Reklama

Koncert kolęd 2019 nowy termin

Diecezja siedlecka obchodzi 200-lecie istnienia

2018-06-05 18:16

dg, siedlce.diecezja.pl / Warszawa (KAI)

Janusz Jurzyk/pl.wikipedia.org
Katedra w Siedlcach

W tym roku przypada 200. rocznica powołania diecezji siedleckiej, dawniej janowskiej. W sobotę 9 czerwca w katedrze Niepokalanego Poczęcia NMP w Siedlcach wszyscy polscy biskupi koncelebrować będą Mszę św. z tej okazji. Podczas obchodów podpisane zostaną także dokumenty synodalne – owoc prowadzonego przez ostatnie 6 lat Synodu Diecezjalnego.

Diecezja Podlaska

Diecezja została powołana do życia przez papieża Piusa VII 30 czerwca 1818 r. Siedzibą pierwszych biskupów był Janów Podlaski. Cechą charakterystyczną w dziejach diecezji była sytuacja oraz znaczenie unitów, a także niezłomna postawa jej biskupów i kapłanów w walce z rosyjskim zaborcą o wolność Kościoła. Duchowieństwo wspierało wiernych w utrzymaniu narodowej tożsamości pod rosyjskim zaborem.

Kasata

Reklama

Car Aleksander II 22 maja 1867 r. bez porozumienia z Rzymem skasował diecezję podlaską, a jej terytorium przyłączył do diecezji lubelskiej. Papież Leon XIII dopiero 30 grudnia 1889 r. przyłączył kanonicznie diecezję janowską do lubelskiej. W tym czasie osierocona diecezja podlaska przeżywała ciężkie chwile. Zlikwidowano janowskie seminarium duchowne, wywieziono resztę zakonnic, a ostrze prześladowania skierowano szczególnie przeciwko unii. Razem z unitami, choć w mniejszym stopniu, cierpiał Kościół obrządku łacińskiego. Rząd rosyjski zabierał na rzecz prawosławia nie tylko cerkwie unickie, ale także zagarnął 17 kościołów łacińskich; w 1875 r. zabrano kościół Paulinów w Leśnej, gdzie znajdował się cudowny obraz Matki Bożej; zabrano też kościół w Kodniu zezwalając na wywiezienie cudownego obrazu Matki Boskiej na Jasną Górę. Kler obrządku łacińskiego śpieszył z pomocą prześladowanym unitom, przez co narażał się na ciężkie kary. Jeśli chodzi o biskupów lubelskich tego okresu, to największe zasługi dla ratowania unii i Kościoła katolickiego w ogóle położył biskup Franciszek Jaczewski pochodzący z Podlasia. Odbywał on wizytacje kanoniczne, bronił unitów i zwalczał popieranych przez Rosję mariawitów.

Męczennicy z Pratulina

Broniąc przed przejęciem przez prawosławnych świątyni w Pratulinie, 24 stycznia 1874 r. poniosło śmierć męczeńską 13 unitów: Wincenty Lewoniuk, Daniel Karmasz, Łukasz Bojko, Konstanty Bojko, Konstanty Łukaszuk, Bartłomiej Osypiuk, Maksym Hawryluk, Anicet Hryciuk, Filip Geryluk, Ignacy Frańczuk, Jan Andrzejuk, Onufry Wasyluk, Michał Wawryszuk. Byli to mężczyźni w wieku od 19 do 50 lat. Unici widząc, że wojsko rosyjskie ma rozkaz zabijania stawiających opór, odłożyli przyniesione narzędzia obrony, uklękli na cmentarzu znajdującym się przy ich cerkwi i śpiewając przygotowywali się do śmierci za wiarę. To męczeństwo nie było jedyne w tych czasach, ale wydarzenia z Pratulina zostały najdokładniej udokumentowane i zbadane. Nie ma wielu danych o ich życiu osobistym, jednak w świetle zeznań świadków i dokumentów historycznych jawią się jako ludzie dojrzałej wiary. Męczennicy z Pratulina pod wieloma względami podobni są do męczenników z pierwszych wieków chrześcijaństwa, kiedy to prości wierni ginęli tylko dlatego, że odważnie wyznawali wiarę w Chrystusa.

Proces beatyfikacyjny męczenników podlaskich rozpoczął po I wojnie światowej bp Henryk Przeździecki. Przerwany w czasie II wojny i w okresie stalinizmu, został wznowiony dopiero w 1964 r. przez bp. Ignacego Świrskiego. W lutym 1994 r. w Rzymie złożono materiały źródłowe oraz opracowanie historyczne, przygotowane przez prof. Hannę Dylągową. Jan Paweł II beatyfikował ich w roku jubileuszu 400-lecia Unii Brzeskiej – 6 października 1996 r.

Kościół parafialny w Pratulinie, do którego przeniesiono po ekshumacji w 1990 r. doczesne szczątki męczenników, oraz miejsce, gdzie ich zamordowano, są nawiedzane przez pielgrzymów z całej Polski i z zagranicy.

"Myślę, że bardzo ważnym doświadczeniem Kościoła podlaskiego było spotkanie z Kościołem unickim, troska o unitów i ich wiary i przejście do Kościoła rzymskokatolickiego – powiedział w niedawnym wywiadzie dla KAI biskup siedlecki Kazimierz Gurda. – To doświadczenie zapisało się w naszej historii poprzez bardzo długie i krwawe prześladowania unitów ze strony cara. Najczęściej mówimy dziś o Pratulinie, gdzie czcimy bł. męczenników podlaskich: bł. Wincentego Lewoniuka i jego 12 towarzyszy. Ale do miejsc naznaczonych męczeństwem unitów trzeba też dodać Drelów, Mszannę, czy Janów Podlaski i wiele innych parafii, na terenie których dochodziło do prześladowania unitów przez sotnie kozackie. W cierpieniu unitów uczestniczyli biskupi, księża i wierni świeccy Kościoła rzymskiego" - zaznacza biskup siedlecki.

Niepodległość

Papież Benedykt XV, biorąc pod uwagę zmiany polityczne w Europie w wyniku pierwszej wojny światowej i potrzeby religijne narodu polskiego, który odzyskał niepodległość, bullą z dnia 24 listopada 1918 r. wskrzesił diecezję podlaską. Dzięki staraniom popartym przez ówczesnego nuncjusza apostolskiego, Achillesa Rattiego (późniejszego papieża Piusa XI), część dawnych gmachów wróciła do dyspozycji nowego biskupa. Po remoncie urządzono kurię, a 8 października 1919 r. otwarto seminarium duchowne w Janowie. W celu przygotowania młodzieży męskiej do kapłaństwa w 1923 r. założono Gimnazjum i Liceum Biskupie w Siedlcach. Szkoła ta wydała wielu kandydatów do kapłaństwa i zwiększyła w społeczeństwie polskim liczbę wykształconych osób o katolickim światopoglądzie. Do ożywienia religijności przyczyniły się zakony i zgromadzenia oraz nowo powstałe organizacje i bractwa religijne. Owocem działań duszpasterskich były również liczne konwersje z prawosławia.

Siedlce

W 1924 r. Pius XI przeniósł stolicę biskupią z Janowa do Siedlec, wynosząc kościół parafialny pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia NMP w Siedlcach do godności katedry. W konstytucji apostolskiej „Vixdum Poloniae unitas” z 28 października 1925 r., nadającej nowe granice terytorialne diecezjom w Polsce, diecezja janowska czyli podlaska otrzymała nową nazwę – siedlecka czyli podlaska. Duszpasterską troską objęto unitów, otwierając dla nich parafie. Niektóre zakony wyłoniły gałęzie ze wschodnim obrządkiem (jezuici, redemptoryści, kapucyni i oblaci).

Po II wojnie światowej diecezja musiała poradzić sobie z poważnymi stratami materialnymi i upadkiem moralnym. Zarządzono misje parafialne, akcje charytatywne oraz promowano walkę z problemem alkoholowym, promując np. wesela bez wódki.

W 1992 r. Jan Paweł II zmienił nazwę diecezji na „siedlecką” i włączył ją do nowo powstałej metropolii lubelskiej oraz zmniejszył jej terytorium o dekanaty: sokołowski, sterdyński i węgrowski a także część dekanatu janowskiego, łosickiego i liwskiego, które zostały dołączone do diecezji drohiczyńskiej.

10 czerwca 1999 roku odbyła się wizyta apostolska Jana Pawła II w Siedlcach. Na błoniach siedleckich zgromadziło się ponad 500 tysięcy osób. Papież przyleciał przewodniczył Mszy św. koncelebrowanej z duchowieństwem obrządku łacińskiego i unickiego. W przemówieniach podkreślił bohaterstwo unitów-męczenników podlaskich i zachęcił do ich naśladowania w wierze i moralności chrześcijańskiej.

Kolegiata Świętek Trójcy w Janowie Podlaskim

Jednym z ciekawszych obiektów diecezji jest kolegiata Świętej Trójcy w Janowie Podlaskim. Budowę kościoła rozpoczęto w 1714 r. staraniem biskupa łuckiego Aleksandra Wyhowskiego. Świątynia, którą na miejsce drewnianego kościoła ufundował Wielki Książe Litewski Witold w 1428 r., została konsekrowana przez bp. Stefana Bogusława Rupniewskiego w 1735 r. W 1741 r. podniesiono ją do godności kolegiaty. Świątynia ma dwuwieżową fasadę i trójnawowe wnętrze. Jest siedzibą Janowskiej Kapituły Kolegiackiej.

Kościół był dwukrotnie przebudowywany: w 1859 r. i 1919 r. Barokowe wyposażenie pochodzi z XVIII w. Cenną własnością świątyni są relikwie (krew i prochy) św. Wiktora, męczennika z III w., ofiarowane przez papieża Piusa IX w 1859 r. W kościele tym znajduje się sarkofag i pomnik biskupa, poety i historyka Adama Naruszewicza (1733-1796), który w Janowie Podlaskim spędził ostatnie lata swego życia. Naruszewicz należał do najbliższego otoczenia Stanisława Augusta, uczestniczył w obiadach czwartkowych. Uczestniczył w obradach Sejmu Czteroletniego, po przystąpieniu króla do targowicy wycofał się z życia politycznego. Jego obfita twórczość poetycka (oda, satyry, sielanki, liryki refleksyjne) służyła propagowaniu królewskiego programu reform. Pisał wiersze głównie o charakterze okolicznościowo-moralizatorskim, usiłując godzić barokowe tradycje stylistyczne z dążeniami klasycystycznej odnowy poezji. Był również dramatopisarzem oraz tłumaczem licznych dzieł z literatury antycznej i współczesnej francuskiej.

9 czerwca 2018 r. w ramach obchodów 200. rocznicy istnienia diecezji siedleckiej Kolegiacie Świętej Trójcy w Janowie Podlaskim zostanie nadany tytuł Bazyliki Mniejszej. Udział w wydarzeniu wezmą polscy biskupi i nuncjusz apostolski w Polsce abp Salvatore Pennacchio.

Tagi:
diecezja

Obecność księży w mediach społecznościowych - wytyczne

2018-11-28 07:17

diecezja.waw.pl

Publikacja dokumentu „Dyrektorium dotyczące zasad funkcjonowania w Internecie kościelnych podmiotów publicznych oraz osób duchownych DW-P”

pixabay.com

Kościół ewangelizuje korzystając z możliwości, jakie stwarzają zdobycze cywilizacji. W Diecezji Warszawsko-Praskiej powstał dokument – „Dyrektorium dotyczące zasad funkcjonowania w Internecie kościelnych podmiotów publicznych oraz osób duchownych Diecezji Warszawsko-Praskiej”, który zachęca do prowadzenia duszpasterstwa w sieci. Wyznacza także normy i cele tej działalności.

Wielu duchownych jest już obecnych w mediach społecznościowych. Swoje profile prowadzą także instytucje kościelne, realizując tym samym postulaty i zasady zawarte w opracowanym Dyrektorium. Efekty tej pracy są widoczne przede wszystkim podczas organizacji wydarzeń oraz w duszpasterstwie ludzi młodych. Dyrektorium jest przypomnieniem dobrych praktyk oraz impulsem do prowadzenia misji ewangelizacyjnej w Internecie.

- To jest dokument porządkujący naszą obecność w mediach społecznościowych, które mogą służyć ewangelizacji. Już dzisiaj w bardzo wielu przypadkach zauważamy tego naprawdę dobre owoce. Używając tych narzędzi trzeba jednak zachować dyscyplinę. To nie ulega wątpliwości. Mam nadzieję, że praca duszpasterska w Internecie będzie przynosić tylko błogosławione owoce – mówi Biskup Warszawsko-Praski Romuald Kamiński.

Dokument jest podzielony na cztery części:

Wstęp – określa wagę i rolę mediów społecznościowych w pracy duszpasterskiej we współczesnym świecie

Rozdział pierwszy - ogólne zasady aktywności w mediach społecznościowych oraz funkcje tych mediów w kontekście nauczania Kościoła Katolickiego

Rozdział drugi – zasady związane z prowadzeniem przez duchownych indywidualnych kont i profili oraz kont i profili instytucjonalnych (diecezji, parafii, wspólnot religijnych, kościelnych fundacji i stowarzyszeń)

Przepisy końcowe

Dyrektorium to również kolejny element prewencji w ramach zapobiegania przestępstwom wobec dzieci i młodzieży, w tym wykorzystywania na tle seksualnym. We wrześniu w diecezji ustanowiono dokument Normy ochrony dzieci i młodzieży oraz zasady praktyk duszpasterskich w Diecezji Warszawsko-Praskiej.


CZYTAJ DALEJ

Reklama

Akcja dom

Kolęda

Alumn Grzegorz Gęsikowski
Edycja szczecińsko-kamieńska 51/2002

Termin calendae w starożytnym Rzymie oznaczał pierwszy dzień miesiąca. Najbardziej zaś uroczyście obchodzono calendae styczniowe (festum Calendarium), które rozpoczynały nowy rok. Wtedy to odwiedzano się po domach, obdarowywano podarkami i składano sobie życzenia. Podobnie czyniono w całej Europie w wiekach późniejszych, łącząc już ów zwyczaj ściśle ze świętami Bożego Narodzenia.
Tymczasem w Polsce dawnej 1 stycznia kapłani rozpoczynali odwiedziny duszpasterskie, które określano właśnie mianem kolędy. Trwała ona do 2 lutego - Święta Ofiarowania Pańskiego (Matki Bożej Gromnicznej). Najdawniejsza wzmianka o tej praktyce pochodzi z 1607 r. Wtedy to na synodzie prowincjonalnym w Piotrkowie polecono, aby plebani według starożytnego zwyczaju nawiedzali swoich wiernych po domach, uczyli ich pacierza, prawd wiary i by wchodzili w szczegóły życia, czy jest ono prawdziwie chrześcijańskie. Polecano także, by strapionych pocieszali, a ubogich wspomagali. Z kolei synod chełmski (1624 r.) zachęcał, aby proboszczowie spisywali swoich parafian i zachęcali do częstego korzystania z sakramentów. Owa wizyta miała wpłynąć na ożywienie życia religijnego i moralnego parafii.
Dla wielu rodzin kolęda jest bardzo ważnym wydarzeniem. Już od samego rana trwają w mieszkaniach przygotowania do przyjęcia kapłana. Wizyta duszpasterza jest doskonałą okazją do wspólnej modlitwy, do wyproszenia Bożego błogosławieństwa dla domowników, ale także okazją do szczerej rozmowy.
Jak należy przeżyć wizytę duszpasterską kapłana? Przede wszystkim należy się przygotować duchowo. Najlepiej uczynimy to, przystępując w czasie świąt do Komunii św., a także biorąc czynny udział w modlitwie. Nie wolno też zapomnieć o zewnętrznym przygotowaniu samego miejsca spotkania. Stół należy nakryć białym obrusem, postawić na nim krzyż, zapalone świeczki, Pismo Święte i wodę święconą. Przy tak przygotowanym stole winna zgromadzić się cała rodzina. Obrzęd kolędy nie jest wcale skomplikowany i na pewno sprzyja serdecznemu spotkaniu duszpasterza ze swoimi parafianami. Z jednej strony kapłan ma doskonałą okazję nie tylko poznać swoich wiernych, ale i wgłębić się w ich konkretną sytuację życiową, poznać jej radości, smutki i wyjść naprzeciw z konkretnym działaniem. Z drugiej strony i parafianie mają możliwość bliżej zainteresować się życiem parafii - życiem wspólnoty lokalnego Kościoła.
Jak wygląda kolęda? Zgodnie z wielowiekową tradycją kolęda w Polsce ma następujący przebieg: przed wejściem (bądź w trakcie wchodzenia) do mieszkania (domu) ministranci wraz z domownikami śpiewają kolędę, a w tym czasie jeden z chłopców kreśli na drzwiach napis: C + M + B + bieżący rok, co oznacza: Christus manisionem benedicat ("Niech Chrystus mieszkanie błogosławi"). Następnie kapłan wchodzi do mieszkania i pozdrawia obecnych słowami: "Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!" (odpowiadamy: "Na wieki wieków. Amen"). Kapłan może również zacząć od słów: "Pokój temu domowi" (tym razem odpowiemy: "I wszystkim jego mieszkańcom"). Następnie wszyscy - jak jedna rodzina, zgromadzona przy jednym stole odmawiają modlitwę, którą nauczył nas Jezus Chrystus (tzn. Ojcze nasz). Po niej kapłan, wypraszając Boże błogosławieństwo dla domowników, modli się następującymi lub podobnymi słowami: "Pobłogosław + Panie, Boże Wszechmogący, to mieszkanie (ten dom), aby w nim trwały: zdrowie i czystość, dobroć i łagodność oraz wierność w wypełnianiu Twoich przykazań; aby zawsze składano Ci dzięki. A błogosławieństwo Twoje niech pozostanie na tym miejscu i nad jego mieszkańcami teraz i na zawsze. Amen". Po czym następuje końcowe błogosławieństwo: "Niech to mieszkanie i wszystkich w nim mieszkających błogosławi Bóg Ojciec i Syn + i Duch Święty. Amen". Pięknym zwyczajem jest, gdy duszpasterz teraz weźmie ze stołu krzyż stanowiący własność rodziny i poda każdemu do ucałowania. Po tym dopiero kropi mieszkanie i domowników wodą święconą i stosownie do potrzeby duszpasterskiej nawiązuje rozmowę, której zawsze powinna towarzyszyć roztropność, delikatność i chrześcijańska zasada miłości.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

W bazylice mariackiej odprawiono Mszę św. za prezydenta Adamowicza

2019-01-18 20:39

tk, lk / Gdańsk (KAI)

W bazylice mariackiej w Gdańsku odprawiono wieczorem Mszę św. w intencji zabitego w niedzielę prezydenta miasta Pawła Adamowicza. Jeszcze do północy będzie możliwość pożegnania prezydenta. Jutro w tej samej świątyni, po sprawowanej w południe Mszy św., prezydent zostanie pochowany.

Wikicommons
Paweł Adamowicz

W Mszy św. sprawowanej pod przewodnictwem metropolity gdańskiego abp. Sławoje Leszka Głódzia uczestniczyła rodzina Zmarłego i wielkie rzesze gdańszczan zgromadzonych wewnątrz i na zewnątrz bazyliki. Obecni byli m.in. wicemarszałek Senatu Bogdan Borusewicz i przewodniczący Rady Europejskiej Donald Tusk.

"Przychodzimy podziękować za dobro, które ś.p. prezydent Paweł Adamowicz spełnił na ziemi" – powiedział w homilii biskup pomocniczy archidiecezji gdańskiej Zbigniew Zieliński. Wskazał, że zmarły prezydent wypełnił intensywnie przestrzeń miasta swoją nieprzeciętną aktywnością. „Jak wielu gdańszczan kochał tę bazylikę mariacką, w której spocznie” – mówił duchowny. Dodał, że prezydent dostrzegał też potrzebę tworzenia nowych świątyń dla ludzi, którzy zamieszkiwali w nowych dzielnicach Gdańska.

„Jakąś kwintesencją jego życia stały się słowa, którymi je zakończył: Gdańsk jest szczodry, Gdańsk dzieli się dobrem, Gdańsk chce być domem solidarności, to jest cudowny czas dzielenia się dobrem” – mówił biskup cytując słowa Pawła Adamowicza.

Kaznodzieja wskazał też na szacunek jaki zamordowany prezydent zaskarbił sobie u gdańszczan, czego dowodem są tłumy przybywające na ostatnie pożegnanie i ludzie w zadumie i modlitwie dotykający trumny, zarówno Europejskim Centrum Solidarności jak i obecnie, w bazylice mariackiej.

Bp Zieliński wskazał, że modlitwie za zmarłych towarzyszy także świadomość ludzkich słabości, bowiem przed Bogiem nikt nie jest bez winy. „Dlatego sprawujemy w intencji naszego zmarłego Brata ofiarę eucharystyczną i prosimy miłosiernego Boga, by go oczyścił od wszelkiej winy i dopuścił do społeczności świętych” – powiedział hierarcha.

Kaznodzieja przyznał, że w takich tragicznych okolicznościach pojawia się pokusa nienawiści, ale podkreślił, że uleganie jej nie jest czymś nieuchronnym. Tłumaczył, że wielkość człowieka odkrywającego ogrom Bożego miłosierdzia objawia się w tym, że sam tego miłosierdzia doświadczając, potrafi pokusę nienawiści od siebie odsunąć.

Bazylika mariacka będzie dziś otwarta do północy tak, by umożliwić wszystkim chętnym złożenie hołdu prezydentowi i modlitwę przy jego trumnie.

W całym kraju od piątku od godz. 17.00, do soboty do godz. 19.00 obowiązuje żałoba narodowa.

W sobotę 19 stycznia o godz. 12.00 zostanie odprawiona Msza św. pogrzebowa pod przewodnictwem metropolity gdańskiego abp. Sławoja Leszka Głódzia. Proboszcz Bazyliki Mariackiej ks. Ireneusz Bradtke poinformował, że tego dnia od godz. 7.00 świątynia będzie otwarta i będzie można modlić się przy prochach Zmarłego.

Wiceprezydent Aleksandra Dulkiewicz poinformowała, że rodzina Zmarłego prosi, by nie kupować kwiatów i zniczy, a pieniądze przekazać na dwa cele: hospicjum im. ks. Eugeniusza Dutkiewicza w Gdańsku oraz Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy. Podkreśliła, że dzieła te są żywym pomnikiem prezydenta Adamowicza, który je wspierał i umiłował w sposób szczególny.

Prezydent Gdańska Paweł Adamowicz zmarł w poniedziałek 14 stycznia wskutek ciężkich ran odniesionych poprzedniego wieczora po ataku nożownika podczas gdańskiego finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Miał 53 lata.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Akcja dom

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem