Reklama

Wydarzenia z diecezji

Relikwie św. Wojciecha w Raciążu

Niedziela płocka 28/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W dniu akcesji Polski do Unii Europejskiej parafia i miasto Raciąż przeżywały historyczne wydarzenie. Po ogłoszeniu przez bp. Stanisława Wielgusa dekretem z 4 kwietnia 2001 r. św. Wojciecha patronem miasta przyszedł czas na sprowadzenie relikwii Świętego. Na tę uroczystość wspólnota parafialna przygotowywała się najpierw przez comiesięczne nowenny każdego 23 dnia miesiąca, a po otrzymaniu zgody od abp. Henryka Muszyńskiego, metropolity gnieźnieńskiego, na przekazanie relikwii, po każdej niedzielnej Mszy św. były modlitwy o dobre przygotowanie się do tego wydarzenia.
Bezpośrednio przed uroczystościami, 28 kwietnia, młodzież pod kierunkiem ks. Tomasza Ozimkowskiego przygotowała spektakl o życiu i męczeństwie św. Wojciecha, natomiast 29 i 30 kwietnia ks. Krzysztof Jończyk prowadził zamyślenia dla dorosłych i młodzieży, które wprowadzały naszą wspólnotę parafialną w uroczystości sprowadzenia relikwii.
1 maja wyruszyły autokary do Gniezna. Po dotarciu na miejsce parafianie i przedstawiciele grup parafialnych zwiedzili katedrę gnieźnieńską, natomiast harcerki i harcerze udali się na grę terenową, podczas której poznawali Gniezno i przypomnieli sobie działalność św. Wojciecha.
O godz. 12.00 wszyscy uczestnicy pielgrzymki wraz z władzami miasta zgromadzili się na Mszy św. w katedrze, której przewodniczył proboszcz katedry ks. kan. dr Zenon Rubach, który wygłosił też homilię. Podkreślił w niej doniosłość tej chwili, a także ważność posiadania tak wielkiego patrona, jakim jest św. Wojciech. Po homilii Proboszcz katedry odczytał dekret stwierdzający autentyczność relikwii i przekazał relikwie na ręce duszpasterzy.
Po Mszy św. podstawę z relikwiarzem (ufundowanym przez przyparafialne drużyny Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej) wzięli na swoje ramiona m.in.: Burmistrz Miasta, Przewodniczący Rady Miasta oraz Skarbnik Miasta. W asyście harcerek i harcerzy ZHR przy śpiewie pieśni ku czci św. Wojciecha relikwiarz został przeniesiony do samochodu.
Powitanie relikwii w Raciążu zostało poprzedzone czuwaniem prowadzonym przez ks. Krzysztofa Jończyka. Przy ołtarzu polowym usytuowanym przy wyjeździe z miasta licznie zebrali się parafianie, poczty sztandarowe, orkiestra, harcerki i harcerze ZHR oraz księża z dekanatu raciąskiego.
O godz. 18.45 w procesji wniesiono relikwie do ołtarza, gdzie zostały powitane przez Księdza Proboszcza, władze miasta i przedstawicieli wspólnoty parafialnej. Następnie ulicami miasta wyruszyła procesja do kościoła, której przewodniczył delegat Biskupa Płockiego, kanclerz Kurii Diecezjalnej ks. prał. dr Kazimierz Ziółkowski. On także w kościele przewodniczył nieszporom i wygłosił homilię. W swoich słowach Ksiądz Kanclerz podkreślił znaczenie św. Wojciecha dla historii Polski, a także fakt, że relikwie Świętego zostają sprowadzone do Raciąża w dniu wejścia Polski do Unii Europejskiej. Na koniec przekazał słowa pozdrowień od Biskupa Płockiego i podziękowania dla wszystkich, którzy przyczynili się do przeżywanej uroczystości. Z wielkim przeżyciem mieszkańcy parafii witali relikwie świętego Patrona, które ze czcią ucałowali na zakończenie nieszporów.
4 maja rozpoczęła się trzecia część uroczystości. Od tego dnia, zgodnie z dawnym zwyczajem, relikwie peregrynowały po wszystkich wioskach parafii. W każdej z nich odbywała się procesja z relikwiami, w trakcie której śpiewana była litania do Świętego. Następnie wygłaszana była homilia oraz prowadzone były modlitwy w intencji mieszkańców, za wstawiennictwem św. Wojciecha. Wierni bardzo licznie uczestniczyli w tych nabożeństwach. Zakończenie uroczystości sprowadzenia relikwii miało miejsce 23 maja. Podczas wizytacji kanonicznej parafii, której dokonał biskup płocki Stanisław Wielgus, w czasie Mszy św. ks. kan. Stanisław Czyż, proboszcz i dziekan raciążski, dokonał aktu zawierzenia parafii św. Wojciechowi.
Niech św. Wojciech, który od wieków opiekuję się naszą parafią, staje się dla nas przewodnikiem na drogach wierności Bogu i jego prawu.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Św. Paweł z Teb

[ TEMATY ]

św. Paweł

Wikipedia

Marttia Preti, "Św. Paweł z Teb" (XVII wiek)

Marttia Preti, Św. Paweł z Teb (XVII wiek)

Każdego roku 15 stycznia i w najbliższą po tym dniu niedzielę ojcowie i bracia paulini radośnie przeżywają uroczystość św. Pawła Pierwszego Pustelnika. Do należytego uczczenia swego Patrona i Patriarchy przygotowują się przez nowennę nazywaną "Pawełkami".

Wierni w dniach nowenny licznie gromadzą się w Bazylice Jasnogórskiej i przy dźwiękach orkiestry śpiewają hymny wysławiające bohaterskie życie świętego Pustelnika z Egiptu. Przez bogate dziedzictwo duchowe Zakonu Paulinów wciąż przywoływana jest postać św. Pawła z Teb. Często spotykamy pytanie: Jaki jest związek paulinów ze św. Pawłem Pierwszym Pustelnikiem?
CZYTAJ DALEJ

Drastycznie rośnie liczba dzieci uśmierconych w polskich szpitalach

2026-01-13 18:02

[ TEMATY ]

aborcja

Adobe Stock

Z rządowego sprawozdania z wykonania ustawy z 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży za rok 2024 wynika, że w tym okresie w polskich szpitalach uśmiercono w drodze aborcji aż 885 dzieci.

Jest to 2 razy więcej niż w roku 2023 i ponad pięciokrotnie więcej niż w roku 2022.
CZYTAJ DALEJ

Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?

2026-01-15 09:29

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Prorok Natan wchodzi do Dawida z opowieścią. Mówi o bogaczu, który zabiera ubogiemu jedyną owieczkę. Obraz dotyka najczulszego miejsca: owca rośnie w domu jak córka. Przypowieść (māšāl) ma formę sprawy sądowej. Dawid słyszy ją jak skargę i od razu staje w roli sędziego. Zapala się jego gniew. Pada przysięga: «Na życie Pana». Pada też wyrok: odda poczwórnie. Ten szczegół brzmi jak echo Prawa o zadośćuczynieniu za skradzioną owcę. Król rozpoznaje zło cudze, a własne nosi pod płaszczem władzy. Natan wypowiada zdanie jak ostrze: «Ty jesteś tym człowiekiem». Natan nie prowadzi sporu o szczegóły. On otwiera sumienie. Król zostaje doprowadzony do punktu, w którym sam wypowiedział prawdę. W dalszych wersetach brzmi teologiczne jądro: wzgarda wobec Pana. Grzech zaczyna się od odwrócenia się od daru. Przemoc rodzi przemoc. Miecz wchodzi do domu. Wina Dawida dotknęła Uriasza, a potem dotyka też dziecka. Tekst mówi o tajemnicy odpowiedzialności króla, który niesie w sobie los ludu. Dawid wypowiada: «Zgrzeszyłem przeciw Panu». Jedno zdanie wystarcza. Nie ma tu targowania się ani alibi. Natan ogłasza przebaczenie: «Pan odpuszcza ci grzech. Nie umrzesz». Miłosierdzie nie unieważnia skutków, a otwiera przyszłość. Dawid błaga o życie dziecka postem i leżeniem na ziemi. Starsi z domu nalegają, aby wstał. Dawid pozostaje na ziemi i odmawia posiłku. Pokuta przybiera kształt milczenia przed Bogiem. Skrucha prowadzi do modlitwy, w której człowiek nie ukrywa się ani przed Bogiem, ani przed sobą. W tle stoi modlitwa Izraela, która później zabrzmi w psalmie: «Zmiłuj się nade mną, Boże».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję