Reklama

Filipiny: biskupi wzywają do postu i modlitwy po bluźnierstwie prezydenta

2018-07-11 18:36

azr (churchmilitant.com/KAI) / Manila

fietzfotos/pixabay.com

Filipińscy biskupi wzywają wiernych do postu i modlitwy, jako przebłagania za bluźnierstwa, którego dopuścił się prezydent kraju Rodrigo Duterte. Podczas jednego z czerwcowych przemówień polityk w wyjątkowo obraźliwy sposób wypowiadał się o Bogu.

Episkopat Filipin wzywa katolików z całego kraju do zjednoczenia się w modlitwie dn. 16 lipca, a także do podjęcia trzydniowego postu w dniach 17-19 lipca. Jak można przeczytać w oficjalnym komunikacie, wspólną intencją postu i modlitwy w tych dniach ma być wyproszenie "Bożego miłosierdzia dla tych, którzy zbluźnili przeciwko Imieniu Bożemu, którzy mówią oszczerstwa i zaświadczają o nieprawdzie oraz za tych którzy dopuszczają się morderstwa lub usprawiedliwiają je, jako metodę zwalczania przestępczości w kraju".

W czerwcu, podczas jednego z wystąpień publicznych prezydent Filipin Rodrigo Duterte w niezwykle obraźliwy sposób wypowiadał się o Bogu. Była to jego odpowiedź na krytykę ze strony filipińskich biskupów i kapłanów, którzy potępili mordowanie dilerów narkotykowych w ramach prowadzonej na Filipinach kampanii antynarkotykowej. Jak wynika z niezależnych sondaży, przeprowadzonych w tygodniu, w którym doszło do tego zdarzenia, popularność głowy państwa spadła wśród obywateli w następstwie jego bluźnierczych wypowiedzi. Niektóre źródła filipińskie podają, powołując się na wypowiedzi głowy państwa, że antychrześcijańska i antyklerykalna postawa prezydenta ma być konsekwencją nadużyć seksualnych ze strony duchownego, którego ofiarą miał być w młodości Dutarte.

Reklama

W miniony poniedziałek przywódca spotkał się z filipińskimi biskupami i zadeklarował zaprzestanie atakujących Kościół wypowiedzi. Przy okazji tego spotkania przewodniczący Konferencji Episkopatu Filipin abp Romulo Valles of Davao przypomniał, że "Kościół szanuje władzę polityczną, zwłaszcza polityków wybranych w demokratycznych wyborach parlamentarnych, dopóty dopóki nie sprzeciwiają się oni podstawowym duchowym i moralnym pryncypiom, które są nam bliskie, takim, jak świętość życia, integralność stworzenia i niezbywalna godność człowieka".

Filipiny są jedynym w Azji krajem, którego większość obywateli stanowią katolicy. Prezydent kraju znany z mocnego poparcia antykoncepcji i małżeństw homoseksualnych, natomiast jest przeciwny aborcji. Na Filipinach obowiązuje surowe prawo antyaborcyjne, choć podziemie tego procederu uważane jest za bardzo rozbudowane.

Tagi:
modlitwa post bluźnierstwo

Jasna Góra: od 60 lat codziennie sprawowana jest Msza św. za papieża

2018-11-06 19:08

it / Częstochowa (KAI)

Trwa jasnogórska modlitwa za papieży. Dokładnie 60 lat temu, 6 listopada 1958 r. na Jasnej Górze odprawiona została pierwsza Msza św. w intencji Następcy św. Piotra. Duchowa stolica Polski została tym samym wprowadzona w stałą więź modlitewną ze Stolicą Apostolską. Prosił o nią święty papież Jan XXIII zwracając się do kard. Stefana Wyszyńskiego w słowach: Częstochowa! Spraw, aby wiele modlono się za mnie przed Waszą Matką Bożą.

Bożena Sztajner/Niedziela

- Jasna Góra na tę prośbę odpowiedziała codzienną Eucharystią - przypomniał o. Sebastian Matecki, rzecznik sanktuarium. Zauważył, że „każdego dnia wiernie stajemy do ołtarza i pamiętamy o Ojcu Świętym, ale w jego osobie o całym Kościele”. „Staramy się być z Kościołem, czuć z Kościołem, który uosabia się w osobie konkretnego papieża”, dodał rzecznik. Jan XXIII podczas spotkania z Polakami na audiencji 29 listopada 1958 r. wiedząc o decyzji paulinów o odprawianiu codziennej Mszy św. za Następcę Piotra sprecyzował intencje tej modlitwy: „trzeba modlić się o ocalenie, pokój i pomyślność wszystkich narodów”.

Rzecznik Jasnej Góry przypomniał również o szczególnych związkach Stolicy Apostolskiej z częstochowskim Sanktuarium. - Wiemy jak bardzo bliskie były relacje papieży z tym miejscem, jak wiele troski wykazywali o to Sanktuarium, jakie było ich zainteresowanie, że tutaj pielgrzymowali – podkreślił o. Matecki.

Matka Boża Jasnogórska, nazywana jest „Madonna di Papa” i to nie tylko ze względu na papieża z Polski, który rozsławił na świecie kult Jasnogórskiej Bogurodzicy. W 1979 r. Jan Paweł II powiedział do paulinów w Watykanie, że „on tutaj Jasnej Góry nie przeniósł, ale ją tu zastał”.

W 1904 r. Pius X ustanowił święto Matki Boskiej Częstochowskiej, a gdy w 1909 r. skradziono korony z częstochowskiego obrazu, papież ofiarował diademy dla cudownego wizerunku, które wykonał watykański złotnik. Papież Pius XI po zakończeniu misji nuncjusza apostolskiego w Polsce, wracając do Rzymu, zabrał kopię Cudownego Obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej ofiarowaną przez polskich biskupów. Z kolei Pius XII zgodził się na otwarcie kaplicy Matki Bożej Jasnogórskiej w podziemiach bazyliki św. Piotra w 1953 r.

Także późniejszy papież Paweł VI, jeszcze kiedy pracował w nuncjaturze w Warszawie, pielgrzymował na Jasną Górę w 1923 r. Już jako Następca św. Piotra chciał przyjechać do Polski w 1966 roku na obchody Milenium Chrztu Polski. Liczył, że będzie obecny na Jasnej Górze 3 maja. Nawet przygotował najwyższe odznaczenie dla sanktuarium: order Złotej Róży. Tak się nie stało z powodu trwającego w Polsce reżimu komunistycznego i zakazu ówczesnych władz.

Także Jan XXIII miał szczególne związki z Jasną Górą. Zanim został wybrany na Stolicę św. Piotra, kilka razy odwiedził Polskę. Szczególnie wspominał swoje pielgrzymowanie na Jasną Górę z 17 sierpnia 1929 r. W jasnogórskiej księdze pamiątkowej napisał wtedy: „niech będzie pokój w mocy Twojej, Królowo Polski, i obfitość w wieżycach Twoich”. W 1962 roku prymas Polski, kardynał Stefan Wyszyński, przekazał mu kopię jasnogórskiej Ikony.

Przed Cudownym Obrazem podczas każdej z sześciu pielgrzymek modlił się Jan Paweł II, tak uczynił kolejny urzędujący papież Benedykt XVI, który przybył do Częstochowy w 2006 r. W 2016 r. Sanktuarium nawiedził papież Franciszek.

Msza św. za papieża sprawowana jest niezmiennie od 60 lat każdego dnia w Kaplicy Matki Bożej o godz. 18.30. Eucharystie były kontynuowane za pontyfikatów: Pawła VI, Jana Pawła I, Jana Pawła II, Benedykta XVI a obecnie są także odprawiane za Franciszka.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Franciszek: prawda, to życie jako dzieci Boże

2018-11-14 10:23

st (KAI) / Watykan

„Nie mówić fałszywego świadectwa, to znaczy żyć jako dzieci Boże, pozwalając, aby w każdym czynie ukazywało się, że Bóg jest Ojcem i że można Jemu zaufać” - powiedział Ojciec Święty podczas dzisiejszej audiencji ogólnej. Kontynuując cykl na temat Dekalogu Ojciec Święty mówił dzisiaj o ósmym przykazaniu - „Nie będziesz mówił przeciw bliźniemu twemu kłamstwa jako świadek”. Jego słów na placu św. Piotra wysłuchało dzisiaj około 10 tys. wiernych.

Grzegorz Gałązka

Franciszek przypomniał katechizmową definicję ósmego przykazania, stwierdzającą, iż zabrania ono „fałszowania prawdy w relacjach z drugim człowiekiem”. Wskazał, że życie w komunikacji nieautentycznej jest poważnym wykroczeniem, ponieważ uniemożliwia utrzymywanie relacji, a zatem miłość. Dodał, że mówienie prawdy nie oznacza tylko szczerości, czy dokładności i przestrzegł przed wyjawianiem tajemnic osobistych, rodzących plotki i niszczących jedność między ludźmi.

Ojciec Święty podkreślił, że sformułowanie ósmego przykazania odnosi do języka sądowego i przywodzi na myśl sąd Piłata nad Jezusem w godzinie Męki Pańskiej. Stwierdził, iż Jezus swoim sposobem umierania objawia nam Ojca, Jego miłość miłosierną i wierną, a prawda znajduje swoje pełne urzeczywistnienie w osobie samego Jezusa. „W każdym swoim czynie człowiek potwierdza lub zaprzecza tej prawdzie. Od małych sytuacji codziennych po decyzje bardziej wymagające. Ale jest to ta sama logika: logika, której uczą nas rodzice i dziadkowie, gdy nam mówią, byśmy nie kłamali” - zaznaczył papież.

Franciszek przypomniał, że chrześcijanie są powołani, aby swoim sposobem życia świadczyć o Jezusowej prawdzie. Jest ona bowiem cudownym objawieniem Boga, Jego ojcowskiego oblicza i Jego bezgranicznej miłości. „Prawda ta odpowiada ludzkiemu rozumowi, choć go nieskończenie przewyższa, ponieważ jest darem, który zstąpił na ziemię i jest ucieleśniony w Chrystusie ukrzyżowanym i zmartwychwstałym. Ukazują ją ci, którzy do Niego należą i przejawiają Jego postawy” - powiedział Ojciec Święty.

Kończąc swoją katechezę papież powiedział: „Nie mówić fałszywego świadectwa, to znaczy żyć jako dzieci Boga, który nigdy nie zarzecza samemu sobie, nigdy nie mówi kłamstw, żyć jako dzieci Boga pozwalając, aby w każdym czynie ukazywało się, że Bóg jest Ojcem i że można Jemu zaufać. Ufam Bogu, to jest wspaniała prawda, z tego rodzi się bycie prawdziwym a nie kłamcą”.

Oto tekst papieskiej katechezy w tłumaczeniu na język polski:

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!

W dzisiejszej katechezie zajmiemy się ósmym słowem Dekalogu: „Nie będziesz mówił przeciw bliźniemu twemu kłamstwa jako świadek”.

To przykazanie, jak mówi Katechizm – „zabrania fałszowania prawdy w relacjach z drugim człowiekiem” (n. 2464). Życie w komunikacji nieautentycznej jest poważnym wykroczeniem, ponieważ uniemożliwia utrzymywanie relacji, a zatem miłość. Tam gdzie jest kłamstwo, nie ma miłości. A kiedy mówimy o komunikowaniu się między ludźmi, mamy na myśli nie tylko słowa, ale i gesty postawy, a nawet milczenie i uniki. Człowiek mówi tym wszystkim, czym jest i co czyni. Wszyscy żyjemy komunikując się i stale jesteśmy zawieszeni między prawdą a kłamstwem. Ale co to znaczy powiedzieć prawdę? Czy to znaczy być szczerym? Czy może dokładnym? W istocie to nie wystarcza, bo można uczciwie tkwić w błędzie, lub można być dokładnym w szczegółach, ale nie zrozumieć sensu całości. Czasami się usprawiedliwiamy, mówiąc: „Ale powiedziałem, tak, jak czułem!”. Tak, ale dokonałeś absolutyzacji twojego punktu widzenia. Lub: „powiedziałem tylko prawdę!”. Być może, ale ujawniłeś sprawy osobiste lub poufne. Jakże wiele plotek niszczy jedność z powodu niestosowności lub braku delikatności! Co więcej - plotki zabijają, a mówi to w swoim liście św. Jakub apostoł. Plotkarka czy też plotkarz to osoby zabijające, bo język zabija jak nóż, są terrorystami, bo językiem rzucają bombę i uciekają. A to niszczy dobre imię drugiej osoby – oni spokojnie odchodzą. Pamiętajmy: plotkowanie to jakby zabijać.

Ale zatem: co to jest prawda? Jest to pytanie zadane przez Piłata, właśnie wtedy, gdy Jezus, stojąc przed nim wypełniał ósme przykazanie (por. J 18,38). W istocie słowa „Nie będziesz mówił przeciw bliźniemu twemu kłamstwa jako świadek”, odnoszą się do języka sądowego. Punktem kulminacyjnym Ewangelii jest opis męki, śmierci i zmartwychwstania Jezusa: jest to zatem opis pewnego procesu, wykonania wyroku i bezprecedensowego następstwa.

Jezus przesłuchiwany przez Piłata, mówi: „Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie” (J 18,37). I to „świadectwo” Jezus daje poprzez swoją mękę i śmierć. Święty Marek Ewangelista mówi, że „Setnik, który stał naprzeciw, widząc, że w ten sposób oddał ducha, rzekł: «Prawdziwie, ten człowiek był Synem Bożym»” (15,39). Tak, bo był konsekwentny i swoim sposobem umierania Jezus objawia Ojca, Jego miłość miłosierną i wierną.

Prawda znajduje swoje pełne urzeczywistnienie w osobie samego Jezusa (por. J 14,6), w Jego sposobie życia i śmierci, będącego owocem Jego relacji z Ojcem. On zmartwychwstały daje nam również to życie jako dzieci Boże, posyłając Ducha Prawdy, który świadczy w naszych sercach o tym, że Bóg jest naszym Ojcem (por. Rz 8,16).

W każdym swoim czynie człowiek potwierdza lub zaprzecza tej prawdzie. Od małych sytuacji codziennych po decyzje bardziej wymagające. Ale jest to ta sama logika: logika, której uczą nas rodzice i dziadkowie, gdy nam mówią, byśmy nie kłamali.

Postawmy sobie pytanie: o jakich prawdach świadczą uczynki nas, chrześcijan, nasze słowa i nasze decyzje? Każdy może zadać sobie pytanie: czy jestem świadkiem prawdy czy też kłamcą przebranym za człowieka prawdomównego? Chrześcijanie nie są kobietami i mężczyznami wyjątkowymi. Ale są jednak dziećmi Ojca Niebieskiego, który jest dobry i ich nie zawodzi, umieszczając w ich sercu miłość do braci. Tej prawdy nie głosi się zbytnio słowami. Jest to sposób życia, widoczny w każdym poszczególnym czynie (por. Jk 2,18). Ten mężczyzna jest prawdziwym mężczyzną, ta kobieta jest prawdziwą kobietą i widać, że ona działa prawdziwie, mówi prawdę, to piękny sposób, aby tego doświadczyć.

Prawda to cudowne objawienie Boga, Jego ojcowskiego oblicza i Jego bezgranicznej miłości. Prawda ta odpowiada ludzkiemu rozumowi, choć go nieskończenie przewyższa, ponieważ jest darem, który zstąpił na ziemię i jest ucieleśniony w Chrystusie ukrzyżowanym i zmartwychwstałym. Ukazują ją ci, którzy do Niego należą i przejawiają Jego postawy.

Nie mówić fałszywego świadectwa, to znaczy żyć jako dzieci Boga, który nigdy nie zarzecza samemu sobie, nigdy nie mówi kłamstw, żyć jako dzieci Boga pozwalając, aby w każdym czynie ukazywało się, że Bóg jest Ojcem i że można Jemu zaufać. Ufam Bogu, to jest wspaniała prawda, z tego rodzi się bycie prawdziwym a nie kłamcą. Dziękuję!

CZYTAJ DALEJ

Reklama

"Czy zobaczę Cię jutro"?

2018-11-14 09:41

Już po raz osiemnasty klerycy Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Warszawsko-Praskiej zapraszają na sztukę seminaryjną. W stulecie odzyskania przez Polskę Niepodległości wystawiony zostanie spektakl pt.: „Czy zobaczę cię jutro?” opowiadający o życiu w okupowanej Warszawie.

Czy zobaczę cię jutro?

Jedną z najlepszych metod walki w okupowanej Polsce był śpiew i piosenka. Okupant walczył nawet i z taką formą oporu. Powszechnie znana, oparta na ludowych melodiach piosenka potrafiła ośmieszyć wroga, podnieść na duchu i w tych trudnych czasach natchnąć ludzi optymizmem. Spektakl „Czy zobaczę cię jutro” oparty jest na motywach pierwszego powojennego pełnometrażowego filmu „Zakazane piosenki”. Sztuka opowiada o życiu ludzi w okupowanej Warszawie podczas II wojny światowej. Codzienność ukazana jest w znanych piosenkach takich jak „Serce w plecaku”, „Siekiera motyka” czy „Teraz jest wojna”.

Seminaryjna tradycja

„Czy zobaczę cię jutro” jest już osiemnastą sztuką wystawianą w Wyższym Seminarium Duchownym Diecezji Warszawsko-Praskiej. Spektakle wystawiane przez kleryków III roku na stałe wpisały się w kalendarz wydarzeń naszej Diecezji.

Przedstawienie będzie wystawiane w gmachu Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Warszawsko-Praskiej przy ulicy Mehoffera 2 w Warszawie w następujących terminach:

1 grudnia (sobota) o godz. 15.00 i 18.30

2 grudnia (niedziela) o godz. 15.00 i 18.30

4 grudnia (wtorek) o godz. 18.30

8 grudnia (sobota) o godz. 19.00 – PREMIERA

9 grudnia (niedziela) o godz. 15.00 i 18.30

11 grudnia (wtorek) o godz. 18.30

13 grudnia (czwartek) o godz. 18.30 rocznica wprowadzenia stanu wojennego

15 grudnia (sobota) o godz. 11.00, 15.00 i 18.30

16 grudnia (niedziela) o godz. 15.00 i 18.30

18 grudnia (wtorek) o godz. 18.30.

Grupy powyżej 10 osób proszone są o wcześniejszą rezerwację terminu: telefon: 668-815-931 lub e-mail: info@sztuka2018.pl.

Więcej informacji o spektaklu na stronach: www.sztuka2018.pl lub na profilu www.facebook.com/wsddwp.

Więcej informacji prasowych:

info@sztuka2018.pl

www.sztuka2018.pl

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem