Reklama

Sklep sakralny

By miłość do Ojczyzny była dla nas odświętna i powszednia zarazem

2017-11-09 11:37

Antoni Szymański, senator RP

gashgeron/pl.fotolia.com

Wywieszając rok temu flagę narodową z okazji Święta Niepodległości, zadałem sobie pytanie: Co chcę przez to wyrazić? W tym momencie mój wzrok padł na sąsiada, który robił dokładnie to samo co ja. Pozdrowiliśmy się uśmiechem i… już wiedziałem jak sobie odpowiedzieć na pytanie. Ten biało-czerwony materiał powiewający za moim oknem oznacza, że ja, mój sąsiad oraz miliony rodaków nad Wisłą i na całym świecie przynależymy do tego samego „rodu”. Łączy nas przyznawanie się do tej samej historii, języka, kultury, tradycji, rytuałów, symboli i wartości. Ta przynależność i przyznawanie się ma charakter dobrowolny. Jestem Polakiem nie tylko dlatego, że nim się urodziłem i zostałem tak wychowany. Jako dorosły i świadomy obywatel potwierdzam ten fakt własnym wyborem.

Mówi się, że patriotyzm to postawa szacunku i umiłowania swojej Ojczyzny. Jednak z drugiej strony – jako forma miłości – jest on również źródłem satysfakcji i spełnienia. Dzieje się tak, gdyż przeżywanie zakorzenienia w naszej wspólnocie narodowej daje poczucie bliskości. Sprawia, że wyraźniej dostrzegamy sens naszej codziennej pracy i wyrzeczeń. Mamy świadomość, że jako osoby, rodziny, społeczności lokalne, tworzymy elementy większej całości, która pozostanie nawet, gdy nas już tu nie będzie. Sprawia to radość i daje poczucie samorealizacji. Bo człowiek został tak skonstruowany, że bez wspólnoty żyć nie może.

Jeśli miedzy osobą, a wspólnotą coś jest „nie tak”, pojawia się poczucie zranienia i izolacji. Gorączkowo szuka się wówczas winnych (władza?, politycy?, niskie zarobki?). Ludzie przechodzą na pozycję malkontenctwa czy nawet wrogości. Podświadomie źle życzą rodakom, którym się w Ojczyźnie udaje, uwypuklają wszystko co „w tym kraju” nie wychodzi. To frustrująca sytuacja dla jednostki ale też dla wspólnoty. Dlatego jestem za pogodnym patriotyzmem, otwartym na innych.

Wspominałem już kiedyś, że na wiosnę tego roku powstał znakomity dokument Episkopatu Polski na temat patriotyzmu. Proponuje się tu patriotyzm relacji, przejawiający się w trosce o potrzeby ludzi, których Pan Bóg postawił na naszej drodze. Kluczową rolę odgrywają więzi rodzinne, w szkole, zakładzie pracy czy miejscu zamieszkania. Patriotyzm taki uwzględnia różnorodność narodowości i wyznania, unika pogardy i wywyższania się jednych nad drugich. Jego istotną cechą jest obywatelskość manifestująca się w pracy, uczestnictwie w społeczeństwie obywatelskim, trosce o ekologię, opłacaniu podatków, itd. Uzupełnieniem tego są tradycyjne przejawy patriotyzmu takie jak szacunek dla symboli narodowych, historii i tradycji.

Reklama

Proponowane przez biskupów rozumienie patriotyzmu z ciekawością konfrontuję z zapisem świadomości Polaków, zawartym w badaniach. Okazuje się, że według CBOS (2016 r.) współczesny patriotyzm jest częściej niż kiedyś kojarzony z kibicowaniem, płaceniem podatków, gotowością do służby wojskowej oraz podejmowaniem aktywności dla społeczności lokalnej. Coraz więcej osób jest przekonanych, że przejawia się on w udziale w demokratycznych wyborach, rzetelnym wypełnianiu obowiązków zawodowych oraz poszanowaniu prawa. Sądzę, że to prawidłowe trendy i życzyłbym sobie może nawet mniej wzruszeń, a za to więcej czynów. Jak stwierdzają polscy biskupi prawdziwa miłość ojczyzny to nie tyle piękne, uroczyste deklaracje, ile praktyczna postawa, solidna troska i praca dla wspólnego dobra.

Tak rozumiany patriotyzm domaga się edukacji dzieci i przykładu ze strony dorosłych. Wspominam to w momencie, gdy niespełna miesiąc temu minęła okrągła 170. rocznica urodzin mistrza polskiego pióra i edukacji patriotycznej Władysława Bełzy. Wierszem, który potrafi dokończyć każdy Polak, powstałym kilkanaście lat przed odzyskaniem niepodległości (wyd. w 1900r.), pozwolę sobie zakończyć moje wywody. Życzę z okazji 11 listopada 2017 r., by miłość do Ojczyzny była dla nas odświętna i powszednia zarazem, a także prosta jak wiara dziecka.

Kto ty jesteś?

– Polak mały.

Jaki znak twój?

– Orzeł biały.

Gdzie ty mieszkasz?

– Między swemi.

W jakim kraju?

– W polskiej ziemi.

Czem ta ziemia?

– Mą Ojczyzną.

Czem zdobyta?

– Krwią i blizną.

Czy ją kochasz?

– Kocham szczerze.

I w co wierzysz?

– W Polskę wierzę.

Coś ty dla niej?

– Wdzięczne dziecię.

Coś jej winien?

– Oddać życie.

Tagi:
ojczyzna

Ojczyzna to wielkie zobowiązanie

2018-09-12 10:44

Rozmawia Piotr Lorenc
Edycja sosnowiecka 37/2018, str. V

Z Mateuszem Bochenkiem – pełnomocnikiem Prezydenta Sosnowca ds. Dialogu i Komunikacji Społecznej o świętowaniu 100. rocznicy odzyskania niepodległości przez Polskę – rozmawia Piotr Lorenc

Piotr Lorenc
Mateusz Bochenek

Piotr Lorenc: – Sosnowiec przez cały rok świętuje odzyskanie niepodległości. Największym wydarzeniem w pierwszej połowie roku były uroczystości na placu Papieskim. Proszę powiedzieć o nich dwa zdania.

Mateusz Bochenek: – Chcieliśmy, aby mieszkańcy Sosnowca mogli świętować odzyskanie przez Polskę niepodległości przez cały rok, stąd m.in. pomysł organizacji tego wydarzenia. 16 czerwca na placu Papieskim, gdzie 19 lat temu z mieszkańcami Zagłębia spotkał się wielki Polak Jan Paweł II, odbyły się główne uroczystości z okazji 100. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Tradycyjnie świętowanie rozpoczęło się od Mszy św. koncelebrowanej przez biskupa naszej diecezji Grzegorza Kaszaka, przy akompaniamencie Orkiestry Dętej Komendy Wojewódzkiej Policji w Katowicach. Punktem kulminacyjnym wydarzenia był premierowy koncert Piotra Rubika pt. „Wolność, Miłość, Niepodległość” z udziałem solistów, chóru i orkiestry symfonicznej. Usłyszeliśmy nowe utwory kompozytora, ale także te poświęcone osobie Ojca Świętego Jana Pawła II. Przy okazji odbywał się także Piknik Organizacji Pozarządowych. Wspólnie z mieszkańcami walczyliśmy o pobicie rekordu Guinnessa w jednoczesnym niesieniu największej biało-czerwonej flagi, nie brakowało też bardzo realistycznych rekonstrukcji historycznych. Połączyliśmy świętowanie z zabawą i historią, a także pokazaliśmy mieszkańcom, jak wiele dobrego robią organizacje pożytku publicznego. Sądząc po tłumach, jakie zjawiły się na placu Papieskim, obchody były bardzo udane.

– Miasto zmobilizowało wszystkie podległe mu instytucje do organizacji obchodów 100. rocznicy, dlatego niemal we wszystkich dzielnicach mamy akcenty patriotyczne – imprezy są organizowane przez szkoły, filie biblioteki miejskiej, muzeum, Energetyczne Centrum Kultury. Proszę wymienić choć kilka uroczystości.

– Z okazji jubileuszu planowaliśmy organizację 100 imprez na 100-lecie odzyskania przez Polskę niepodległości, ale ostatecznie będzie ich o wiele więcej. Poza wspomnianym wydarzeniem na placu Papieskim, warto wymienić konkurs na mural niepodległościowy, organizowany przez Zamek Sielecki, 100 lat ZHP w 100. rocznicę odzyskania niepodległości – odsłonięcie pamiątkowej tablicy pamięci Zuchów, Harcerzy, Instruktorów i Seniorów ZHP z terenu Zagłębia Dąbrowskiego, którzy przez walkę i służbę na rzecz kraju przyczynili się do odrodzenia naszej Ojczyzny. Trzeba pamiętać o odsłonięciu tablicy upamiętniającej obóz jeniecki w Porąbce, wystawie plenerowej na dziedzińcu Zamku Sieleckiego czy też tzw. „wędrówkach sosnowieckich” na 100-lecie niepodległości, organizowanych przez PTTK przy wsparciu miasta. Zasłużone osoby honorujemy także specjalnymi medalami niepodległościowymi. To nie koniec, bowiem wiele dzieje się w różnych częściach miasta. Wspomnę tu tylko Milowice, Trójkąt Trzech Cesarzy, Maczki, Lapidarium Armii Krajowej w Zagórzu. Ponadto organizowane są konkursy, koncerty i mnóstwo wydarzeń. W zasadzie mogłoby nam zabraknąć miejsca, aby wymienić wszystko. Cieszę się jednak, że prawie wszystkie jednostki i placówki edukacyjne włączyły się w te obchody.

– Czeka nas odsłonięcie pomnika Aleksego Bienia, przedwojennego prezydenta Sosnowca – gdzie i kiedy odbędzie się to wydarzenie?

– Aleksy Bień to postać wybitna. Używając analogii do Kazimierza Wielkiego, zastał Sosnowiec drewniany, a zostawił murowany. W trakcie jego rządów w mieście wybudowano linie tramwajowe, wiadukt pod torami kolejowymi na drodze w kierunku starego Sosnowca, zapoczątkowano regulację Czarnej Przemszy i Brynicy. Trwająca 33 miesiące prezydentura to spore zmiany m.in. w gospodarce komunalnej, mieszkaniowej oraz w dziedzinie kultury i oświaty. Zmniejszyło się też bezrobocie. Wybudowano lub utwardzono ponad 20 km dróg, rozbudowano sieć wodociągową i kanalizacyjną, wybudowano kolonię mieszkalną im. Limanowskiego, rozbudowano bazę szkolną, powstała Miejska Biblioteka Publiczna – można tak jeszcze długo wymieniać. Aleksy Bień był w 1918 r. jednym z twórców polskiej niepodległości w Zagłębiu. Jego pomnik zostanie odsłonięty 11 listopada w Alei Zasłużonych Zagłębiaków w Parku Sieleckim, a więc tuż obok młodego Jana Kiepury.

– 18 listopada w sosnowieckiej katedrze pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny zostanie odprawiona Msza św. w intencji funkcjonariuszy służb mundurowych, urzędników państwowych i samorządowych, zakończona poświęceniem pomnika. Kto jest pomysłodawcą uroczystości i jaki jest udział miasta?

– Zawsze staramy się uczestniczyć w tak dużych wydarzeniach, szczególnie tak doniosłych. Pomysłodawcami budowy pomnika są: bp Grzegorz Kaszak oraz proboszcz parafii katedralnej ks. Jan Gaik.

– 11 listopada szykuje się duże wydarzenie w jednej z sosnowieckich dzielnic – Maczkach. Jaki będzie przebieg świętowania?

– Jak już wspominałem, świętujemy cały rok, ale w 100. rocznicę odzyskania niepodległości przez Polskę główne uroczystości odbędą się w Maczkach. Rozpoczniemy je od Mszy św. pod przewodnictwem bp. Grzegorza Kaszaka. Uroczystości odbędą się przed Krzyżem Wolności – który został wzniesiony w 1918 r., w podzięce za odzyskanie przez Polskę niepodległości – a także przy popiersiu Tadeusza Kościuszki. Będzie nam towarzyszyła Sosnowiecka Orkiestra Dęta. Nie zabraknie wspomnień, historii i wzniosłych momentów. Będziemy także śpiewali pieśni patriotyczne w Miejskim Klubie Maczki. Zapraszam wszystkich sosnowiczan do wspólnego świętowania i udziału w organizowanych wydarzeniach. Pamiętajmy o wielkim poświęceniu naszych przodków, jesteśmy im to winni, stanowi to nasz obowiązek.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Płyta - Wojna totalna 300x400

Honorowy Obywatel Orzech

2018-10-16 00:04

Agnieszka Bugała

Kamil Szyszka

15 października w Operze Wrocławskiej odbyła się uroczysta Sesja Sejmiku oraz Gala z okazji 20. rocznicy samorządu województwa  dolnośląskiego. Podczas uroczystości tytuł Honorowego Obywatela Dolnego Śląska CIVI HONORARIO otrzymał ks. Prałat Stanisław Orzechowski – nagrodę w imieniu laureata odebrał Wiesław Wowk, znany we wrocławskim środowisku jako Kuzyn. Wręczono także Odznaki Honorowe Zasłużonym dla Województwa Dolnośląskiego, które otrzymali Mariusz Szczygieł, Olga Tokarczuk, Filip Springer, Beata Maciejewska, Jacek Antczak, Davit Gabaidze i Irina Tkeshelashvili. Za szczególne osiągnięcia dla regionu wręczono także Nagrody Marszałka, a za służbę na rzecz budowania tożsamości regionalnej na Dolnym Śląsku wyróżnienia Samorządu Województwa Dolnośląskiego.

W 2009 r. radni ustanowili 16 października – dzień wspomnienia liturgicznego św. Jadwigi Śląskiej – Świętem Województwa Dolnośląskiego. W tym dniu wyróżniane są osoby związane z naszym regionem. W tegorocznej uchwale radni napisali, że ks. Stanisław Orzechowski jest charyzmatycznym duszpasterzem wrocławskiej młodzieży, a z regionem związany jest od 1957 r., kiedy rozpoczął naukę w Technikum Budowlanym we Wrocławiu. Rok później wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego, święcenia kapłańskie przyjął w 1964 r. z rąk abp. Bolesława Kominka.

Do tej pory tytułem Honorowego Obywatela Dolnego Śląska zostali uhonorowani m.in.: kard. Henryk Gulbinowicz, Władysław Bartoszewski,  Leon Kieres, Lech Kaczyński, Waldemar Krzystek, Sylwester Chęciński, Jan Miodek i… św. Jadwiga Śląska.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Radio Rodzina - od 25 lat na 92 FM

2018-10-16 20:14

Agnieszka Bugała

Tomasz Lewandowski

A wszystko zaczęło się w sobotę, 16 października 1993 r., w rocznicę wyboru Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową i liturgiczne wspomnienie św. Jadwigi: katolickie Radio Rodzina nadało pierwszą audycję.

To wtedy rozpoczął się okres działania radia pod kierownictwem ks. Mirosława Drzewieckiego. Pięć lat później w 1998 r. dekretem metropolity wrocławskiego dyrektorem rozgłośni został mianowany ks. Cezary Chwilczyński. Od stycznia 2018 r., po powołaniu do życia Grupy Medialnej Johanneum, Radio Rodzina zmieniło szefa - rolę dyrektora pełni dziś ks. Rafał Kowalski, a redaktorem naczelnym jest Tomasz Duda. Za produkcję i programowanie odpowiada Konrad Pikula, newsroom tworzą aktywni dziennikarze i reporterzy: Mateusz Cieniawski, Patrycja Jenczmionka-Błędowska, Krzysztof Pieszko i Wiesław Tomaszewski.

Redakcja Radia Rodzina od 25 lat ma siedzibę Pod Czwórką, czyli przy ul. Katedralnej 4 we Wrocławiu.

Z okazji jubileuszu ćwierćwiecza obecności na antenie życzymy całemu Zespołowi Bożego błogosławieństwa i grona wiernych słuchaczy. Dziękujemy, że Radio Rodzina gra dla nas i naszych rodzin!

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem