Wstępujący do nieba Jezus obiecał nam zesłać swego Ducha Pocieszyciela (J 14, 26; J 15, 26; J 16, 7). Jego obietnica ziściła się w dniu Piędziesiątnicy, którą opisują Dzieje Apostolskie (2, 1-39) i od momentu zesłania Ducha Świętego żyjemy w Jego czasie. Wszelkie Boże działanie ma swoje źródło w Ojcu, urzeczywistnia się w Synu, dopełnia i objawia w Duchu Świętym. Duch Święty dokonuje tego posłannictwa od Ojca i Syna w trzech wymiarach: indywidualno-osobowym, wspólnotowo-społecznym i kosmicznym. Jego posłannictwo jest niczym nie ograniczone (1 Kor 2,10), niewidzialne (choć dostrzegalne w skutkach), zawsze skuteczne (jeżeli otworzymy się na Jego działanie), często zaskakujące człowieka (Dz 2, 2-4) i nieprzewidywalne. Ma ono za zadanie kontynuację zbawczego dzieła Jezusa i doprowadzenie go do pełni eschatologicznej, aby wszystko na nowo zjednoczyć w Chrystusie jako Głowie (Ef 1,10). Zadaniem Ducha Świętego jest uświęcenie człowieka jak również jego naturalnego i społecznego środowiska. Działa On bezpośrednio, udzielając nam darów dostrzegalnych jedynie w ich skutkach (Dz 2, 5-36), lecz aby je przyjąć, potrzebna jest wiara. W sposób pośredni Duch Święty działa poprzez sakramenty, drugiego człowieka, różne wydarzenia życia. Duch Święty zamieszkuje w nas (Ga 4, 6; 1 Kor 3, 16) i przenika naszą sferę duchową i somatyczną. Stąd jednak wynika konieczność zespolonego wysiłku współpracy człowieka z Bogiem (1 Kor 6, 19-20). Stajemy się przez to świątynią Ducha. Duch Święty, zamieszkując w człowieku, czyni go dzieckiem Bożym. Fakt ten musi się wyrażać w wymiarze moralnym przez świętość, posłuszeństwo Bogu, bowiem wtedy dokonuje się w człowieku przebóstwienie i usynowienie, a przez to nowe stworzenie, które jest skutkiem ukształtowania w nas Chrystusa. Duch Święty podtrzymuje w nas wiarę (1 Tes 1,4-5), oświeca nasz umysł (1 Kor 2,11-13), uświęca i staje się doradcą w naszym chceniu i działaniu (Flp 2, 13), jest dawcą nadziei (Rz 15, 13) i źródłem Bożej miłości (Rz 5, 5). Obdarza nas swymi darami zwanymi charyzmatami (1 Kor 12,4-6) i darami naturalnymi: talentami i zdolnościami. Jest On dawcą życia.
Podstawową wspólnotą, w której działa Duch Święty, jest Kościół. Duch zapewnia mu trwanie (Mt 16,18), tożsamość, nieomylność, ożywia w nim wewnętrzny rozwój. Duch Święty jest nauczycielem w Kościele i działa w nim w Słowie Bożym i wszystkich sakramentach.
Duch Święty przenika wszystko (1 Kor 2,10), cały wszechświat. W Nim żyjemy, poruszamy się i jesteśmy (Dz 17, 28). Jest On sprawcą takich wartości, jak wiara, sprawiedliwość, wolność, prawda, miłość. Dzięki Niemu trwają narody. Polska też Mu zawdzięcza wszystko. Działa u źródeł wielkich ruchów społecznych. Nasza "Solidarność" w obaleniu komunizmu była Jego sprawą. Trudne wydarzenia życia przekształca w wydarzenia zbawcze. On daje osąd grzechów strukturalnych, takich jak stalinizm, hitleryzm (J 16, 8-11). On jest wszechobecny. Niech czas nowenny przed uroczystością zesłania Ducha Świętego pomoże nam dostrzec tę Jego niewidzialną obecność, w widzialnych jej skutkach. Zaprośmy Ducha Świętego do naszego życia i nieustannie wzywajmy, by je przemieniał.