Ks. Jan Wojciech Samolej urodził się 19 czerwca 1898 r. w Wilkołazie, jako syn Wojciecha i Marianny z Karamonów. Uczęszczał do gimnazjum w Lublinie, gdzie ukończył 4 klasy. W 1918 r. wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Lublinie. Na kapłana został wyświęcony 17 czerwca 1923 r. 27 lipca tegoż roku otrzymał nominację na wikariusza i prefekta w Grabowcu oraz rektora tamtejszego pounickiego kościoła pw. św. Kajetana. 4 lipca 1927 r. został zwolniony z funkcji rektora w Grabowcu i mianowany rektorem kościoła św. Stanisława Kostki w Hrubieszowie. Od 1929 r. był krótko prefektem w Zamościu, a od 9 sierpnia tegoż roku prefektem w szkole powszechnej i rzemieślniczej oraz rektorem kościoła św. Jerzego w Biłgoraju. 6 czerwca 1939 r. został członkiem Rady Miejskiej w Biłgoraju.
Aresztowany przez Gestapo 6 czerwca 1940 r., został osadzony na Rotundzie w Zamościu, a następnie na Zamku Lubelskim. Od 1 lipca 1940 r. był więźniem obozu koncentracyjnego w Sachsenchausen, a od 14 grudnia 1940 r. w Dachau, gdzie otrzymał numer obozowy 22535. Zamęczony został w tzw. transporcie inwalidów w Dachau, 12 sierpnia (lub 10 września) 1942 r.