Dlaczego nowy kościół?

Rozrastało się nowe osiedle w okolicach Karczówki, wciąż przybywało wiernych; z kolei zimowo-jesienne wspinaczki do ulubionego przez wszystkich kościoła św. Karola Boromeusza na Karczówce bywały dość karkołomne, szczególnie dla osób starszych. Dojrzewała myśl o utworzeniu nowej parafii i budowie kościoła. Tę misję powierzono księżom ze Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego, zwanych pallotynami.
W maju 1994 r. bp Kazimierz Ryczan poświęcił kamień węgielny pod budowę nowej świątyni na osiedlu Podkarczówka. Równolegle ze świątynią powstawał dom zakonny. Praca duszpasterska została podjęta od początku - w baraku na placu budowy, a Msze św. odprawiano w tygodniu i w niedzielę.
Pasterka w 2000 r. zainaugurowała funkcjonowanie nowego kościoła na Podkarczówce. Panowała powszechna radość, wyrażana choćby podczas pierwszych spotkań w ramach wizyty duszpasterskiej.
Od 8 września 2002 r. parafia funkcjonuje pw. św. Wincentego Pallottiego. Kościół, wykończony na zewnątrz i wewnątrz, jest już prawie gotowy. Zawsze jest w nim dużo kwiatów, zawsze też sporo chętnych do spowiedzi w specjalnie dostosowanej rozmównicy. W czerwcu rozpocznie się malowanie wnętrza; rozważane jest zakupienie nowych ławek, witraży w oknach, z czasem dostosowanie bocznej kaplicy, której zapewne będzie patronował Jan Paweł II. Nawa główna pięknie prezentuje się z nowym prezbiterium, bocznymi obrazami Matki Bożej Nieustającej Pomocy, Jezusa Miłosiernego, figurką patrona św. Wincentego Pallottiego.
Swoje miejsce spotkań w osobnym pomieszczeniu ma młodzież. - Sami sobie to miejsce wyszykowali, sami zaaranżowali - mówi proboszcz ks. Wiesław Lenrat SAC, zwracając uwagę na oryginalne malowidło ścienne (wzburzone morze i sakramenty jako koła ratunkowe). Jest też salka ze stołem ping pongowym. A tuż za kościołem właśnie powstaje boisko do piłki plażowej. W przyszłości planuje się kompleksowe uporządkowanie terenu wokół kościoła i ogrodzenie całości posesji.

We wspólnocie

Ksiądz Proboszcz podkreśla, że wierni chętnie włączyli się w tworzenie wspólnoty i budowanie parafialnego kościoła. - Kościół jest dla nas wszystkich wartością, podstawą do autentycznej radości - mówi.
Ostatnio parafia trochę się wyludniła; proboszcz szacuje, iż z 6 tys. osób aż 2 tys. wyjechało do pracy za granicą, a są to ludzie młodzi i w sile wieku. Bilans w parafii wygląda następująco: 1800 rodzin, 800 dzieci, 400 młodzieży, 280 osób samotnych.
Z tych grup rekrutują się zorganizowane parafialne wspólnoty: Stowarzyszenie Rodzin Katolickich, Ruch Światło-Życie (oaza pallotyńska), Apostolat Maryjny, ministranci, Żywy Różaniec oraz komitet budowlany, który sprawnie koordynuje budowę kościoła.
W obrębie parafii są duże szkoły, w których katechizują cztery panie katechetki i trzech księży.
Wspólnotę zakonną przy parafii tworzy pięciu księży i jeden brat.
Msze św. na Podkarczówce:
Niedziela: 7, 8.30, 10, 11.30, 13, 18.
Dni powszednie: 7 i 18.

Patron i stulecie pallotynów

Św. Wincentemu Pallottiemu została dedykowana tablica, upamiętniająca stulecie pallotynów w Polsce, które przypada w tym roku. Parafia uczciła jubileusz podczas odpustu 21 stycznia, gdy wmurowaną tablicę poświęcił ks. Andrzej Nyga SAC, pochodzący z tej parafii.
Wspólnota na Podkarczówce stara się realizować wizję swojego patrona i założyciela pallotynów - św. Wincentego, który zachęcał do jak najpełniejszego zaangażowania świeckich w życie Kościoła, do „rozbudzania olbrzyma”.
„Charyzmat pallotyński pozwala ożywiać wspólnotę parafialną poprzez apostolski zapał w wypełnianiu zadań parafialnych. Można w ten sposób dowartościować apostolstwo w różnych wymiarach: intelektualne, wychowawcze, formacyjne, środowiskowe, charytatywne” - pisze ks. Robert Edmund SAC w: „Parafia w świetle charyzmatu salezjańskiego” (fragment pracy doktorskiej). Na Pokarczówce starają się być wierni tej misji.