Reklama

Kościół

Prezes Stowarzyszenia WIOSNA: ludzie bardziej niż głodu boją się samotności

O tym, że pandemia sprawiła, że samotność stała się jeszcze bardziej odczuwalna i że w okazywaniu pomocy serce musi łączyć się z rozumem, mówi w rozmowie z KAI Joanna Sadzik. - Osoby, które do nas dzwonią, mówią, że boją się najbardziej nie głodu, a właśnie osamotnienia - mówi prezes Stowarzyszenia WIOSNA, organizatora Szlachetnej Paczki.

[ TEMATY ]

samotność

koronawirus

Adobe.Stock

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Łukasz Kaczyński (KAI): Niedawno ukazał się raport Szlachetnej Paczki o samotności. Dlaczego trzeba o niej mówić, zwłaszcza w okresie pandemii?

Joanna Sadzik: - Pandemia przyłożyła szkło powiększające do problemów, które widzieliśmy już wcześniej. Osoby, które były wcześniej samotne - są samotne jeszcze bardziej. Pandemia zabrała im niedzielne Msze św., rozmowy w kolejce do kasy w sklepie, w poczekalni u lekarza czy też z sąsiadką w windzie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

KAI: Co jest trudniejsze - sytuacja ekonomiczna czy emocjonalna osób samotnych?

- Jeżeli człowiek jest w trudnej sytuacji materialnej, ale ma wokół siebie ludzi, którzy mogą mu pomóc, nie ma poczucia beznadziei. Izolacja i poczucie osamotnienia są natomiast przyczyną problemów emocjonalnych seniorów. Osoby, które do nas dzwonią, mówią, że boją się najbardziej nie głodu, a właśnie osamotnienia.

KAI: Jakie bieżące działania podejmuje Szlachetna Paczka, by pomóc w dobie epidemii koronawirusa samotnym i potrzebującym?

Reklama

- Wolontariusze Szlachetnej Paczki od pierwszych dni epidemii pomagają osobom najbardziej potrzebującym. Wielu z nich jest pracownikami ochrony zdrowia, wiec są na pierwszej linii. Szyją maseczki, zbierają sprzęt na potrzeby szpitali, dostarczają do placówek medycznych posiłki dla lekarzy, pomagają w nauce dzieciakom, którym trudno przestawić się na zdalną szkołę. Łączymy osoby, które potrzebują pomocy z tymi, której pomocy chcą i mogą udzielić.

Analizując sytuację uznaliśmy, że powinniśmy się zająć bieżącymi problemami społecznymi, które długofalowo dotkną społeczeństwo, jak i nie zapominać o grupach wykluczonych już wcześniej, czyli między innymi beneficjentach Szlachetnej Paczki, które aktualne trudna sytuacja dotknie jeszcze bardziej. Dlatego powstał „Raport o Samotności”, publikacja nawiązująca do wydawanego przez nas od lat „Raportu o Biedzie”. Raport o Samotności to publikacja, która stawia diagnozę społeczną w obliczu pandemii koronawirusa. Diagnozę na temat samotności.

KAI: Jaka ona jest?

- Samotność to doświadczenie, które często niesie dramatyczne konsekwencje, zwłaszcza teraz. Jako organizacja chcielibyśmy zwrócić uwagę na samotnych nie z wyboru, dla których spotkania to nierzadko jedyny sposób na zachowanie psychicznej i fizycznej równowagi. „Raport o Samotności” Szlachetnej Paczki to diagnoza społecznego problemu samotności w trzech aspektach: zupełnie nowej samotności na kwarantannie, która może dotknąć absolutnie każdego, samotności osób starszych i chorych oraz samotności... w głowie - znów takiej, której widmo zagląda dziś w oczy wielu z nas.

KAI: Samotność w czasie pandemii dotknęła zwłaszcza osoby starsze, które muszą pozostawać w domach, gdyż są bardziej narażone na powikłania zakażenia koronawirusem. Jak ich wspomagacie?

Reklama

- Wraz z premierą „Raportu o Samotności” uruchomiliśmy infolinię pomocy dla osób starszych, która stanowi wsparcie w odpowiedzi na problem społeczny spotęgowany przez pandemię koronawirusa. “Dobre Słowa - telefon dla seniorów” działa pod numerem: 12 333 70 88. Codziennie w godz. 10:00- 12:00 i 17:00-19:00 na dzwoniących czeka osoba, która ma doświadczenie w dawaniu wsparcia emocjonalnego. Po pierwszej rozmowie, wolontariusze analizując problemy odpowiadają na potrzebę seniora. Czasem jest to rozmowa, ale zdarza się, że senior potrzebuje pomocy w zakupach czy w załatwieniu spraw urzędowych. Pomocy udzielają psycholodzy, terapeuci, ale i nasi wolontariusze. W ten sposób tworzy się pomoc systemowa, zorganizowana odpowiedź na potrzebę wsparcia seniorów.

KAI: Jak konkretnie udzielają się wolontariusze Szlachetnej Paczki?

- Zaczęli od spontanicznej pomocy, odruchów serca, coraz bardziej się organizując. Od ponad miesiąca starają się pomagać, ale nie tylko beneficjentom Szlachetnej Paczki objętych pomocą w bieżącej edycji, w tym ponad 4 tysiącom seniorów. Wolontariusze Paczki to często osoby zaangażowane również w inne inicjatywy społeczne, działające na rzecz swojej lokalnej społeczności. W obliczu tak trudnej sytuacji robią zakupy, załatwiają drobne sprawunki, dzwonią zwłaszcza do osób samotnych, niektórzy szyją maseczki czy drukują na drukarce 3D przyłbice dla medyków.

Przykładów jest wiele. Wspomnieć można choćby lidera rejonu Szlachetnej Paczki ze Starachowic, który tylko w ciągu jednego dnia dostarczył do szpitala ponad 130 maseczek. Z kolei wolontariuszka Marta z Białogardu już trzy tygodnie temu organizowała zupę dla seniorów, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji.

KAI: Jak pomóc w realizowanie aktualnych zadań Szlachetnej Paczki? I jakie macie plany na przyszłość?

Reklama

- Wszystkich, którzy chcą pomóc zapraszamy na stronę www.szlachetnapaczka.pl. Ważne jest, żeby o uruchomionym przez nas telefonie dowiedziały się osoby starsze. Zachęcam, aby opowiedzieć o nim znajomym, poinformować sąsiadów. Niech starsi i samotni wiedzą, że ktoś na nich czeka. Inicjatywę można także wesprzeć finansowo. Na stronie można też pobrać i wydrukować w domu plakaty o “Dobrych Słowach - telefonie dla seniorów” i rozwiesić je w miejscach, gdzie może je zobaczyć senior - na przykład na klatce schodowej czy w sklepie. My ze swojej strony aktualnie bierzemy udział w projekcie wydawania Alertów Społecznych Open Eyes Economy Summit. Ułatwiamy także współpracę wielu organizacjom społecznym. Mamy też świadomość konieczności mobilizacji sił, gdyż w tym roku potrzebujących może być znacznie więcej niż w latach ubiegłych.

KAI: Czy widać, że ludzie odzywają się do was, chcąc się zaangażować czy też pomóc? Czy dostrzegalna jest rzeczywiście ta cywilizacja miłości w krytycznej sytuacji?

- Z jednej strony odzywają się osoby i organizacje potrzebujące pomocy, z drugiej ci, którzy tę pomoc chcą ofiarować. Robimy to na czym znamy się najlepiej - łączymy ich ze sobą. Oddolny ruch Polaków jest imponujący. Jednocześnie, aby utrzymać zaangażowanie są potrzebne organizacje takie jak nasza.

Organizacje społeczne we współpracy z organami państwa, samorządem są w stanie zbadać potrzeby, a następnie mądrze na nie odpowiedzieć. Serce i emocje są ważne, a mądrze pomagamy wtedy, gdy to serce połączymy z rozumem.

2020-04-16 12:20

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Szlachetna Paczka: Raport o samotności

W Polsce jest 5 mln gospodarstw jednoosobowych  – co czwarty nasz sąsiad wraca do pustego domu. Obecnie nikt też ich nie odwiedza – alarmuje nowy raport Szlachetnej Paczki poświęcony samotności. Publikacja zbiera najważniejsze statystyki z komentarzami ekspertów. W związku z pandemią Szlachetna Paczka uruchamia infolinię dla seniorów.

Doświadczenie samotności – jak pokazują dane – ma realne konsekwencje zarówno dla zdrowia psychicznego, jak i fizycznego.
CZYTAJ DALEJ

Zasłonięty krzyż - symbol żalu i pokuty grzesznika

Niedziela łowicka 11/2005

[ TEMATY ]

Niedziela

krzyż

Wielki Post

Karol Porwich/Niedziela

Wielki Post to czas, w którym Kościół szczególną uwagę zwraca na krzyż i dzieło zbawienia, jakiego na nim dokonał Jezus Chrystus. Krzyże z postacią Chrystusa znane są od średniowiecza (wcześniej były wysadzane drogimi kamieniami lub bez żadnych ozdób). Ukrzyżowanego pokazywano jednak inaczej niż obecnie. Jezus odziany był w szaty królewskie lub kapłańskie, posiadał koronę nie cierniową, ale królewską, i nie miał znamion śmierci i cierpień fizycznych (ta maniera zachowała się w tradycji Kościołów Wschodnich). W Wielkim Poście konieczne było zasłanianie takiego wizerunku (Chrystusa triumfującego), aby ułatwić wiernym skupienie na męce Zbawiciela. Do dzisiaj, mimo, iż Kościół zna figurę Chrystusa umęczonego, zachował się zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów. Współczesne przepisy kościelne z jednej strony postanawiają, aby na przyszłość nie stosować zasłaniania, z drugiej strony decyzję pozostawiają poszczególnym Konferencjom Episkopatu. Konferencja Episkopatu Polski postanowiła zachować ten zwyczaj od 5 Niedzieli Wielkiego Postu do uczczenia Krzyża w Wielki Piątek. Zwyczaj zasłaniania krzyża w Kościele w Wielkim Poście jest ściśle związany ze średniowiecznym zwyczajem zasłaniania ołtarza. Począwszy od XI wieku, wraz z rozpoczęciem okresu Wielkiego Postu, w kościołach zasłaniano ołtarze tzw. suknem postnym. Było to nawiązanie do wieków wcześniejszych, kiedy to nie pozwalano patrzeć na ołtarz i być blisko niego publicznym grzesznikom. Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne, prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać i jednocześnie stanowiły post dla oczu. Można tu dopatrywać się pewnego rodzaju wykluczenia wiernych z wizualnego uczestnictwa we Mszy św. Zasłona zmuszała wiernych do przeżywania Mszy św. w atmosferze tajemniczości i ukrycia.
CZYTAJ DALEJ

Franciszek i s. Francesca - nieoczekiwane spotkanie papieża z 94-letnią zakonnicą

2025-04-06 17:32

[ TEMATY ]

spotkanie

Watykan

papież Franciszek

Bazylika św. Piotra

s. Francesca

Włodzimierz Rędzioch

Widok pustej Bazyliki św. Piotra robi duże wrażenie

Widok pustej Bazyliki św. Piotra robi duże wrażenie

Siostra Francesca Battiloro przeżyła największą niespodziankę swojego życia w wieku 94 lat, z których 75 lat spędziła jako wizytka za klauzurą. „Poprosiłam Boga: 'Chcę spotkać się z papieżem'. I tylko z Nim! Nikt inny... Myślałam, że to niemożliwe, ale to Papież przyszedł się ze mną spotkać. Wygląda na to, że kiedy Go o coś proszę, Pan zawsze mi to daje...”. Podczas pielgrzymki z grupą z Neapolu, s. Francesca Battiloro, siostra klauzurowa modliła się dzisiaj w Bazylice św. Piotra, gdy nagle spotkała papieża.

Zakonnica, która wstąpiła do klasztoru w wieku 8 lat, złożyła śluby w wieku 17 lat, w czasie, gdy jej życie było zagrożone z powodu niedrożności jelit. Dziś opuściła Neapol wczesnym rankiem z jednym pragnieniem: przeżyć Jubileusz Osób Chorych i Pracowników Służby Zdrowia w Watykanie. Wraz z nią przyjechała grupa przyjaciół i krewnych. Poruszająca się na wózku inwalidzkim i niedowidząca siostra Francesca - urodzona jako Rosaria, ale nosząca imię założyciela Zakonu Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny św. Franciszka Salezego, który, jak mówi, uzdrowił ją we śnie - chciała przejść przez Drzwi Święte Bazyliki św. Piotra. Biorąc pod uwagę jej słabą kondycję, pozwolono jej przeżyć ten moment całkowicie prywatnie, podczas gdy na Placu św. Piotra odprawiano Mszę św. z udziałem 20 000 wiernych.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję