Reklama

Biały Kruk 2

Abp Depo w Zakopanem: Teatry wzmogły walkę z krzyżem

2017-06-06 10:45

jg / Zakopane / KAI

Mazur/episkopat.pl
Abp Wacław Depo

- Jan Paweł II mówił o krzyżu na Giewoncie, że patrzy na całą Polskę. Ubolewam nad tym, że kilka teatrów w naszym kraju wzmogło w ostatnim czasie walkę z krzyżem. Trzeba zapytać: komu zależy na budowaniu takiej Polski? - podkreślał abp Wacław Depo. Metropolita częstochowski 5 maja wieczorem przewodniczył Mszy św. w kaplicy sióstr urszulanek na Jaszczurówce, gdzie odbyła się promocja albumu "Miałem tam dom" - o wizytach Jana Pawła II.

Metropolita częstochowski abp Wacław Depo przewodniczył uroczystej Mszy św. w kaplicy sióstr urszulanek na Jaszczurówce w Zakopanem, gdzie często przebywał Jan Paweł II pełniąc posługę Biskupa Krakowa. Podczas pamiętnej wizyty przed 20 laty pod Tatrami Ojciec Święty niespodziewanie postanowił odwiedzić dom sióstr urszulanek. Hierarcha w swojej homilii przypomniał, że Jan Paweł II w Zakopanem mówił o krzyżu na Giewoncie, który patrzy na całą Polskę. - Ubolewam nad tym, że kilka teatrów w naszym kraju wzmogło w ostatnim czasie walkę z krzyżem. Trzeba zapytać: komu zależy na budowaniu takiej Polski? - zastanawiał się metropolita częstochowski.

Abp Depo podkreślił ogromy wymiar duchowy papieskiej pielgrzymki do Polski, którą Jan Paweł II odbył 20 lat temu. - Ojciec Święty jeszcze raz nam pokazał, że różaniec jest szkołą Ewangelii. Jakże pięknie poprowadził Jan Paweł II modlitwę różańcową z Ludźmierza, która była transmitowana na cały świat. Tamta chwila została zatrzymana w niezwykle urzekającej figurze Jana Pawła II, który stoi po środku Maryjnego Ogrodu Różańcowego w Ludźmierzu. Obiekty powstały dzięki zasłudze nieżyjącego już kustosza ludźmierskiego ks. prałata Tadeusza Juchasa - podkreślał metropolita częstochowski.

Siostry urszulanki dziękowały wszystkim za obecność i wspólną modlitwę w kaplicy na Jaszczurówce, która znajduje się wewnątrz najstarszej części domu zakonnego. Liturgię swoim śpiewem i grą uświetnili m.in. górale ubrani w strojach regionalnych, była także kapela. Na Jaszczurówkę przyjechał starosta tatrzański Piotr Bąk, obecna była również znakomita podhalańska artystka Hanka Rybka.

Reklama

Po Mszy św. w ogrodach zakonnych był czas na rozmowy i wspomnienia związane z papieską wizytą na Jaszczurówce. Siostry zaprezentowały okolicznościowy album "Miałem tam swój dom", w którym ukazana jest historia zakonu urszulanek na Jaszczurówce, a przede wszystkim gości, jacy tam mieszkali. Oczywiście na pierwszym miejscu trzeba wymienić Jana Pawła II. Ojciec Święty chętnie gościł u sióstr jako biskup, a potem kardynał. Album zawiera mało znane dotąd archiwalne zdjęcia z pamiętnych wizyt przyszłego papieża. W pozycji znajdziemy także opowieści o Prymasie Polski kard. Stefanie Wyszyńskim i bł. ks. Jerzym Popiełuszce, którzy również zatrzymywali się na Jaszczurówce. Opowieściom towarzyszą znakomite fotografie i skany, np. wpisów pamiątkowych.

Stałym gościem sióstr urszulanek na Jaszczurówce podczas pobytów na Podhalu był zawsze abp Marek Jędraszewski, obecny metropolita krakowski.

Spotkanie na Jaszczurówce zakończyło się wspólnym poczęstunkiem dla wszystkich gości. Siostry urszulanki na Jaszczurówce w Zakopanem są od 1933 r. Obecnie siostry prowadzą przedszkole dla 75 dzieci, przyjmują grupy rekolekcyjne i młodzieżowe, a także rodziny i osoby indywidualne - na wypoczynek i czas skupienia. Kaplica na Jaszczurówce jest ośrodkiem życia religijnego dla licznie przybywających do Zakopanego turystów.

Tagi:
abp Depo Wacław teatr

Na zawsze pozostanie w naszej pamięci

2018-04-25 11:32

Kamil Krasowski
Edycja zielonogórsko-gorzowska 17/2018, str. I

Karolina Krasowska
Spektakl obejrzeli wojewoda Władysław Dajczak z małżonką oraz Maciej Jankowski, przewodniczący Zarządu Regionu NSZZ „Solidarność” Zielona Góra

Spektakl został przygotowany przez Teatr Dramatyczny im. Aleksandra Węgierki z Białegostoku z inicjatywy „Solidar-ności” Regionu Podlaskiego. Jego premiera odbyła się w październiku ub.r. – Planowaliśmy tym wydarzeniem uczcić 33. rocznicę śmierci bł. ks. Jerzego Popiełuszki oraz 70. rocznicę jego urodzin, natomiast w tym roku spektakl wspaniale wpisuje się w stulecie odzyskania przez Polskę niepodległości – opowiada Piotr Półtorak, dyrektor Teatru Dramatycznego. – Spektakl opowiada historię ks. Jerzego Popiełuszki. Oczywiście nie jesteśmy w stanie w ciągu godziny przedstawić całego jego przepięknego życiorysu, ale te najważniejsze momenty zostały przez nas uchwycone. Gościnnie w rolę ks. Jerzego wcielił się warszawski aktor Jakub Lasota – dodał dyrektor.

Wydarzenie odbyło się z inicjatywy Zarządu Regionu Zielonogórskiego NSZZ „Solidarność”. – Stwierdziliśmy, że jest to dobra okazja, żeby podziękować wszystkim naszym bohaterom, którzy przez sto lat walczyli o wolną Polskę, właśnie przez postać ks. Jerzego Popiełuszki, patrona członków „Solidarności”, który jest jednym z najwybitniejszych bohaterów tego stulecia. Dlatego cieszymy się, że jest tak bardzo duże zainteresowanie, gdyż dzięki naszym sponsorom rozdaliśmy niemalże 800 zaproszeń – powiedziała Bożena Pierzgalska, rzecznik prasowy Zarządu Regionu Zielonogórskiego NSZZ „Solidarność”. W pomoc przy organizacji spektaklu zaangażowali się uczniowie 3 LO w Zielonej Górze.

– O ks. Jerzym uczyliśmy się w szkole. Słyszałam o nim same dobre rzeczy, dlatego cieszę się, że mogę pomóc w organizacji tego spektaklu – mówiła Zuzanna Naglik. Oprócz uczniów spektakl obejrzeli członkowie „Solidarności”, duchowni, mieszkańcy miasta, a także wojewoda lubuski z małżonką.

– Ks. Popiełuszko – kapłan męczennik na zawsze pozostanie w naszej pamięci jako ten, który walczył o najważniejsze wartości dla Polaków, czyli prawdę, sprawiedliwość, wolność i godność człowieka. To jest człowiek, który niewątpliwie ma swój ogromny wkład w to, że dzisiaj żyjemy w wolnej Ojczyźnie. Tak go będę zawsze pamiętał, tak go będę zawsze czcił – powiedział Władysław Dajczak.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Stowarzyszenie Przyjaciół Ludzkiego Życia - 1%

Abp Henryk Hoser o sprawie Alfiego Evansa: Sądy stają się panami życia

2018-04-25 14:16

Rozmawiał Adam Kacprzak/wpolityce.pl

Jest to społeczeństwo rozdwojone, a w pewnym sensie schizofreniczne, skoro dostrzega się to dziecko królewskie, która pojawia się na świecie w pięknym otoczeniu, a jednocześnie nie dostrzega się tego, które jest chore, wymaga pilnej pomocy i potrzebuje miłości rodziców, a którą mu się odbiera - powiedział w rozmowie z portalem wPolityce.pl arcybiskup Henryk Hoser SAC, biskup senior diecezji warszawsko-praskiej.

Artur Stelmasiak
Abp Henryk Hoser

wPolityce.pl: Księże Arcybiskupie, historia dwuletniego Alfiego Evansa bez wątpienia porusza, ale także i bulwersuje. Lekarze przekonywali, że jego terapia jest „daremna”, a wręcz „nieludzka”. Czy ktokolwiek ma moralne prawo wygłaszać takie słowa?

Ks. Arcybiskup Henryk Hoser: Każda terapia jest ludzka. Nieludzkie może być traktowanie człowieka. Trzeba powiedzieć, że ten przypadek nie podpada pod pojęcie terapii uporczywej, czyli daremnej, ponieważ nie zachodzą dwie ważne proporcje. Po pierwsze, to jest dwuletnie dziecko, czyli organizm rosnący, a nie będący u kresu swego życia człowiek podeszły, którego perspektywa życia biologicznego nie jest długa. Tutaj przede wszystkim są pewne szanse podtrzymania tego dziecka przy życiu. A nawet gdy dzisiaj nie mamy efektywnej terapii leczenia, to jednak postęp w leczeniu chorób genetycznych jest tak duży, że za jakiś czas można by pomoc przyczynowo. I po drugie, fakt, że to dziecko, odłączone od aparatury, oddychało samodzielnie ponad 10 godzin, pokazuje, że miało ono autonomię życia.

Przy tej sprawie trzeba zwrócić jeszcze uwagę, że mimo postawy rodziców i nadaniu dziecku włoskiego obywatelstwa - co stało się dzięki zaangażowaniu Ojca Świętego - by mogło zostać transferowane do rzymskiego szpitala Bambino Gesu, nie chciano dać mu tej możliwości. Trzeba też wreszcie powiedzieć, że jest bardzo złą praktyką, że to sądy stają się panami życia i śmierci.

Czy można powiedzieć w takim razie, że system – sąd brytyjski, ale także trybunał w Strasburgu, który podtrzymał decyzję o odłączeniu od aparatury – stał się w jakimś sensie przejawem cywilizacji śmierci?

To jest przejaw cywilizacji śmierci. Widzimy tę perspektywę i autonomię życia, która już tutaj zaistniała. Natomiast przypadki takich chorób regresyjnych - gdy dziecko urodziło się bez objawów, a które postępują teraz – powinny być uprzywilejowane przez badania medyczne, by można było takie choroby obserwować i potem leczyć. A tego się nie robi. Każdy taki przypadek jest wielkim wyzwaniem dla nauki o człowieku i medycyny.

Pojawia się również pytanie o prawa rodziców, którzy walczyli o życie swojego dziecka przed sądami. Czy w świecie Zachodu rodzice tych praw już nie mają?

Coraz bardziej te prawa są im odbierane. A w tym wypadku, nawet jeśli państwo brytyjskie nie chciało tego dziecka utrzymywać – co na pewno nie stanowi wielkiego obciążenia – to powinno zgodzić się na przewiezienie go tam, gdzie chciano go leczyć, czyli wyspecjalizowanego szpitala rzymskiego Bambino Gesu.

Interwencja Ojca Świętego Franciszka i Watykanu daje chyba poczucie nadziei, że Kościół wypełnia tak mocno swoją misję obrony życia.

Został już prawie sam na tej arenie walki o życie. Coraz mniej jest instytucji, które broniłyby ludzkiego życia tak konsekwentnie jak właśnie Kościół.

W Wielkiej Brytanii widzimy wyraźnie dwa obrazki: ciężko chory dwulatek, skazany na śmierć i radość z powodu narodzin „royal baby”. Ten rozdźwięk chyba nie najlepiej świadczy o społeczeństwie Zachodu?

Jest to społeczeństwo rozdwojone, a w pewnym sensie schizofreniczne, skoro dostrzega się to dziecko królewskie, która pojawia się na świecie w pięknym otoczeniu, a jednocześnie nie dostrzega się tego, które jest chore, wymaga pilnej pomocy i potrzebuje miłości rodziców, a które się odbiera.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Przemysł pogardy

2018-04-25 20:33

Ks. Paweł Rozpiątkowski

Kiedy rzuciłem okiem na ten tytuł, choć przecież to nie pierwszy spotkany przeze mnie przypadek takiej metody manipulacji, zrobiło mi się niedobrze. Do szpiku zmroził mnie stopień pogardy zawarty w tych kilku słowach: „Znany działacz antyaborcyjny ma nową pracę, został konsultantem wojewódzkim.” Cóż w istocie znaczą te słowa? Ano tyle, że „Pan nikt” dostał pracę. Przecież a przecież „Pan nikt”, nie powinien dostawać pracy, bo „Pan nikt” jest zerem. Ten „Pan nikt”, to lekarz, który leczył i ratował życie wielu ludziom. Profesor, który wykształcił tysiące innych lekarzy. Tylko dlatego, że twardo opowiada się za życiem został nazwany pogardliwie „znanym działaczem antyaborcyjnym”. Czyli właśnie nikim. Chodzi o prof. Chazana.

BOŻENA SZTAJNER

Wiele już napisano o przemyśle pogardy, który był wymierzony w śp. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego. Powstały cale analizy działań jego przeciwników politycznych zmierzających do obalenia godnościowych podstaw jego prezydentury. A to pisano o kartoflu. A to zadawano pytania czy prezydent jest alkoholikiem. W ten sposób również starano się wmówić społeczeństwu, że Lech Kaczyński jest nikim. Wielu w to uwierzyło i wierzy nadal.

Przemysł pogardy nadal dobrze funkcjonuje. Jego tryby mielą dziś co znaczniejszych, co odważniejszych obrońców życia. Używane są najbardziej nieczyste chwyty. Prawdziwa wolna amerykanka.

Wściekłą histerię wywołuje np. pokazanie w przestrzeni publicznej niewinnego i prawdziwego zdjęcia kilkutygodniowego dziecka zrobionego za pomocą ultrasonografu. Niedawno w Rzymie urzędnicy wystraszeni przez agresywnych lewaków nakazali je usunąć natychmiast. Nad Wisłą też to przerabialiśmy. Ileż razy urzędnicy nakazywali usunąć, albo bezprawnie niszczono, czy organizowano „społeczne” pikiety przeciw wystawom podobnych zdjęć. To ze strachu, bo odkłamują one aborcjonistyczną narrację pokazując czarno na białym, że pod sercem matki żyje nie płód, ale człowiek. Każdy z nas w piątym czy dziesiątym tygodniu życia tak wyglądał, a że nie jest podobny do siebie dzisiaj? Przecież wielu ma kłopoty z rozpoznaniem siebie na zdjęciach z dzieciństwa. Człowiek się przecież zmienia.

Kilka tygodni temu oglądałem w telewizji dyskusję Kaji Godek z dwoma feministkami. Jedną z nich była prowadząca program w TVN 24 znana dziennikarka. Kaja Godek dala sobie radę doskonale, mimo, że naprzeciw siebie miała nie skrywające niechęci, wściekłości i pogardy dwie lwice, które najchętniej by ją zakneblowały.

I wreszcie fizyczny atak. Ten na Kurię Biskupią w Warszawie z niewybrednymi hasłami, ba groźbami wobec biskupów i księży po tym jak Episkopat Polski wyraził wsparcie dla społecznej inicjatywy „Zatrzymaj aborcję”. Napastnicy gotowi byli na pewno poszturchać. Nie zawahaliby się przed poturbowaniem, a może i znaleźliby się tacy nakręceni, którzy odważyliby się zabić. Nie przesądzam. Boję się tylko, bo widząc nienawiść w czystej postaci, a także przyzwolenie i brak potępienia takich haseł i działań ze strony wspierających mediów, nie mając zbyt bujnej wyobraźni potrafię to sobie jednak wyobrazić.

I co wobec tego? Schować głowę w piasek? Jak struś. To najgorsze, co można zrobić. Gdy chodzi o życie nie można odpuścić „dla świętego spokoju”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 11/12 2017

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem