Reklama

Hierarchowie Kościoła katolickiego i innych wyznań i religii, zmarli w minionym roku na świecie

2017-10-29 16:19

kg (KAI) / Warszawa / KAI

Photographee.eu/Fotolia.com

Po 22 października 2016 do 24 października br. na świecie zmarło 148 hierarchów katolickich: kardynałów, arcybiskupów, biskupów i innych – z 56 krajów. Największe straty poniosły, jak co roku, te Kościoły lokalne, które mają najliczniejsze episkopaty: Włochy i Stany Zjednoczone – po 17, a następnie Brazylia – 15 zmarłych i Francja – 11.

Polska, która ma ponad 150 biskupów, pożegnała w tym okresie 3 biskupów, choć należy pamiętać, że Polakiem był również bp Stanisław Padewski – biskup senior charkowsko-zaporoski na Ukrainie, który po zakończeniu swej posługi za naszą granicą wschodnią powrócił do Polski i tu zmarł.

Ponadto do powyższych liczby należy dodać co najmniej 7 biskupów z Chińskiej Republiki Ludowej, zarówno uznawanych, jak i nieuznawanych przez Stolicę Apostolską.

Poniżej krótki wykaz zmarłych hierarchów:

Reklama

A) Kardynałowie

Rok 2016 1. 14 XII: Paulo Evaristo Arns OFM (ur. 14 IX 1921) – Brazylijczyk, arcybiskup senior São Paulo (1970-98); ostatni żyjący kardynał mianowany przez Pawła VI (5 III 1973)

Rok 2017

2. 13 I: Gilberto Agustoni (26 VII 1922) – Szwajcar, kardynał od 26 XI 1994, prefekt Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej (1992-98), prefekt-senior

3. 21 II: Desmond Connell (24 III 1926) – Irlandczyk, kard. od 21 II 2001, arcybiskup metropolita Dublina (1988-2004), arcybiskup-senior

4. 13 III: Miloslav Vlk (17 V 1932) – Czech, kard. od 26 XI 1994, biskup Czeskich Budziejowic (1990-91), arcybiskup metropolita Pragi (1992-2010), arcybiskup-senior

5. 23 III: William H. Keeler (4 III 1931) – Amerykanin, kard. od 26 XI 1994, biskup Harrisburga (1983-89, od 1979 – bp pomocniczy), arcybiskup metropolita Baltimore (1989-2007), arcybiskup-senior

6. 22 IV: Attilio Nicora (16 III 1937) – Włoch, kard. od 21 X 2003, bp pomocniczy w Mediolanie (1977-87), biskup Werony (1992-94), przewodniczący Administratury Dziedzictwa Stolicy Apostolskiej (2002-11), przewodniczący-senior

7. 31 V: Lubomyr Huzar (26 II 1933) – Ukrainiec, grekokatolik, kard. od 21 II 2001, biskup pomocniczy greckokatolickiej archidiecezji lwowskiej (1996-2001), arcybiskup większy lwowsko-halicki (2001-04), arcybiskup większy kijowsko-halicki (2004-11), arcybiskup większy senior

8. 19 VI: Ivan Cornelius Dias (14 IV 1936) – Hindus, kard. od 21 II 2001, nuncjusz apostolski w różnych krajach (1982-96), w tym pierwszy w historii nuncjusz w Albanii (1991-96), arcybiskup metropolita Bombaju (1996-2006), prefekt Kongregacji Ewangelizacji Narodów (2006-11), prefekt-senior

9. 5 VII: Joachim Meisner (25 XII 1933) – Niemiec urodzony we Wrocławiu, kard. od 2 II 1983, biskup pomocniczy Erfurtu-Meiningen (1975-80), biskup berliński (1980-88), arcybiskup metropolita Kolonii (1988-2014), arcybiskup-senior

10. 5 VIII: Dionigi Tettamanzi (14 III 1934) – Włoch, kard. od 21 II 1988, arcybiskup Ankony-Osimo (1989-91), arcybiskup metropolita Genui (1995-2002), arcybiskup metropolita Mediolanu (2002-11), arcybiskup-senior

11. 1 IX: Cormac Murphy-O’Connor (24 VIII 1932) – Anglik, kard. od 21 II 2001, biskup Arundel i Brighton (1977-2000), arcybiskup Westminsteru (2000-09), arcybiskup-senior

12. 6 IX: Carlo Caffarra (1 VI 1938) – Włoch, kard. od 24 III 2006, arcybiskup metropolita Ferrary-Comacchio (1995-2003), arcybiskup metropolita Bolonii (2003-15), arcybiskup-senior

13. 9 IX: Velasio De Paolis (19 IX 1935) – Włoch, kard. od 20 XI 2010, arcybiskup, przełożony Prefektury Spraw Gospodarczych Stolicy Apostolskiej (2008-11), prefekt-senior

14. 18 X: Ricardo J. Vidal (6 II 1931) – Filipińczyk, kard. od 25 V 1985, biskup koadiutor Mabolos (1971-73), arcybiskup Lipy (1973-81), arcybiskup metropolita Cebu (1982-2010), arcybiskup-senior

B) Biskupi

Najmłodsi

1. (Koniec maja): Jean-Marie Balla (10 V 1959) – Kameruńczyk, biskup diecezji Bafia (od 3 V 2003), zginął w niewyjaśnionych do dzisiaj okolicznościach, a jego zwłoki wyłowiono 2 VI z rzeki; miał 58 lat

2. 18 X: Castor Paul Msemwa (13 II 1955) – Tanzańczyk, biskup Tundaru-Masasi (od 2004 jako koadiutor, od 25 VIII 2005 jako biskup diecezjalny; 62,6 l.)

3. 15 X: Xavier Johnsai Munyongai (1 I 1950) – Zimbabweńczyk, biskup Gweru (od 15 VI 1999; 67,7 l.)

Najstarsi

1. 12 II: Albert-Georges-Yves Malbois (17 XI 1915) – Francuz, biskup pomocniczy Wersalu 1966-77), biskup-senior; w chwili śmierci liczył 101,2 lat i był najstarszym biskupem katolickim na świecie

2. 3 VIII: Giovanni Benedetti (12 III 1917) – Włoch, biskup pomocniczy Perugii (1974-76), biskup Foligno (1976-92), biskup-senior (100,3 l.)

3 19 V: Hubertus Cornelis Antonius Ernst (8 IV 1917) – Holender, biskup Bredy (1967-92), biskup-senior (100,1 l.)

C) Inni

2016

1. 26 XI: Peter-Hans Kolvenbach SI (30 X 1928) – Holender, prepozyt generalny (generał) Towarzystwa Jezusowego (1983-2008), w 1987 głosił rekolekcje dla papieża i Kurii Rzymskiej

2. 12 XII: Javier Echevarría Rodríguez (14 VI 1932) – Hiszpan, biskup, prałat Opus Dei (1994-2016), wielki kanclerz 3 uniwersytetów, prowadzonych przez Dzieło w różnych krajach

2017

1. 20 I: Renato Buzzonetti (23 VIII 1924) – Włoch, drugi lekarz Pawła VI i Jana Pawła I, osobisty lekarz Jana Pawła II i Benedykta XVI (do 2009)

2. 5 VII: Joaquín Navarro-Valls (16 XI 1936) – Hiszpan, lekarz, dziennikarz, dyrektor Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej (1984-2006), członek Opus Dei, odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Zasługi RP (w 2006)

3. 10 IX: René Laurentin (19 X 1917) – Francuz, ksiądz, mariolog, członek Papieskiej Akademii Teologicznej, ekspert Soboru Watykańskiego II, wybitny znawca objawień maryjnych

4. 22 IX: Brunero Gherardini (10 II 1925) – Włoch, ksiądz, dyrektor pisma teologicznego „Divinitas”, postulator sprawy kanonizacyjnej bł. Piusa IX (2001-11), od 1968 przez 37 lat profesor Papieskiego Uniwersytetu Laterańskiego.

D) Inne wyznania i religie

1. 1 IV: Eliasz (1924) – Libańczyk, prawosławny metropolita Hamy w Syrii, w chwili śmierci był najstarszym biskupem prawosławnym Patriarchatu Antiocheńskiego.

2. 21 VI: Tomasz Gnat (1936) – Amerykanin polskiego pochodzenia, biskup Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego w Stanach Zjednoczonych, ordynariusz diecezji wschodniej (1978-2011)

3. 26 VII: Joachim Vobbe (5 I 1947) – Niemiec, biskup starokatolicki, zwierzchnik Kościoła Starokatolickiego Niemiec (1995-2009)

4. 3 IX: Rüdiger Minor (22 II 1939) – Niemiec, biskup Zjednoczonego Kościoła Metodystycznego (ZKM) Niemiec (1986-92), wcześniej stał na czele Konferencji Centralnej ZKM w NRD, potem Konferencji Centralnej Niemiec Wschodnich, przewodniczący Regionu Eurazji Konferencji Północnej Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego (1993-2005)

Tagi:
zmarli

Zmarła Irena Szewińska

2018-06-30 13:44

wpolityce.pl

Najwybitniejsza lekkoatletka w dziejach polskiego sportu, uznana najlepszą sportsmenką globu w 1974 roku, Zdobywczyni siedmiu medali olimpijskich w lekkoatletyce, wiceprezes PKOl i członkini MKOl zmarła w piątek przed północną w wieku 72 lat

wpolityce.pl

Królową polskiego sportu pożegnali prezydent, premier i minister sportu.

Była Najwybitniejsza, prawdziwa Legenda, Dama, nasza Duma. Wydawała się zawsze silna, niezwyciężona— napisał na Twitterze po śmierci Ireny Szewińskiej, najbardziej utytułowanej przedstawicielki polskiego sportu, minister Witold Bańka.

Odeszła od Nas najwybitniejsza, wspaniała Pierwsza Dama sportu Irena Szewińska. Ogromny cios dla nas wszystkich. Pani Ireno, dziękuję za każde spotkanie, rozmowę…za wszystko… — podkreślił szef resortu sportu i turystyki, były lekkoatleta.

To tak bardzo boli, gdy umiera ktoś tak bliski. Ciężko się z tym pogodzić. Była Najwybitniejsza, prawdziwa Legenda, Dama, nasza Duma. Wydawała się zawsze silna, niezwyciężona. Przed metą, na tzw. kratach, śmierć Ją wyprzedziła… Już nigdy nie usłyszę: co słychać panie Witku?— dodał Bańka.

Ludzie ze świata sportu, politycy i ludzie kultury ponad podziałami wspominają Irenę Szewińską i wyrażają żal, że nie ma jej już między nami.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Powinniśmy wyciągnąć wnioski z przegranego referendum

2018-07-20 14:15

Antoni Szymański / Gdańsk (KAI)

Czy w Polsce możliwy jest podobny scenariusz działań środowisk proaborcyjnych, które już zapowiadają, iż są gotowe skorzystać z doświadczeń Irlandii? Wyniki majowego referendum, uchylającego konstytucyjny zakaz aborcji w Irlandii, nie były przecież zaskakujące dla obserwatorów życia społecznego i religijnego w tym kraju.


W 1983 roku obywatele Irlandii zdecydowali o wprowadzeniu ósmej poprawki do konstytucji, w wyniku której życie poczętych dzieci stało się wartością chronioną przez ustawę zasadniczą. Irlandia należała do państw (obok Polski, Malty czy Irlandii Północnej) najsilniej broniących życie przy pomocy instrumentów prawnych. Od tego czasu upłynęło zaledwie 35 lat. W tym czasie środowiska mniejszości proaborcyjnej pracowały intensywnie nad reorientacją mentalności obywateli, wykorzystując do tego celu nagłaśniane medialnie przypadki młodych, często nieletnich matek, które musiały zmagać się z meandrami „okrutnego” krajowego prawa. W konsekwencji decydowały się usunąć ciążę za granicą. Następowała też erozja autorytetu kościoła katolickiego przy jednostronnej kampanii proaborcyjnej „celebrytów” w mediach, a także blokada mediów społecznościowych (uzasadniana tym, aby „nie wpływać na wyniki referendum”), które przyczyniły się do porażki środowisk broniących życia od chwili poczęcia.

W rezultacie tych procesów, w 2013 roku częściowo uchylono zakaz aborcji w przypadku, kiedy zagrożone było życie matki. Dalszy bieg wydarzeń był w zasadzie przesądzony. Premier Varadkar wyniki referendum nazwał „kulminacją cichej rewolucji, która odbywała się w Irlandii przez ostatnie 10-20 lat". W wyniku owej „cichej rewolucji” w referendum z 25 maja 2018 r. za cofnięciem 8 poprawki wypowiedziało się aż 66,4 % uczestników. Za proponowanymi przez rząd zmianami głosowano prawie we wszystkich 40 okręgach wyborczych (poza jednym). Była to niemal odwrotna proporcja w stosunku do referendum z 1983 roku.

Analizując wyniki referendum chciałbym zwrócić uwagę na kilka faktów. Pierwszym jest wysoka frekwencja - w głosowaniu wzięło udział ponad 64% uprawnionych. Drugim był rozkład głosów w poszczególnych grupach wiekowych - młodzi ludzie gremialnie głosowali za liberalizacją prawa. Publicysta Grzegorz Górny nader trafnie komentuje ten fakt: Nie ma wątpliwości: Kościół w Irlandii przegrał wojnę o duszę, zwłaszcza młodzieży, której nie widać w świątyniach. W ciągu jednego – dwóch pokoleń stracił zaufanie i autorytet, które budował całymi wiekami. Przykład Zielonej Wyspy to przestroga dla katolików w innych krajach, gdzie Kościół wydaje się mocny, że nic nie jest dane raz na zawsze i że w każdej generacji trzeba toczyć duchową walkę. “Skarb nosimy bowiem w naczyniach glinianych”. (portal: Wpolityce.pl 26-05-2018).

Prawdopodobnie nowe prawo w Irlandii będzie dopuszczać pozbawienie życia dziecka do 12 tygodnia od poczęcia bez podania powodu, po konsultacji z lekarzem. Natomiast w przypadku zagrożenia życia lub zdrowia kobiety, będzie przysługiwać do 24 tygodnia. Z kolei nieograniczone czasowo prawo do przerwania ciąży będzie miało miejsce w przypadku bezpośredniego zagrożenia życia kobiety lub poważnego uszkodzenia płodu. Widać gołym okiem, że zmiany są ekstremalne i prowadzą do tego, że Irlandia dołączy do krajów zezwalających na aborcję „na życzenie”. To dramat i przestroga dla Polski. Jakie wnioski należy wysnuć z tej sytuacji?

Powtórzę za Grzegorzem Górnym: nic nie jest dane raz na zawsze! Ci, którzy uważają, że obecny klimat społeczny w Polsce jest dość życzliwy dla ochrony życia, będzie trwał wiecznie, mogą się gorzko mylić. Polskie środowiska „obrońców wolności kobiet” są gotowe na konfrontację, a ich lekceważenie byłoby co najmniej nierozwagą. Chroniąc dzieci poczęte poprzez rozwiązania prawne, powinniśmy myśleć więcej o dobrej kampanii edukacyjnej i wyraźnym opowiedzeniu się za katalogiem pomocowym dla dzieci niepełnosprawnych. Rzeczą mądrego rządzenia jest wyciąganie wniosków z dyskutowanej tak silnie w ostatnim czasie sytuacji osób niepełnosprawnych. Niedobre byłoby ignorowanie sytuacji lękowej u matek, a także innych grożących rodzinie przyczyn stawienia czoła niepełnosprawności dzieci.

Jesteśmy przed nową falą ofensywy mentalności proaborcyjnej. Trzeba być gotowym na odparcie coraz bardziej radykalizujących się grup opozycji liberalno-kulturowej. Jak mawiał wybitny obrońca życia prof. Włodzimierz Fijałkowski przede wszystkim życzliwie i cierpliwie pozyskujmy dla ochrony życia, przybliżajmy wiedzę o etosie człowieczym, bądźmy empatyczni, unikajmy zaś ekstremalnych rozwiązań i działań, które większość odrzuca lub też prowadzi ją do zobojętnienia.

Oddziałujmy na wielu frontach: poprzez rodzinę, szkołę, parafię, organizacje pozarządowe, inicjatywy socjalne itd. To wielkie wyzwanie jak uniezależnić kwestię ochrony życia ludzkiego od bieżących trendów politycznych, kulturowych czy cywilizacyjnych? Umieśćmy ją w najgłębszych pokładach humanitaryzmu i tożsamości etycznej cywilizowanego człowieka, uczyńmy sprawą moralnie jednoznaczną bez względu na wyznawany światopogląd. Wreszcie konieczne jest zbudowanie wiarygodnego instrumentarium prawnego i ekonomicznego dla rodzin, którym los stwarza wyzwania egzystencjalne i moralne. Mam nadzieję, że tak czyniąc unikniemy radykalnej zmiany, która dotknęła kraju mającego tak wiele kulturowych podobieństw (katolicyzm, opresja zaborców, silna rodzina) jak Polska.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Kard. L. Sako: coraz bliżej ku wspólnej dacie Wielkanocy

2018-07-20 20:20

(KAI/vaticannews.va) / Watykan

Na niedawnym spotkaniu modlitewnym Franciszka z prawosławnym i innymi wschodniochrześcijańskimi hierarchami z Bliskiego Wschodu podniesiono m.in. temat wyznaczenia daty wspólnych obchodów Wielkanocy jako widocznego znaku jedności chrześcijan. Ujawnił to chaldejski patriarcha Babilonii kard. Luis Raphael Sako, który był jednym z uczestników tamtego wydarzenia na południu Włoch.

Bożena Sztajner/Niedziela
Patriarcha Louis Raphaël I Sako

W czasie rozmów, toczonych za zamkniętymi drzwiami, nie podejmowano spraw doktrynalnych – przyznał kardynał w rozmowie z Radiem Watykańskim. Wyjaśnił, że uczestnicy spotkania mieli świadomość, że do jedności kroczy się razem, na wspólnej modlitwie i podejmując te same problemy, wiedząc, że można zaczerpnąć ze wspólnego źródła.

Zwierzchnik katolickiego Kościoła chaldejskiego zaznaczył jednoczenie, że nie mówiono wyłącznie o prześladowaniu chrześcijan. „Dla wszystkich było jasne, że przyszłość wyznawców Chrystusa jest złączona z muzułmanami, żydami i innymi wspólnotami, które żyją na Bliskim Wschodzie” – podkreślił kard. Sako.

Przyznał, że słowa, które wypowiedziano i wspólna modlitwa położyły dobry fundament pod wspólne działania, toteż jest przekonany, że spotkanie w Bari nie było ostatnim takim wydarzeniem. Wyraził także nadzieję, że kiedyś będzie możliwe poszerzenie gremium osób, które będą brały w nim udział o przedstawicieli muzułmanów i żydów. „Sami bowiem nie zdołamy stawić czoła i rozwiązać tak wielu problemów” – powiedział iracki hierarcha.

Dodał, że rzeczy dojrzewają, kiedy przyjdzie na to czas. „Pięćdziesiąt lat temu byłoby nie do pomyślenia takie spotkanie jak to, które odbyło się w Bari – podkreślił kard. Sako. – Dlatego to wspólne spotkanie przedstawicieli tak wielu różnych Kościołów i wspólnot może być postrzegane jako przykład także dla innych”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem