Reklama

9 miesięcy bez alkoholu

2018-03-15 07:35


Badania populacyjne szacujące rozpowszechnienie Spektrum Płodowych Zaburzeń Alkoholowych (FASD) przeprowadzone wśród dzieci w wieku 7-9 lat w Polsce wskazują na występowanie FASD nie mniej niż u 20 na 1000 dzieci.

Stowarzyszenia Diakonia Ruchu Światło - Życie startuje z kampanią społeczną „Wybierz 9 miesięcy ciąży bez alkoholu”. Głównym celem tej akcji jest edukacja dotycząca szkodliwego wpływu alkoholu na prawidłowy rozwój dziecka w życiu płodowym oraz zwiększenie wiedzy na temat zachować prozdrowotnych w czasie ciąży. Kampania ukierunkowana jest na działania w internecie. Deficyty związane ze Spektrum Płodowych Zaburzeń Alkoholowych (FASD) mają wpływ na rozwój intelektualny oraz społeczny dziecka także w okresie dorastania i po osiągnięciu dorosłości. Najcięższą formę uszkodzeń wywołanych prenatalną ekspozycją na alkohol stanowi Płodowy Zespół Alkoholowy (FAS), w którym oprócz uszkodzeń ośrodkowego układy nerwowego wstępują również: prenatalne i postnatalne zaburzenia wzrostu (masa + długość ciała); dysmorfie twarzy (charakterystyczne cechy budowy twarzy: wąskie szpary powiekowe, brak rynienki podnosowej, brak górnej czerwieni wargowej).

Młodzież oazowa - pomysłodawcy kampanii - przygotowali specjalną stronę internetową www.ciazabezalkoholu.info oraz dedykowane profile na portalach social media: facebook, instagram, twitter gdzie prowadzone będą działania edukacyjne ukazujące zakres szkód związanych z piciem alkoholu przez kobietę w okresie ciąży i karmienia piersią.

W społeczność osób promujących ciążę bez alkoholu może włączyć się każdy, nie tylko kobiety w ciąży, ale również członkowie rodzin, przyjaciele oraz znajomi poprzez zamieszczenie na swoich portalach oznaczenia #ciazabezalkoholu. Akcja dopiero startuje, a już wśród ambasadorów kampanii są m.in. Weronika Kostrzewa, Magdalena Korzekwa - Kaliszuk, Anna Skórzyńska, Agnieszka Cudzich, Monika Gomułka i niebawem ujawnione pozostaną kolejne nazwiska ambasadorek.

Reklama

Będziemy motywować kobiety do zachowania całkowitej abstynencji w czasie ciąży. Te, które podejmą taką decyzję zostaną zachęcone do wykonania własnego zdjęcia z charakterystycznym ułożeniem rąk oraz zamieszczenia go na Facebooku lub Instagramie z oznaczeniem #ciazabezalkoholu. Będzie to widoczny znak przyłączenia się do kampanii. - mówi Mateusz Terlikowski, koordynator kampanii.

Każdy może zaangażować się w budowanie społeczności promującej #ciazabezalkoholu. Warto pamiętać, iż FASD można w 100% zapobiec. Wystarczy zachować całkowitą abstynencję w czasie ciąży.

Kampania społeczna „Wybierz 9 miesięcy ciąży bez alkoholu” realizowana jest w ramach Narodowego Programu Zdrowia 2016-2020 na zlecenie Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.

Tagi:
akcja ciąża

Jak rodzić, to naturalnie

2017-06-13 11:34

Sylwia Niedzieska
Edycja warszawska 25/2017, str. 5

Od kilku lat panuje w Polsce moda na naturalność, która na dobre wniknęła w wiele obszarów naszego życia. Modne jest zdrowe odżywianie, noszenie ubrań wyłączne z naturalnych tkanin, czy używanie eko kosmetyków do pielęgnacji ciała

Marta Dzbeńska-Karpińska
Dom Narodzin Świętej Rodziny w Łomiankach to miejsce, gdzie rodzi się szczęście wielu rodzin

Zupełnie inaczej wygląda rzeczywistość, w jakiej przychodzą na świat polskie dzieci. Zdecydowana większość z nich rodzi się w warunkach szpitalnych. A przecież na oddziałach położniczych są przepełnione sale, a nawet pacjentki leżące wraz z noworodkami na korytarzach. – Przez wiele lat usiłowano nam wmówić, że poród w szpitalu jest bezpieczniejszy, niż ten poza szpitalem i takie jest obecnie powszechne przekonanie – mówi Adam Ekielski, ojciec siedmiorga dzieci, z których sześcioro urodziło się w domu, a pierwsze w szpitalu w 1984 r. Ekielski był wówczas jednym z pierwszym oficjalnie dopuszczonym do porodu „ojcem rodzącym”. Teraz wspólnie z żoną Wandą prowadzi pierwszy w Polsce samodzielny Dom Narodzin Świętej Rodziny oraz poradnię położniczo-ginekologiczną i bezpłatną szkołę rodzenia.

Rodzić naturalnie

Zainteresowanie porodami domowymi w Polsce rośnie. – Osobiście uważam, że własny dom jest najlepszym i najbezpieczniejszym miejscem do urodzenia dziecka – podkreśla Ekielski i wymienia całą listę argumentów. Jednym z nich jest wysokie ryzyko zarażenia infekcją w szpitalu. – Nasz własny dom, z naszą florą bakteryjną, jest najlepszym miejscem do porodu, ponieważ są to nasze zaadoptowane bakterie, z którymi żyjemy od lat – podkreśla. Kolejnym argumentem za rodzeniem w domu jest zapewnienie intymności rodzącym rodzicom. Różnica pomiędzy porodem naturalnym, a fizjologicznym jest ogromna. Porody fizjologiczne mogą się odbywać w szpitalu, ale porody naturalne już nie, m.in. dlatego, że w szpitalu nie mamy komfortu wyboru osób, które nam towarzyszą.

Jeśli z jakichkolwiek powodów rodzice pragnący porodu naturalnego nie mogą przeżyć go we własnym domu, mają możliwość skorzystania z Domu Narodzin. – Poród to wydarzenie mistyczne – podkreśla Ekielski. – Matka potrzebuje spokoju i harmonii – dodaje Wanda Ekielska. – Ważne jest, żeby pamiętać, że jestem kobietą, i że Pan Bóg dał mi tę siłę potrzebną do porodu. Kluczowe jest zapewnienie kobiecie poczucia bezpieczeństwa, by mogła rozluźnić się i otworzyć.

Pokonać lęk

Jedną z najczęstszych obaw rodziców oczekujących na narodziny dziecka jest lęk przed nieprawidłowościami, które mogą pojawić się w trakcie porodu. – Jeśli potrzebna jest interwencja medyczna, udzielana jest pomoc – uspokaja Ekielska. Nad sytuacją w Dom Narodzin w Łomiankach czuwają dwie położne, które błyskawicznie reagują na wszelkie zmiany, a w razie potrzeby rodząca może być przewieziona do szpitala. – Mamy badania z Wielkiej Brytanii, gdzie porównywano fizjologiczne porody. I okazało się, że odsetek powikłań, które pojawiały się w porodach szpitalnych był zdecydowanie większy niż w tych, które miały miejsce poza szpitalem – podkreśla Adam Ekielski. Jego zdaniem w szpitalu powinny rodzić wyłącznie te kobiety, w których badaniach wykazano jakieś niepokojące nieprawidłowości. Poród nie jest bowiem chorobą, a czymś bardzo naturalnym. Jednak warunkiem dopuszczenia do porodu poza szpitalem jest skrupulatna weryfikacja wszystkich badań i długi wywiad z matką oczekującą na narodziny dziecka. – Kobieta musi być zdrowa, a ciąża prawidłowa – dodaje Pani Wanda.

Z pomocą aniołów

W Domu Narodzin Świętej Rodziny w Łomiankach małżonkowie mają swój pokój, do którego mogą wcześniej przywieźć wszystkie potrzebne rzeczy, mogą go nawet przemeblować pod kątem własnych potrzeb. Zapewniona jest również profesjonalna opieka – znajduje się tam cała potrzebna aparatura medyczna, za wyjątkiem tej koniecznej do wykonania operacyjnego porodu. Rodzicom stworzono intymne warunki: możliwość słuchania muzyki, relaksu z użyciem ziołowych świec porodowych, inercji wodnej w wannie, basenie czy pod prysznicem. Gdy rozpoczyna się poród mają zupełną wolność wyboru tego, co chcą robić. Spędzają czas razem, idą na spacer czy korzystają z możliwości drzemki. Bardzo obecna jest również sfera duchowa. – Zapalamy świecę przy ikonie Świętej Rodziny. Zapraszamy Boga i aniołów stróżów do tego miejsca – zachęca Wanda Ekielska.

Własny dom, szpital czy dom narodzin – Polki mogą wybierać, gdzie chcą rodzić. – Na szczęście porody domowe już nie są nielegalne, chociaż nadal trzeba za nie płacić i to nie jest w porządku – podkreślają twórcy Domu Narodzin. – Zmiany idą w dobrą stronę, ale nie powinno być żadnej różnicy między porodem domowym, a szpitalnym i bardzo byśmy chcieli, by Polska była pod tym względem krajem przodującym.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Dziękczynienie za „Wodę Życia”

2018-06-16 17:20

Magdalena Kowalewska

Radość, uwielbienie, liczna młodzież i rodziny z dziećmi. Setki osób w Świątyni Opatrzności Bożej zgromadziło się, aby świętować dwudziestolecie warszawskiej wspólnoty „Woda Życia”

Magdalena Kowalewska

Przybyli, aby wielbić Boga i dziękować za Ducha Świętego w ich życiu. Przybyli, aby dziękować za przyjaźnie, małżeństwa, Boże prowadzenie i wszelkiego dobro, którego przez lata doświadczyli w „Wodzie Życia”.

Grupa osób modliła się wstawienniczo, liczni kapłani spowiadali, a dzieci z rodzinnej gałęzi „Wody Życia” tańczyły z kolorowymi flagami.

Do Wilanowa na wspólne świętowanie przybyły również inne wspólnoty m.in. Przymierze Miłosierdzia, Szkoła Nowej Ewangelizacji z Płocka, Missio Christi z Krakowa, Domowy Kościół z Milanówka, „Dobry Pasterz” z Ursynowa czy najstarsza w Polsce wspólnota ewangelizacyjna „Marana tha”.

– Kiedy otworzyły się przede mną drogi „Wody Życia”, szybko wsiąkłam w nią – opowiadała Basia. We wspólnocie jest niemal od początku jej istnienia. Zaangażowała się w wiele posług. Razem z innymi tworzyła diakonię wstawienniczą i ewangelizacyjną. – Nauka jak modlić się za innych, jak ewangelizować czy uczestniczenie w rekolekcjach akademickich były czasem z jednej strony radości, gdy patrzyliśmy na każdą kolejną osobę, która przyjmuje Jezusa, ale też lęku i tremy jak stanąć przed ludźmi i do nich mówić – wyznała Basia.

„Woda Życia” to około półtora osób zarówno studentów, jak i tych, którzy skończyli studia. Do wspólnoty należą również dorosłe osoby. Liczną grupę stanowi gałąź rodzinna „Wody Życia”. To właśnie w tej wspólnocie poznało się wiele przyszłych małżonków.

Pierwszym małżeństwem „Wody Życia” są Aneta i Wiesław. W Świątyni Opatrzności Bożej dziękowali za łaskę spotkania się we wspólnocie. Wiesław do „Wody Życia” dołączył po jednej z Mszy św., którą sprawował duszpasterz akademicki i założyciel „Wody Życia” ks. Roman Trzciński . – Ksiądz po Eucharystii zaprosił wszystkich do kawiarenki na herbatę, która zmieniła moje życia – opowiadał Wiesław. Z kolei Aneta relacjonowała: – Byłam na krótkiej adoracji w kościele. Cisza. A ja słyszałam dźwięki, poszłam za nimi za ołtarz. W kaplicy odbywała się modlitwa w językach. Gdy ksiądz Roman zobaczył mnie, zatrzymał silnym ruchem ręki i tak zostałam – mówiła Aneta. Okazało się, że z Wiesławem mieszkała w jednym akademiku, ale to właśnie 20 lat temu spotkanie w kościele św. Jakuba było przełomem w nawiązaniu przez nich dalszej relacji. – Odbiłam się w oczach mego obecnego męża, a on w moich – wyznała Aneta, która dziś jest szczęśliwą żoną i matką piątki dzieci. Małżeństwo we wspólnocie ma wiele przyjaciół, na wesele do Sanoka przyjechała połowa „Wody Życia”, a zaręczyny świętowane były także w obecności różnych osób ze wspólnoty.

W Świątyni Opatrzności Bożej obecni byli liczni duchowni i siostry zakonne, którzy rozeznali swoje powołanie właśnie w tej wspólnocie. Jednym z kapłanów, którzy w „Wodzie Życia” odnaleźli drogę do Jezusa jest ks. Mariusz Ochnik. Podczas modlitwy na jednych z rekolekcji usłyszał, że nie małżeństwo, ale właśnie kapłaństwo jest jego drogą. Rozeznawał przez rok. Na rekolekcjach w Kaniach Helenowskich podjął decyzję o wstąpieniu do seminarium. Z kolei siostra Mikołaja ze Zgromadzenia Sióstr Niepokalanego Poczęcia NMP opowiadała, że jej duchowa przygoda z „Wodą Życia” rozpoczęła się 2009 r. kiedy do kościoła św. Jakuba przy pl. Narutowicza przyszła ze swoim chłopakiem na nauki przedmałżeńskie. Podczas jednego ze spotkań usłyszała od prowadzącej, aby odpowiedzieć sobie na pytanie, czy ma zaufanie do swojego narzeczonego. Wkrótce para rozstała się, a siostra Mikołaja opłakiwała rozstanie. Przypomniała sobie wtedy o wtorkowych spotkaniach „Wody Życia” . – Gdy weszłam do kościoła i usłyszałam radosny śpiew oraz głos ks. Romana „Dobrze, że jesteś” zapragnęłam wielbić Boga. Trafiłam do diakonii patriotycznej. Poczułam, że powinnam zająć się patriotyzmem, ale w inny sposób – opowiadała. Została niepokalanką.

Centralnym punktem świętowania 20-lecia „Wody Życia” była Eucharystia, której w Świątyni Opatrzności Bożej przewodniczył bp Michał Janocha. – Dzisiaj świat staje się pustynią, czerpcie z „Wody Życia” i wskazujcie innym drogę do niej, niech ona płynie w waszych wnętrzach – mówił hierarcha. – Patrząc na ilość dzieci, to wspólnota z przyszłością – dodał kaznodzieja.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 5/6 2018

Milion ludzi na Partynicach

2018-06-21 23:59

Agnieszka Bugała

Agnieszka Bugała

Spotkanie zorganizowano w Sali Wielkiej wrocławskiego Ratusza, rozmowę moderował ks. Grzegorz Sokołowski. W nastrój świętowania 35. rocznicy pierwszej wizyty Papieża Polaka we Wrocławiu wprowadził film pt. „Spragnieni sprawiedliwości” oparty na opowieściach kard. Henryka Gulbinowicza, Rafała Dutkiewicza i prof. Andrzeja Wiszniewskiego. Spotkanie wzbogacała obecność…pastorału papieskiego, w kształcie krzyża, z którym pielgrzymował Jan Paweł II.

Prelegenci najpierw dzielili się osobistymi wspomnieniami o tym, co robili 21 czerwca 1983 r. Prof. Wiszniewski, zaangażowany wówczas w działalność opozycyjną nie ukrywał emocji:

- Głęboko się wzruszyłem słuchając tych głosów z nagranego filmu. To było 35 lat temu, ale było fundamentalne dla naszej przyszłości. Na Partynicach zgromadziło się ok. miliona ludzi, zagospodarowanie tego tłumu wcale nie jest prostą rzeczą. Partynice były podzielone na sektory. Ten najbliższy był sektorem zerowym, ale dostać wejściówkę na sektor zerowy było trudniej, iż zdobyć bilet na mecz mundialowy – wspominał Profesor. Słowa papieża odczytywaliśmy jako poparcie dla „Solidarności”. Tłum na Patynicach stał pod tysięcznymi sztandarami z napisami „Solidarności”. Byliśmy złaknieni sprawiedliwości… Lekcję papieską odrobiliśmy nie najgorzej, bo sześć lat później skończył się w Polsce komunizm. Ale dziś, po 35. latach, powinniśmy się chyba zastanowić co nam zostało z nauczania papieskiego. To, co zostało, co nam się udało, a co nie, trzeba koniecznie zrewidować – konkludował. W dalszej części swoich wystąpień odkreślał kontynuację nauczania Papieża Polaka w sposobie prowadzenia Kościoła, który proponuje Franciszek, pochylając się nad najsłabszymi, niezdolnymi do odnoszenia spektakularnych sukcesów. – Wtedy byli komuniści, jednoczyliśmy się, aby obalić ich rządy. A wokół czego dziś powinniśmy być solidarni? – pytał wskazując na niepełnosprawnych i emigrantów. Profesor podkreślił też niemożność solidaryzowania się ze współczesnymi związkami zawodowymi, które – wg niego – solidaryzują się z rządzącymi.

Bp Andrzej Siemieniewski przywoływał obrazy i emocje tamtego dnia. - W mojej pamięci i sercu zostało o wiele więcej obrazów, uczuć, niż słów i pojęć papieskich. Bardzo ważne ze wszystkich pielgrzymek papieskich do Polski jest nie tylko to, co słyszymy, ale też doświadczenie, które przeżywamy. To przemiana tłumu we wspólnotę. To nie jest wspólnota zorganizowana przeciw czemuś, ale wokół – w tym wypadku wokół ołtarza, wokół nauczania. Stąd rozszerza się ewangeliczne nauczanie papieskie. Bp Andrzej podkreślał tę nadrzędną cechę papieskiego nauczania, które nigdy nie występowała przeciwko człowiekowi, nawet wtedy, gdy błądził.

Juliusz Woźny podzielił się wspomnieniem… nieobecności we Wrocławiu w 1983r. - Nie miałem wtedy okazji uczestniczyć bezpośrednio w tej uroczystości, bo odbywałem służbę wojskową, byłem podchorążym. W dzień poprzedzający wizytę papieża poprosiliśmy naszych zwierzchników o to, byśmy mogli pójść na spotkanie – opowiadał. Oczywiście, odpowiedź była odmowna. Nocą pod murami koszar ciągnęły tłumy w stronę Partynic, wołaliśmy, że chcemy iść z nimi, ale oczywiście nie było to możliwe. Zapamiętałem jednak obraz, który zostanie w moim sercu już do końca życia: nad poligonem pojawił się helikopter. Oficerowie zgłupieli, nie wiedzieli co zrobić. My zaczęliśmy wołać, machać w stronę helikoptera. Konkluzja jest taka, że wszyscy, którzy mogli, poszli na Partynice, by tam spotkać papieża, a mnie papież odwiedził w wojsku – zakończył.

Zobacz zdjęcia: Konferencja pt.


Organizatorem spotkania było, m.in. Centrum Historii Zajezdnia. Patrona honorowy nad wydarzeniem sprawowali metropolita wrocławski i prezydent Wrocławia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem