Reklama

Kilka tysięcy młodych w Świątyni Opatrzności Bożej

2017-04-08 17:57

Magdalena Kowalewska

Magdalena Kowalewska

Ponad 3 tys. młodych osób wypełniło po brzegi Świątynię Opatrzności. Modlitwą, śpiewem i tańcem uwielbiali Boga podczas Diecezjalnego Dnia Młodzieży. Towarzyszyło im około 200 kapłanów. Nie zabrakło również Bramy Miłosierdzia, przez którą w Brzegach podczas Światowych Dni Młodzieży przechodził papież Franciszek.

Było to wielkie święto młodych przeżywane w ramach 32. Światowych Dni Młodzieży. Do Świątyni Opatrzności Bożej przybyli młodzi Archidiecezji Warszawskiej, uczniowie szkół podstawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych, młodzież z duszpasterstw ogólnodiecezjalnych i akademickich oraz szkół katolickich. Ewangelizacyjny program "Uwielbieniowa Łódź Ratunkowa”, koncert połączony ze świadectwami młodych ze wspólnoty "Młodość - Lubię to" poprowadził ks. Paweł Sawiak SJ z zespołem "Mocni w Duchu”. Wiele osób przystępowało również w kilkunastu konfesjonałach do spowiedzi.

- Wspaniała atmosfera. Wrażenie nie do opisania. To spotkanie młodych przypomniało mi Światowe Dni Młodzieży w Krakowie - powiedziała „Niedzieli” jedna z uczestniczek, Julia. - Cieszymy się, że mogłyśmy brać udział w tym spotkaniu młodych - wskazują uczennice szkoły podstawowej, Ola Barańska i Julia Patrykowska z Chynowa. W czasie jednego ze świadectw Agnieszka i Piotr, którzy odnaleźli drogę do Boga i budują swoją relację na czystości i modlitwie mówili: - Dzięki Niemu mieliśmy siłę podnieść się.

Zobacz zdjęcia: Kilka tysięcy młodych w Świątyni Opatrzności Bożej

W czasie homilii metropolita warszawski mówił: - Przychodzimy tutaj żeby dziękować Bogu za to, że kieruje naszym życiem. Przychodzimy również tutaj, żeby zawierzyć swoją przyszłość - wskazywał. Kard. Nycz zaznaczył, że spotkanie młodych w Świątyni Opatrzności Bożej przypomina pielgrzymowanie maturzystów na Jasną Górę, gdzie zawierzają Matce Bożej swoje życie.

Reklama

Kard. Nycz przypomniał, że pierwszy rok przygotowywania się do Światowych Dni Młodzieży w Panamie odbywa się pod hasłem „Wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny”. To słowa zaczerpnięte z maryjnego hymnu „Magnificat”. - Papież Maryję wybrał jako przewodniczkę waszego pielgrzymowania, nie tylko na czas Światowych Dni Młodzieży, ale całego waszego pielgrzymowania na studiach, w szkole i pracy - mówił metropolita warszawski.

Wskazał, że Maryja "nie siada na kanapie, żeby rozważać swoje wyróżnienie i szczęście”. - O was młodych czasem się mówi, że jesteście bez pamięci historycznej. Jestem przekonany, że to jedno z niesprawiedliwych uogólnień. Pokażcie, że jesteście ludźmi zakorzenionymi w tradycji przekazanej wam przez starszych w rodzinie. Być może niektórzy żyją wyimaginowaną przyszłością, ale jesteście ludźmi, którzy chcą się uczyć przeszłości i teraźniejszości, by w przyszłości być kreatywnymi i twórczymi - zauważył metropolita warszawski i apelował: - Bóg dotyka wasze serca, w waszym życiu stają się rzeczy wielkie. Dążcie do tego, abyście mieli wokół siebie osoby, które zostawiają po sobie ślad dobra i miłości - mówił kard Nycz. Jako wzór do naśladowania wskazał Helenę Kmieć oraz św. brata Alberta Chmielowskiego.

- Takie spotkania młodych są bardzo potrzebne. Nie żałujemy, że tutaj przyjechałyśmy - relacjonują Kasia i Alicja z Bemowa. Razem z młodzieżą przybyło około 200 kapłanów, a także osoby życia konsekrowanego, zaangażowane w duszpasterstwo młodzieży oraz szkolnictwo. Metropolia warszawski dziękował duchownym, którzy licznie przybyli z młodzieżą. - Nie ma młodzieży w Kościele bez gorliwych kapłanów , którzy swój czas poświęcają młodzieży - zaznaczył hierarcha.

- Pomysł na spotkanie młodych w Świątyni Opatrzności Bożej to kontynuacja Dni w Diecezjach, gdy w lipcu 2016 roku z młodzieżą Archidiecezji Warszawskiej i pielgrzymami z całego świata spotkaliśmy się tutaj, przed Świątynią, na warszawskim wspólnym uwielbieniu - mówi ks. Tomasz Zaperty, Diecezjalny Duszpasterz Młodzieży. Podkreśla, że dzisiejsze spotkanie to otwarcie Świątyni Opatrzności Bożej dla młodych. - Niesamowita cisza podczas adoracji kilku tysięcy młodych osób z wyciągniętymi dłońmi poruszyło wiele serc — opowiada kapłan.

Centralnym punktem Diecezjalnego Dnia Młodzieży była Eucharystia, której przewodniczył kard. Kazimierz Nycz. Mszę świętą koncelebrowali biskupi pomocniczy Archidiecezji Warszawskiej oraz liczni kapłani.

Diecezjalnemu spotkaniu młodych towarzyszyły Targi Wspólnot. W specjalnym namiocie zaprezentowały się działające w archidiecezji warszawskiej duszpasterstwa akademickie, ruchy i wspólnoty oraz szkoły katolickie.

Tagi:
młodzi Warszawa Świątynia Opatrzności Bożej

Kard. Nycz: Nie sprowadzajmy Wielkiego Postu do nadzwyczajnych form i “akcyjności”

2018-02-14 21:34

abd / archwwa.pl / Warszawa (KAI)

Do tego, aby Wielki Post był czasem “szukania dróg osobistego nawrócenia”, a nie pogonią za akcjami i nadzwyczajnymi formami, zachęcał kard. Kazimierz Nycz podczas Mszy św. Świątyni Opatrzności Bożej w Warszawie. Metropolita warszawski zapraszał też mieszkańców stolicy do praktykowania wielkopostnego zwyczaju nawiedzania 40 kościołów stacyjnych.

http://archidiecezja.warszawa.pl

W uroczystość Środy Popielcowej, kard. Kazimierz Nycz modlił się z mieszkańcami Warszawy w Świątyni Opatrzności Bożej - jednym z 40. warszawskich kościołów stacyjnych. W homilii metropolita warszawski zachęcał do tego, by rozpoczynający się dziś okres Wielkiego Postu, traktować, jako czas osobistego nawrócenia i poszukiwania dróg do Boga.

“To jest czas, który Bóg nam daje. Czas zbawienia” - przypominał hierarcha, nawiązując do dzisiejszych słów papieża Franciszka, wypowiedzianych w rzymskim kościele pw. św. Sabiny, gdzie Ojciec Święty przewodniczył liturgii Środy Popielcowej. “Zatrzymać się, wyciszyć i nawrócić - to są trzy słowa, które rzeczywiście wyznaczają główne cele Wielkiego Postu, patrząc i od strony Pana Boga i od strony człowieka” - mówił kard. Nycz.

Zachęcał wiernych, by uczestniczyli w wielkopostnych praktykach i nabożeństwach, proponowanych przez Kościół, przestrzegał jednak by nie sprowadzać czterdziestodniowego postu do “akcyjności” i szukania nadzwyczajnych form pobożności.

“To są środki, które daje nam Kościół, abyśmy osiągnęli zasadniczy cel Wielkiego Postu, który przeżywamy w naszych Kościołach. Czasem szukamy nadzwyczajnych form pokuty i postu. Przestrzega nas dziś Pan Jezus, byśmy nie szukali nadzwyczajności, a zarazem, żebyśmy nie robili żadnej akcyjności, ale w ciszy swojego serca, w swoim mieszkaniu przeżywali post” - przypominał kardynał.

Hierarcha przypomniał też wielkopostną refleksję, mówiącą o tym, że Słowo Boże i słowo człowieka, a także sam człowiek jest darem. Zachęcał do tego, by starać się traktować tak zarówno siebie i swoje słowa, jak też drugiego człowieka, którego należy przyjąć “tak, jak Boga samego”.

“Tu jest ogromna przestrzeń do nawrócenia, do przemiany naszych serc! Tu jest ta przestrzeń, która każe nam brać odpowiedzialność za każde wypowiedziane słowo i każe nam dawać odpowiedź na słowo innych ludzi, które jest zawsze darem (...) Wszyscy wiemy ile mamy do zrobienia wokół i w sprawie odpowiedzialności za słowo!” - przypominał kard. Nycz.

Na zakończenie zachęcił mieszkańców Warszawy do praktykowania wielkopostnej tradycji nawiedzania 40. kościołów stacyjnych. Przypomniał, że - zaczerpnięta z Rzymu - od kilku lat jest ona żywa także w Warszawie i stanowi piękne dopełnienie przeżywania czasu Wielkiego Postu.

“Kilka lat temu w obu diecezjach Warszawy ustanowiliśmy takie kościoły stacyjne - nie po to, aby ‘zaliczyć’ jednodniową uroczystość, ale po to, by stworzyć przestrzeń modlitwy mieszkańcom Warszawy - tym, którzy szukają czegoś więcej” - wyjaśniał hierarcha.

Idea Wielkopostnych Kościołów Stacyjnych, gdzie każdy kościół jest „stacją” jednego dnia Wielkiego Postu, w Warszawie przyjęła się w 2015 roku. Już wtedy zainteresowanie wiernych przerosło wszelkie oczekiwania. Warszawscy duszpasterze zauważają, że coraz większa grupa mieszkańców stolicy regularnie odwiedza w Wielkim Poście kościoły stacyjne i uczestniczy w Mszach.

Kościoły stacyjne to wspólne dzieło w dwóch warszawskich diecezjach. 40 kościołów na terenie Warszawy w Wielkim Poście jest miejscem pielgrzymek indywidualnych lub małych grup. W kościele stacyjnym można uczestniczyć w Eucharystii, wyspowiadać się, znaleźć czas na adorację i przygotowanie do obchodów tej największej tajemnicy chrześcijaństwa, jaką jest misterium męki śmierci i zmartwychwstania Pańskiego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Nadzieja w Chrystusie

2018-02-21 10:32

Abp Wacław Depo
Niedziela Ogólnopolska 8/2018, str. 33

Graziako

W kolejną niedzielę Wielkiego Postu wchodzimy na szczyt Taboru, aby wraz z Chrystusem przemieniać się z nadzieją na życie wieczne. Nie sposób zejść z Taboru bez podstawowego daru wiary chrześcijańskiej, którym jest nadzieja. Ona zawsze jest oczekiwaniem dóbr przyszłych, do których granicą będzie tajemnicze wypowiedzenie prawdy o zmartwychpowstaniu. Dlatego nadzieja wiary chrześcijańskiej jest związana z pragnieniem tych dóbr wiecznych, które Bóg przyobiecał człowiekowi w swoim Synu, Jezusie Chrystusie. Można więc powiedzieć, że każdy z nas zanurzony w tajemnicę życia Jezusa jest jakimś wielkim spodziewaniem się Boga, który przychodzi do nas w teraźniejszości.

W pismach św. Augustyna znajdujemy twierdzenie, że jako chrześcijanie jesteśmy sobą ze względu na przyszłość. Przyszłość jest darem Bożym, ale wraz z nią idzie teraźniejszość – otaczający nas świat, ludzie, zdarzenia czy rzeczy. Człowiek wierzący to stworzenie wciągnięte w orbitę Boskości i wewnętrznego życia Boga. Tak uczył nas św. Jan Paweł II w swoim słynnym wywiadzie „Przekroczyć próg nadziei”. I przez to samo jest on człowiekiem radości związanej z nadzieją na życie wieczne. Nie chodzi tutaj – podkreślał Papież – o radość naiwną ani też o próżną nadzieję. Każdy z nas jest człowiekiem widzącym i czytającym rzeczy i wydarzenia ukryte. Czującym sprawy ludzi, ich serca i oglądającym już tutaj, na ziemi, tajemnicę Boga, przez znak Syna Bożego. To z woli i zamysłu Boga wszelka nadzieja świata i człowieka rozświetla się z punktu Chrystusa. Dlatego chrześcijanin idący za Chrystusem widzi więcej i głębiej przeżywa swoje życie. Nadzieja jest dla nas nie tylko spodziewaniem się jakiejś przyszłości – jest także nowym sposobem tłumaczenia świata, który w oczach chrześcijanina otrzymuje nowy sens. Nadzieja uczy interpretacji zdarzeń świata i siebie samego według wyższego Boskiego sensu.

Te obrazy nadziei odtworzone zostały w mozaice na Górze Tabor, gdzie tajemnica narodzin Syna Bożego jest pierwszą tajemnicą zbliżenia się i przemienienia się Boga dla nas. Jego Odwieczny Syn staje się człowiekiem, potwierdza godność naszej ludzkiej natury, przyjmując ją i włączając w tajemnicę swojego Boskiego życia. A cóż dopiero powiedzieć o tajemnicy przemiany, która dokonuje się na wzgórzu Golgoty, gdzie Syn Boga oddaje za nas swoje życie!

Kolejną tajemnicą przemiany Jego ciała, już uwielbionego, jest tajemnica zmartwychwstania, która była zapowiedziana nie tylko przez Górę Tabor. Ale zwłaszcza wtedy, kiedy Chrystus wyjaśniał swoim uczniom, że konieczne jest Jego odejście przez tajemnicę cierpienia i śmierci. Zauważmy, że tajemnica zmartwychwstania nie zamyka jeszcze wszystkiego, lecz otwiera przed nami kolejny etap bliskości Boga, jaką jest tajemnica Kościoła i sakramentów świętych, w tym sakramentu Eucharystii. Właśnie to samo Ciało zrodzone z Maryi w Betlejem, to samo Ciało, które wisiało na krzyżu, to samo Ciało jest z nami pod postacią chleba. I ta sama Krew pod postacią wina jest oddawana za nas na odpuszczenie naszych grzechów.

Ta Miłość ukrzyżowana i zmartwychwstała w Chrystusie przekłada wszelki język beznadziei, kłamstwa i grzechu na mowę i wyznanie pełne nadziei. Bo nadzieja złożona w Chrystusie nigdy nie zawodzi i nie zdradza człowieka. Toteż w życiu chrześcijańskim nie ma takich sytuacji, które mogłyby nas uczynić ludźmi bez nadziei.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 11/12 2017

Mieszkańcy Warszawy modlili się w intencji zmarłych bezdomnych

2018-02-25 09:33

abd / Warszawa (KAI)

Z inicjatywy Wspólnoty Sant'Egidio, w warszawskim kościele pw. św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Warszawie odprawiona została doroczna Msza św. w intencji zmarłych bezdomnych. We wspólnej modlitwie wzięli udział podopieczni i przyjaciele wspólnoty oraz mieszkańcy Warszawy.

Archiwum Straży Miejskiej

- Bóg nie chce ofiary ludzi, którzy cierpią ze względu na nasze grzech, na nasze niezrozumienie i znajdują się w tragicznych, dramatycznych okolicznościach życia, które nie raz uwłaczają ludzkiej godności. Jest to zaproszenie do nas wszystkich, abyśmy umieli górę ludzkiego cierpienia, górę ludzkiej ofiary zamienić na górę miłości. To jest coś wielkiego, to jest nasza misja, którą każdy z nas, jako chrześcijanin powinien wypełniać na swój możliwy sposób - mówił w homilii o. Konrad Keler SVD, nawiązując do biblijnego czytania o ofierze Abrahama na Górze Moria. Werbista, który koncelebrował Mszę św. wspólnie z proboszczem warszawskiej parafii, ks. Mirosławem Kreczmańskim, dziękował wspólnocie Sant'Egidio za troskę o najbardziej potrzebujących i zachęcał do podejmowania działań, które mogą pomoc im dostrzec w świecie oblicze miłującego Boga.

"Nie trzeba nadzwyczajności, ale umieć się przybliżyć do tych ludzi i uznać, że sa naszymi braćmi i siostrami (...) Oby było jak najwięcej takich ludzi, którzy łączą się w duchu Jezusa, w duchu Wspólnoty Sant'Egidio, wychodząc naprzeciw z pomocą" - zachęcał kapłan, przypominając, że gest życzliwości ma moc przemiany świata i przybliżenia człowieka do świętości. Zwrócił też uwagę, że do tej troski zobowiązani są nie tylko pojedyncze osoby, ale wspólnota, jaką tworzą chrześcijanie.

Modląc się za żywych i zmarłych podopiecznych i przyjaciół, członkowie Wspólnoty Sant'Egidio przypominali, że osoby te są często ofiarami nie tylko ubóstwa materialnego, ale przede wszystkim ludzkiej obojętności. "ten, kto żyje na ulicy, rzadko nazywany jest po imieniu, i każdego dnia staje się coraz bardziej anonimowy. Pamięć o tych osobach, ich imionach i twarzach jest wyrazem naszej przyjaźni. wierzymy, że Bóg zna po imieniu każdego człowieka" - napisali członkowie Wspólnoty Sant'Egidio w krótkim wprowadzeniu do sobotniej modlitwy, w którym wymienili także imiona i krótkie historie kilkorga spośród zmarłych przyjaciół.

Tradycja wspólnej modlitwy w intencji osób bezdomnych narodziła się 35 lat temu w rzymskiej Wspólnocie Sant’Egidio. Stało się to po śmierci Modesty Valenti, która zmarła 31 stycznia 1983 roku w okolicach dworca Termini po tym jak obsługa karetki odmówiła zabrania jej do szpitala, bo była brudna. W Warszawie pierwsza Msza Święta za zmarłych bezdomnych odprawiona została kilka lat temu, po śmierci Jarka, jednego z pierwszych przyjaciół wspólnoty. W tym roku Eucharystie w tej intencji przygotowały również Wspólnoty Sant’Egidio w Poznaniu i Krakowie.

Wspólnota Sant’Egidio, która właśnie świętuje swoje pięćdziesięciolecie, powstała w 1968 r. w Rzymie z inicjatywy grupy licealistów z Andreą Riccardim na czele. Dziś należy do niej ponad 65 tys. osób w 73 krajach świata. Poza pomocą bezdomnym, wspiera także dzieci ulicy, osoby starsze, chorych, więźniów, uchodźców oraz angażuje się w inicjatywy na rzecz pokoju. W Warszawie Wspólnota działa od 10 lat. Jej członkowie spotykają się z bezdomnymi na cotygodniowych „kolacjach na ulicy”, odwiedzają ich na peryferiach miasta oraz prowadzą „Szafę Przyjaciół” – magazyn z ubraniami dla potrzebujących.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem