Reklama

Dywizjon 303

Smak życia kontemplacyjnego

Katarzyna Szkarpetowska
Edycja podlaska 48/2011

ARCHIUM KOŚCIOŁA NAD ODRĄ I BAŁTYKIEM

KATARZYNA SZKARPETOWSKA: - Siostro, czy życie w zakonie kontemplacyjnym jest trudne?

S. M. BOGUMIŁA BANECKA OCPA: - Życie w zakonie kontemplacyjnym jest piękne dla wszystkich powołanych do takiej formy życia. Oczywiście, nie jest ono pozbawione trudności, jak każde powołanie.

- W jaki sposób kontemplacja wpisuje się w codzienność Sióstr?

- Kontemplacja jest zaczynem przemieniającym każdą czynność wykonywaną w klasztorze na modlitwę i trwanie w bliskości Jezusa.

- Co oprócz kontemplacji charakterystyczne jest dla Zgromadzenia Mniszek Klarysek od Wieczystej Adoracji?

- Cała charakterystyka Zakonu Mniszek Klarysek od Wieczystej Adoracji zawiera się w zawołaniu: „Bogu niech będą dzięki przez Jezusa w Przenajświętszym Sakramencie”. Istotą jest adoracja Najświętszego Sakramentu w duchu dziękczynienia, jako nasza odpowiedź na pytanie Jezusa o owych dziewięciu trędowatych, którzy zostali uzdrowieni, ale nie wrócili podziękować za ofiarowany im dar zdrowia (por. Łk 17, 11-19).

- Niektórzy twierdzą, że życie za klauzurą to życie zmarnowane. Ale Siostra uważa chyba inaczej...

- Wypełniając swoje powołanie, każdy chrześcijanin, nie tylko siostry za klauzurą, przygotowuje się do życia wiecznego. Każdy może swoje życie zmarnować albo uczynić „niebem”. Mamy wolną wolę i łaskę powołania, która pozwala nam dokonać najlepszych wyborów, aby życiem przygotować się na wieczność.

- Jaka jest, Siostro, rola zakonów kontemplacyjnych w dzisiejszych czasach?

- Rola zakonów kontemplacyjnych jest dziś taka sama, jak w ciągu wieków: ogarniać modlitwą cały świat i trwać przy Jezusie w dziękczynieniu, błaganiu, wynagradzaniu i uwielbieniu.

- Jak wygląda dzień w Waszej wspólnocie?

- Dzień w naszej wspólnocie rozpoczyna się o godz. 5.30. Pół godziny później rozpoczynają się modlitwy poranne: medytacja, Jutrznia, Msza św. Następnie śniadanie i praca według wyznaczonych obowiązków. Ok. godz. 9 siostry z nowicjatu spotykają się na tzw. lekcji. Krótko przed godz. 12 gromadzimy się na modlitwach południowych, następnie jest czas obiadu. Po obiedzie dalej podejmujemy swoje prace. Najczęściej są to prace hafciarskie, ponieważ tym przede wszystkim zajmuje się nasza wspólnota.
O godz. 15 siostry gromadzą się na czytaniu duchowym. O godz. 17 idziemy na Różaniec oraz Nieszpory i Godzinę Czytań. Później kolacja i zakończenie dnia ok. godz. 21. Przez cały dzień trwa adoracja Najświętszego Sakramentu, na której siostry zmieniają się co godzinę. W przyszłości, gdy będzie nas ok. 14, rozpoczniemy także czuwanie nocne.

- Wiele Siostry poświęcają czasu na modlitwę?

- Tak, najważniejszą modlitwą jest oczywiście codzienna Msza św. oraz adoracja Najświętszego Sakramentu. Dalej modlitwa brewiarzowa, w łączności z całym Kościołem, medytacja, czytanie duchowe. Modlitwa nasza nie kończy się jednak w kaplicy, ale wszystko co czynimy w łączności z Jezusem Eucharystycznym, a więc nasze prace, rekreacje, odpoczynek, są modlitewnym zjednoczeniem z Bogiem.

- Bł. Jan Paweł II powiedział o siostrach kontemplacyjnych, że są „sercem Kościoła”. Podkreślając wartość powołania kontemplacyjnego, skierował do nich następujące słowa: „Moje szczególne błogosławieństwo i życzenia kieruję do mniszek, które całkowicie poświęcają się kontemplacji. (…) Powierzam Wam, siostrom kontemplacyjnym, całą ludzkość i świat. Wam, waszym modlitwom i ofiarom”. Czy czują Siostry ten spoczywający na sobie ciężar odpowiedzialności za ludzkość i cały świat?

- Pamiętamy te słowa Jana Pawła II. Modlitwa i ofiara to nasze powołanie, a nie ciężar. Wszystko, co mogłoby okazać się dla nas trudem i ciężarem nie do uniesienia, zanosimy przed tron Jezusa.

- Decydując się na wstąpienie do zgromadzenia, zdecydowały się Siostry należeć do „Tego, którego piękność jest nieustannie podziwiana przez zastępy błogosławionych w niebie i którego „miłość uszczęśliwia, kontemplowanie pokrzepia, a łagodność koi” (cyt. za św. Klara). Czy rozeznanie powołania do życia za klauzurą jest rzeczą prostą?

- Nie wiem, czy każdy powołany w taki sam sposób słyszy wezwanie Boga. Dla mnie było ono bardzo wyraźne i definitywne, dlatego łatwe.

- Czy często proszone są Siostry przez osoby „z zewnątrz” o modlitwę?

- Wielu ludzi poleca nam swoje intencje modlitewne. Najczęściej trafiają one do nas drogą internetową. Na naszej stronie internetowej podany jest adres, gdzie można takie intencje przesyłać. Wielu też ludzi dzwoni, pisze listy.
Wszystkie intencje są dla Pana Boga bardzo ważne, więc pamiętamy o nich w naszych modlitwach. Piękne są takie gesty ludzi proszących o modlitwę, którzy kiedy zostaną wysłuchani, chętnie dzielą się z nami swoją radością. Np. małżonkowie proszący o potomstwo często przysyłają nam później fotografie swoich wymodlonych skarbów. To jest wspaniałe.

- Czy siostrę kontemplacyjną może „dotknąć” kryzys modlitwy? A jeśli tak, to jak sobie z tym radzi?

- Modlitwa to nie tylko ekstatyczne uniesienie duszy do Boga i o tym musi pamiętać także siostra z zakonu kontemplacyjnego. Jeśli np. na adoracji nie potrafię dobrać w myślach właściwych słów, wtedy po prostu patrzę na Jezusa w białej Hostii i w ten sposób nabieram sił do realizacji swojego powołania. Pomocą każdej siostrze w regularnej modlitwie jest także dzwon, wzywający na modlitwę. Obojętnie w jakim jesteśmy stanie ducha, gdy usłyszymy klasztorny dzwon wzywający do kaplicy, w łączności z całą wspólnotą jesteśmy zawsze w stanie trwać na modlitwie.

- Najlepsza modlitwa to taka, która...

-... jest miła Bogu. Nie ma „recepty” na modlitwę jedyną i wyłączną dla wszystkich i w każdych okolicznościach. Ważna jest gotowość spotkania człowieka z Bogiem i rozwój duchowy. Nie może dojrzały chrześcijanin pozostać na „paciorkach do Bozi”, podobnie jak kapłan i osoby konsekrowane nie mogą swojej modlitwy ograniczyć do Mszy św. czy brewiarza.

- 21 listopada obchodziliśmy Światowy Dzień Życia Kontemplacyjnego. Jak Siostry spędziły ten dzień?

- Światowy Dzień Życia Kontemplacyjnego? Nawet nie pamiętałyśmy, że jest taki dzień w kalendarzu. Chyba jest on bardziej skierowany do wszystkich żyjących poza klauzurą naszych klasztorów, aby przypomnieć o naszym istnieniu, o tym, że trwamy na modlitwie we wszystkich intencjach. Dla siostry klauzurowej każdy dzień jest świątecznym przeżywaniem swojego powołania. Dlaczego? Bo jesteśmy świadome naszego wyjątkowego wybrania, za które Bogu niech będą dzięki.

Tagi:
zakon

Święto polskich lazarytów

2018-07-04 11:10

Izabela Fac
Edycja przemyska 27/2018, str. IV-V

Jedno z najstarszych, a może najstarsze, zabytkowe miasto w Polsce – Przemyśl oraz dawna siedziba książąt Sapiehów – Krasiczyn gościły uczestników Kapituły Generalnej Rycerskiego i Szpitalnego Zakonu św. Łazarza z Jerozolimy. Wydarzenia w dniach 8-9 czerwca 2018 r. to kolejne ważne daty w najnowszej historii Zakonu. Obecny na nich był m.in. wielki mistrz zakonu Jan hrabia Dobrzensky z Dobrzenicz oraz kanclerz przeoratu Polski Jan Szmyd

Zdjęcia Archiwum Zakonu
Uroczystej Mszy św. z inwestyturą przewodniczy abp Józef Michalik

Wpięknej renesansowej kaplicy zamkowej w Krasiczynie 8 czerwca br. miała miejsce wigilia, czyli przygotowania do inwestytury. Podczas uroczystości trzy osoby zostały przyjęte do postulatu oraz trzy złożyły ślubowanie przed inwestyturą, natomiast członkowie zakonu odnowili śluby. O ośmiu błogosławieństwach i „antybłogosławieństwach” mówił do zebranych w kaplicy ks. Józef Bar, wikariusz Wielkiego Przeoratu Polski Rycerskiego i Szpitalnego Zakonu św. Łazarza z Jerozolimy. – Nie dziwmy się, że w oczach świata ewangeliczne błogosławieństwa bywają rozumiane opatrznie. Może to być nawet przeciwieństwo tego, co słyszeliśmy przed chwilą: „Głupi są ubodzy w duchu, bo do nich nigdy nie będzie należeć żadne królestwo. Głupi są ci, którzy się smucą, bo na tym świecie liczy się radość i przyjemność. Głupi są cisi i pokorni, bo słabi nigdy nie mają racji” – mówił ks. Józef Bar. – Szokuje nas taka interpretacja kazania na Górze? – pytał zebranych. – Pewnie trochę tak, ale przecież nie jest ona daleka od życia. Pomimo wszystko, jako członkowie czy kandydaci do Rycerskiego i Szpitalnego Zakonu św. Łazarza, próbujmy siać okruchy dobra. Na zakończenie przytoczył piękne słowa św. Matki Teresy z Kalkuty, które są jakby mottem działalności członków zakonu: „Dawaj z siebie ile możesz, a często powiedzą ci, że to za mało, mimo to dawaj z siebie wszystko. Widzisz, w ostatecznym rachunku liczy się tylko to, co działo się między tobą a Bogiem”.

Godność i odwaga

W drugim dniu miała miejsce Kapituła Generalna, na którą przybył bp Stanisław Jamrozek. Podczas kapituły zebrani wysłuchali sprawozdań z działalności Komandorii Podkarpackiej i Kujawsko-Pomorskiej, sprawozdania finansowego; mówiono także o planach, kierunkach działań, regulacjach zakonnych, projektowanym odznaczeniu. Kapituła była dla wszystkich obecnych momentem spotkania, wymiany doświadczeń, rozmowy, poczucia jedności w prowadzonych działaniach.

Po południu przed kościołem pw. św. Teresy, czyli Ojców Karmelitów, pojawiły się postacie w charakterystycznych płaszczach z zielonymi krzyżami oraz kobiety z koronkowymi mantylkami na głowie i słychać było zakonne pozdrowienie: Atavis et Armis – „przez przykład poprzedników i tradycję oręża”. Oznaczało to święto lazarytów. Miała tu miejsce uroczysta Msza św. z inwestyturą, a oprawę muzyczną zapewnił Archidiecezjalny Chór „Magnificat”. Koncelebrze przewodniczył abp Józef Michalik, który także wygłosił homilię.

– Zakon już w samej nazwie ma wskazanie, że ma być rycerski. Co to znaczy rycerski? Rycerski to może być również solidarny – mówił – a rycerski w staropolskim języku oznaczało godność, odwagę, to był ktoś, kto budził zaufanie. Ma być szpitalny – podkreślał abp Józef Michalik – czyli także w staropolskim języku lazaret, co nawiązywało do św. Łazarza, do jego postaci. No i oczywiście ma być to zakon, a zakon ma pewne reguły, gdzie obowiązuje czas przygotowania. Także ten zakon ma swoje zasady, ma swoje reguły, wymagania duchowej formacji, ma symbol zielonego krzyża – mówił abp Józef Michalik. Podkreślał, że obecna w kolorystyce zakonu zieleń to kolor Ducha Świętego i apelował, aby pamiętać o modlitwie do Niego. Wskazywał też, że w dzisiejszych czasach trzeba często bronić ludzi przed nimi samymi, człowieka trzeba bronić przed utratą rozumu, rozumu odważnego, który patrzy na świat nie tylko dzisiejszą chwilą, ale przyszłością. – Trzeba bronić świat przed utratą sumienia i utratą zbawienia, bo to z tego ograbia się człowieka. I dlatego potrzebne są ziarna, te grupy, te ogniska ludzi, którzy potrafią zająć stanowisko wobec utraty podstaw chrześcijańskich przez niektóre kultury, co może także grozić polskiej kulturze. Dlatego trzeba docenić, że świeccy i duchowni chcą robić coś więcej, kiedy angażują własne życie dla braci. Współczesny Kościół potrzebuje nowych świętych i wasz zakon pod patronatem św. Łazarza ma dążyć do bliskości z Panem Jezusem – mówił abp Józef Michalik.

Inwestytura

Podczas Eucharystii trzech postulantów – siostra i dwóch braci – otrzymało płaszcze zakonne, stając się tym samym członkami zakonu, wręczono też awanse na wyższe rangi i odznaczenia. Ksiądz Arcybiskup poświęcił także ikonę przedstawiającą św. Łazarza, która zawiśnie w kaplicy Centrum Hospicyjno-Opiekuńczego Betania w Przemyślu. Tradycyjne po Mszy św. miało miejsce wspólne zdjęcie na schodach kościoła Karmelitów.

Goście i przedstawiciele obu Komandorii zwiedzili także Arboretum i Zakład Fizjografii w Bolestraszycach oraz spotkali się z wolontariuszami skupionymi wokół Zakonu. Ważnymi momentami były także spotkania z abp. Józefem Michalikiem oraz prezydentem Przemyśla Robertem Chomą. W kapitule i uroczystościach wzięli udział przedstawiciele Komandorii Kujawsko-Pomorskiej, Podkarpackiej oraz Delegatury Zamojskiej.

Kapituła i inwestytura dla wszystkich zaangażowanych w działalność Zakonu św. Łazarza z Jerozolimy, jego członków i sympatyków, stały się impulsem do dalszej działalności. Działalności nie zawsze w łatwych okolicznościach, ale dającej poczucie, że żyjemy nie tylko dla siebie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Piekary Śląskie: pielgrzymka kobiet do Matki Sprawiedliwości i Miłości Społecznej

2018-08-19 21:06

ks. sk / Piekary Śląskie (KAI)

„Wdzięczność” była tematem, który zdominował piekarskie wzgórze podczas stanowej pielgrzymki kobiet do sanktuarium Matki Sprawiedliwości i Miłości Społecznej w Piekarach Śląskich.

www.piekary.pl

O wdzięczności mówił metropolita katowicki abp Wiktor Skworc. – Wdzięczność oznacza, że potrafimy dostrzec i docenić dobro, jakie otrzymujemy od Boga i od ludzi – mówił.

Szczególne podziękowania złożył rodzinom, w których kobiety odgrywają niezwykle ważną rolę. Mobilizował równocześnie pątniczki do tego, aby uczyły „dzieci i młodzież macierzyństwa przyjmującego życie i strzegącego życia; macierzyństwa rozumianego jako misja i powołanie; macierzyństwa przekazującego wiarę, wartość i kulturę oraz umiłowanie ojcowizny i ojczyzny”.

Temat rodziny przewinął się także podczas homilii w czasie Eucharystii. Wygłosił ją abp Tomasz Peta z Kazachstanu, który zwrócił uwagę, że „ostateczna walka między dobrem i złem rozegra się właśnie o świętość rodziny”.

Metropolita katowicki zauważył także, że „paleta inicjatyw rządowych i pozarządowych na rzecz umocnienia rodziny oraz jej kompleksowego wspierania (…) dają nadzieję na pomyślna przyszłość”.

Hierarcha zaapelował także o rozważenie projektu dotyczącego wprowadzenia emerytur dla kobiet, które całe swoje życie poświęciły na wychowanie dzieci. Ta wypowiedź spotkała się z bardzo pozytywnym przyjęciem ze strony pątniczek.

W Piekarach odniesiono się także kilkakrotnie do nauczania papieża Franciszka. Abp Skworc zwrócił uwagę, że grudniowy szczyt klimatyczny jest „doskonałą okazją do jeszcze lepszego poznania nauczania papieża zawartego w encyklice „Laudato si”.

W czasie nieszporów biskup nominat Grzegorz Olszowski przytoczył natomiast papieskie nauczanie zawarte w adhortacji Gaudete et exsultate. Przypomniał, że ojciec święty przestrzega przed niebezpieczeństwami na naszej drodze do świętości. - Takimi niebezpieczeństwami są: współczesny subiektywizm, czyli „po swojemu”. Bo mnie się wydaje, że to jest tak i nie dopuszczam innej możliwości… (…). Drugie niebezpieczeństwo to współczesny pelagianizm, kiedy chcemy wszystko zrobić o własnych siłach – mówił biskup nominat.

Jednym z tematów poruszonych przez abp Tomasza Petę z Kazachstanu był walka między dobrem a złem, która trwa w sercu każdego człowieka. Wymienił także zagrożenia, „niszczące idee przewalające się przez świat, idee bezbożnictwa i braku rozumu”. Zaliczył do nich: ideologię gender, eutanazję, brak poszanowania życia od poczęcia, „prawo do aborcji”, czyli do zabicia drugiego człowieka, liberalne podejście do małżeństwa.

Podczas pielgrzymki głos zabrał także bp Tadeusz Kusy OFM, który podczas „godziny ewangelizacji” opowiadał o strasznej sytuacji panującej w ogarniętej wojną domową Republice Środkowej Afryki. Prosił także kobiety o modlitwę w intencji RŚA, zwłaszcza o dar pokoju i zakończenie walk. – Sytuacja jest tak trudna i pogmatwana, że po ludzku rozwiązać się jej nie da – stwierdził.

Szczególnym akcentem tegorocznej pielgrzymki świata żeńskiego do Matki Sprawiedliwości i Miłości Społecznej było ofiarowanie złotej róży. Komentując ten gest metropolita katowicki zauważył, że „w symbolice chrześcijańskiej róża oznacza Chrystusa, ale także doskonałość i cnoty Maryi. Tytuł Maryi „Róża Duchowna” został zatwierdzony przez Kościół jako odpowiedni do wypowiedzenia duchowego piękna Maryi, ponieważ Ona jest ikoną piękna Boga”.

W niedzielę po 15 sierpnia świat żeński archidiecezji katowickiej pielgrzymuje do Matki Sprawiedliwości i Miłości Społecznej w Piekarach Śląskich. Corocznie na piekarskie wzgórze przybywa około 80 tys. kobiet. W tym roku homilię podczas pielgrzymki wygłosił abp Tomasz Peta z Kazachstanu, a głównym celebransem Eucharystii był bp Jan Kopiec z Gliwic.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Abp Martin o nadużyciach seksualnych księży: nie wystarczy powiedzieć „przepraszam”

2018-08-20 14:31

pb (KAI/thespec.com) / Dublin

Metropolita Dublina abp Diarmuid Martin ma nadzieję, że podczas wizyty w Irlandii papież Franciszek będzie mówił wprost o nadużyciach seksualnych księży. Ojciec Święty odwiedzi Zieloną Wyspę 25 i 26 sierpnia, by wziąć udział w IX Światowym Spotkaniu Rodzin w Dublinie.

Włodzimierz Rędzioch

- Nie wystarczy powiedzieć: przepraszam. Struktury, które umożliwiły lub ułatwiły nadużycia muszą być złamane, i to złamane na zawsze - stwierdził hierarcha, odnosząc się do sytuacji, gdy kościelni przełożeni molestujących kryli ich, starając się bronić samych siebie.

Dodał, że papież nie będzie w stanie odpowiedzieć na wszystkie pytania, jakie ktoś mógłby mu zadać w tej sprawie, ale ma nadzieję, że Franciszek będzie o nadużyciach mówił wprost.

- Niedawna historia Kościoła w Irlandii zawiera chwile prawdziwej ciemności. Potrzebujemy Kościoła światła; światła, które demaskuje ciemność taką, jaką ona jest; takiego światła, którego nie mogą zgasić ani przytłumić mechanizmy ukrywania lub samousprawiedliwienia - powiedział abp Martin na kilka dni przed papieską wizytą w Dublinie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem