Reklama

Kalendarz pielgrzyma 2019

Pani Kasia od Księdza Jerzego

Milena Kindziuk
Edycja warszawska 42/2008

Warszawski Żoliborz. Naprzeciwko grobu ks. Jerzego, w budynku plebanii przy parafii św. Stanisława Kostki jest dawne mieszkanie duszpasterza ludzi pracy. To właśnie w nim, na pierwszym piętrze, znajduje się Archiwum ks. Jerzego. Tutaj urzęduje jego szefowa, Katarzyna Soborak

Gdy wchodzę do środka, w oczy rzucają się stosy kolorowych plakatów, z dużym zdjęciem ks. Popiełuszki. Widnieje na nich zaproszenie na obchody 24. rocznicy śmierci ks. Jerzego. Katarzyna Soborak właśnie przywiozła te plakaty z drukarni. Teraz zawisną one w warszawskich kościołach.
Szefowa Archiwum pomoże jeszcze proboszczowi wypisywać zaproszenia na rocznicową Mszę św.: dla posłów, senatorów, władz samorządowych, a także dla księży. Potem ułoży modlitwę wiernych i przygotuje listę delegacji „Solidarności”, by poszczególne grupy mogły się zarejestrować, gdy przyjadą 19 października do Warszawy.
I tak jest rok w rok. Od dwudziestu czterech lat. - Ale nie jest to dla mnie ciężar - mówi pani Soborak. - Sprawa ks. Jerzego jest w moim życiu naprawdę najważniejsza.

Nie liczy godzin i lat

Katarzyna Soborak, rocznik 1934, pochodzi z Ciechanowa. Gdy miała dziesięć lat, jej ojciec, AK-owiec, zginął w obozie koncentracyjnym w Mauthausen. Za ojca została potem usunięta ze szkoły. Aby zdać maturę, musiała się przenieść do stolicy.
Obecnie mieszka z mężem na warszawskich Bielanach. Od dawna słynie w środowisku jako „pani Kasia od Księdza Jerzego”. Zawsze elegancka, niezwykle zadbana, gotowa spotykać się z ludźmi i służyć temu wszystkiemu, co wiąże się z propagowaniem kultu ks. Popiełuszki. Nie zważa na zdrowie, nie liczy godzin i lat. Na własne życzenie, z potrzeby serca i poczucia misji wypełnia dyżury w żoliborskim Archiwum.
Na dobre swą działalność zaczęła w listopadzie 1984 r., kiedy znalazła się w zespole tworzącym Służbę Informacyjną, którą powołał przy parafii pw. św. Stanisława Kostki ówczesny proboszcz - ks. Teofil Bogucki.
- Zaczęliśmy wówczas zbierać i porządkować informacje o ks. Jerzym i jego kulcie - wspomina pani Katarzyna. - Przede wszystkim rejestrowaliśmy wszystkie pielgrzymki przybywające do grobu ks. Jerzy i wystawialiśmy księgi pamiątkowe, do których wpisują się pątnicy. - Pamiętam, kiedy w księdze swój autograf składał Papież Jan Paweł II, gdy był przy grobie w 1987 r. - mówi Katarzyna Soborak. Była też świadkiem pobytu w tym miejscu Margaret Thatcher, Georga Buscha, Waclava Havla. Czasem udaje jej się „złapać” takiego pątnika - VIP-a i nagrać jego wypowiedź. Tak było np. z kard. Lustigerem, który w 2001 r. modlił się przy grobie razem z Prymasem Polski. Soborak wspomina: - Kard. Lustiger podkreślał, że ks. Jerzy jest męczennikiem, który mówił prawdę swoim życiem oraz, że Bóg dał mu łaskę podobieństwa do Chrystusa. Były to niezwykle mocne, ale jakże prawdziwe słowa.
Od roku 1994 Katarzyna Soborak kieruje Służbą Informacyjną. Z całą pewnością jest dzisiaj tą osobą, bez której nie może powstać żadna publikacja o ks. Jerzym. Bo to ona ma „klucze” do Archiwum. W sensie dosłownym i przenośnym. W kilka minut może znaleźć i udostępnić potrzebne materiały, w tym także zdjęcia, spośród kilku tysięcy dokumentów zgromadzonych w Archiwum. Zbierała je zresztą po śmierci ks. Jerzego całymi latami, wykupywała prawa autorskie i to wszystko gromadziła. Potem porządkowała chronologicznie, opisywała i układała w albumach. Dziś jest w stanie zidentyfikować i dokładnie opisać każde z wielu tysięcy zdjęć, a także podać dokładną datę, nazwisko fotografa i okoliczności wykonania fotografii.
Pani Katarzyna pomaga też w pisaniu artykułów, prac doktorskich, przyjmuje w Archiwum wszystkich, którzy chcą uzyskać informacje o ks. Jerzym. Jest wreszcie konsultantką filmów. Także najnowszej produkcji w reżyserii Rafała Wieczyńskiego pt. „Popiełuszko”.
Katarzyna Soborak, razem z Zofią Grzelczyk - także bardzo oddaną sprawie ks. Jerzego - od 1984 r. gromadzi kasety magnetofonowe z nagraniami homilii ks. Jerzego, rękopisy jego kazań czy rozmaitych zapisków. Jest w stanie w jednej sekundzie odnaleźć dane kazanie i powiedzieć, czego dokładnie dotyczy, przywołać jego treść oraz powiedzieć gdzie, kiedy i z jakiej okazji zostało wygłoszone. Wreszcie, to pani Soborak zajmuje się gromadzeniem tzw. łask, czyli cudów, które dokonały się za przyczyną ks. Jerzego. Z wieloma ludźmi, którzy składali takie świadectwa, pani Katarzyna rozmawiała. - Pamiętam kobietę, która opowiadała, że modląc się przy grobie ks. Popiełuszki odzyskała wzrok - wyznaje.
To właśnie kult ks. Jerzego i dokonujące się cuda stały się bezpośrednią przyczyną rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego Kapłana Męczennika. Ale zanim do tego doszło, Katarzyna Soborak zebrała świadectwa o łaskach w potężne tomy, oprawiła, dołączyła do tego kilka tysięcy listów z podziękowaniami i z prośbą o wyniesienie ks. Jerzego na ołtarze i wraz z delegacją księży, zaniosła to wszystko do kard. Glempa. Prosiła, by postarał się w Watykanie o rozpoczęcie procesu. Był to rok 1994. W czerwcu 1995 r. kard. Glemp powołał Komisję ds. Przygotowania Procesu, a w roku 1997 proces się rozpoczął. Katarzyna Soborak wtedy weszła w skład Trybunału Beatyfikacyjnego i została notariuszem na szczeblu diecezjalnym. Potem, w 2001 r. została odznaczona przez Prymasa srebrnym medalem „Zasłużonemu w posłudze dla Kościoła i narodu”.

Wnuk Jerzy

„Przygoda” pani Katarzyny z ks. Jerzym zaczęła się prosto, zwyczajnie, jak w życiu. Był rok 1982. Za strajk „Solidarności” została wyrzucona z pracy - Instytutu Chemii Przemysłowej. Koledzy zaczęli organizować dla niej zbiórki pieniędzy, dzięki czemu miała środki do życia. Tak się jednak złożyło, że po trzech miesiącach Katarzynę Soborak przywrócono do pracy i wypłacono jej nawet zaległe pensje. Wtedy wpadła na pomysł, by oddać zebrane przez przyjaciół pieniądze i przeznaczyć je dla tych, którzy potrzebują wsparcia. I poszła z tą propozycją do ks. Jerzego. Poprosiła, by przekazał te fundusze komuś potrzebującemu. Ks. Jerzy się zgodził.
Potem Katarzyna Soborak razem z mężem zaczęła regularnie przychodzić na Msze za Ojczyznę, które odprawiał na Żoliborzu ks. Popiełuszko. - Urzekły mnie kazania, które dawały tak wiele pokoju i nadziei - mówi.
Państwo Soborakowie odwiedzali czasem ks. Jerzego w jego mieszkaniu. - Pamiętam, jak w stanie wojennym podarował nam wodę kolońską i paczkę herbaty. Bardzo się ucieszyliśmy, bo sklepy świeciły przecież pustkami - mówi. Wspomina, że w pokoju Księdza zwykle było tłoczno i gwarno. Największe tłumy jednak zapamiętała z ostatnich imienin księdza, kiedy cały pokój wręcz tonął w ludziach i kwiatach.
W kwietniu 1984 r. ks. Jerzy pobłogosławił ślub córki pani Katarzyny. Kiedy po śmierci ks. Popiełuszki, jej córka urodziła syna, oczywiste było, że nazwie go: Jerzy.

Reklama

Ostatnie spotkanie

Pani Soborak ma w pamięci chwile, kiedy ks. Jerzy był szykanowany i przesłuchiwany w Pałacu Mostowskich w Warszawie. - Dyżurowaliśmy w kilkuosobowych grupach, by wyrazić solidarność z ks. Jerzym i towarzyszyć mu potem w drodze do domu - opowiada. Ze łzami w oczach przywołuje dzień, w którym rozmawiała z ks. Popiełuszką, w jego pokoju, po podrzuceniu materiałów wybuchowych do mieszkania. - Był blady, twarz miał właściwie czarną. Do końca życia nie zapomnę jego wyrazu twarzy, smutnych oczu i rozżalenia - mówi. - Można było wyczuć, że on naprawdę był gotowy na wszystko i że zdawał sobie sprawę, że w każdej chwili może zginąć.
Po tej rozmowie, następnego dnia pani Katarzyna odnalazła kioskarkę, która widziała, że jacyś mężczyźni wchodzili na klatkę schodową i wnosili ciężkie paczki do mieszkania ks. Popiełuszki. Były to podrzucone, kompromitujące materiały i broń. Po rozmowie z panią Soborak, kioskarka zaprosiła ją do domu i dokładnie o wszystkim opowiedziała.
- Poprosiłam, by ta kobieta udała się do ks. Jerzego i mu o tym opowiedziała. I tak się stało - wspomina Katarzyna Soborak. Po raz ostatni z ks. Jerzym widziała się 16 października 1984 r., trzy dni przed porwaniem. Zamieniła z nim kilka zdań po Mszy św. i poszła do domu. Później, z Dziennika telewizyjnego dowiedziała się, że ks. Jerzy został uprowadzony. Przeczuwała najgorsze.

Gdy nas już nie będzie...

W kościeła św. Stanisława Kostki pani Katarzyna przychodzi niemal codziennie, mimo że nie jest to jej parafia.
- Nie mogłam zostawić tego miejsca, gdy zabrakło w nim ks. Jerzego - mówi. Tę „służbę” traktuje jako rodzaj powinności i życiowe powołanie, któremu się poświęciła. Od ponad dwudziestu lat pani Soborak w Archiwum na Żoliborzu spędza lwią część swego życia. Zmieniają się ludzie, zmieniają się księża, a ona trwa, niezmiennie, już ponad ćwierć wieku.
Teraz czeka na beatyfikację ks. Jerzego. - Choć on z pewnością cieszy się już chwałą nieba - mówi. - Aby się o tym przekonać, wystarczy odwiedzić muzeum, które utworzył na Żoliborzu ks. Zygmunt Malacki. Jestem mu za to bardzo wdzięczna, gdyż ono zostanie na zawsze. Nas już nie będzie, a Muzeum Ks. Jerzego będzie przemawiać do kolejnych pokoleń.

Ks. Ślusarczyk: przepraszam i proszę o modlitwę

2018-12-12 17:29

md / Kraków (KAI)

Dziękuję za wyrazy solidarności i przepraszam wszystkich, którzy poczuli się zawiedzeni – napisał ks. Franciszek Ślusarczyk w przekazanym oświadczeniu. Rektor Sanktuarium Bożego Miłosierdzia zdecydował o nieprzyjmowaniu święceń biskupich.

diecezja.pl
ks. Franciszek Ślusarczyk

„Bóg jest Miłością! On jest niezawodnym źródłem nadziei, dlatego wyrażam wdzięczność dla Ojca Świętego Franciszka, który przyjął moją pokorną prośbę o zwolnienie mnie z urzędu biskupa pomocniczego Archidiecezji Krakowskiej” – napisał duchowny.

Kustosz łagiewnickiego sanktuarium podziękował także za liczne wyrazy solidarności i życzeń oraz przeprosił wszystkich, którzy poczuli się zawiedzeni jego rezygnacją. „Pragnę na miarę moich sił nadal służyć mojej diecezji i Kościołowi pod opieką Jezusa Miłosiernego, dlatego serdecznie proszę o modlitewne wsparcie. Niech imię Pana będzie błogosławione!” – napisał.

Ks. prałat Franciszek Ślusarczyk został mianowany biskupem pomocniczym Archidiecezji Krakowskiej 3 grudnia br. W środę 12 grudnia abp Marek Jędraszewski ogłosił komunikat, w którym poinformował, że kapłan zdecydował o nieprzyjmowaniu święceń biskupich.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kalendarz pielgrzyma 2019

Kraków: w niedzielę największa w Polsce Wigilia dla potrzebujących

2018-12-13 16:02

led / Kraków (KAI)

W niedzielę na krakowskim Rynku odbędzie się największa w Polsce XXII Wigilia dla Bezdomnych i Potrzebujących. Co roku przyjeżdża na nią kilkadziesiąt tysięcy osób z całego kraju. Po raz pierwszy w akcję włączają się licealiści, którzy przekażą ubogim rękawiczki. Na rynku stanie także specjalny namiot, w którym osoby bezdomne będą mogły wykonać bezpłatne badania medyczne.

naszemiasto.pl

Co roku na krakowską wigilię przyjeżdża kilkadziesiąt tysięcy osób również z odległych zakątków kraju. Organizatorzy przygotowują na nią kilkaset tysięcy porcji różnych dań wigilijnych, które wydawane są przez cały dzień. Będą m.in. pierogi z kapustą i grzybami, czerwony barszcz, bigos, łazanki oraz karp. Oprócz ciepłych posiłków, potrzebujący otrzymają świąteczne paczki. Organizatorzy apelują także do mieszkańców Krakowa, aby przynieśli w niedzielę żywność, która zostanie rozdana ubogim, m.in. konserwy i makarony.

Pomysłodawca i organizator wigilii, krakowski restaurator Jan Kościuszko mówił 13 grudnia podczas konferencji prasowej, że od lat po jednej stronie stołu spotykają się ci, którzy dają, a po drugiej ci, którzy biorą, bo muszą brać. - Ten stół ma łączyć, a nie dzielić. Nie chodzi wyłącznie o to, by osoby potrzebujące mogły zjeść ciepły posiłek, ale żebyśmy mogli spędzić ten wyjątkowy dzień razem. Dajemy ludziom przestrzeń, w której mogą się spotkać niezależnie od zasobności portfela czy preferencji politycznych. Na tym polega piękno naszej wigilii - mówił Kościuszko.

Jak podkreślił, bezdomni nie przyjeżdżają tylko po to, aby coś zjeść, ale w jego ocenie powstał pewien fenomen socjologiczno-psychologiczny. Ludzie, którzy nie mają pieniędzy przyjeżdżają z całego kraju i spotykają się w tym miejscu, wiedzą, że mogą się spotkać, że ten dzień jest dla nich – zaznaczył organizator.

Zastępca prezydenta miasta Krakowa Andrzej Kulig podkreślił, że to ważne wydarzenia, na które ludzie potrzebujący z całej Polski czekają cały rok. - Kraków jest miastem otwartym dla wszystkich, dlatego cieszymy się, że podczas wigilii ubodzy tak licznie gromadzą się w miejscu, które jest dla naszego miasta tak ważne - powiedział.

Tegorocznej wigilii po raz pierwszy towarzyszyć będzie akcja charytatywna "Podaruj ciepło - akcja rękawiczka", której pomysłodawcami są uczniowie V Liceum Ogólnokształcącego im. A. Witkowskiego w Krakowie. Jej celem jest zebranie jak największej ilości rękawiczek, które zostaną rozdane potrzebującym podczas wigilii. - Akcja ma wymiar symboliczny. Chcemy, aby ten drobny gest pomógł w propagowaniu bezinteresownej pomocy i uwrażliwił młodzież na problem ubóstwa i bezdomności - mówił Kacper Balawajder, jeden z organizatorów.

W wigilii dla potrzebujących od kilku lat uczestniczy ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski, prezes Fundacji im. Brata Alberta w Radwanowicach, który wraz z podopiecznymi fundacji pomaga przy wydawaniu posiłków i pakowaniu żywności. - Ludziom, z którymi rozmawiam podczas tego spotkania nie chodzi tylko o to, żeby coś ciepłego zjeść, ale aby poczuć się jak w wspólnocie. Przychodzą tam nie tylko bezdomni i ubodzy, ale samotni, którzy mówią, że swoją rodzinę widzą tylko na zdjęciach. Samotność to ogromna plaga naszych czasów - powiedział ks. Isakowicz-Zaleski.

W organizację wydarzenia włącza się także Arcybractwo Miłosierdzia, najstarsza organizacja charytatywna w Polsce, założona w 1584 r. przez ks. Piotra Skargę. Jakub Kwaśnik z krakowskiego arcybractwa zachęcał, aby każdy dołożył swoją cegiełkę to tego dzieła, ponieważ zapotrzebowanie na pomoc jest ogromne.

Uczestnicy wigilii podobnie jak w ubiegłym roku, będą mogli skorzystać z diagnostyki medycznej. Z tej okazji na Rynku Głównym stanie szpital polowy, w którym przez cały dzień lekarze zrzeszeni w Centrum Dobroczynności im. prof. Teresy Adamek - Guzik, Związku Kawalerów Maltańskich oraz Klubie Absolwentów CM UJ będą wykonywać bezpłatne badania medyczne, m.in. EKG i USG, badania stomatologiczne czy echokardiografię.

Akcję wspierają wolontariusze, właściciel sieci sklepów Biedronka, krakowski producent słodyczy Wawel S.A., producent wędlin Bacówka Towary Tradycyjne, Gospodarstwo Rybackie Dolina Będkowska oraz firma ABC, która jak co roku dostarczy jednorazowe naczynia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem