Wydział Wychowania Katolickiego od trzech lat angażuje katechetów archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej i ludzi dobrej woli w dzieło misyjne Kościoła. Nie dzieje się to w sprzeczności z misją nauczania, gdyż dokumenty katechetyczne wskazują, że jednym z sześciu zadań katechezy jest wprowadzenie do misji oraz szkolna animacja misyjna (PDK 21, por. DOK 86-87)
Dziś katecheci są dumni, że tak wiele zachodniopomorskich szkół oraz osób indywidualnych ma pod swoją opieką modlitewną i materialną dziecko z Afryki, w Kipsing w Kenii, dzięki której może ono korzystać z edukacji i rozwoju. To dla nich wielka szansa – bo jak powiadają miejscowi misjonarze – „woda, leczenie i edukacja” to radość i przyszłość ludzi w krajach misyjnych.
W połowie lutego 2019 r. wróciła z Kenii s. Agnieszka Piątkowska, której towarzyszyła grupa katechetów i osób zaangażowanych w dzieło misyjne naszej archidiecezji. Był to już trzeci wyjazd organizowany przez Wydział Wychowania Katolickiego Kurii Metropolitalnej w Szczecinie. W Kipsing podczas tej wyprawy przekazano blisko 400 kg darów, zakupiono na miejscu żywność (kukurydzę i fasolę), przekazano kolejne fundusze na roczne utrzymanie przedszkola, nauczycielki, naukę dla dzieci objętych programem „adopcja na odległość” (411 dzieci), zamówiono nowe stoły i ławki do szkolnej stołówki oraz odsłonięto pamiątkową tablicę. Szkołę podstawową w Kipsing obdarowano także laptopem i rzutnikiem multimedialnym. Przez trzy lata na cele misyjne w Kenii przekazano od katechetów, szkół, ludzi dobrej woli przeszło pół miliona złotych.
– A to nie koniec, lecz dobry początek naszej miłości i pasji do misji – mówi ks. dyrektor dr Paweł Płaczek.
Reklama
Również on w styczniu br. na zaproszenie ojców bernardynów udał się do Ameryki Południowej (Brazylii i Argentyny). W tej wyprawie wzięli udział montażysta TVP Mieczysław Szewłoga i reporter Polskiego Radia Tomasz Duklanowski, a także katecheci i osoby zaangażowane w działalność misyjną ze Szczecina i Poznania. Zobaczyli m.in. codzienne życie Indian Guarani oraz zapoznali się z projektem misyjnym „Kubek mleka”. Bernardyni prowadzą misję wśród Indian Guarani, dożywianie dzieci w ramach akcji „Kubek mleka”, opiekują się potomkami polskich imigrantów w Wandzie.
– Projekt „Kubek mleka dla Argentyny” stanie się odtąd wspólnym dziełem katechetów archidiecezji poznańskiej i archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej – dodaje ks. Dawid Stelmach z Poznania.
Oba wyjazdy do Kenii i Ameryki Południowej są dobrą okazją do przygotowania kolejnego materiału katechetycznego o tematyce misyjnej i uwrażliwiania ludzi na dzieło misyjne Kościoła.
Budynki w Woli Komborskiej są zadbane, a numery czytelne. Jednak jestem tu po raz pierwszy i muszę zapytać o drogę. Wymieniam numer domu, a widząc niepewną minę rozmówcy dodaję, że chodzi mi o Wzgórze Misyjne. Zapytany bez wahania wskazuje właściwy kierunek.
Obserwowałam to miejsce dzięki relacjom zamieszczanym w mediach społecznościowych. Z niedowierzaniem patrzyłam na plany budowy, która miała zamienić stary budynek gospodarczy na miejsce służące dziełom misyjnym Ruchu Światło-Życie Archidiecezji Przemyskiej. Myślałam, że może za 10 lat coś z tego będzie. Nie znałam jeszcze wtedy Basi i Czesia Kwolków; gdybym spotkała ich wcześniej wiedziałabym od razu, że sprawy potoczą się błyskawicznie. Małżonkowie dołączyli do Diakonii Misyjnej, bo najpierw poprosiła ich o to córka, a potem ks. Adam Wąsik, moderator diakonii. Czesław marzył o posłudze muzycznej, ponieważ gra na skrzypcach. Tymczasem Pan Bóg wiedział lepiej, gdzie bardziej potrzebna będzie jego niespożyta energia i wiele talentów. Małżonkowie postanowili zabezpieczać misjonarzy finansowo. Sprzedawali więc choinki z własnego lasu, wypiekali makowce, posadzili truskawki. Dzięki ich pracy materializowały się kolejne bilety lotnicze dla misjonarzy wysyłanych przez Ruch do Ekwadoru, Abchazji, Gruzji, Kazachstanu. Ale Czesiowi zamarzyło się miejsce, gdzie można po pracy odpocząć, spotkać się ze wspólnotą. Niedaleko truskawkowego poletka stała stara stajnia, pamiętająca jeszcze czasy, gdy gospodarowali tutaj jego rodzice. Postanowił więc wyremontować jedno pomieszczenie z przeznaczeniem na odpoczynek. – Żona wtedy powiedziała, że nie będziemy siedzieć między sianem, słomą i kombajnem, i że robimy od razu całość – opowiada z radosnym błyskiem w oku. Syn przygotował plany i pozwolenia, poznany przypadkowo w Warszawie oazowicz z Poznania załatwił ogromną zniżkę na stolarkę okienną. Pomagali dobrzy ludzie, wspierali darem, czynem i modlitwą. Dom stanął w niespełna 2 lata. Dzisiaj jest miejscem spotkań i wypoczynku. Gościnni małżonkowie wszystkich witają serdecznie. Mogą tu odetchnąć pracujący na truskawkowym polu, ale także poszukujący ciszy, spokoju czy miejsca na przerwę od zgiełku codzienności. Stojące na gzymsie kominka zdjęcie czcigodnego sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego przypomina, że choć dom jest prywatny, pozostaje ściśle związany z Ruchem Światło-Życie. Skarbonka na stoliku obok kominka jest natomiast zachętą do finansowego wspierania misji. U Basi i Czesia w Woli Komborskiej, niedaleko Jasienicy Rosielnej, misjom służy się w każdy możliwy sposób.
We wtorek po godzinie 21.00 doszło do wykolejenia dwóch wagonów pociągu Polregio na trasie Miechów - Słomniki w woj. małopolskim. W pociągu było ok. 20 osób, nikomu nic się nie stało. Ruch pociągów jest wstrzymany. Policja poinformowała, że przyczyną zdarzenia jest naturalne odłupanie szyny spowodowane niską temperaturą.
„Odnosząc się do zdarzenia, do którego doszło w Małopolsce informujemy, że komisja kolejowa wykonująca czynności na miejscu zdarzenia orzekła brak ingerencji zewnętrznej. Nastąpiło naturalne wyłupanie szyny z powodu działania niskiej temperatury. Na miejsce ściągany jest sprzęt naprawczy PKP, który będzie przywracał funkcjonalność torów” - napisała w środę na portalu X policja.
24 stycznia 2026 roku w Libiążu, rodzinnej miejscowości Sługi Bożej Heleny Kmieć, odbędą się obchody 9. rocznicy jej śmierci. W parafii św. Barbary – tam, gdzie „rodziło się serce Heleny”, uczennicy–misjonarki, która z kościelnej i szkolnej ławki wyruszyła aż na krańce świata – wierni spotkają się na wspólnej modlitwie i wdzięcznej pamięci o młodej wolontariuszce.
Helena Kmieć urodziła się w 1991 roku w Krakowie, dorastała w Libiążu, a jej rodzinny dom, szkoła i parafia św. Barbary były miejscami, w których dojrzewało pragnienie służby Bogu i ludziom. Od 2012 roku należała do Wolontariatu Misyjnego Salvator. Swoją drogę wolontariacką rozpoczynała na Węgrzech, następnie wyjechała na dłuższą misję do Zambii, gdzie pracowała z dziećmi ulicy, a kolejnym etapem jej posługi była Rumunia, w której angażowała się w animację młodzieży.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
