Reklama

Centrum Edukacyjne Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej

Ks. Robert Gołębiowski
Edycja szczecińsko-kamieńska 1/2006

Adres: ul. Wojska Polskiego 76, 70-481 Szczecin
tel./fax (0-91) 421-15-00
Dyrektor: ks. prał. dr hab. prof. US Andrzej Offmański
Zastępca dyrektora: ks. Andrzej Dymer

W dotychczasowej wędrówce po katolickich placówkach oświatowych naszej archidiecezji niemal co chwilę pojawiał się termin „Centrum Edukacyjne Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej”. Pobieżna analiza wskazuje na coś, co stanowi miejsce koordynacji wszystkich poczynań pedagogicznych, czynionych w skali naszej archidiecezji. Czy tak postawiona teza ma swoje rzeczywiste uzasadnienie? Spróbujmy znaleźć pełną odpowiedź, odwiedzając siedzibę centrum, która mieści się w znanym nam już budynku szczecińskiego Katolickiego Liceum przy ul. Wojska Polskiego.
Po raz kolejny naszym przewodnikiem po tajnikach edukacyjnych będzie ks. Andrzej Dymer, który wspomaga dyrektora centrum - ks. prał. Andrzeja Offmańskiego, prodziekana Wydziału Teologicznego US i przewodniczącego Wydziału Wychowania Katolickiego Kurii Metropolitalnej. Podstawowe zdaje się zadanie pytania o genezę i potrzebę powstania tego ośrodka. Ksiądz Andrzej, charakteryzując pracę centrum, przypomina najpierw o fundamentalnym znaczeniu możliwości funkcjonowania oświaty katolickiej. Mogło się to dokonać na mocy zmian ustrojowych z 1989 r., ustawy o stosunkach pomiędzy państwem i Kościołem, a także po promulgowaniu konkordatu. Początkiem działalności było powstanie Ośrodka Wychowawczo-Resocjalizacyjnego w Lasku Arkońskim, a później zaistnienie Liceum Katolickiego. Placówki te działały z początku na podbudowie osobowości prawnej Caritas. Jednak na dłuższą metę taki stan rzeczy nie mógł być do przyjęcia. Dlatego - szczególnie po powstaniu liceum - bp Stanisław Stefanek rozpoczął długofalowy proces tworzenia instytucji kompleksowo zajmującej się koordynacją edukacji katolickiej na terenie archidiecezji. Pierwszym pomysłem było stworzenie Pomorskiego Stowarzyszenia Edukacyjnego. Jednak roztropność założycieli podpowiedziała, aby tworząca się instytucja działała w ramach struktur diecezjalnych jako kościelna osoba prawna. Po stworzeniu statutu i wysunięciu przez Księdza Andrzeja pomysłu, aby nazwać tę instytucję Centrum Edukacyjnym, i po wzięciu na siebie przez bp. Stefanka pełnej odpowiedzialności za to pionierskie dzieło w skali Polski, abp Marian Przykucki dekretem z 2 marca 1996 r. powołał centrum do życia. W dekrecie czytamy, „że zadaniem centrum jest wspieranie działań edukacyjnych opartych na religijno-moralnym nauczaniu Kościoła katolickiego oraz stworzenie warunków, by rodzice chrześcijańscy mogli otrzymać niezbędną pomoc do katolickiego wychowania swych dzieci”. Uwieńczeniem całokształtu starań było rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 24 listopada 1997 r. o nadaniu centrum osobowości prawnej.
Jakie są główne cele działalności centrum? Ksiądz Andrzej charakteryzuje je w 5 punktach: 1) promowanie katolickich założeń wychowawczo-edukacyjnych, 2) tworzenie i prowadzenie szkół, 3) wspieranie działań zmierzających do pełnego rozwoju osobowego nauczycieli oraz prowadzenie ich ustawicznego kształcenia, 4) prowadzenie działalności profilaktycznej i terapeutycznej dzieci i młodzieży, 5) współpraca z podobnymi organizacjami krajowymi i zagranicznymi. Dla realizacji tych zadań powołano 4 referaty, które podjęły się kształtowania katolickiej formacji młodego pokolenia. Referat edukacji prowadzi, kontroluje, ustala wytyczne oraz wydaje instrukcje dla własnych placówek, promując katolickie zasady wychowania. Następny referat - rekreacji i kultury czasu wolnego organizuje szeroko rozumianą opiekę wychowawczą nad młodzieżą, prowadząc zajęcia pozalekcyjne w weekendy, ferie i wakacje. W zakres pracy tego referatu wchodzą organizowane kolonie, zielone szkoły, warsztaty naukowe, rekolekcje, spotkania młodych, zawody sportowe. Niedługo oferta ta zostanie powiększona o Ośrodek Pracy Pozaszkolnej, który powstanie - o czym już pisaliśmy - tuż przy Gimnazjum Katolickim. Kolejny referat - gospodarczy troszczy się o środki materialne na utrzymanie swoich szkół, placówek oraz organizuje działalność gospodarczą centrum. Wreszcie ostatni referat, tzw. Przyjaciół Centrum, skupia osoby fizyczne i prawne, które modlitwą, wolontariatem i pomocą materialną wspierają edukacyjno-wychowawczą działalność Centrum Edukacyjnego.
Po odejściu do Łomży bp. Stefanka obowiązki dyrektorskie przejęli księża: Offmański i Dymer. Warto również zauważyć, że centrum wpisuje się pozytywnie w sferę socjalną województwa, gdyż jest „zakładem” dającym pracę 125 osobom, a w czasie wakacji dodatkowo 100 osób może wzmocnić swoje domowe budżety. Nie byłoby tak dużego sukcesu, co mocno podkreśla ks. Dymer, bez poświęcenia takich osób, jak: mec. Marian Grunwald, Maria Patkowa, Tamara Jędruszek, Aleksandra Polonis.
Na koniec słowo o Radzie Szkół Katolickich przy Episkopacie Polski, której przewodniczącym przez dwie kadencje był Ksiądz Andrzej. Rada ta została powołana w trosce o jedność szkół katolickich w Polsce. O prężności działania rady pod kierunkiem przedstawiciela naszej archidiecezji świadczy fakt, że na początku zrzeszonych było 250 szkół, a obecnie jest ich już 450! Powstało stałe biuro w Warszawie, powołano Placówkę Doskonalenia Pracy Nauczycieli, wprowadzono szkolenia w 8 miejscach kraju, dzięki finansowemu wsparciu Fundacji Polsko-Niemieckiej doposażono wszystkie szkoły i co najważniejsze - rada została członkiem Europejskiego Komitetu Edukacji Katolickiej w Brukseli. W marcu 2004 r. historyczne pierwsze posiedzenie w krajach dawnego bloku wschodniego całego zgromadzenia odbyło się w Warszawie. Dwa razy w roku odbywa się także Forum Szkół Katolickich, które przyczynia się do zacieśniania współpracy i wymiany doświadczeń.

Kanada: biskupi stawiają na opiekę paliatywną

2018-08-16 19:09

vaticannews.va / Ottawa (KAI)

W dobie zalegalizowanego wspomaganego samobójstwa i eutanazji opieka paliatywna musi pozostać jasno wyróżniona jako forma opieki, która zwraca uwagę na potrzeby i godność osoby aż do naturalnego końca jej życia. To oświadczenie Konferencji Episkopatu Kanady wpisuje się w dyskusję na temat ustawy o rozwijaniu struktur opieki paliatywnej w tym kraju.

maxlkt/pixabay.com

Biskupi wskazali, że postawą chrześcijańską jest leczenie chorych, ofiarne służenie potrzebującym, bycie świadkami nienaruszalnej godności oraz bronienie ludzkiego życia na każdym jego etapie. Mimo legalizacji eutanazji i wspomaganego samobójstwa Kościół pozostaje zdecydowanie przeciwny tym praktykom – podkreślili hierarchowie.

Wątpliwości w sprawie ustawy o legalizacji eutanazji w Kanadzie zgłaszali już niektórzy prawnicy wkrótce po jej zatwierdzeniu przez Senat w 2016 r. Dziś niektóre z tych uwag znów się pojawiły po skandalu, do jakiego doszło w jednym ze szpitali, gdzie nieuleczalnie choremu Rogerowi Foleyowi, zamiast opieki domowej personel zaproponował wspomagane samobójstwo.

Biskupi wyraźnie podkreślili różnicę między eutanazją a opieką paliatywną i jednoznacznie wskazali, że praktyki celowo kończące życie pacjenta nie mogą znaleźć się w nowych programach opieki paliatywnej. Jest to centralny punkt filozofii tego rodzaju opieki i to fundamentalne rozgraniczenie musi być utrzymane – wskazali hierarchowie.

Z oświadczenia dowiadujemy się również, że Kościół w Kanadzie za pośrednictwem parafii zamierza uświadamiać społeczeństwo w kwestii opieki paliatywnej, rozpowszechniając materiały na ten temat. W tym celu współpracuje z wieloma stowarzyszeniami medycznymi i instytutem bioetyki. Podkreślono również integralną wizję opieki paliatywnej, która zakłada troskę o chorego na poziomie zarówno fizycznym, jak i emocjonalnym i duchowym.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Chiny: zburzono już trzeci kościół katolicki

2018-08-16 20:59

kg (KAI/AsiaNews) / Jinan

W miejscowości Qianwang w dystrykcie Licheng – jednym z sześciu tworzących Jinan, stolicę prowincji Szantung we wschodnich Chinach – zburzono kościół katolicki. Był on oficjalnie zarejestrowany, a więc nie należał do struktur „podziemnych”, nieuznawanych przez władze. Jest to trzecia świątynia, zniszczona w Jinanie w ostatnich tygodniach i – podobnie jak w poprzednich tego rodzaju przypadkach – uzasadniano to tym, że kościoły podobno przeszkadzały planom architektonicznym. Miesiąc temu było to w Lichengu, a 17 lipca w Liangwangu.

Ireneusz Kajdana/travelki.eu

Świątynię w Qianwangu zburzono 13 sierpnia. W południe około stu „rozrabiaków” wdarło się nagle do budynku i zaczęło go niszczyć – ołtarz, posągi świętych, ławki i inne znajdujące się w środku przedmioty. Na zamieszczonym w internecie filmie wideo można zobaczyć połamane meble i kawałki ścian, a także odciętą od reszty rzeźby głowę Matki Bożej.

Nazajutrz po zdarzeniu około 70 parafian, łącznie z dwoma księżmi i siostrą zakonną, manifestowało przed siedzibą władz miejskich. W strugach ulewnego deszczu rozwinęli transparenty i plakaty z napisami: „Zwróćcie mi mój kościół, zwróćcie mi moje serce!” oraz „Potępiamy zniszczenie i prosimy władze o rozsądne wyjaśnienie”.

Według miejscowych źródeł, proboszcz zburzonego kościoła ks. Wang Junbao mógł rozmawiać z władzami Lichengu, które obiecały mu, że znajdą miejsce na zbudowanie nowego obiektu, chociaż „zajmie to dużo czasu”.

Kościół w Qianwangu wzniesiono w 1750 r. W 1958, za rządów Mao Zedonga, budynek przejęło państwo, przeznaczając go na inne cele. W 1987, stosownie do nowego ustawodawstwa chińskiego, przeforsowanego przez Deng Xiaopinga, diecezja Jinan odzyskała obiekt, który na nowo zarejestrowano jako budynek sakralny Kościoła „oficjalnego”, wpisując go w nowy urbanistyczny układ tego obszaru, zatwierdzony w 1998 roku.

Jednak w 2014 r. rząd lokalny zaplanował zbudowanie właśnie w tym miejscu parku i nowych domów, a aby to osiągnąć, postanowiono zburzyć kościół. Diecezja zgodziła się na to, władze natomiast zobowiązały się znaleźć nowe miejsce na budowę obiektu, ale dotychczas nie wywiązały się z tej obietnicy, a trzy dni temu, bez żadnych uprzedzeń ani wskazania nowego terenu, zburzyły dotychczasowy kościół.

Zdaniem miejscowych źródeł, najnowsze wydarzenia są częścią tej samej polityki władz dystryktu Licheng od lat zwodzących diecezję, która w obliczu konieczności opuszczenia świątyni prosi najpierw o wskazanie miejsca na budowę nowej. I niezmiennie słyszą w odpowiedzi: „Wynoście się stąd natychmiast”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem