Na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim odbyła się uroczysta prezentacja nowego tomu dzieł zebranych kard. Josepha Ratzingera - papieża Benedykta XVI.
Opera Omnia jest zbiorem tekstów kard. Josepha Ratzingera - papieża Benedykta XVI, wydawanych w Polsce przez Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. KUL, jako jedyny, otrzymał z Watykanu pozwolenie na ich publikację w języku polskim w łącznej licznie 16 tomów. Tom XIII, zatytułowany „W rozmowie z czasem”, zredagowany został pod kierunkiem ks. prof. Krzysztofa Góździa oraz prof. Marzeny Góreckiej. Składa się z trzech części; pierwsza i druga zawiera cztery wielkie dialogi Josepha Ratzingera - Benedykta XVI z dwoma dziennikarzami, Vittorio Messorim oraz Peterem Sewaldem, przeprowadzone w latach 1984 - 2010. Część trzecia nawiązuje do wywiadów Papieża Seniora z lat 1969 - 2004.
W uroczystej prezentacji nowego tomu uczestniczył kard. Gerhard Ludwig Müller. Wydarzeniu towarzyszył wykład pt. „Odpowiedź Josepha Ratzingera na historyczno-religijne relatywizowanie chrześcijaństwa”, wygłoszony przez ks. prof. Karla Heinza Menke z Uniwersytetu Bonn. Prof. Menke jest laureatem ubiegłorocznej Nagrody Ratzingera, z której część przeznaczył na wydanie zbioru Opera Omnia. Podczas przemówienia nawoływał do umocnienia związku kulturalnego pomiędzy Polską a Niemcami oraz podkreślał, iż chrześcijaństwo od zawsze było religią pokoju, nastawioną na porozumienie z innymi wyznaniami.
Projekt Opera Omnia dotyczy całego dorobku oraz uniwersalnej myśli filozoficzno- teologicznej Benedykta XVI. Jest to swoiste zetknięcie się ze sobą trzech kultur: chrześcijańskiej, żydowskiej oraz grecko-rzymskiej i jest kontynuacją myśli Jana Pawła II. W zbiorze Opera Omnia można doszukać się znaczącego wpływu na rozwój współczesnej kultury oraz duchowy dialog pomiędzy judaizmem, islamem i innymi religiami. Wydanie w języku polskim dzieł papieża Benedykta XVI stawia miasto Lublin na równi z Rzymem, Paryżem i Madrytem, gdzie w różnych językach narodowych rozpowszechnianie są te same, cenne myśli dotyczące dążenia do harmonii pomiędzy Kościołem a ludzkością.
Modlitwa Dawida wyrasta bezpośrednio z wyroczni Natana i ma charakter zdumienia. Król „zasiada przed Panem”. Ten gest oznacza spoczynek serca w obecności Boga i rezygnację z własnej kontroli. W tle stoi Arka w namiocie na Syjonie, a więc znak Boga bliskiego, który mieszka pośród swego ludu w prostocie. Dawid wraca do swoich początków, do pastwiska i do drogi, którą Pan go poprowadził. W Biblii taka pamięć chroni przed pychą. Powraca też słowo „dom”. Po hebrajsku (bajt) oznacza i budowlę, i ród. Dawid słyszał, że Pan buduje mu dom, czyli trwałą dynastię. Obietnica sięga dalej niż dzień dzisiejszy i obejmuje przyszłe pokolenia. Wers 19 zawiera trudne wyrażenie (torat ha’adam). Bywa rozumiane jako „los człowieka” albo „pouczenie dla człowieka”. Dawid widzi, że obietnica dla jego rodu niesie światło także dla całego ludu. Modlitwa nie zatrzymuje się na emocji. Dawid wypowiada imię Boga z czcią i przyznaje, że Pan zna swego sługę do końca. W dalszych wersetach brzmi wdzięczność za Izraela, którego Pan „utwierdził” jako swój lud. Pojawia się tytuł „Pan Bóg Zastępów”, który podkreśla, że ostateczna władza należy do Boga, nie do tronu. Wypowiedź króla staje się wyznaniem wiary w jedyność Boga i w Jego wierność przymierzu. Dawid prosi, aby słowo Pana spełniło się „na wieki” (le‘olam). To prośba o trwałość łaski, a zarazem o serce, które nie wypacza daru. Na końcu pojawia się błogosławieństwo. Dawid nie domaga się sukcesu. Prosi o błogosławieństwo dla „domu sługi”, aby trwał przed Bogiem. W tej modlitwie słychać ton późniejszych psalmów królewskich, które uczą Kościół dziękczynienia i ufności.
Valeria Vargas Valverde została uzdrowiona za wstawiennictwem Carla Acutisa. Dziewczyna, której lekarze nie dawali szansy na przeżycie, przeczytała modlitwę wiernych podczas Mszy św. kanonizacyjnej „świętego milenialsa”.
Dwudziestoczteroletnia Valeria Vargas Valverde z Kostaryki, która prawie że umarła w wyniku dramatycznego wypadku rowerowego w 2022 r., modliła się podczas Mszy św. kanonizacyjnej Carla Acutisa. Jej powrót do zdrowia, który lekarze uznali za niewytłumaczalny z medycznego punktu widzenia, nastąpił po rozpaczliwych modlitwach jej matki przy grobie wówczas błogosławionego „Boskiego influencera” w Asyżu we Włoszech.
Razem z plastikiem jednorazowego użytku, jak torebeczki na sosy czy cukier, z lotnisk i dworców kolejowych w Unii Europejskiej do 2030 r. znikną też punkty owijania walizek w folię. UE walczy w tej sposób ze zbędnymi śmieciami opakowaniowymi.
Zgodnie z unijnym rozporządzeniem w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych z 2024 r., z rynku UE zniknąć mają opakowania plastikowe jednorazowego użytku. W grupie tej znalazły się np. sprzedawane w marketach tacki z ofoliowanymi warzywami czy owocami, plastikowe torebeczki na sosy, przyprawy czy cukier, ale też tzw. folia termokurczliwa, używana na lotniskach lub stacjach kolejowych do zabezpieczania bagażu podczas transportu. Według legislatorów folia ta stanowi zbędny odpad, ponieważ po jednokrotnym wykorzystaniu nie nadaje się już do ponownego użycia, co sprzeczne jest z zasadą gospodarki o obiegu zamkniętym.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
