Reklama

Z historii Parafialnego Zespołu Caritas w Handzlówce

Niedziela przemyska 10/2009

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Parafialny Zespół Caritas w Handzlówce został powołany do życia 10 lutego 1998 r. z inicjatywy ks. Stanisława Turonia. Stowarzyszenie liczyło wówczas 26 osób, spośród których wybrano pięcioosobowy zarząd na czele z prezes Barbarą Lenar - pełniącą tę funkcję do chwili obecnej. Wkrótce ks. Stanisław i członkinie miejscowej organizacji charytatywnej zainspirowali młodzież Szkoły Podstawowej i Niepublicznego Gimnazjum w Handzlówce do pracy na rzecz bliźnich w naszej miejscowości. Konsekwencją tego było utworzenie w 2001 r. dwu Szkolnych Kół Caritas. Działalność Parafialnego Zespołu opiera się na formacji duchowej członkiń, które rozumieją, że bez łaski i błogosławieństwa Jezusa niczego dobrego nie można zrobić. Wspierane ofiarną posługą księży asystentów kościelnych, a także poprzez modlitwę, comiesięczne spotkania, rekolekcje i udział w Dniach Skupienia członkinie Caritas starają się coraz pełniej naśladować Chrystusa, pracując wśród potrzebujących.
19 maja 2005 r. odbyła się w Handzlówce uroczystość nadania imienia Parafialnemu Zespołowi Caritas. Obrał on sobie za patrona bł. Piotra Jerzego Frassatiego. Tego samego dnia Szkolne Koła Caritas cieszyły się z wyboru św. Franciszka na swego patrona. Wybór członkiń Caritas nie był przypadkowy, patronami zespołów zostali wielcy ludzie, których największą zasługą była wszechogarniająca miłość do Boga i wszystkiego stworzenia. Życie i postępowanie tych wiernych świadków Chrystusa wszyscy pragniemy naśladować, doskonaląc się duchowo i pamiętając o tym, by służyć braciom bezinteresownie i z radością, czyniąc to w sposób dyskretny.
W ciągu dziesięciu lat działalności Parafialny Zespół Caritas wypracował sobie sprawdzone formy działalności w oparciu o konkretne potrzeby środowiska. Przez kilka pierwszych lat funkcjonowania członkinie stowarzyszenia fundowały obiady kilkunastu dzieciom z ubogich rodzin. Przygotowywały i kontynuują również zwyczaj robienia prezentów dla około dwadzieściorga dzieci z ubogich rodzin z okazji dnia św. Mikołaja. Zrzeszone w Caritas panie pomagają w zorganizowaniu Światowego Dnia Chorego - dowożą niepełnosprawnych na nabożeństwo, przygotowują dla chorych drobne upominki. Z okazji Bożego Narodzenia i Wielkanocy członkinie zespołu charytatywnego przygotowują paczki dla osiemdziesięciu osób - mieszkańców Zakładu Opieki Leczniczej oraz osób samotnych z naszej parafii. Wolontariuszki Szkolnych Kół Caritas pomagają w rozdzieleniu paczek. Ponadto w Wielkim Tygodniu, w miejscowych sklepach zbierane są produkty żywnościowe przeznaczane dla wielodzietnych rodzin. Panie przekazują również żywność, którą otrzymują od Caritas Archidiecezji Przemyskiej. Inne formy działalności to zakup odzieży, opału na zimę, płacenie bieżących rachunków, zakup lekarstw, załatwianie spraw w urzędach, organizacja wypoczynku letniego dla dzieci i młodzieży.
W 2003 r. Parafialnemu Zespołowi udało się wyremontować dwa pomieszczenia w budynku starej plebanii i otworzyć Świetlicę Caritas. Panie chciały, aby była to przystań dla wszystkich potrzebujących, niepełnosprawnych. W czasie dyżurów członkiń można było porozmawiać, wypić herbatę, poczytać gazety i książki.
Dla swoich podopiecznych Caritas organizuje raz w roku - w pierwszą niedzielę lipca - tak zwane Spotkanie z przyjaznymi ludźmi. Miła atmosfera, wspólne rozmowy przy ognisku czy stole jednoczą wszystkich i stają się niezapomnianym przeżyciem. Jest to również dzień, w którym żegnane są absolwentki Niepublicznego Gimnazjum, działające w Szkolnym Kole Caritas.
Od 2006 r. Caritas otrzymuje dofinansowanie z Urzędu Gminy w Łańcucie, dlatego organizowane są wycieczki dla osób niepełnosprawnych. Dzięki tym funduszom podopieczni Caritas byli w Rajskiem, Myczkowcach, Łagiewnikach. W bieżącym roku pielgrzymowali do parafii Matki Bożej Niepokalanej w Nowym Sączu, gdzie w szczególny sposób rozwinął się kult św. Rity.
Ważnym wydarzeniem dla Parafialnego Oddziału Caritas w Handzlówce było uhonorowanie w marcu ub.r. prezes Barbary Lenar statuetką Dobrego Pasterza - nagrodą przyznawaną przez Caritas Archidiecezji Przemyskiej osobom lub instytucjom szczególnie zasłużonym w pracy na rzecz bliźnich. W laudacji podkreślono, że Barbara Lenar służy Bogu i braciom ofiarnie i z entuzjazmem, a swoją postawą zachęca innych do aktywnej pracy na rzecz potrzebujących.
Od dziesięciu lat panie z Parafialnego Zespołu Caritas pracują z poświęceniem na rzecz handzlowian. Ich znakami rozpoznawczymi są uśmiech, pracowite ręce i gorące serca. Mamy świadomość tego, że właśnie dzięki takim osobom rozszerza się dobro, ludzie uczą się współpracować, pomagać, być oparciem dla innych. To bardzo ważne i piękne powołanie, które realizuje się każdego dnia, i które staje się inspiracją dla wszystkich ludzi dobrej woli.

Na podstawie dokumentów Parafialnego Zespołu Caritas w Handzlówce

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2009-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jasna Góra: 27. Pielgrzymka Kobiet po Chorobie Nowotworowej Piersi

2024-10-05 14:25

[ TEMATY ]

pielgrzymka

amazonki

Jasna Góra/Facebook

„Pomagając innym, pomagamy sobie” podkreślają Amazonki. Na Jasnej Górze trwa 27. Pielgrzymka Kobiet po Chorobie Nowotworowej Piersi. Jej hasło to: „Przez Maryję do Jezusa”. Wspólna modlitwa jednoczy kobiety, które pokonały chorobę, ich rodziny, przyjaciół, a także lekarzy i pielęgniarki. Mszy św. na Szczycie przewodniczy bp Antoni Długosz, biskup senior archidiecezji częstochowskiej.

W rozmowie z @JasnaGóraNews bp Antoni wyraził swoją radość z pasterskiego towarzyszenia Amazonkom w ich pielgrzymkach. Przyznał także, że cierpienie jest niezrozumiałą tajemnicą. Można łatwiej przyjąć doświadczenie cierpienia, łącząc je z cierpieniem Pana Jezusa. Podkreślił też wymiar umiejętności dzielenia się doświadczeniem i niesienia pomocy współcierpiącym. - To wszystko jest jednak zakorzenione w Panu Jezusie - powiedział biskup senior.
CZYTAJ DALEJ

Pierwszy kartuz

Święty Brunon – założyciel zakonu kartuzów, jednego z najsurowszych zakonów istniejących do dziś w Kościele, wybrał charyzmat milczenia, samotności i ciszy.

O zakonie kartuzów usłyszeliśmy zapewne dzięki filmowi Wielka cisza. Kim był jego założyciel? Brunon urodził się w Kolonii i pochodził ze znamienitej rodziny. Uczył się m.in. w szkole katedralnej w Reims, a także w Tours. Około 1055 r. przyjął święcenia kapłańskie. Rok później biskup Reims – Manasses I powołał Brunona, aby prowadził tam szkołę katedralną. Trwało to ok. 20 lat (1056-75). Wychował wielu wybitnych mężów owych czasów. W 1080 r. zaproponowano mu biskupstwo, nie przyjął jednak tej godności. Udał się do opactwa cystersów w Seche-Fontaine, by poddać się kierownictwu św. Roberta. Po pewnym czasie opuścił klasztor i w towarzystwie ośmiu uczniów udał się do Grenoble. Tam św. Hugo przyjął swojego mistrza z wielką radością i jako biskup oddał mu w posiadanie pustelnię, zwaną Kartuzją. Tutaj w 1084 r. Brunon urządził klasztor, zbudowany też został skromny kościółek. Klasztor niebawem tak się rozrósł, że otrzymał nazwę „Wielkiej Kartuzji” (La Grande Chartreuse). W 1090 r. Brunon został wezwany do Rzymu przez swojego dawnego ucznia – papieża bł. Urbana II na doradcę. Zabrał ze sobą kilku towarzyszy i zamieszkał z nimi przy kościele św. Cyriaka. Wkrótce, w 1092 r., w Kalabrii założył nową kartuzję, a w pobliskim San Stefano in Bosco Bruno stworzył jej filię. Tam zmarł. Kartuzję w Serra San Bruno odwiedził w 1984 r. św. Jan Paweł II. Uczynił to również Benedykt XVI 9 października 2011 r. W słowie do kartuzów podkreślił wówczas znaczenie charyzmatu milczenia we współczesnym świecie. Charyzmat kartuzji – powiedział – sprawia, że „człowiek wycofując się ze świata, poniekąd «eksponuje się» na rzeczywistość w swej nagości, eksponuje się na tę pozorną pustkę, aby doświadczyć Pełni, obecności Boga, Rzeczywistości najbardziej realnej, jaka istnieje, i która wykracza poza wymiar zmysłowy”.
CZYTAJ DALEJ

Różaniec z ojciem Pio - tajemnice chwalebne

2024-10-05 20:56

[ TEMATY ]

różaniec

św. Ojciec Pio

Adobe Stock

Różaniec był ulubioną modlitwą Ojca Pio, a jego koronkę miał zawsze przy sobie. W dzień nosił go zawieszony na pasku przy habicie lub trzymał w ręce. Gdy kładł się spać do łóżka, dwa różance umieszczał pod poduszką po jednym z każdej strony, a trzeci okręcał wokół nadgarstka.

FRAGMENT KSIĄŻKI [KLIKNIJ]: "Różany ogród Maryi. Modlitwa różańcowa z Ojcem Pio". Wydawnictwo Serafin . DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję