przed grabieżą nakazał zamurować figurę Maryi w podziemiach zamku. W 1946 r. proboszcz ks. Antoni Lisak odnalazł figurę wraz z dokumentem potwierdzającym jej autentyczność. W 1952 r. figura umieszczona została w bocznym ołtarzu otyńskiego kościoła parafialnego.

Kościół

Pierwsze wzmianki o istnieniu kościoła w Otyniu pochodzą z 1332 r. Na początku XVI wieku został przebudowany, wtedy też przejęli go protestanci. Obecny kościół wybudowano w latach 1585-87 w stylu późnogotyckim z wykorzystaniem wcześniejszych murów. W 1676 r. dobudowano barokową wieżę. Kościół spłonął w 1702 r., został odbudowany w 1704 r.
Kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego to jednonawowa świątynia z prostokątnym prezbiterium. Posiada czworoboczną barokową wieżę. Wyposażenie wnętrza również jest barokowe. Ołtarz główny pochodzi z XVIII wieku. W jego centrum znajduje się obraz Ostatniej Wieczerzy. Po jego obydwu stronach stoją figury trzech Apostołów: św. Piotra, Pawła i Andrzeja oraz figura św. Jana Chrzciciela, a nad obrazem umieszczony jest krucyfiks w złocistych promieniach. Poniżej krzyża znajduje się gołębica, symbolizująca Ducha Świętego. Na ozdobnym tabernakulum, w złotej szafce, umieszczona została figura Matki Bożej Królowej Pokoju. Poniżej - figury Matki Bożej Bolesnej i św. Jana Apostoła. Obok czterej aniołowie trzymający rekwizyty Męki Pańskiej: chustę Weroniki, kielich, obcęgi i kości do gry. W zwieńczeniu ołtarza znajduje się postać Boga Ojca w otoczeniu aniołów. Świątynia posiada również barokową ambonę.

Parafia i sanktuarium

Reklama

W 2003 r. proboszczem parafii w Otyniu został ks. kan. Grzegorz Sopniewski. Kościół przeszedł kapitalny remont. Renowacji poddane zostały ołtarze - główny i boczne oraz ambona, konserwacji zabytkowe obrazy i rzeźby.
W 2003 r. reaktywowana została pielgrzymka z figurą Matki Bożej z Otynia do Klenicy. W drodze do Klenicy figura nawiedziła kolejne miejscowości: Bobrowniki, Niedoradz, Czarną, Dąbrowę, Zabór, Milsko, Przewóz i Bojadła. Następnego dnia rolnicy udający się z diecezjalną pielgrzymką z Klenicy na Jasną Górę nieśli figurę do Bojadeł.
25 maja 2004 r. figura Matki Bożej Klenickiej przeniesiona została z ołtarza bocznego do ołtarza głównego. 8 grudnia 2005 r. - w uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny - bp Adam Dyczkowski podniósł kościół w Otyniu do rangi sanktuarium, a 25 czerwca 2006 r. odbyły się tu obchody jubileuszu 350-lecia obecności figury, połączone z uroczystą rekoronacją Dzieciątka Jezus i Matki Bożej.
W 1873 r. do Otynia przybyły Siostry Elżbietanki. W 1895 r. zbudowano dom zakonny zgromadzenia pw. św. Augustyna. Dziś siostry pracują w parafii, zdobiąc ołtarze oraz dbając o bieliznę kościelną, prowadzą przedszkole oraz katechizują.
Z inicjatywy otyńskich parafian w 2009 r. powstało i zostało zarejestrowane w Krajowym Rejestrze Sądowym Stowarzyszenie Przyjaciół Sanktuarium Maryjnego w Otyniu. Stowarzyszenie zrzesza ponad 20 członków, a jego głównym zadaniem jest podejmowanie działalności wspierającej parafię rzymskokatolicką w Otyniu i sanktuarium Matki Bożej w Otyniu.
Na terenie sanktuarium znajduje się muzeum, w którym prezentowane są pamiątki związane z historią Otynia, jego duszpasterzami i dziejami kościoła. Znajdują się tu m.in.: dokumenty, księgi, ornaty oraz przedmioty związane z kultem.
Do sanktuarium przybywają pielgrzymi, by modlić się w intencji Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego. Od 2009 r. otyńskie sanktuarium jest miejscem, z którego wyrusza Piesza Pielgrzymka Diecezjalna Duszpasterstwa Rolników na Jasną Górę pod kierownictwem diecezjalnego duszpasterza rolników - ks. kan. Grzegorza Sopniewskiego.

* * *

Słowo od kustosza:

- Przybywają do nas małe grupy pielgrzymów zorganizowane przeważnie przez księży. Dzisiaj z pielgrzymkami jest tak, że jeśli są organizatorzy, to są i pielgrzymi.
Zapraszam do naszego sanktuarium w Otyniu na różne sposoby. Nie jesteśmy jakimś wiodącym sanktuarium i często ustępujemy miejsca innym. Jednak zapraszam i myślę, że przychodząc do nas, też można się Panem Bogiem napełnić.

* * *

Informacje dla pielgrzymów

Msze św.:

niedziela: godz. 8, 12.30, 16 (w okresie zimowym, tj. od października do końca kwietnia), 18 (w okresie letnim) poniedziałek-piątek: godz. 18 sobota: godz. 11

Nabożeństwa:

środa, godz. 18 - Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy sobota, godz. 10.30 - Godzinki o Niepokalanym Poczęciu NMP pierwsze soboty miesiąca, godz. 21-24 (od maja do września) - nabożeństwo maryjne, godz. 18 (od października do kwietnia) - Nieszpory maryjne z kazaniem niedziela, godz. 7.30 - Godzinki o Niepokalanym Poczęciu NMP

Odpusty:

31 maja - Nawiedzenie NMP 14 września - Podwyższenia Krzyża Świętego 1 lipca z Otynia wyrusza piesza pielgrzymka do Klenicy 2 lipca wyrusza Piesza Pielgrzymka Diecezjalna Duszpasterstwa Rolników na Jasną Górę

Jest możliwość przenocowania małych grup pielgrzymkowych w Domu Sióstr Elżbietanek - po wcześniejszym zgłoszeniu telefonicznym

Kontakt:
Sanktuarium Matki Bożej Królowej Pokoju
ul. Moniuszki 4
67-106 Otyń
woj. lubuskie
tel. (68) 355-07-44
kancelaria@parafia-otyn.pl
www.parafia-otyn.pl

2011-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

40 pytań Jezusa: „Tak, jednej godziny nie mogliście czuwać ze Mną?”

Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.

Czuwanie to obecność przy Bogu. Nie zawsze łatwa.
CZYTAJ DALEJ

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

53 kilometry modlitwy. Salezjańska EDK z Wrocławia do Twardogóry

2026-03-13 23:30

Ks. Tomasz Hawrylewicz

Uczestnicy EDK z Twardogóry

Uczestnicy EDK z Twardogóry

Salezjańska Ekstremalna Droga Krzyżowa rozpoczęła się Mszą św. w kościele pw. Najświętszego Serca Jezusowego we Wrocławiu. Po Eucharystii uczestnicy wyruszyli w modlitewną trasę do Sanktuarium Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Twardogórze.

Dla wielu z nich to nie tylko fizyczne wyzwanie, ale przede wszystkim modlitewna droga nawrócenia. Do Wrocławia, jak co roku, przyjechała autokarem duża grupa mieszkańców Twardogóry, do której dołączyli wrocławianie. Wyruszyli do sanktuarium razem z proboszczem ks. Tomaszem Hawrylewiczem.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję