Reklama

Adhortacja „Gaudete et exsultate”

2018-04-09 11:42

za eKAI

Grzegorz Gałązka

O powszechnym powołaniu do świętości, zagrożeniach w jej realizacji, aktualności programu zawartego w Ewangelii Jezusa Chrystusa, niektórych cechach świętości w świecie współczesnym, a także koniecznej do jej osiągnięcia walce, czujności i rozeznaniu pisze Papież Franciszek w swojej trzeciej adhortacji apostolskiej: „Gaudete et exsultate” – „Cieszcie się i radujcie” (Mt 5, 12). Jej tekst został zaprezentowany przez Stolicę Apostolską w poniedziałek, 9 kwietnia.

W NIEUSTANNEJ MODLITWIE

147. Wreszcie, nawet jeśli wydaje się to oczywiste, pamiętajmy, że elementem świętości jest stała otwartość na transcendencję, wyrażająca się w modlitwie i adoracji. Święty jest osobą o duchu modlitewnym, potrzebującą komunikacji z Bogiem. To człowiek, który nie wytrzymuje przytłoczenia w zamkniętej immanencji tego świata, a pośród swych wysiłków i dawania siebie innym, tęskni za Bogiem, wykracza poza swoje ograniczenia, oddając chwałę Bogu oraz poszerza swoje granice w kontemplacji Pana. Nie wierzę w świętość bez modlitwy, nawet jeśli niekoniecznie jest ona długa lub towarzyszą jej intensywne uczucia.

148. Św. Jan od Krzyża zalecał, by „starać się chodzić zawsze w obecności Boga, rzeczywistej lub wyobrażeniowej albo jednoczącej, stosownie do uczynków, które się spełnia” . W gruncie rzeczy to pragnienie Boga nie może nie przejawiać się w pewien sposób w naszym życiu codziennym: „staraj się trwać zawsze w modlitwie i pośród zajęć fizycznych nie zaniedbuj jej. Czy jesz, czy pijesz, czy rozmawiasz, czy obcujesz ze świeckimi, czy cokolwiek innego czynisz, staraj się tak postępować, by pragnąć Boga i kierować do Niego uczucia swego serca” .

149. Aby jednak było to możliwe, konieczne jest również poświęcenie pewnego czasu tylko Bogu, w samotności z Nim. Dla św. Teresy z Avili, modlitwa „nie jest niczym innym, jak nawiązywaniem przyjaźni, podejmując wielokrotnie nawiązywanie jej sam na sam z Tym, o którym wiemy, że nas miłuje” . Chciałbym podkreślić, że nie jest ona zarezerwowana tylko dla nielicznych uprzywilejowanych, ale dostępna dla wszystkich, ponieważ „wszyscy potrzebujemy tego milczenia przenikniętego obecnością adorowanego Boga” . Ufna modlitwa jest odpowiedzią serca, które otwiera się na Boga w relacji sam na sam, kiedy uciszane są wszystkie głosy, aby słuchać łagodnego głosu Pana, rozbrzmiewającego w milczeniu.

150. W takim milczeniu można rozpoznać, w świetle Ducha, drogi świętości, które proponuje nam Pan. W przeciwnym razie wszystkie nasze decyzje mogłyby być tylko „dekoracjami”, które zamiast wywyższać Ewangelię w naszym życiu, zakryją ją lub przytłumią. Dla każdego ucznia niezbędne jest przebywanie z Mistrzem, słuchanie Go, uczenie się od Niego, uczenie się nieustanne. Jeśli nie słuchamy, wszystkie nasze słowa nie będą niczym innym jak tylko zgiełkiem, który niczemu nie służy.

151. Pamiętajmy, że „to kontemplowanie oblicza Jezusa, który umarł i zmartwychwstał, składa na nowo nasze człowieczeństwo, również z tego rozbitego przez trudy życia albo naznaczonego przez grzech. Nie powinniśmy przyzwyczajać się do potęgi oblicza Chrystusa” . Zatem odważę się zapytać: czy są chwile, kiedy stajesz w Jego obecności w milczeniu, pozostajesz z nim bez pośpiechu i pozwalasz, by na ciebie patrzył? Czy pozwalasz, by Jego ogień rozpalał twoje serce? Jeśli nie pozwolisz, aby On podtrzymywał w twym sercu ciepło miłości i czułości, to nie będziesz miał owego ognia, a zatem jakże będziesz mógł rozpalać serca innych twoim świadectwem i słowami? A jeśli przed obliczem Chrystusa nadal nie potrafisz dać się wyleczyć i przemienić, to wówczas przeniknij do wnętrza Pana, wejdź w Jego rany, ponieważ tam ma swe mieszkanie Boże miłosierdzie .

152. Pragnę jednak, abyśmy nie rozumieli modlitewnego milczenia jako ucieczki, negującej otaczający nas świat. „Rosyjski pielgrzym”, który modlił się nieustannie, mówił, że modlitwa nie oddzielała go od rzeczywistości zewnętrznej: „gdy zdarzyło mi się spotkać kogoś, to wszyscy bez wyjątku wydawali mi się tak mili jak moi najbliżsi [...] Nie tylko bowiem czułem ją [rozkosz] we wnętrzu mojej duszy, ale wszystko to, co było zewnętrzne, ukazywało mi się w zachwycającej postaci” .

153. Również historia nie zanika. Modlitwa, właśnie dlatego, że karmi się Bożym darem, który objawia się w naszym życiu, zawsze powinna być ubogacona pamięcią. Pamięć o Bożych dziełach leży u podstaw doświadczenia przymierza między Bogiem a jego ludem. Jeśli Bóg zechciał wejść w dzieje, to modlitwa utkana jest wspomnieniami. Nie tylko pamięcią o objawionym Słowie, ale także o naszym własnym życiu, życiu innych osób, o tym, co Pan uczynił w swoim Kościele. Jest to wdzięczna pamięć, o której mówi także św. Ignacy z Loyoli w swojej „Kontemplacji pomocnej do uzyskania miłości” , prosząc nas, abyśmy przypomnieli sobie wszystkie dobrodziejstwa, jakie otrzymaliśmy od Pana. Kiedy się modlisz, przypatrz się własnej historii, a w niej odnajdziesz wiele miłosierdzia. Jednocześnie umocni to twoją świadomość, że Pan o tobie pamięta i nigdy o tobie nie zapomina. Dlatego warto poprosić Go, aby rzucił światło nawet na drobne szczegóły twojego życia, które Jemu nie umykają.

154. Błaganie jest wyrazem serca ufającego Bogu, które wie, że nie da rady o własnych siłach. W życiu wiernego ludu Bożego znajdujemy wiele błagań pełnych wiary, czułości i głębokiego zaufania. Nie ujmujemy wartości modlitwie proszącej, która wiele razy rozjaśnia nasze serca i pomaga nam iść naprzód, z nadzieją podejmując walkę. Błaganie wstawiennicze ma szczególną wartość, ponieważ jest aktem zaufania Bogu, a zarazem wyrazem miłości bliźniego. Niektórzy, z powodu uprzedzeń spirytualistycznych są przekonani, że modlitwa powinna być czystą kontemplacją Boga, bez rozproszeń, tak jakby imiona i twarze braci były zakłóceniami, których należy unikać. Przeciwnie, prawdą jest, że modlitwa będzie bardziej podobała się Bogu i będzie bardziej uświęcająca, jeśli w niej, poprzez wstawiennictwo, staramy się żyć podwójnym przykazaniem, jakie przekazał nam Jezus. Wstawiennictwo jest wyrazem naszego braterskiego zaangażowania wobec bliźnich, jeśli potrafimy włączyć w nie życie innych, ich najbardziej wstrząsające lęki i ich najpiękniejsze marzenia. O tym, kto wielkodusznie poświęca się wstawiennictwu, można powiedzieć słowami Biblii: „To jest przyjaciel naszych braci, który wiele modli się za naród” (2Mch 15, 14).

155. Jeśli naprawdę twierdzimy, że Bóg istnieje, to nie możemy Go nie adorować, czasami w milczeniu pełnym podziwu, lub opiewać Go w świątecznym uwielbieniu. W ten sposób wyrażamy to, co przeżywał bł. Karol de Foucauld, kiedy powiedział: „Gdy tylko uwierzyłem, że Bóg istnieje, zrozumiałem, że nie mogę żyć inaczej jak tylko dla Niego” . Także w życiu pielgrzymującego ludu jest wiele prostych gestów czystej adoracji, na przykład, gdy „spojrzenie pielgrzyma spoczywa na obrazie, który symbolizuje czułość i bliskość Boga. Miłość zatrzymuje się, kontempluje tajemnicę, smakuje ją w milczeniu” .

156. Modlitewne czytanie słowa Bożego, „słodszego niż miód” (Ps 119, 103) i „ostrzejszego niż wszelki miecz obosieczny” (Hbr 4, 12), pozwala nam trwać na słuchaniu Nauczyciela, aby był On pochodnią dla naszych stóp, światłem na naszej ścieżce (por. Ps 119, 105). Jak przypomnieli nam biskupi indyjscy, „przywiązanie do słowa Bożego nie jest tylko jednym z wielu nabożeństw, pięknych, ale trochę dowolnych. Należy do serca i do samej tożsamości życia chrześcijańskiego. Słowo ma przyrodzoną moc, by przemieniać życie” .

157. Spotkanie z Jezusem w Piśmie Świętym prowadzi nas do Eucharystii, w której to samo słowo osiąga swoją największą skuteczność, ponieważ jest Ona realną obecnością żywego Słowa. Tam jedyny Absolut otrzymuje najwspanialsze uwielbienie, jakie można Jemu oddać na tym świecie, ponieważ to Chrystus ofiaruje samego Siebie. A kiedy przyjmujemy Go w Komunii św., odnawiamy nasze przymierze z Nim i pozwalamy Mu na coraz pełniejsze wypełnianie Jego przemieniającego działania.

Tagi:
Adhortacja Franciszek Gaudete et exsultate

Świętość to radość

2018-04-18 11:44

Łukasz Krzysztofka
Niedziela Ogólnopolska 16/2018, str. 10-11

W Watykanie 9 kwietnia 2018 r. została ogłoszona trzecia adhortacja apostolska papieża Franciszka, zatytułowana „Gaudete et exsultate” – Cieszcie się i radujcie (Mt 5, 12). W tym samym czasie w siedzibie Katolickiej Agencji Informacyjnej odbyła się polska prezentacja tego dokumentu

Grzegorz Gałązka

Wprezentacji wzięli udział o. prof. Jacek Salij OP, o. Stanisław Tasiemski OP oraz ks. dr Paweł Rytel-Andrianik – rzecznik Konferencji Episkopatu Polski. Spotkanie moderował Marcin Przeciszewski, prezes KAI-u.

Ojciec Święty w swojej adhortacji pisze o powszechnym powołaniu do świętości, zagrożeniach w jej realizacji, aktualności programu zawartego w Ewangelii Jezusa Chrystusa, niektórych cechach świętości w świecie współczesnym, a także koniecznych do jej osiągnięcia walce, czujności i rozeznaniu. Papież zaznacza, że nie ma zamiaru przedstawiać szczegółowego wykładu o świętości, lecz ujęcie powołania do doskonałości chrześcijańskiej w aktualnym kontekście, z jego zagrożeniami, wyzwaniami i możliwościami.

– Papież zauważa, że obok świętych wyniesionych do chwały ołtarzy przez Kościół są nimi także osoby z sąsiedztwa, żyjące blisko nas, będące odblaskiem obecności Boga. Podkreśla, że świętość nie ogranicza się do Kościoła katolickiego, ale ma wymiar ekumeniczny. Franciszek wskazuje, że każdy stoi przed zadaniem rozpoznania swojej drogi do świętości, którą zaplanował dla niego Pan Bóg, a środki potrzebne do osiągnięcia świętości znajdujemy w Kościele – powiedział o. Tasiemski.

W adhortacji Papież wskazuje na dwóch wrogów świętości: współczesne postacie gnostycyzmu i pelagianizmu. Przestrzega przed próbami „zredukowania nauczania Jezusa do zimnej i surowej logiki, która dąży do panowania nad wszystkim” (nr 39), tworzenia swego rodzaju doktryny bez tajemnicy. Ojciec Święty przypomina o ograniczeniach rozumu, a także przestrzega tych, którzy w Kościele mają możliwość otrzymania głębszej formacji, przed pokusą rozwijania „swoistego poczucia wyższości wobec innych wiernych” (nr 45). Apeluje, by teologia i świętość ściśle łączyły się ze sobą.

Gdy omawia z kolei zagrożenia współczesnego pelagianizmu, Papież wskazuje, że chodzi tu o wolę pozbawioną pokory, o to, że „osoby odpowiadające tej mentalności pelagiańskiej lub semipelagiańskiej (...) liczą tylko na własne siły i stawiają siebie wyżej od innych, ponieważ zachowują określone normy albo ponieważ są niewzruszenie wierni pewnemu katolickiemu stylowi czasów minionych” (nr 49). – Ojciec Święty przypomina stałe nauczanie Kościoła, że nie jesteśmy usprawiedliwieni przez nasze uczynki lub wysiłki, ale przez łaskę Pana, który podejmuje inicjatywę. Świętość – co przypomina Franciszek – to nie poezja, to samo życie – powiedział ks. Rytel-Andrianik.

O. Salij przyznał, że nie zna dokumentu Franciszka, w którym powoływałby się on na tylu świętych. – Ojciec Święty podkreśla też, że nie ma świętych wolnych od błędów i grzechów. To, że Papież tak pisze, sprawia, iż człowiek się raduje – dodał i kontynuował: – Papieżowi bardzo zależy, aby ten dokument był świadectwem wiary Kościoła katolickiego, bo świętość to najpiękniejsze oblicze Kościoła.

Papież w adhortacji zwraca uwagę na znaczenie radości i poczucia humoru obecnych w osobach dążących do świętości. Zachęca do rozwijania śmiałości i zapału ewangelizacyjnego, by nie ulegać nawykom i pesymizmowi. Wskazuje, że do świętości dążymy we wspólnocie ludu Bożego, pielęgnując życie modlitwą.

W ostatnim rozdziale Franciszek podkreśla realną obecność i działanie złego ducha – istoty osobowej, która nas dręczy. – Dawno nie było tak wyraźnego przypomnienia tej nauki – zwrócił uwagę o. Salij. Papież przestrzega przed traktowaniem szatana jako mitu, wyobrażenia czy symbolu. Jednocześnie wskazuje, że orężem w tej walce duchowej jest wiara wyrażająca się w: modlitwie, rozważaniu słowa Bożego, sprawowaniu Mszy św., adoracji eucharystycznej, sakramencie pojednania, uczynkach miłosierdzia, życiu wspólnotowym i zaangażowaniu misyjnym. \\

***

Najnowsza adhortacja papieża Franciszka podejmuje kluczowe zagadnienie powszechnego powołania do świętości.

Papieski dokument nie jest traktatem o świętości z wieloma definicjami i naukowymi analizami, ale raczej rozważaniem o aktualności Bożego wezwania na tle realiów współczesnego świata, z uwzględnieniem dzisiejszych zagrożeń, wyzwań i możliwości.

Bóg pragnie, abyśmy byli świętymi, i oczekuje, że nie zadowolimy się życiem przeciętnym, rozwodnionym, pustym, ale zaryzykujemy wędrówkę Jego ścieżkami, podążając mimo przeszkód za słowem Bożym.

Powszechne powołanie do świętości jest obecne na kartach Biblii już od pierwszych jej stron.

Idąc drogami świętości, zawsze możemy liczyć na pomoc Boga, na to, że postawi na naszym szlaku tych, którzy będą nas wspierać, kiedy się zatrzymamy, będą nas pobudzać do osiągnięcia celu naszej pielgrzymki. Wśród nich mogą być nasi bliscy: matka, ojciec, babcia, brat, siostra lub inne osoby. Może ich życie było trudne i ciężkie, nie zawsze doskonałe, ale pomimo to szli naprzód i to podobało się Panu.

Święci, którzy już znaleźli się w wiecznej obecności Boga, utrzymują z nami bliskie więzy miłości i komunii, wspierają nas i wstawiają się za nami.

Święci to nie tylko ci, którzy są już beatyfikowani lub kanonizowani. Duch Święty rozlewa świętość wszędzie, także poza Kościołem katolickim, w bardzo różnych środowiskach. Dostrzegajmy świętość w cierpliwym ludzie Bożym: w rodzicach, którzy z wielką miłością pomagają dorastać swoim dzieciom, w ludziach ciężko pracujących, by zarobić na chleb, w osobach starszych i chorych, które nadal się uśmiechają.

Świętość jest najpiękniejszym obliczem Kościoła.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moda na Chestertona

2017-11-29 09:42

Krzysztof Reszka
Niedziela Ogólnopolska 49/2017, str. 54-55

Stał się natchnieniem dla Mahatmy Gandhiego, który dzięki niemu rozpoczął pokojową walkę o niepodległość Indii. Jego książka odmieniła całe życie C.S. Lewisa, który później stał się sławny jako autor „Opowieści z Narni”. O kim mowa? O angielskim pisarzu, Gilbercie Chestertonie, który po długich poszukiwaniach odkrył, że katolicyzm jest prawdziwy. Jego książki są jak miód na serce i skrzydła dla rozumu. Nic dziwnego, że także dzisiaj czytelnicy Chestertona zmieniają świat!

Sergey Nivens/fotolia.com

Sięgając po którąś z książek Gilberta Chestertona, można się odprężyć i rozpocząć cudowną przygodę! Poznając jego myśl, czytelnik czuje się, jakby rozmawiał przy piwie z czarującym angielskim dżentelmenem. Jednocześnie jednak, książki te pozwalają popatrzeć w inny sposób na rozgrywające się w naszym sercu zmagania i rozterki. „On nazywa dokładnie to, co intuicyjnie czujemy, ale czego nie potrafimy wyartykułować” – pisze ks. Tomasz Jaklewicz. Może niedługo czytanie Chestertona będzie zalecane przez rozmaitych coachów i trenerów rozwoju osobistego, gdyż niesamowicie poszerza horyzonty i pobudza kreatywność.

Chesterton i Gandhi

Gilbert Chesterton jako publicysta nieraz odnosił się do kwestii niepodległości Indii.

18 września 1909 r. na łamach „Ilustrated London News” opublikował artykuł poświęcony indyjskiemu nacjonalizmowi. W Londynie przebywał wówczas Mahatma Gandhi, który przeczytał ten tekst i natychmiast przetłumaczył na swój język ojczysty. Zainspirowany myślą Chestertona, napisał swoją pierwszą rozprawę polityczną „Hind Swaraj”.

C.S. Lewis pisze w swojej autobiografii pt. „Zaskoczony radością”, że był skłonny uznać chrześcijan za głupków. Zastanawiał się jednak, jak to możliwe, że Chesterton, którego uważał za najgenialniejszego człowieka wszechczasów, nawrócił się na katolicyzm. Kiedy Lewis przeczytał jego książkę pt. „Wiekuisty człowiek”, dokonała się w nim przemiana i wkrótce zdecydował się zostać uczniem Jezusa. Dziś Lewis znany jest jako autor „Opowieści z Narni” oraz licznych książek o wierze chrześcijańskiej.

Do wiary przez racjonalność

Francis Sellers Collins był ateistą. Gdy jako młody lekarz rozmawiał z pacjentami w ciężkim stanie, dziwił się, widząc, jak wiara daje im wewnętrzny pokój i nadzieję. Dotychczas sądził, że wierzenia religijne to kwestie irracjonalne i czysto emocjonalne. Jakież było jego zdumienie, gdy czytając książki Gilberta Chestertona i C.S. Lewisa, odkrył, że do wiary doprowadziła ich trzeźwa, racjonalna refleksja! Po latach poszukiwań, zdecydował, że chce zostać chrześcijaninem. Uczestniczył w misji medycznej w Afryce. Jego badania doprowadziły do wykrycia genetycznych przyczyn kilku chorób dziedzicznych, m.in. mukowiscydozy. Był szefem zakończonego sukcesem Projektu Poznania Ludzkiego Genomu. Napisał również książkę pt. „Język Boga”, w której uzasadnia, dlaczego został chrześcijaninem, i omawia wzajemne relacje wiary i nauki.

Do grona wytrawnych czytelników Gilberta Chestertona należą młodzi dziennikarze – Szymon Hołownia i Dawid Wildstein. Cytuje go także John Eldredge, autor słynnej książki o męskiej duchowości „Dzikie serce”. Twórczością Chestertona już od młodości pasjonuje się doktor Bawer Aondo-Akaa, teolog, działacz pro-life i polityk partii Prawica Rzeczypospolitej. Jak mówi: „Gilbert Chesterton pochodził ze zlaicyzowanej rodziny anglikańskiej. Wtedy większość ludzi, nawet niewierzących, formalnie pozostawało anglikanami. Jednak Gilbert szukał czegoś więcej. Zaczął się zastanawiać, dlaczego Kościół katolicki jest tak bardzo atakowany. Otoczenie nakłaniało go, by za dużo nie dumał, tylko hejtował katolicyzm jak wszyscy. Ale on wolał myśleć samodzielnie! Badał różne tradycje religijne, zgłębiał wszelkie prądy filozoficzne, by szukać Prawdy. Wreszcie zaczął czytać Nowy Testament i odnalazł Tego, którego serce i intelekt tak bardzo pragnęły – Jezusa Chrystusa. Po latach nawrócił się na katolicyzm. Wśród anglikanów wywołało to wielkie poruszenie. Niektórzy uważali go za zdrajcę. Ale w jego sercu nastała nowa wiosna. Wyjaśnienie dla swojej decyzji przedstawił w książce «Dla sprawy», która jest moją ulubioną książką tego autora”.

Niczym espresso

Chesterton ukazuje chrześcijaństwo takim, jakie jest naprawdę: radosne, orzeźwiające i dające zaspokojenie tęsknotom ludzkiego serca. Najbardziej znana jest jego książka „Ortodoksja”, w której używając obrazowych porównań i barwnych anegdotek, konfrontuje chrześcijaństwo z różnorodnymi prądami umysłowymi.

– W tekstach Chestertona najbardziej uwielbiam błyskotliwość i ironię – mówi Katarzyna Waliczek, filozof, działaczka pro-life i publicystka. I wyjaśnia: – Jego słowa są po prostu odświeżające jak espresso! W świecie pełnym chaosu, gadaniny, sprzecznych informacji i nieustannych prób manipulowania emocjami ze wszystkich stron, potrzebujemy czasem najzwyklejszego zdrowego rozsądku. „Ortodoksja” znaczy po prostu dotarcie do źródeł, do prawdy o Bogu, o świecie, o społeczeństwie – ale przede wszystkim o sobie samym. Warto jej poszukać, gdy szukamy odtrutki na jazgot złożony z postów na fejsie, komentarzy pod tymi postami i z komentarzy do tychże komentarzy.

Zmusza do myślenia

Dobrym wprowadzeniem do lektury obszerniejszych książek Chestertona może być jego małe, fascynujące arcydzieło „Kula i krzyż”, pełne ciekawej symboliki i obserwacji psychologicznych. Ukazuje ono gorliwego katolika i sceptycznego ateistę. Bohaterowie wśród wielu niezwykłych przygód, toczą swój spór a jednocześnie zawiązują sojusz przeciwko wrogowi, który zagraża im obydwu…

– To kawał dobrej literatury, która zmusza do myślenia – mówi Elżbieta Wiater, doktor teologii, historyk i publicystka, która przyznaje, że od Chestertona można się uczyć mądrej argumentacji. I dodaje: – „Ortodoksja” pokazała mi, jaką drogę musi przebyć człowiek niewierzący, żeby odzyskać wiarę.

– Lubię jego powieści detektywistyczne „Przygody Księdza Browna” czy „Człowiek, który był czwartkiem”, głównie z racji mojej słabości do rozwiązywania zagadek kryminalnych – mówi Dorota Przybek. – Polecam również „Wiekuistego Człowieka” oraz „Obronę Rozumu”: wnikliwe i trafne rozważania dowodzące, dlaczego tylko Kościół katolicki jest jedyną pewną drogą do zbawienia i poznania Boga.

– To dobra lektura dla kogoś, kto chciałby się bardziej zainteresować chrześcijaństwem i nie wie, od czego zacząć – wyjaśnia Danuta Majcherek. I wspomina: Jego książki były dla mnie odskocznią od rzeczywistości, która czasem bywa smutna i szara. Poza tym był to dla mnie ważny punkt gdzieś u początku mojej przygody z filozofią i teologią.

Zima, a z nią długie i chłodne wieczory. Może więc za dnia warto wybrać się na spacer... do biblioteki?

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 5/6 2018

Gala festiwalu Sancta Maria

2018-05-28 08:40

Finał tegorocznego Ogólnopolskiego Festiwalu Twórczości Maryjnej Sancta Maria odbył się 27 maja na Jasnej Górze. W roku 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości przebiegał pod hasłem „Maryja Mamą naszego narodu”. Skierowany był do dzieci i młodzieży do 19. roku życia; w tym roku po raz pierwszy do udziału zostały zaproszone przedszkolaki.


Od początku biorą w nim udział również dzieci i młodzież szczególnej troski.

W ramach festiwalu odbyły się konkursy plastyczny i muzyczny. Na konkurs plastyczny nadesłano 500 prac, zaś w muzycznym wzięło udział 150 solistów z całej Polski. Jurii pod przewodnictwem ks. Marka Cisowskiego, muzykologa z częstochowskiego WSD (konkurs muzyczny) i Magdaleny Roszak (konkurs plastyczny) wyłoniło 150 laureatów.

Organizatorem Festiwalu jest częstochowskie Stowarzyszenie „Sancta Maria”. Patronat honorowy objęli abp Wacław Depo, przeor Klasztoru Jasnogórskiego o. Marian Waligóra, krajowy duszpasterz muzyków kościelnych o. Nikodem Kilnar oraz śląski kurator oświaty Urszula Bauer.

WYNIKI OGÓLNOPOLSKIEGO FESTIWALU TWÓRCZOŚCI MARYJNEJ SANCTA MARIA

KONKURS MUZYCZNY

PRZEDSZKOLE

I miejsce

Oliwier Borowiecki - Szkoła Podstawowa nr 48 w Częstochowie

Jakub Mielczarek - Zespół Szkolno-Przedszkolny nr 5 w Częstochowie

Wojciech Smykal - Miejskie Przedszkole nr 31 w Częstochowie

Wiktoria Stawiarz - Zespół Szkolno-Przedszkolny nr 5 w Częstochowie

II miejsce

Lena Kuc - Szkoła Muzyczna Talent w Kłobucku

Mateusz Raszewski - Miejskie Przedszkole nr 41 w Częstochowie

Nadia Purgał - Miejskie Przedszkole Integracyjne nr 43 w Częstochowie

III miejsce

Kacper Grobelak - Zespół Szkolno-Przedszkolny w Lubojnie

KATEGORIA I-III SZKOŁA PODSTAWOWA

I miejsce

Julia Kuś - Zespół Szkolno-Przedszkolny w Stobiecku Szlacheckim

II miejsce

Weronika Walaszczyk - Zespół Szkolno-Przedszkolny w Stobiecku Szlacheckim

Alicja Ładoń - Szkoła Podstawowa nr 50 im. Gen. W. Sikorskiego w Częstochowie

III miejsce

Michalina Kulawik - Szkoła Podstawowa w Nieradzie

Nikola Nawrot - Szkoła Podstawowa nr 50 im. Gen. W. Sikorskiego w Częstochowie

Aleksandra Zięba - Zespół Szkolno-Przedszkolny w Stobiecku Szlacheckim

Zofia Kuzar - Szkoła Podstawowa nr 50 im. Gen. W. Sikorskiego w Częstochowie

Wyróżnienie

Nikola Sobczyk - Społeczna Szkoła Podstawowa nr 1 w Częstochowie

KATEGORIA IV-VI SZKOŁA PODSTAWOWA

I miejsce

Robert Purgał - Szkoła Podstawowa nr 48 w Częstochowie

Marcelina Caban - Szkoła Podstawowa w Nieradzie

Antoni Sosnowski - Szkoła Podstawowa w Rzerzęczycach

Maja Witkowska - Szkoła Podstawowa nr 1 im. Janusza Korczaka w Działoszynie

Anna Majchrzak - Gminny Ośrodek Kultury we Wręczycy Wielkiej

Natalia Ochmańska - Szkoła Podstawowa nr 1 im. W. Sebyły w Kłobucku

Anna Blukacz - Szkoła Podstawow a w Jamkach-Korzonku

Kacper Przybylski - Stowarzyszenie Wspierania Edukacji Artystycznej Akord

Pola Szcześniewska - Szkoła Podstawowa im. św. Jana de La Salle w Częstochowie

Amelia Kita - Szkoła Podstawowa im. Batalionów Chłopskich w Pradle

II miejsce

Emilia Rozszczypała - Szkoła Podstawowa nr 45 w Bytomiu

Jagoda Wypych - Szkoła Muzyczna Talent w Kłobucku

Julia Sobonia - Zespół Szkolno-Przedszkolny w Lubojnie

Natalia Maj - Publiczna Szkoła Podstawowa S. Zmartwychwstanek w Częstochowie

Anna Moskalik - Szkoła Podstawowa w Janowie

Laura Grabarczyk - Szkoła Podstawowa w Zawadzie

Maja Gajewicz - Szkoła Podstawowa w Rzerzęczycach

III miejsce

Kinga Klimczak - Szkoła Podstawowa nr 21 w Częstochowie

Martyna Nagłowska – Szkoła Podstawowa nr 2 w Krzepicach

Maria Pietrzak – Parafia św. Jana Chrzciciela w Poczesnej

Natalia Froch - Szkoła Podstawowa w Nieradzie

Adrian Brela – Zespół Szkolno-Przedszkolny nr 5 w Częstochowie

Wyróżnienie

Natalia Zębik - Zespół Szkolno-Przedszkolny w Lubojnie

Wiktoria Raszewska - Szkoła Podstawowa nr 21 w Częstochowie

Dominika Białas - Szkoła Podstawowa nr 1 w Myszkowie

Idalia Suliga – Społeczna Szkoła Podstawowa nr 1 w Częstochowie

Blanka Bejm - Szkoła Podstawowa nr 47 w Częstochowie

Oliwia Omazda - Szkoła Podstawowa nr 47 w Częstochowie

Paulina Kwec - Szkoła Podstawowa nr 47 w Częstochowie

KATEGORIA KL. VII SZKOŁA PODSTAWOWA Z ODDZIALAMI INTEGRACYJNYMI

I miejsce

Emilia Borkowska - Szkoła Podstawowa z Oddziałami Integracyjnymi Nr 1 w Bieruniu

Barbara Moroń - Publiczna Szkoła Podstawowa w Pławnie

Natalia Topczewska – Zespół Szkół Muzycznych w Częstochowie

Julia Drożdżyńska - Gminny Ośrodek Kultury w Gidlach

II miejsce

Zuzanna Machoń - Szkoła Podstawowa nr 48 w Częstochowie

Joanna Migalska - Zespół Szkolno-Przedszkolny w Przyrowie

III miejsce

Maria Krzywańska - Szkoła Podstawowa nr 48 w Częstochowie

Nikola Cuber – Szkoła Podstawowa w Jamkach-Korzonku

Wyróżnienie

Marcin Ziętara - Zespół Szkół Specjalnych Nr 23 w Częstochowie

Krzysztof Bareła - Publiczna Szkoła Podstawowa w Kodrębie

KATEGORIA PONADGIMNAZJALNA

I miejsce

Anna Maj - I LO im. J. Słowackiego w Częstochowie

Karolina Tekeli - Bytomskie Ognisko Artystyczne

II miejsce

Patrycja Mrozowska - III liceum Ogólnokształcące w Częstochowie

PaulinaWęglowska - Parafia Przemienienia Pańskiego w Częstochowie

III miejsce

MartaKubica - Bytomskie Ognisko Artystyczne

KONKURS PLASTYCZNY

PRZEDSZKOLE

I miejsce

Natalia Nowak - Miejskie Przedszkole nr 41 w Częstochowie

AlicjaWarda - Miejskie Przedszkole nr 41 w Częstochowie

II miejsce

Amelia Lipińska - Miejskie Przedszkole nr 41 w Częstochowie

Lidia Bachniak - Miejskie Przedszkole nr 41 w Częstochowie

III miejsce

Daria Pawlukiewicz - Miejskie Przedszkole nr 41 w Częstochowie

Wyróżnienie

Wiktor Gołdy - Szkoła Podstawowa w Kucharach

Emilia Rygał - Miejskie Przedszkole nr 9 w Częstochowie

KATEGORIA I-III SZKOŁA PODSTAWOWA

I miejsce

Klaudia Seratowicz - Szkoła Podstawowa nr 47 w Częstochowie

Barbara Osipowicz - Szkoła Podstawowa nr 162 w Krakowie

Oliwia Kulawik - Szkoła Podstawowa w Nieradzie

II miejsce

Oliwia Starowiejska - Szkoła Podstawowa w Iwoniczu

Igor Perliński - Zespół Szkolno-Przedszkolny w Lgocie Małej

Paweł Wyroba - Szkoła Podstawowa nr 162 w Krakowie

Julia Patrylak - Zespół Szkolno-Przedszkolny w Rędzinach

III miejsce

Zuzanna Hibner - Szkoła Podstawowa w Kucharach

Brajan Kaczmarek - Szkoła Podstawowa nr 47 w Częstochowie

Szymon Bednarek - Zespół Szkolno-Przedszkolny w Działoszynie

Wyróżnienie

Marika Bogdanka - Szkoła Podstawowa w Kruszynie

Lena Arkabus - Szkoła Podstawowa nr 21 w Częstochowie

Hania Krakowian - Szkoła Podstawowa nr 11 w Częstochowie

KATEGORIA IV-VI SZKOŁA PODSTAWOWA

I miejsce

Bartosz Bąk - Szkoła Podstawowa w Kłomnicach

Martyna Kotowicz - Szkoła Podstawowa nr 21 w Częstochowie

Oskar Benduch - Szkoła Podstawowa w Mstowie

Martyna Szczygielska - Szkoła Podstawowa nr 49 w Częstochowie

II miejsce

Sebastian Baron - Szkoła Podstawowa nr 11 w Częstochowie

Anna Pac - Szkoła Podstawowa nr 162 w Krakowie

Adrianna Frodyma - Szkoła Podstawowa w Iwoniczu

Julia Ciastko - Szkoła Podstawowa w Mstowie

Wiktoria Stępień - Szkoła Podstawowa nr 21 w Częstochowie

Tamara Łągiewka - Szkoła Podstawowa w Mstowie

Oliwer Adasiewicz - Szkoła Podstawowa nr 47 w Częstochowie

Weronika Purgal - Zespół Szkolno-Przedszkolny nr 1 w Częstochowie

III miejsce

Milena Frączek - Szkoła Podstawowa nr 21 w Częstochowie

Oskar Galas - Szkoła Podstawowa nr 11 w Częstochowie

Julia Grzyb - Szkoła Podstawowa w Pankach

Blanka Bejm - Szkoła Podstawowa nr 47 w Częstochowie

Bartosz Stachowiak - Szkoła Podstawowa nr 21 w Częstochowie

Zuzanna Stefanek – Zespół Szkół w Trębaczewie

Marta Marek – Zespół Szkolno-Przedszkolny nr 1 w Częstochowie

Wyróżnienie

Amelia Gwiazda – Publiczna Szkoła w Naramicach

Artur Drab - Szkoła Podstawowa nr 21 w Częstochowie

Maria Stysińska – Zespół Szkół Publicznych nr 3 w Myszkowie

Nicola Bednarska - Szkoła Podstawowa nr 31 w Częstochowie

Dawid Kuśmierek - Szkoła Podstawowa w Kleszczowie

KATEGORIA KL. VII I KLASY GIMNAZJALNE

I miejsce

Zofia Trzepizur - Szkoła Podstawowa nr 21 w Częstochowie

Wiktoria Wilk - Szkoła Podstawowa nr 53 w Częstochowie

Alicja Biskup - Szkoła Podstawowa nr 21 w Częstochowie

Wiktoria Derda - Szkoła Podstawowa nr 21 w Częstochowie

Elżbieta Kocela - Szkoła Podstawowa nr 21 w Częstochowie

Laura Zagórska - Szkoła Podstawowa w Mstowie

Julia Modlińska - Szkoła Podstawowa nr 53 w Częstochowie

II miejsce

Iga Trzebska - Szkoła Podstawowa nr 53 w Częstochowie

Amelia Błaszkiewicz - Szkoła Podstawowa w Mstowie

Olga Arkabus - Szkoła Podstawowa nr 16 w Częstochowie

Nadia Klabisz - Szkoła Podstawowa nr 16 w Częstochowie

Karolina Orzełek - Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy nr 5 w Częstochowie

Natalia Topczewska – Zespół Szkół Muzycznych w Częstochowie

Weronika Drab - Zespół Szkolno-Przedszkolny w Działoszynie

Zuzanna Szmajda - Szkoła Podstawowa nr 3 w Słupsku

III miejsce

Aleksandra Panowska - Szkoła Podstawowa nr 53 w Częstochowie

Anna Cieślińska - Szkoła Podstawowa nr 21 w Częstochowie

Klaudia Szmaciarska - Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy nr 5 w Częstochowie

Denis Christof - Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy nr 5 w Częstochowie

Aleksandra Olesiak - Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy nr 5 w Częstochowie

Magdalena Kulesza - Szkoła Podstawowa w Zawadzie

Wyróżnienie

Klaudia Białek - Zespół Szkolno-Przedszkolny w Działoszynie

Aleksandra Wilk - Szkoła Podstawowa nr 21 w Częstochowie

Natalia Chlebosz - Szkoła Podstawowa nr 11 w Częstochowie

KATEGORIA SZKOŁY PONADGIMNAZJALNE

I miejsce

Magdalena Małasiewicz - VII Liceum Ogólnokształcące im. M. Kopernika w Częstochowie

Kamila Czugaj – Zespół Szkół nr 4 w Mławie

II miejsce

Wiktoria Czajkowska - Liceum Ogólnokształcące im. J. Bytnara w Kolbuszowej

Paweł Kaczmarek - Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy nr 5 w Częstochowie

Remigiusz Rok – Zespół Niepublicznych Placówek Oświatowych w Częstochowie

III miejsce

Remigiusz Szmaciarski - Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy nr 5 w Częstochowie

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem