Reklama

Biały Kruk 1

Czym są „WarszTaty” dla taty

2012-10-10 11:58

Monika Jaworska


Edycja bielsko-żywiecka 41/2012, str. 5

BOŻENA SZTAJNER

Celem WarszTatów „Bliżej – pełna łączność” jest przekazanie metod pogłębiania relacji ojciec – dziecko. Zajęcia opierają się na czterech filarach efektywnego ojcostwa, do których zalicza się: zaangażowanie, stałość, znajomość dziecka i opiekuńczość. Uczestnicy „WarszTatów” – ojcowie dzieci w różnym wieku – mogą się przekonać, jak ważną rolę odgrywa ojciec w życiu swojej rodziny i że nie bez znaczenia są jego postawy i postępowanie względem dzieci. Zarówno synowie, jak i córki, czerpią pewien wzorzec ze swojego ojca i chcą być kochane, oczekują miłości ojcowskiej, a to, w jaki sposób ojciec okazuje tę miłość, bądź jej nie okazuje, ma duży wpływ na dalsze życie dzieci, w pewien sposób kształtuje dzieci, co potem przekłada się także na ich relacje z innymi ludźmi.
Ojcowie podczas warsztatów w sposób praktyczny uczą się wdrażać w życie wspomniane 4 postawy: zaangażowanie, stałość, znajomość dziecka i opiekuńczość. Dowiadują się, że te postawy są kluczowe w relacji z ich dziećmi i pozwalają odkryć te potrzeby dzieci, których one oczekują, że ojciec je zaspokoi. W ramach warsztatów ojcowie poznają różne bariery w relacjach z dziećmi i potrzeby, jakie dzieci przejawiają wobec rodziców, a także uczą się sposobów ich zaspokajania. Dowiadują się, że ich zaangażowanie w życie rodziny powinno być odpowiednio duże, tak, by praca zawodowa nie przesłaniała życia rodzinnego, i że bardzo ważny jest ten czas, który codziennie poświęcą swoim dzieciom. Także poznają słabe i mocne strony siebie jako ojców. Widzą, co mają podobne z własnymi ojcami, a co ich różni od ich własnych ojców, i mogą się głębiej zastanowić nad tym, co zrobić, by być lepszym ojcem.
WarszTaty „Bliżej – pełna łączność”, to nie pierwsze zajęcia, które odbywały się w Bielsku-Białej w ramach inicjatywy Tato.Net. Wcześniej, w dniach 8-9 czerwca br., odbyły się WarszTaty „7 Sekretów Efektywnego Ojcostwa” zorganizowane przez Tato.Net i Mężczyzn św. Józefa z Bielska. Pomimo iż w tych dniach trwało Euro 2012 i Polska grała z Grecją, 40 ojców zdecydowało się zamiast do „Strefy kibica” przyjść do zorganizowanej „Strefy taty” i tam uczyć się aktywnego ojcostwa.
Inicjatywa Tato.Net jest programem prowadzonym przez Fundację Cyryla i Metodego z Lublina. To zespół działań na rzecz świadomego i odpowiedzialnego ojcostwa. – Tato.Net jest miejscem spotkania osób, dla których ważne są zagadnienia dotyczące roli ojca w życiu dzieci i całej rodziny. Chcemy dać szansę i wsparcie każdemu mężczyźnie, który pragnie być stuprocentowym tatą. Dzięki temu także mamy nadzieję pomóc każdemu dziecku w spełnieniu marzeń o wspaniałym ojcu – zapewniają inicjatorzy programu. W ramach Tato.Net w całej Polsce są prowadzone warsztaty, głoszone konferencje i organizowane szkoły dla trenerów. W tym roku warsztaty zorganizowano również w Bielsku.

Tagi:
warsztaty tata

W sobotę rusza IX Forum Tato.Net

2017-09-27 20:19

mip (KAI/Tato.Net) / Łochów

Podróżnik Marek Kamiński, aktor kabaretowy Dariusz Kamys, kompozytor Michał Lorenc, ojciec Józef Augustyn SJ oraz ambasador minimalizmu Joshua Becker z USA wraz z ponad pół tysiącem ojców wezmą udział w IX Międzynarodowym Forum Tato.Net. Hasłem przewodnim organizowanego w sobotę, 30 września wydarzenia jest „Wolność & Dyscyplina”. Forum objął honorowym patronatem prezydent Andrzej Duda.

tato.net

Międzynarodowe Forum Tato.Net, jak tłumaczą organizatorzy, to spotkanie unikalne w skali Europy, które gromadzi ojców chcących odkryć swoje ojcostwo na nowo, rozpalić w sobie pasję do ojcostwa świadomego czy znaleźć inspirację do tego, by po prostu stać się lepszym tatą.

„IX Forum Tato.Net wypełnią prelekcje, warsztaty i spotkania w grupach tematycznych. Przygotowaliśmy szeroki program, który koncentruje się wokół odpowiedzi na pytania o to, jak można walczyć o wolność wewnętrzną i samodyscyplinę oraz jak w takim duchu wychowywać dzieci. Poszukamy też wspólnie odpowiedzi na to, jak zachować równowagę pomiędzy wychowaniem do wolności a wychowaniem do dyscypliny. Serdecznie zapraszamy wszystkich zainteresowanych do przybycia i udziału w tym tak unikalnym wydarzeniu” – mówi współzałożyciel Fundacji Cyryla i Metodego oraz pomysłodawca Inicjatywy Tato.Net dr Dariusz Cupiał.

Jak wskazuje dr Cupiał, program Forum współtworzyli eksperci i praktycy z różnych krajów. Całość podzielono na kilka różnych części, które wypełnione będą m.in. szerszymi sesjami oraz spotkaniami w mniejszych grupach. Prelegentów będzie w tym roku ponad 20, a wśród nich znajdują się też osoby powszechnie znane, w tym m.in. podróżnik Marek Kamiński, aktor kabaretowy Dariusz Kamys, kompozytor Michał Lorenc i dziennikarz Jan Pospieszalski.

Marek Kamiński jest znany jako polarnik i podróżnik. To właśnie on został pierwszym w historii zdobywcą obu biegunów w trakcie jednego roku. Jego pasją jest też jednak ojcostwo. Jest mężem i ojcem dwójki dzieci.

W sobotę Marek Kamiński opowie o walce – walce o wolność osobistą w kontekście ojcostwa. Spotkanie z nim poświęcone będzie strategii, taktyce i cenie oraz ojcostwu postrzeganemu jako „życiowy uniwersytet”.

Na Forum pojawi się także o. Józef Augustyn SJ – jezuita, wieloletni recenzent podręczników dotyczących wychowania do życia w rodzinie. Związany jest z mediami katolickimi, do tej pory opublikował ponad 50 różnych książek, w tym również publikacje odnoszące się do ojcostwa.

Grupa tematyczna, którą poprowadzi o. Józef Augustyn SJ, zostanie poświęcona dbaniu o wolność wewnętrzną oraz temu, co łączy życie duchowe z miłością do dzieci.

Gościem specjalnym tegorocznego Forum będzie amerykański bloger, autor, także pastor – Joshua Becker, czyli jeden z najsłynniejszych na świecie propagatorów minimalizmu. W tym roku w Polsce wydano jego bestsellerową książkę pn. „Im mniej, tym więcej”. Jego blog (www.becomingminimalist.com) regularnie czyta ponad milion osób.

W Łochowie Joshua Becker poruszy m.in. tematy pułapek na drodze do pełnej wolności, wyboru bycia wiernym mężem i kochającym ojcem, a także skupienia się na tym, co w życiu najważniejsze.

Lista prelegentów obejmuje również przeszło 20 innych osób. Jak informują organizatorzy, program będzie szeroki. Wśród zaplanowanych tematów znajdują się m.in. „Nawyki budujące wolność. Jakimi narzędziami i technikami budować dobre nawyki?”, „Język i wychowanie. Dlaczego w wychowaniu tak ważny jest dobór słów i jak unikać błędów w tej dziedzinie”, „Wspólne odkrywanie świata. Warsztat dla dzieci w wieku szkolnym”, „Jak być spełnionym ojcem dziecka z niepełnosprawnością?” oraz „Planowanie finansów rodzinnych”.

Dzień wcześniej, czyli w piątek, zorganizowana zostanie uroczysta Gala poprzedzająca wydarzenie. W jej trakcie wręczone zostaną nagrody MAX - dla pomagających innym odkrywać ojcostwo oraz wyróżnienia topdads - dla kampanii reklamowych promujących pozytywny wizerunek taty. Galę poprowadzi Przemysław Babiarz, dziennikarz i komentator sportowy.

Tegoroczne Forum odbędzie się w podwarszawskiej miejscowości Łochów.

Inicjatywa Tato.Net powstała w 2004 r. w ramach Fundacji Cyryla i Metodego. Tato.Net to obecnie wiodący w Europie projekt inspirujący mężczyzn do przeżywania ojcostwa jako pasji oraz najważniejszej kariery życia. Główną misją Tato.Net jest pomaganie w kształtowaniu postawy świadomego i odpowiedzialnego ojcostwa wśród współczesnych mężczyzn.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Synod Biskupów zapowiada: 6 października nadzwyczajne spotkanie papieża z młodzieżą

2018-09-20 19:40

azr (KAI) / Rzym

6 października o godz. 17.00 w Auli Pawła VI w Watykanie rozpocznie się nadzwyczajne spotkanie Franciszka i Ojców Synodalnych z młodzieżą. Jak wyjaśnia komunikat Sekretariatu Synodu Biskupów, jest to inicjatywa Ojca Świętego, który chce ponownie porozmawiać z młodymi ludźmi i ich wysłuchać.

Grzegorz Gałązka

“W marcu papież spotkał się z młodzieżą podczas spotkania przedsynodalnego, w którym wzięło udział wiele osób i które okazało się sukcesem. Teraz pragnie raz jeszcze spotkać się z nimi, aby ich wysłuchać i przyjąć ich propozycje, aby móc z nich skorzystać w Dokumencie Końcowym Synodu” – czytamy w komunikacie Sekretariatu Synodu Biskupów.

Spotkanie zatytułowane “NOI PER – unici, solidali, creativi” (wł. “MY DLA - niepowtarzalni, solidarni, twórczy”) organizuje Kongregacja Wychowania Katolickiego i odbędzie się 6 października w Auli Pawła VI. Wezmą w nim udział Ojcowie Synodalni i papież, który ma być obecny przez cały czas.

“To specjalne spotkanie pozwoli młodym podzielić się konkretnymi doświadczeniami związanymi z ich życiem, studiami, pracą, ich odczuciami, przyszłością i wyborem powołania” – zapowiada komunikat. Na spotkanie zaproszeni są wszyscy młodzi, którzy zarezerwują wcześniej bilet. Rezerwacji można dokonać, pisząc na adres llanes@ge.va lub dzwoniąc na numer +39 06 69884167.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Burzliwe dzieje Kościoła w Estonii

2018-09-21 13:25

Paweł Bieliński / Tallin (KAI)

Estonia, do której chrześcijaństwo dotarło dopiero w XII wieku, zwana była w średniowieczu Maarjamaa - Ziemią Maryi. Kres rozwojowi Kościoła katolickiego w tym nadbałtyckim kraju położyła w XVI wieku reformacja. Katolicyzm był tam zakazany przez kilka stuleci. Kolejny cios odradzającemu się Kościołowi zadały czasy komunizmu. Dopiero po odzyskaniu niepodległości przez Estonię w 1991 r. Kościół katolicki może znów tam swobodnie działać.

rh2010/Fotolia.com

Ziemia Maryi

Historia katolicyzmu na ziemiach estońskich sięga drugiej połowy XII w. Benedyktyński mnich Fulco z opactwa Moutier-la-Celle koło Troyes we Francji został w 1165 r. mianowany biskupem misyjnym dla Estów. W sąsiedniej Liwonii (będącej dziś północną częścią Łotwy) tamtejszy biskup Albert w 1201 r. oddał swą diecezję w opiekę Matki Bożej. Akt ten potwierdził w 1215 r. papież Innocenty III, poświęcając Maryi zarówno Liwonię, jak i Estonię. Od tej pory oba te obszary były nazywane Ziemią Maryi. Tallin stał się siedzibą diecezji, podległej metropolicie w Lundzie w Szwecji, ale szybko przeniesiono ją do Dorpatu (dzisiejsze Tartu). Istniała ona do 1558 r., gdy miasto zajęli Rosjanie.

Stopniowo budowano kościoły i klasztory dla przybywających tam zakonów (dominikanów w 1229, cystersów w 1249 i brygidek w 1409 r.). - Wszędzie w Estonii możemy znaleźć ślady katolickiej przeszłości Estonii, zwykle kojarzonej z epoką średniowiecza - potwierdza administrator apostolski tego kraju bp Philippe Jourdan. Nic dziwnego, w końcu wszystkie ocalałe z dziejowych burz średniowieczne kaplice i kościoły były kiedyś katolickimi miejscami kultu. Katolicyzm dominował w północnej Estonii od 1227 do 1561 r., a w południowej jeszcze dłużej, do 1626 r. Dopiero później luteranizm przejął jego rolę, skądinąd razem z katolickimi świątyniami.

Reformacja

Jesienią 1523 r. Marcin Luter napisał list „Do wybranych i umiłowanych przyjaciół Boga w Rydze, Tallinie, Tartu i Liwonii”, dając tym początek reformacji na tych terenach. Idee reformacyjne trafiły na podatny grunt. Pod ich wpływem już rok później w Tallinie doszło do ikonoklazmu - mieszkańcy zniszczyli ołtarze, obrazy i figury świętych w trzech kościołach, a w 1525 r. wypędzono z miasta dominikanów. Wprawdzie nadal odprawiano Msze św. w katedrze, jednak pod groźbą kar nie wolno w nich było uczestniczyć mieszkańcom. Ostatecznym zwycięstwem reformacji było złożenie w 1561 r. przez Estonię hołdu protestanckiemu królowi Szwecji - kult katolicki w Tallinie wówczas ustał, zastąpiony przez luterański. Do 1577 r. działał jeszcze klasztor brygidek na przedmieściach Tallina, ale w końcu zajęły go wojska rosyjskie.

Katolicyzm przetrwał w Dorpacie, który od 1582 r. należał wraz z Liwonią do Rzeczpospolitej. Rok później przybyli tam jezuici (czterech księży i dwóch braci), którzy otworzyli gimnazjum. W 1600 r. w dorpackim klasztorze było już 31 zakonników. Musieli oni jednak opuścić miasto po zajęciu go przez wojska szwedzkie w 1625 r. Kościół katolicki zupełnie zniknął w Estonii.

Pierwsze odrodzenie

Skromne początki jego odrodzenia przypadają na przełom XVIII i XIX wieku, gdy Estonia należała już do Rosji. W 1798 r. komendant twierdzy w rosyjskim wówczas Tallinie, Hiszpan gen. Jacob Castro de Lacerda zażądał dla swego garnizonu możliwości udziału we Mszy św. Utworzono więc rok później katolicką parafię z siedzibą w refektarzu dawnego klasztoru dominikanów. Podlegała ona archidiecezji mohylewskiej. Po 30 latach parafia liczyła 1500 wiernych, głównie polskich żołnierzy w służbie armii carskiej oraz polskich i niemieckich kupców przebywających w Tallinie. Ponieważ refektarz mieścił tylko 300 osób, w 1841 r. rozpoczęto więc jego rozbudowę. Powstał w ten sposób kościół Świętych Piotra i Pawła (dzisiejsza katedra), który ukończono po czterech latach. Jednak prowadzącym wówczas parafię dominikanom zabroniono jakiejkolwiek pracy misyjnej wśród miejscowej ludności.

Choć powstawały kolejne parafie: w Tartu (1830) i w Narwie (1835), to kościoły w tych miastach oraz w Valdze wzniesiono dopiero na przełomie XIX i XX wieku. W 1914 r. w Estonii żyło 6 tys. katolików. Byli to głównie Polacy i Litwini, przybyli do pracy jako robotnicy, urzędnicy i żołnierze. Po reaktywowaniu w 1918 r. diecezji ryskiej (zniesionej w czasie reformacji), podporządkowano jej estońskie parafie. Po I wojnie światowej liczba katolików spadła do 2 tys., z których połowa mieszkała w Tallinie. Papież Benedykt XV wysłał do Estonii włoskiego jezuitę, o. Antonia Zecchiniego, który w 1922 r. został arcybiskupem i delegatem apostolskim na Litwie, Łotwie i w Estonii. Dwa lata później otrzymał on od Piusa XI nominację na administratora apostolskiego Estonii. W 1927 r. ministerstwo spraw wewnętrznych niepodległej już Estonii uznało statuty katolickich parafii, zgodnie z którymi biskup lub inny przedstawiciel papieża mógł za zgodą ministerstwa zatrudniać do pracy zagranicznych duchownych, gdyby zabrakło miejscowych, zaś kandydaci do kapłaństwa zyskali prawo studiowania zagranicą. Powstały dwie nowe parafie: w Pärnu (Parnawie) i w Rakvere. Dużą wagę przykładano do religijnej edukacji młodzieży. Publikowano literaturę religijną.

W 1931 r. nowym administratorem apostolskim został niemiecki jezuita, o. Eduard Profittlich (od 1936 r. arcybiskup), dotychczasowy proboszcz katedry. Zrozumiał on, że praca duszpasterska w tym kraju będzie owocna, o ile sami Estończycy opowiedzą się po stronie Kościoła katolickiego, który dotychczas nazywany był powszechnie „Kościołem polskim”.

Czasy komunizmu

Po zajęciu Estonii przez Związek Radziecki w 1940 r., abp Profittlich został aresztowany, a w 1942 r. rozstrzelany jako „kontrrewolucjonista” (od 2004 r. trwa jego proces beatyfikacyjny). Wydalono też nuncjusza apostolskiego, abp. Antonio Aratę, który zabrał ze sobą do Watykanu flagi Łotwy i Estonii, obiecując, że przechowa je do czasu odzyskania przez te państwa niepodległości. W 1945 r. do łagru deportowano tymczasowego administratora apostolskiego, luksemburskiego jezuitę o. Henriego Werlinga (1897-1961). Uwolniony w 1954 r., nie chciał wyjechać zagranicę, lecz postanowił spędzić resztę życia w Estonii.

Od 1952 r. w Tallinie posługę duszpasterską pełnił - przez 35 lat - ks. Mikielis Krumpans (1916-1987). Mieszkał w kościelnej wieży. Władze zabraniały organizowania spotkań i zakładania katolickich organizacji. Nie wolno było wydawać katolickiej literatury, ani nawet przygotowywać dzieci do Pierwszej Komunii. Zakazany był także aktywny udział dzieci i młodzieży w liturgii, np. jako ministranci lub członkowie chóru. Kościół katolicki ponownie stał się Kościołem Polaków i Litwinów, gdyż było zaledwie kilkoro rodowitych Estończyków-katolików.

Sytuacja zaczęła się zmieniać w latach 70., gdy zelżał nacisk ze strony państwa. Liczba osób przychodzących do kościoła zaczęła rosnąć. Od 1975 do 2000 r. w Tallinie ochrzczono około 200 dorosłych Estończyków. Nawróciła się m.in. znacząca liczba intelektualistów.

Po śmierci ks. Krumpansa, odpowiedzialność za Kościół w Estonii przejął wyświęcony zaledwie dwa lata wcześniej w Rydze ks. Rein Õunapuu. W 1989 r. zaczął on wydawać miesięcznik „Kiriku Elu” (Życie Kościoła), który zdobył popularność także poza kręgami katolickimi.

Drugie odrodzenie

W 1990 r. powstała parafia w Ahtme. Był to rok odzyskania niepodległości przez Estonię. Kolejne parafie założono w Tallinie (greckokatolicka w 1991 r.) i w Sillamäe (1993). W Tartu powstała szkoła katolicka (1993), a w dzielnicy Pirita w Tallinie znów zamieszkały siostry brygidki (2001).

10 września 1993 r. kilkugodzinną wizytę w Tallinie złożył papież Jan Paweł II. Odprawił Mszę św. na Rynku, odwiedził katedrę katolicką, wziął udział w nabożeństwie ekumenicznym i skierował przesłanie do intelektualistów. Całe społeczeństwo z uwagą śledziło tę wizytę.

Od 1992 r. kolejni nuncjusze apostolscy w krajach bałtyckich (abp Justo Mullor Garcia, abp Erwin Ender i abp Peter Zurbriggen) byli jednocześnie administratorami apostolskimi Estonii, aż do czasu, gdy w 2005 r. funkcję tę objął ks. Philippe Jourdan z Francji, który od dziewięciu lat pracował już w Tallinie.

Kościół katolicki w Estonii liczy obecnie niespełna 6 tys. wiernych (na 1,3 mln mieszkańców kraju), skupionych w 10 parafiach. Według danych z kwietnia 2018 r., pracę duszpasterską wśród nich pełni jeden biskup, 12 księży diecezjalnych i zakonnych (dominikanów), 18 sióstr zakonnych (brygidek, niepokalanek, misjonarek miłości i felicjanek) i jeden brat zakonny (dominikanin). Działa tam też prałatura personalna Opus Dei (której numerariuszem jest bp Jourdan) i założone w 2016 r. diecezjalne seminarium misyjne „Redemptoris Mater” (pierwsze seminarium duchowne w historii Estonii!). W Tallinie ma swą siedzibę Caritas Estonia, zaś w Tartu i Kodasemie czynne są katolickie ośrodki wychowawcze.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem