Reklama

Kalendarz katolika patrioty 2019

Komisja polityki społecznej i rodziny rozpatrzy projekt "Zatrzymaj Aborcję"

2018-06-28 11:47

lk / Warszawa (KAI)

Łukasz Krzysztofka

Sejmowa komisja polityki społecznej i rodziny w poniedziałek 2 lipca rozpatrzy projekt "Zatrzymaj Aborcję" - poinformowała Kaja Godek, pełnomocniczka Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej "Zatrzymaj aborcję". Wcześniej przez kilka miesięcy komisja konsekwentnie odmawiała rozpoczęcia dyskusji nad projektem, tłumacząc się potrzebą zebrania opinii prawnych w tej sprawie.

Komisja polityki społecznej i rodziny ma się zebrać w poniedziałek 2 lipca o godz. 16.00. Jednym z punktów prac jest właśnie obywatelski projekt nowelizacji ustawy z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży - wynika z informacji podanej na stronach Sejmu RP.

"Czy przyzwolenie na zabijanie niewinnych i bezbronnych dzieci mieści się w pojęciu polityki społecznej prowadzonej przez przez państwo? Wszyscy ufamy, że nie" - skomentowała tę zapowiedź Kaja Godek.

Wcześniej przez kilka miesięcy komisja konsekwentnie odmawiała rozpoczęcia dyskusji nad projektem, tłumacząc się potrzebą zebrania opinii prawnych w tej sprawie. Nie udawało się m.in. posłowi Janowi Klawiterowi wprowadzić tego punktu do porządku posiedzeń komisji.

Reklama

Przedstawiciele Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej bezskutecznie próbowali też namawiać przewodniczącą komisji posłankę Bożenę Borys-Szopę o wyjaśnienie, dlaczego zwleka z procedowaniem projektu.

W środę Kaja Godek nawiązała do ekspresowego tempa prac nad nowelizacją ustawy o IPN. "Dodatkowe posiedzenie Sejmu, nieplanowana ustawa, szybka debata, głosowanie, błyskawiczny Senat. To #UstawaoIPN. A co z zabijanymi w szpitalach dziećmi? #ZatrzymajAborcję leży w komisji od prawie pół roku!" - napisała na Twitterze.

"Zatrzymaj aborcję" jest obywatelską inicjatywą ustawodawczą zgłoszoną przez Komitet Inicjatywy Ustawodawczej o tej samej nazwie. Ma ona jeden postulat – wykreślenie z ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży tzw. przesłanki eugenicznej, pozwalającej na aborcję dzieci, u których stwierdzono podejrzenie nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu. Pod obywatelskim projektem w tej sprawie podpisało się ponad 800 tys. Polaków.

Tagi:
projekt Zatrzymaj aborcję

Miejsce, gdzie wszyscy mogą się spotkać

2018-08-01 10:33

Kamil Krasowski
Edycja zielonogórsko-gorzowska 31/2018, str. IV

Centrum Sąsiedzkie Obywatelska 1 przy parafii pw. św. Stanisława Kostki w Zielonej Górze to projekt, który skupia wszystkie pokolenia

Wiktoria Szablewska
Malowanie na folii

W każdą niedzielę po Mszy św. o godz. 10 na parafialnym skwerku spotykają się dzieci, rodzice i dziadkowie, którzy wraz z kapłanami wspólnie spędzają czas na radosnych, edukacyjnych zabawach. Projekt został zapoczątkowany w czerwcu br. i potrwa 3 miesiące.

Wspólne warsztaty

Jak mówi Agnieszka Sułtanowska, doradca w Ośrodku Wsparcia Ekonomii Społecznej w Zielonej Górze, osiedle jest z jednej strony starsze, z drugiej strony młodsze, a znajdująca się w centrum parafia łączy te dwa światy. Powstanie Centrum jako miejsca, gdzie wszyscy mogliby się spotkać, zainicjowali sami mieszkańcy. Efektem pierwszych spotkań są nowo nawiązane relacje i przyjaźnie. Za nami już także pierwsze zajęcia. – Na początku zaczynaliśmy od przygotowania terenu zielonego, który widzimy za oknami. Wyrównaliśmy teren, sadziliśmy tuje i przygotowywaliśmy grządki ogrodowe, gdzie posadziliśmy zioła, kwiaty i warzywa. Zaraz po tym rozpoczęły się pierwsze zajęcia. Projekt trwa przez 3 miesiące. Co niedzielę zapraszamy rodziców, dziadków, opiekunów z dziećmi na wspólne warsztaty.

Do tej pory odbyły się już warsztaty ogrodnicze i artystyczne – tłumaczy Agnieszka Sułtanowska. – Zapraszamy wszystkich mieszkańców, którzy chcieliby się podzielić swoim hobby, do tego, żeby poprowadzili zajęcia. Dodam, że wszystko, co robimy, robimy wolontarystycznie.

Zabawa z wiedzą

Temat jednych z warsztatów brzmiał: „Owady w ogrodzie”. W przygotowanych wcześniej w skrzynkach-grządkach zamieszkały dżdżownice, zaś uczestnicy zajęć z materiałów codziennego użytku ręcznie wykonywali owady. – Kupiliśmy je w sklepie wędkarskim. Nie zostały zjedzone – pracują dla nas w ogródku, mają spulchniać ziemię i użyźniać ją. Wszystko rośnie, jak widać. Natomiast dzieci dowiedziały się tutaj, w jakim środowisku żyją dżdżownice, co robią, odprowadziły je do grządek i czekały, aż robaczki zakopią nam się do środka – opowiada z uśmiechem Iwona Szablewska z Ośrodka Wsparcia Ekonomii Społecznej w Zielonej Górze. – W czasie wspólnej zabawy dzieci uzyskują użytkową wiedzę, którą mogą później wykorzystać. Na ostatnich zajęciach pokazywałyśmy, że tak na dobrą sprawę można w ten sposób ciekawie spędzić czas i wykorzystać zwykłe butelki i rzeczy codziennego użytku, więc niekoniecznie trzeba wielkich i drogich zabawek – dodaje Agnieszka Sułtanowska. W czasie kolejnych spotkań dzieci miały przygotowywać z opiekunami naturalne wody smakowe oraz własnoręcznie wykonywać wakacyjne kartki pocztowe. W planach było także spotkanie ze strażakiem i policjantem nt. bezpiecznego zachowania w czasie wakacji oraz z pielęgniarką nt. pierwszej pomocy.

Dofinansowanie

Projekt Centrum Sąsiedzkie Obywatelska 1 jest dofinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego oraz przez Ośrodek Wsparcia Ekonomii Społecznej w Zielonej Górze. – Ośrodek działa dla naszego subregionu zielonogórskiego, wspiera organizacje pozarządowe, ale głównie działania społeczne. Tam odbył się konkurs na właśnie takie minigranty. Organizacje pozarządowe oraz grupy nieformalne mogły uzyskać środki na różne społeczne działania – wyjaśnia Iwona Szablewska. – Nam udało się, kontynuując różne rzeczy, które robimy w parafii już bardzo długo, pozyskać środki na utworzenie takiego zielonego terenu, ogródka. Projekt uzyskał dofinansowanie na poziomie 4,5 tys. zł. Oprócz tego udało nam się uzyskać dofinansowanie z miasta w wysokości 7,5 tys. zł, dzięki którym postawimy altankę, gdzie również będziemy mogli prowadzić zajęcia – dodaje.

Bardzo atrakcyjne zajęcia

W coniedzielnych spotkaniach bierze udział grupa 30-40 osób. We wszystkich dotychczasowych zajęciach uczestniczyła Marta Dziadosz z Gabrysią i Stasiem. – Bardzo mi się podoba, że dzieci przychodząc do kościoła, po Mszy św. mają dla siebie wspólny czas, mogą się poznać, razem pobawić, spędzić czas z rodziną. To jest dla nich bardzo atrakcyjne – opowiada Marta. – Wszystkie zajęcia są bardzo interesujące i bardzo fajnie dla dzieci zorganizowane. Odbył się już m.in. konkurs na najciekawszą grządkę. Gabrysia zdobyła dyplom, dostała też plecak i piłkę, więc była bardzo zadowolona. Poza tym poznała kilka nowych koleżanek. Zawiązały się nowe przyjaźnie, a po zajęciach dzieci bawią się wspólnie np. na placu zabaw i także w inne dni chcą razem spędzać czas.

Przygarniemy każdą inicjatywę

Agnieszka Sułtanowska: – Jeżeli będą takie możliwości i duże zainteresowanie, będziemy szukać środków, żeby kontynuować takie działanie. Zapraszamy samych mieszkańców do tego, żebyśmy się spotykali. Chętnie przygarniemy każdą inicjatywę, każdą osobę, która będzie chciała się podzielić swoją pasją. Przy okazji to też jest takie miejsce, gdzie mieszkańcy mogą się spotykać, rozmawiać, zwłaszcza jeśli chodzi o osoby starsze, które często są same w domu bądź chodzą po osiedlu, którym brakuje takiego miejsca, gdzie można by było usiąść i spędzić czas. Na naszym osiedlu tego brakuje, więc to też jest ukłon w stronę naszych seniorów. Myślę, że takie spotkania sąsiedzkie można przeszczepić na inne miejsca z powodzeniem.

Nie potrzeba wielu środków

Iwona Szablewska: – Parafia pod tym względem jest bardzo aktywna. W ubiegłym roku prowadziliśmy dofinansowane zajęcia dla całych rodzin, dla seniorów. Panie w ramach tego projektu przygotowywały różne rzeczy przed narodzeniem. W zasadzie przez to, że integrujemy tę naszą społeczność, to tak naprawdę nie potrzeba później wielu środków. Bardziej to jest kwestia pokazania tego, że można poświęcić swój czas na rzecz drugiej osoby, dzieci, młodzieży, przy okazji miło spędzić czas i poznać sąsiadów z najbliższego otoczenia. Jesteśmy małą parafią, to osiedle jest bardzo zwarte, ale już teraz widzimy, że zupełnie inaczej mija się osoby, z którymi co niedzielę spędza się wspólny czas.

Projekt Centrum Sąsiedzkie Obywatelska 1 dofinansowano ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Ośrodka Wsparcia Ekonomii Społecznej w Zielonej Górze.

Więcej informacji nt. projektu na stronie parafii w zakładce Projekt Centrum Sąsiedzkie oraz na Facebooku’u.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kalendarz pielgrzyma 2019

Franciszek w Kownie: zaświadczmy, że Jezus Chrystus jest naszą jedyną nadzieją

2018-09-23 10:46

tłum. st (KAI) / Kowno

Do otwartości na potrzeby najmniejszych i świadectwa, że „Jezus Chrystus jest naszą jedyną nadzieją” - cytując słowa motta swej pielgrzymki na Litwę – zachęcił Ojciec Święty podczas Eucharystii sprawowanej w parku Santakos w Kownie.

Grzegorz Gałązka

Publikujemy tekst papieskiej homilii:

Drodzy Bracia,

Święty Marek poświęca całą część swojej Ewangelii nauczaniu skierowanemu do uczniów. To tak, jakby Jezus, w połowie drogi do Jerozolimy chciał, żeby jego uczniowie ponowili swój wybór, wiedząc, że to pójście za Nim przyniesie chwile doświadczenia i bólu. Ewangelista opisuje ten okres życia Jezusa przypominając, że trzykrotnie zapowiedział swoją mękę. Trzy razy wyrażali swoje zdumienie i sprzeciw, a Pan za każdym z tych trzech razy chciał przekazać im naukę. Właśnie usłyszeliśmy drugą z tych trzech zapowiedzi (por. Mk 9,30-37).

Życie chrześcijańskie zawsze obejmuje chwile krzyża, które czasami zdają się nie mieć końca. Minione pokolenia były naznaczone czasem okupacji, udręką tych, którzy zostali deportowani, niepewnością dla tych, którzy nie powrócili, wstydem donosicielstwa, zdrady. Księga Mądrości mówi nam o prześladowanym sprawiedliwym, o tym, kto cierpi zniewagi i męki tylko dlatego, że jest dobry (por. 2, 10-20). Iluż z was mogłoby opowiedzieć o tym samym, co usłyszeliśmy w przeczytanym fragmencie, z własnego doświadczenia lub któregoś z krewnych. Iluż z was doświadczyło zachwiania się wiary, ponieważ nie pojawił się Bóg, aby was bronić; ponieważ fakt, że wytrwaliście w wierze, nie wystarczył, aby zadziałał On w waszej historii. Kowno zna tę rzeczywistość; cała Litwa może zaświadczyć o tym z dreszczem zgrozy, na wspomnienie choćby tylko Syberii lub gett w Wilnie i Kownie czy innych. I może jednym głosem wraz z apostołem Jakubem, w usłyszanym fragmencie jego Listu, powiedzieć: pożądają, zabijają, zazdroszczą, walczą i prowadzą wojny (por. 4, 2).

Ale uczniowie nie chcieli, aby Jezus mówił im o cierpieniu i krzyżu. Nie chcieli nic wiedzieć o próbach i udręce. A św. Marek przypomina, że byli zainteresowani innymi rzeczami, o które posprzeczali się wracając do domu - kto z nich był największy. Bracia, pragnienie władzy i sławy jest najczęstszym sposobem zachowania tych, którzy nie potrafią uleczyć pamięci swej historii, a być może właśnie dlatego, nie godzą się także na zaangażowanie w pracę dnia dzisiejszego. A wówczas dyskutujemy, kto jest najbardziej błyskotliwy, kto był czystszy w przeszłości, kto ma większe prawo do posiadania przywilejów, niż inni. W ten sposób zaprzeczamy naszej historii „która jest chwalebna jako historia ofiar, nadziei, codziennej walki, życia spędzonego na służbie, wytrwałości w żmudnej pracy” (Adhort. ap. Evangelii gaudium, 96). Jest to postawa bezowocna i próżna, która rezygnuje z zaangażowania w budowanie teraźniejszości, tracąc kontakt z rzeczywistością cierpienia naszego wiernego ludu. Nie możemy być jak owi „eksperci” duchowi, którzy osądzają tylko z zewnątrz i spędzają cały czas rozmawiając o tym, co „powinno się robić” (por. tamże).

Jezus, wiedząc, co myślą, zaproponował im antidotum na te walki o władzę i niechęć do poświęceń. I aby nadać powagę temu, co zamierzał powiedzieć, usiadł jak Nauczyciel, zawołał ich i dokonał gestu: postawił w środku dziecko, chłopca, który zwykle zarabiał drobne sumy wykonując zlecenia, których nikt nie chciał wypełniać. Kogo postawi w środku dziś, tutaj, w ten niedzielny poranek? Kim będą najmniejsi, najbiedniejsi spośród nas, których winniśmy przyjąć w setną rocznicę naszej niepodległości? Kto nie ma nic do dania w zamian, żeby wynagrodzić nasze wysiłki i nasze wyrzeczenia? Może są to mniejszości etniczne naszego miasta lub bezrobotni, którzy są zmuszeni do emigracji. Może są to samotne osoby starsze lub ludzie młodzi, którzy nie znajdują sensu życia, ponieważ zatracili korzenie. „W środku”, to znaczy w takiej samej odległości, tak aby nikt nie mógł udawać, że nie widzi, nikt nie mógł twierdzić, że „jest to w gestii innych”, ponieważ „ja tego nie widziałem” lub „jestem zbyt daleko”. Bez protagonizmu, bez chęci bycia oklaskiwanymi lub pierwszymi. W Wilnie, rzece Wilejce przypadł los, by łączyć się i oddawać swoje wody oraz stracić swoją nazwę na rzecz Wilii. Tutaj z kolei ta sama Wilia traci swą nazwę, wlewając swe wody do Niemna. O to właśnie chodzi, aby być Kościołem wychodzącym, nie bać się wyjścia i poświęcenia, nawet wówczas, gdy zdaje się nam, że się rozpuścimy, zagubimy się za najmniejszymi, zapomnianymi, żyjącymi na obrzeżach egzystencjalnych. Ale wiedząc, że to wyjście oznacza także w niektórych przypadkach powstrzymanie kroku, odłożenie na bok niepokojów i naglących potrzeb, aby móc spojrzeć w oczy, wysłuchać i towarzyszyć tym, którzy pozostali na skraju drogi. Czasami musimy zachowywać się jak ojciec syna marnotrawnego, który trwa w bramie, oczekując na jego powrót, aby mu otworzyć, skoro tylko przyjdzie (por. tamże, 46); lub jak uczniowie, którzy muszą się nauczyć, że kiedy przyjmuje się kogoś maluczkiego, to przyjmuje się samego Jezusa.

Z tego powodu dzisiaj jesteśmy właśnie tutaj, pragnąc przyjąć Jezusa: w Jego słowie, w Eucharystii, w maluczkich. Przyjąć Go, aby pojednał naszą pamięć i towarzyszył nam w teraźniejszości, która wciąż pasjonuje nas swoimi wyzwaniami, znakami, jakie nam pozostawia. Abyśmy szli za Nim jako uczniowie, ponieważ nie ma nic prawdziwie ludzkiego, co nie rozbrzmiewałoby w sercach uczniów Chrystusa. W ten sposób odczujemy jako swoje radości i nadzieje, smutki i lęki ludzi naszych czasów, zwłaszcza ubogich i cierpiących (por. SOBÓR WATYKAŃSKI II, Konstytucja duszpasterska Gaudium et spes, 1). Z tego powodu i dlatego, że jako wspólnota czujemy się prawdziwie i wewnętrznie solidarni z ludzkością - tego miasta i całej Litwy – i z jej historią (por. tamże), pragniemy poświęcić swe życie służąc z radością, i w ten sposób uzmysłowić wszystkim, że Jezus Chrystus jest naszą jedyną nadzieją.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Wilno: papież pozdrowił wiernych przed nuncjaturą

2018-09-23 21:24

st (KAI) / Wilno

Wieczorem Ojciec Święty po powrocie do nuncjatury apostolskiej w Wilnie pozdrowił z okna budynku zgormadzonych wiernych.

Grzegorz Gałązka

Oto wypowiedziane spontanicznie słowa Ojca Świętego w tłumaczeniu na język polski:

Dobry wieczór!

Dziękuję za waszą bliskość tutaj. I dziękuję za waszą radość!

Dzisiaj byłem w Kownie. Jutro wyjeżdżam na Łotwę. Dziękuję bardzo za waszą gościnność, serdeczną gościnność.

A teraz zachęcam was do wspólnej modlitwy do Matki Bożej.

[Zdrowaś Maryja ...]

Dobranoc!

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem