Pierwsza wzmianka o parafii Karczmiska pochodzi z 1452 r. Głównymi patronami parafii są św. Wawrzyniec i Matka Boża Szkaplerzna. 19 września br. parafia Karczmiska przeżywała szczególną uroczystość. Dzięki staraniom ks. kan. Józefa Swatowskiego, proboszcza parafii, zostały sprowadzone relikwie głównego patrona, św. Wawrzyńca. Relikwie przywiózł definitor generalny Zakonu Ojców Paulinów z Jasnej Góry, o. dr Jerzy Kielech. Uroczystość została poprzedzona przygotowaniem modlitewnym, poczynając od piątku, poprzez sobotę i niedzielę, któremu przewodniczył o. Kielech. W sobotę odbyło się spotkanie dzieci i młodzieży z racji patronalnego święta św. Stanisława Kostki, połączone z przygotowaniami do przyjęcia relikwii. Punkt kulminacyjny uroczystości przypadł w niedzielę. Społeczność parafialna zgromadziła się w umówionym miejscu, symbolizującym granicę parafii, gdzie o. Jerzy przywiózł relikwie św. Wawrzyńca i przekazał je Księdzu Proboszczowi. Relikwie zostały powitane przez przedstawicieli parafii oraz przez Księdza Proboszcza. Później nastąpiła uroczysta procesja do świątyni, w czasie której relikwie były niesione przez przedstawicieli wspólnoty parafialnej: dzieci, młodzież, matki, ojców, dziadków oraz kapłanów, którzy wnieśli relikwie do świątyni. Wśród kapłanów - rodaków, pochodzących z Karczmisk, był obecny ks. kan. Jerzy Ochalski, który w ubiegłym roku obchodził jubileusz 60-lecia kapłaństwa. Później rozpoczęła się uroczysta Msza św., celebrowana przez Ojca Paulina oraz rodaków: ks. kan. Jerzego Ochalskiego i ks. kan. Janusza Stefanka. O. Jerzy wygłosił homilię, zachęcając w niej do naśladowania i odrodzenia kultu św. Wawrzyńca. Bezpośrednio po Komunii św. przedstawiciele poszczególnych grup wspólnoty parafialnej (dzieci, młodzież, ministranci, Rada Duszpasterska, Legion Maryi, chór parafialny) modlili się, przyzywając wstawiennictwa św. Wawrzyńca i wyrażając wdzięczność o. Jerzemu za to, iż już na stałe w parafii Karczmiska pozostaną relikwie Męczennika. Ks. Swatowski podziękował o. Jerzemu za przewodniczenie w przygotowaniu parafian do tak ważnego wydarzenia oraz za przywiezienie relikwii, a wspólnocie parafialnej i wszystkim zgromadzonym za uczestnictwo w uroczystości. Wśród gości nie zabrakło parafian z Sulowa, gdzie wcześniej pracował Ksiądz Proboszcz. Na zakończenie została odmówiona Litania do św. Wawrzyńca i udzielone błogosławieństwo relikwiami Patrona. Wszyscy obecni ucałowali relikwie św. Wawrzyńca, polecając swoje prośby za jego przyczyną.
Św. Wawrzyniec, diakon i męczennik, należał do najbardziej popularnych świętych. Jednak historia nie przekazała szczegółowych informacji o jego życiu i działalności duszpasterskiej, dlatego też jego osobę można poznać tylko z tradycji. Według zachowanych Akt Męczeństwa, św. Wawrzyniec miał pochodzić z Hiszpanii, a jego rodzicami byli Orencjusz i Pacjencja, czczeni jako święci przez mieszkańców miasta Huesca. Nie wiemy, kiedy św. Wawrzyniec pojawił się w Rzymie, należał jednak do duchowieństwa tego miasta i cieszył się zaufaniem papieża św. Sykstusa II. Właśnie jemu Sykstus II powierzył administrację dóbr kościelnych oraz opiekę nad ubogimi. Za panowania cesarza Waleriana (253-260) wybuchło nowe prześladowanie chrześcijan. Cesarz wydał edykt, na podstawie którego wszyscy sprawujący w gminach chrześcijańskich urzędy mieli być skazywani na śmierć bez postępowania sądowego. Policja cesarska aresztowała papieża podczas sprawowania Eucharystii w katakumbach. Tego samego dnia ścięto papieża i asystujących mu czterech diakonów. Edykt cesarski nakazywał nie tylko likwidowanie chrześcijan, ale także konfikatę mienia kościelnego. Nie aresztowano początkowo św. Wawrzyńca, aby wydobyć od niego wiadomości o stanie majątku kościelnego. Czyniono wysiłki, aby zmusić go do przekazania majątku na rzecz władz cesarstwa. Diakon, spodziewając się aresztowania i tortur, rozdał wszystkie kościelne pieniądze ubogim. Kiedy sędzia nakazał św. Wawrzyńcowi wydać skarby kościelne, ten zebrawszy obdarowanych ubogich powiedział, że właśnie ci ludzie są tymi poszukiwanymi skarbami. Sędzia nakazał diakona siec biczami, a następnie rozłożyć go na kracie i tak przypalać ciało, aż męczony odpowie na zadawane pytanie. Święty nie załamał się i nie wyparł się wiary; odniósł wspaniałe zwycięstwo, oddając życie za Chrystusa 10 sierpnia 258 r. Ciało męczennika pochował kapłan, św. Justyn.
Na jego grobie cesarz Konstantyn Wielki wystawił bazylikę. Imię św. Wawrzyńca weszło do Kanonu rzymskiego (dzisiaj I modlitwa eucharystyczna). Z czasem powstało wiele świątyń poświęconych św. Wawrzyńcowi, w samym Rzymie było ich kilkanaście.