W sobotnie przedpołudnie, 23 listopada 2002 r. w archikatedrze przeżywaliśmy szczególną uroczystość. W czasie Mszy św. koncelebrowanej, pod przewodnictwem bp. Mieczysława Cisło, przez wychowawców Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Lublinie na czele z rektorem, ks. prał. Tadeuszem Kądziołką oraz kilkudziesięciu kapłanów, 3 alumnów VI roku przyjęło święcenia diakonatu, zaś 30 alumnów III roku przyjęło posługę lektoratu i strój duchowny. Archikatedra była wypełniona przez rodziców, rodziny, przyjaciół, znajomych tych, którzy czynili kolejny krok ku kapłaństwu.
W słowie powitania Biskup Mieczysław wyraził radość z powodu tego "zastępu adeptów do kapłaństwa". W homilii Ksiądz Biskup mówił, że te powołania wpisują się w historię powołania Abrahama, Proroków, Apostołów. "Powołanie to dawanie siebie bez oglądania się na zapłatę. Nagroda jest w wieczności" - powiedział Ksiądz Biskup. Nawiązując do obłóczyn, Ksiądz Biskup stwierdził, że w nich zawiera się metamorfoza i metanoia. Metamorfoza oznacza zmianę wyrazu zewnętrznego, zaś metanoia to wewnętrzna przemiana, której wyrazem jest zewnętrzny strój. Biskup Mieczysław wezwał do zaufania Chrystusowi, Jego miłości i przypomniał o współpracy z łaską - kto zaufał Chrystusowi, ten nie przegrał.
Liturgia święceń diakonatu, ustanawiania lektorów i poświęcenia stroju duchownego zostaje na długo w pamięci, zarówno tych, którzy przyjmowali Boże dary z drżącym sercem, jak i uczestników. Z niejednego oka popłynęła łza, gdy 30 młodych mężczyzn wracało z zakrystii obleczonych w sutanny i z wyrazem radości na twarzy. Potem zostali ustanowieni lektorami. Na znak tego otrzymali Pismo Święte, aby ukochali i wiernie przekazywali słowo Boże. Wzruszenie chwytało za serca w czasie śpiewu Litanii do Wszystkich Świętych, gdy kandydaci do święceń diakonatu leżeli twarzą na posadzce katedralnej i błagali pokornie Boga o Ducha Świętego. Wcześniej zobowiązali się do celibatu i przyrzekli posłuszeństwo. Potem najważniejszy moment - włożenie rąk Księdza Biskupa i modlitwa konsekracyjna. Po chwili nowi diakoni założyli stułę i dalmatykę. I wreszcie przekazanie im przez Księdza Biskupa księgi Pisma Świętego na znak, że stali się głosicielami słowa Bożego oraz pocałunek pokoju jako znak miłości i jedności. Na zakończenie Mszy św. wyrazy wdzięczności Bogu i ludziom złożyli diakon Michał Karbowniczek i alumn Waldemar Barczak, dziekan III roku.
Wzruszenie minie, emocje opadną. Przyjdą kolejne dni dawania świadectwa wierności Chrystusowemu powołaniu na drodze służby Bogu i człowiekowi. Na ile ci młodzi ludzie będą wierni, zależy też od naszej modlitwy i naszego przykładu. Bo wszyscy tworzymy jeden Kościół - Ciało Chrystusa.

Nowi diakoni:
Marcin Bogacz (Niedrzwica Kościelna),
Michał Karbowniczek (Adamów),
Paweł Kotowski (Dubienka),

Strój duchowny i posługę lektoratu otrzymali:
Waldemar Barczak (Tyśmienica),
Tomasz Bobel (Chełm),
Łukasz Bulski (Chełm),
Krzysztof Chruścicki (Michów),
Paweł Dumała (Łopiennik),
Tomasz Gap (Lublin),
Grzegorz Grabarczyk (Wojsławice),
Grzegorz Grajewski (Bełżyce),
Grzegorz Gut (Żdżanne),
Piotr Iracki (Kraśnik),
Mariusz Karczmarczyk (Wąwolnica),
Jarosław Kozak (Końskowola),
Andrzej Kowalczyk (Lubartów),
Mariusz Kruk (Ruda Huta),
Paweł Łukaszewski (Siennica Nadolna),
Karol Mazur (Kanie),
Robert Mielnik (Kanie),
Michał Niedziałek (Wólka Lubelska),
Łukasz Nizio (Chełm),
Wojciech Piłat (Chełm),
Dominik Rzeszutkowski (Lublin),
Marek Sachadel (Chełm),
Tomasz Saj (Lublin),
Tomasz Serwin (Tarło),
Tomasz Skałecki (Lublin),
Mariusz Skiba (Zubowice),
Piotr Świderski (Łubki),
Kamil Więsyk (Puławy),
Piotr Wojtysiak (Lublin),
Damian Ziętek (Lublin).