Kalendarz Liturgiczny




20 października 2017 r., Piątek
Rok A, I

Pierwsze czytanie:

Rz 4, 1-8 Abraham został usprawiedliwiony przez wiarę

Psalm responsoryjny:

Ps 32 (31), 1-2. 5. 11 (R.: por. 7)

Śpiew przed Ewangelią:

Ps 32 (31), 22

Ewangelia:

Łk 12, 1-7 Głosić słowo Boże bez obawy

PIERWSZE CZYTANIE

Rz 4, 1-8 Abraham został usprawiedliwiony przez wiarę

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia:
Zapytajmy więc, co zyskał Abraham, przodek nasz według ciała. Jeżeli bowiem Abraham został usprawiedliwiony z uczynków, ma powód do chlubienia się, ale nie przed Bogiem. Bo cóż mówi Pismo? «Uwierzył Abraham Bogu i zostało mu to poczytane za sprawiedliwość».
Otóż temu, który pracuje, poczytuje się zapłatę nie za łaskę, ale za należność. Temu jednak, który nie wykonuje pracy, a wierzy w Tego, co usprawiedliwia grzesznika, wiarę jego poczytuje się za tytuł do usprawiedliwienia, zgodnie z pochwałą, jaką Dawid wypowiada o człowieku, którego Bóg usprawiedliwia niezależnie od uczynków:
«Błogosławieni ci, których nieprawości zostały odpuszczone i których grzechy zostały zakryte. Błogosławiony mąż, któremu Pan nie poczyta grzechu».

Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 32 (31), 1-2. 5. 11 (R.: por. 7)

Tyś mą ucieczką i moją radością.

Szczęśliwy człowiek,
któremu odpuszczona została nieprawość, *
a jego grzech zapomniany.
Szczęśliwy ten, któremu Pan nie poczytuje winy, *
a w jego duszy nie kryje się podstęp.

Tyś mą ucieczką i moją radością.

Grzech wyznałem Tobie *
i nie ukryłem mej winy.
Rzekłem: «Wyznaję mą nieprawość Panu», *
a Ty darowałeś niegodziwość mego grzechu.

Tyś mą ucieczką i moją radością.

Cieszcie się i weselcie *
w Panu, sprawiedliwi,
radośnie śpiewajcie, *
wszyscy o prawego serca.

Tyś mą ucieczką i moją radością.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

Ps 32 (31), 22

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Panie, niech nas ogarnie Twoja łaska
według nadziei, którą pokładamy w Tobie.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

EWANGELIA

Łk 12, 1-7 Głosić słowo Boże bez obawy

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Kiedy wielotysięczne tłumy zebrały się koło Jezusa, tak że jedni cisnęli się na drugich, zaczął mówić najpierw do swoich uczniów: «Strzeżcie się kwasu, to znaczy obłudy faryzeuszów. Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie wyszło na jaw, ani nic tajemnego, co by się nie stało wiadome. Dlatego wszystko, co powiedzieliście w mroku, w świetle będzie słyszane, a coście w izbie szeptali do ucha, głosić będą na dachach.
Lecz mówię wam, przyjaciołom moim: Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, a potem nic więcej uczynić nie mogą. Pokażę wam, kogo się macie obawiać: bójcie się Tego, który po zabiciu ma moc wtrącić do piekła. Tak, mówię wam: Tego się bójcie.
Czyż nie sprzedają pięciu wróbli za dwa asy? A przecież żaden z nich nie jest zapomniany w oczach Bożych. U was zaś nawet włosy na głowie wszystkie są policzone.
Nie bójcie się: jesteście ważniejsi niż wiele wróbli».

Oto słowo Pańskie.



Kontakt: liturgia (at) niedziela.pl