20 listopada br. w Wyższym Seminarium Duchownym odbyła się uroczysta Sesja Papieska zatytułowana „Dar dla Kościoła i świata”. W gronie dostojnych gości przybyłych na to spotkanie byli obecni: abp dr Stanisław Nowak - metropolita częstochowski, bp dr Zygmunt Zimowski - biskup radomski, ks. prof. Stanisław Włodarczyk - rektor Instytutu Teologicznego, ks. inf. Zenon Janyszek - kanclerz Kurii Metropolitalnej, ojcowie paulini, kapłani z parafii archidiecezji częstochowskiej, Jacek Betnarski - wiceprezydent miasta Częstochowy, Leszek Hadrian - dyrektor Filharmonii Częstochowskiej, Małgorzata Nowak - dyrektor Ośrodka Promocji Kultury „Gaude Mater”, profesorowie seminarium, przedstawiciele zgromadzeń żeńskich i męskich oraz klerycy.
Wielkim dziękczynieniem za dar Pontyfikatu Jana Pawła II była Eucharystia, której przewodniczył i homilię wygłosił abp Stanisław Nowak. Ojcu Świętemu zadedykowany był również wieczorny koncert w wykonaniu Orkiestry Kameralnej Filharmonii Częstochowskiej pod dyrekcją Tomasza Chmiela.

Świadectwo abp. Stanisława Nowaka

Sesję rozpoczęło świadectwo abp. Stanisława Nowaka. Metropolita częstochowski przybliżył zebranym okres wadowicki i krakowski Ojca Świętego, wzbogacony o własne doświadczenia spotkań z tym, jak podkreślał, „niezwykłym, pięknym człowiekiem i kapłanem, doskonale przygotowanym i wymagającym profesorem, którego uważaliśmy za człowieka świętego”. Ksiądz Arcybiskup dzielił się przeżyciami z chwili ogłoszenia kard. Karola Wojtyły papieżem: „Kończyły się nieszpory - wspominał ówczesny wychowawca seminarium - kiedy w kaplicy podszedł do mnie kleryk z wiadomością, że w radiu podano informację, iż kard. Wojtyła został papieżem. Niedowierzałem, ale przyszedł drugi alumn, który to potwierdził. Niewypowiedziana radość zapanowała wśród kleryków. Zerwali się i zaczęli śpiewać Te Deum laudamus. Później dzwoniliśmy na Wawel, by dzwon Zygmunta obwieścił tę niezwykłą wiadomość całej Polsce. Klerycy z seminarium częstochowskiego i krakowskiego idący na Mszę św. ogłosili miastu tę wieść wołając: „Alleluja! Kardynał Wojtyła został Papieżem!”. O północy uczestniczyliśmy we Mszy św. na Wawelu. Klerycy po powrocie do seminarium kontynuowali dziękczynienie trwając do rana przed Najświętszym Sakramentem”.

W trosce o pełnię wiary

W kolejnym wykładzie: Jan Paweł II w trosce o pełnię wiary bp dr Zygmunt Zimowski wskazał, jak ogromną rolę w urzeczywistnianiu tej pełni wiary odgrywa kolegialność. Ojciec Święty w swoim posługiwaniu akcentuje kolegialność przez zwoływanie synodów biskupów, prace kolegium kardynalskiego, konferencje biskupów, podróże apostolskie, wizyty ad limina apostolorum i działalność Kurii Rzymskiej. Ilość zwoływanych przez Papieża-Polaka synodów i konsystorzy, jak do tej pory, jest rekordowa. Podobnie jest, gdy chodzi o apostolskie podróże. Kolejnym przejawem niezwykłej troski o wiarę jest nowe wydanie Katechizmu Kościoła Katolickiego. „Katechizm ten - stwierdził Jan Paweł II - jest cennym darem na III tysiąclecie, ponieważ wiernie przedstawia niezmienną doktrynę”. Papież zauważa także coraz szersze kręgi zataczane przez kryzys wiary i wskazuje lekarstwo, jest nim Eucharystia. Poleca także naśladowanie Maryi - Niewiasty Eucharystii. To w Jej szkole, jak pisze Ojciec Święty w encyklice o Eucharystii, możemy nauczyć się naszego „amen”, wypowiadanego podczas przyjmowania Komunii św., które tak bardzo podobne jest do „fiat” Maryi, wyrażonego w momencie zwiastowania.

Jedność Kościoła

Tematykę jedności Kościoła przybliżył ks. dr Teofil Siudy w wykładzie Communio ecclesialis w nauczaniu Jana Pawła II. Ojciec Święty od początku swego pontyfikatu, w duchu nauczania Soboru Watykańskiego II, akcentuje prawdę o Kościele jako komunii z Bogiem i z braćmi. „Papież - podkreślał Prelegent - przejawia wyraźne upodobanie do tego eklezjologicznego modelu communio. On sam jest pierwszym stróżem kościelnej jedności i umacnia braci w jej budowaniu”. Jan Paweł II zaprasza Kościół na progu nowego tysiąclecia do krzewienia duchowości communio: „Czynić Kościół domem i szkołą komunii - oto wielkie wyzwanie, jakie czeka nas w rozpoczynającym się trzecim tysiącleciu” (Novo millennio ineunte, 43).

Człowiek przede wszystkim

Personalizm Karola Wojtyły przenika na wskroś nauczanie papieskie. Dorobek największych mistrzów: św. Jana od Krzyża, św. Tomasza z Akwinu, Maxa Schelera kształtował myśl przyszłego Ojca Świętego. W nurt filozofii człowieka Jana Pawła II wprowadził wykład ks. dr. Mariana Szymonika - Ku antropologii adekwatnej. Jana Pawła II filozofia człowieka. „Od początku zarówno swej naukowej, jak i duszpasterskiej pracy Jan Paweł II służy sprawie człowieka - akcentował ks. Szymonik. - Całe papieskie nauczanie, cały papieski czyn jest przeniknięty wielką troską o właściwe rozumienie ludzkiej osoby”. Niezwykłą rolę w walce o człowieka odgrywa tworzenie przez Następcę św. Piotra cywilizacji miłości. „Papież - analizował Prelegent - staje się wielkim budowniczym cywilizacji miłości. Budowa ta, rozpoczęta przez Pawła VI, w dziele Papieża Polaka nabrała prawdziwego rozmachu. Cywilizacja miłości to forma życia, w którym ma miejsce prymat osoby przed rzeczą, etyki przed techniką, bycia przed posiadaniem, a także miłosierdzia przed sprawiedliwością”.