Środa, 25 grudnia. Uroczystość Narodzenia Pańskiego

Pasterka: Iz 9, 1-3. 5-6 • Ps 96 • Tt 2, 11-14 • Łk 2, 1-14; Msza o świcie: Iz 62, 11-12 • Ps 97 • Tt 3, 4-7 • Łk 2, 15-20; Msza w dzień: Iz 52, 7-10 • Ps 98 • Hbr 1, 1-6 • J 1, 1-18

Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało. W Nim było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła. Pojawił się człowiek posłany przez Boga, Jan mu było na imię. Przyszedł on na świadectwo, aby zaświadczyć o Światłości, by wszyscy uwierzyli przez niego. Nie był on światłością, lecz posłanym, aby zaświadczyć o Światłości. Była Światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi. Na świecie było Słowo, a świat stał się przez Nie, lecz świat Go nie poznał. Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli. Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego, którzy ani z krwi, ani z żądzy ciała, ani z woli męża, ale z Boga się narodzili. Słowo stało się ciałem i zamieszkało między nami. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy. Jan daje o Nim świadectwo i głośno woła w słowach: «Ten był, o którym powiedziałem: Ten, który po mnie idzie, przewyższył mnie godnością, gdyż był wcześniej ode mnie». Z Jego pełności wszyscyśmy otrzymali łaskę po łasce. Podczas gdy Prawo zostało nadane przez Mojżesza, łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa. Boga nikt nigdy nie widział, Ten Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, o Nim pouczył.

Dzisiejsza uroczystość Bożego Narodzenia to wyjątkowe święto objawienia Miłości, która staje się jednym z nas – człowiekiem. Dziś coś nie do pojęcia ludzkim umysłem staje się faktem, do którego historia będzie się odwoływać przez kolejne wieki. Narodzenie Syna Bożego jest świętem nadziei, Bóg przychodzi do każdego, a rodząc się w ubogiej stajence w żłóbku, pokazuje, że każdy z nas jest odpowiednim miejscem, przestrzenią, w której chce się narodzić. Nie można świąt Bożego Narodzenia spłycać, ograniczać tylko do tego, co zewnętrzne, do choinki, dekoracji, prezentów. Jest to wydarzenie, święto o wiele głębsze. Bóg pragnie zamieszkać w sercu. Czy moje serce jest przygotowane, by mógł się dziś w nim narodzić Zbawiciel świata?

K.S.

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 SĄ JUŻ DOSTĘPNE! DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".