Reklama

Głosowanie nad ETSem

2017-02-09 13:53

Poseł Jadwiga Wiśniewska


Głosowanie nad ETSem w przyszłym tygodniu to jedno z ważniejszych głosowań dla polskiej gospodarki, które może mieć ogromny wpływ na ceny energii w Polsce. – W pracach komisji ds. środowiska (ENVI) udało się wygrać pewne elementy, np. niezwykle ważne zabezpieczenie darmowych uprawnień do emisji dla ciepłownictwa sieciowego, ale wiele jest jeszcze do poprawy – informuje europoseł Jadwiga Wiśniewska, członek komisji ENVI.

Grupa EKR, na wniosek delegacji Prawa i Sprawiedliwości, złoży jedenaście poprawek do raportu Duncana. Dziewięć z tych poprawek dotyczy struktury zarządzania Funduszem Modernizacyjnym. Są to poprawki przyjęte przez komisję ITRE i ich przewaga nad stanowiskiem ENVI jest taka, że struktura ta jest prostsza, kompetencje poszczególnych organów rozpisane są jasno i ułatwia podejmowanie decyzji.

Pozostałe dwie poprawki dotyczą limitu emisji, które znalazły się w raporcie z ENVI. Aby korzystać z Funduszu Modernizacyjnego lub derogacji dla sektora energetycznego, nowobudowane lub modernizowane instalacje musiałyby spełniać limit 450gCO2/kWh. Taki limit właściwie promuje tylko odnawialne źródła energii, energię atomową i bardzo nieliczne technologie gazowe. Z naszego punktu widzenia jest on właściwie niemożliwy do spełnienia, nie bylibyśmy w stanie korzystać z tych instrumentów bez całkowitego przestawienia naszego systemu energetycznego na inne tory. To nie tylko naruszałoby kompetencje państw członkowskich do kształtowania swojego koszyka energetycznego, ale po prostu nie byłoby nas na to stać. Dlatego proponujemy rozwiązanie alternatywne - zamiast limitu absolutnego instalacje modernizowane lub instalacje nowe powinny zmniejszać emisje o co najmniej 20%. Nowe instalacje porównuje się przy tym do starych instalacji, które są zamykane, gdy nowe inwestycje są kończone. Takie rozwiązanie umożliwia nam korzystanie z tych środków i nakłada również precyzyjnie określony wymóg poprawy w stosunku do stanu bieżącego.

Reklama

Poza tymi poprawkami grupa wniesie też o głosowanie odrębne nad poprawkami podnoszącymi współczynnik liniowy redukcji z 2,2% do 2,4% oraz ustanawiającymi odrębny reżim dla cementu. Są to przede wszystkim poprawki 40 i 84. Poprawka 84 o cemencie będzie głosowaniem kluczowym dla grupy, co oznacza, że jeżeli nie uda się jej usunąć, grupa zagłosuje przeciw sprawozdaniu.

Tagi:
polityka Unia Europejska

Płyną pieniądze na zabytki Dolnego Śląska

2018-05-17 14:17

Agnieszka Bugała

Informowaliśmy o dotacjach z budżetu Miejskiego Konserwatora Zabytków przyznanych w tym tygodniu 44. organizacjom pozarządowym w wysokości prawie 6 mln zł.

Agnieszka Bugała

Pisaliśmy o tym tutaj:

Przeczytaj także: Miasto dba o sakralne zabytki

Dziś (17 maja) Wojewoda Dolnośląski Paweł Hreniak przedstawił plan wydatków na renowację dolnośląskich zabytków w 2018 r. Dotacja na dofinansowanie prac konserwatorskich, remontowych i robót budowlanych w regionie wyniesie 5,5 mln zł. To mniej, niż otrzymali beneficjenci w samym Wrocławiu, ale i tak jest to największa kwota dotacji na ten cel od 10. lat. Do tej pory dotacje nie przekraczały kwoty 780 tys. zł (tyle wynosiła w latach 2015, 2016 i 2017).

Najwięcej, bo aż 1,5 mln złotych przyznano na konserwację polichromii na sklepieniu i ścianach prezbiterium katedry pw. św. Stanisława B. M. i Wacława M. w Świdnicy. Ale wypięknieją też zabytkowe ołtarze, ambony, obrazy, chrzcielnice, rzeźby i pałacowe okna.

Do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków we Wrocławiu w 2018 r. wpłynęło 171 wniosków o dofinansowanie prac konserwatorskich, remontowych i robót budowlanych przy zabytkach wpisanych do rejestru zabytków na łączną kwotę niemal 32 mln zł.

Zebrane wnioski zostały zweryfikowane pod względem formalno-prawnym tj. czy obiekt jest wpisany do rejestru zabytków, czy osoba ubiegająca się o dofinansowanie obiektu zabytkowego jest właścicielem tego zabytku, czy została dołączona pełna dokumentacja zgodnie z obowiązującymi formularzami, jak również czy wnioskowana kwota jest zasadna.

Po przeanalizowaniu złożonych dokumentów, Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków we Wrocławiu przeprowadził inspekcję obiektów zabytkowych pod kątem zasadności udzielania dotacji i pozytywnie zostały zaopiniowane 64 wnioski.

1. Bagno Remont pokrycia dachowego wraz z wymianą obróbek blacharskich, rynien i rur spustowych na budynku pałacu (tzw. Starego Zamku) 150 000

2. Bardo Konserwacja ambony z kościoła parafialnego pw. Nawiedzenia NMP 90 000

3. Będkowice Konserwacja stropu w pomieszczeniu pd.-zach. na I p. dworu 70 000

4. Bystrzyca Kłodzka Konserwacja chrzcielnicy z kościoła parafialnego pw. św. Michała Archanioła 15 000

5. Chełmsko Śląskie Konserwacja grupy rzeźbiarskiej - Koronacji Marii z kościoła parafialnego pw. św. Rodziny 40 000

6. Cieszków Konserwacja ołtarza głównego z kościoła parafialnego pw. Wniebowzięcia NMP 30 000

7. Dobra Konserwacja epitafium Gustava Adolfa von Huegel i Heleny z domu von Gfug z nawy kościoła parafialnego pw. NMP z Góry Karmel

45 000

8. Dobrocin Konserwacja polichromii na pn. ścianie nawy kościoła filialnego pw. śś. Piotra i Pawła 40 000

9. Droszków Remont dachu kościoła filialnego pw. św. Barbary 50 000

10. Dziećmorowice Konserwacja epitafium Anny von Logau z elewacji pd. kościoła parafialnego p.w. św. Jana Ap.

30 000

11. Dzierżoniów Konserwacja stropu empory wraz z obudową podciągów w kościele parafialnym pw. św. Jerzego

80 000

12. Dzierżoniów Remont pokrycia dachu oraz konstrukcji drewnianej budynku parowozowni wachlarzowej, usytuowanej przy ul. Kolejowej nr 8b 80 000

13. Giebułtów Remont dachu i wieży kościoła parafialnego pw. św. Michała Archanioła 100 000

14. Głębowice Konserwacja elementów w obrębie części cokołowej ołtarza głównego z kościoła parafialnego pw. NMP z Góry Karmel

30 000

15. Goszcz Remont elewacji frontowej z rekonstrukcją stolarki okiennej kościoła ewangelickiego (pałacowego) 300 000

16. Henryków Konserwacja obrazu z przedstawieniem św. Michała Archanioła wraz z ramą z kościoła parafialnego pw. Wniebowzięcia NMP 40 000

17. Jawor Konserwacja polichromii na elementach konstrukcyjnych i odeskowaniu ściany zach. i empory głównej Kościoła Pokoju

100 000

18. Jelenia Góra Konserwacja wystroju i wyposażenia kaplicy grobowej przy bazylice pw. św. Erazma i Pankracego 60 000

19. Jelenia Góra Konserwacja obrazu „Adoracja Matki Boskiej przez świętych cysterskich” wraz z ramą i detalem snycerskim oraz rzeźbiarskim z kościoła parafialnego pw. św. Jana Chrzciciela 40 000

20. Jelenia Góra-Sobieszów Konserwacja empory wraz z kolumnami i obrazami z kościoła parafialnego p.w. św. Marcina 50 000

21. Jutrzyna Konserwacja chrzcielnicy z kościoła parafialnego pw. św. Franciszka z Asyżu 10 000

22. Kamieniec Ząbkowicki Konserwacja ołtarza bocznego pw. Serca Jezusa z kościoła parafialnego pw. Wniebowzięcia NMP 80 000

23. Kościelniki Średnie Wymiana pokrycia wieży i wykonanie instalacji odgromowej na budynku kościoła filialnego pw. NMP 40 000 Kurów Wielki Konserwacja ołtarza bocznego pw. św. Anny z kościoła parafialnego pw. św. Jana Chrzciciela 30 000

25. Legnica Konserwacja epitafium Caspera Verimansa z elewacji kościoła parafialnego pw. NMP 15 000

26. Lubiechowa Konserwacja ołtarza głównego z kościoła filialnego pw. śś. Piotra i Pawła 120 000

27. Lubomin Remont dachu kościoła filialnego pw. Podwyższenia Krzyża Świętego 50 000

28. Makowice Remont więźby dachowej wraz z pokryciem wieży kościoła filialnego pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej 90 000

29. Mała Kamienica Izolacja ścian fundamentowych, wykonanie tynków renowacyjnych, drenażu i odprowadzenia wód opadowych z dachu kościoła filialnego pw. św. Barbary 100 000

30. Milicz Remont dachu kościoła parafialnego pw. św. Andrzeja Boboli 150 000

31. Nawojów Łużycki Konserwacja kamiennych krużganków kościoła pomocniczego pw. Chrystusa Króla 50 000

32. Niedźwiedzica Konserwacja polichromii na ścianie wsch. kościoła filialnego pw. św. Mikołaja 32 000

33. Niwnice Konserwacja tryptyku z kościoła filialnego pw. św. Jadwigi 80 000

34. Paździorno Konserwacja ambony z kościoła parafialnego pw. św. Katarzyny 10 000

35. Pełcznica Konserwacja ambony z kościoła filialnego pw. św. Mikołaja 20 000

36. Piekary Konserwacja ołtarza głównego z kościoła parafialnego pw. św. Jana Chrzciciela 20 000

37. Pieszyce Remont elewacji kościoła parafialnego pw. św. Antoniego Padewskiego 40 000

38. Piotrkowice Remont konstrukcji mauzoleum Danckelmanów, wchodzącego w skład założenia pałacowo-parkowego 70 000

39. Rościsławice Konserwacja ołtarza głównego z kościoła parafialnego pw. Podwyższenia Krzyża Św. 30 000

40. Sieroszów Odbudowa dachu pałacu wraz z wykonaniem wieńca i rekonstrukcją gzymsu 50 000

41. Skorzynice Naprawa wsch. i pd. ściany wieńcowej domu przysłupowego nr 26 20 000

42. Sokołowsko Remont pawilonu leżakowni w sanatorium „Grunwald” 190 000

43. Srebrna Góra Remont muru szyjowego Fortu Ostróg 50 000

44. Stary Węgliniec Konserwacja obrazów z balustrad empor kościoła parafialnego pw. MB Szkaplerznej 20 000

45. Strzegom Konserwacja ołtarza bocznego pw. Krzyża Św. z kościoła parafialnego pw. śś. Ap. Piotra i Pawła 115 000

46. Szklary Górne Konserwacja ołtarza głównego z kościoła parafialnego pw. śś. Ap. Piotra i Pawła 50 000

47. Świdnica Konserwacja loży Hochberga z Kościoła Pokoju 100 000

48. Świdnica Konserwacja polichromii na sklepieniu i ścianach prezbiterium katedry pw. św. Stanisława B. M. i św. Wacława M. 1 500 000

49. Trzebicko Konserwacja ołtarza bocznego z kościoła parafialnego pw. św. Macieja 10 000

50. Trzebnica Remont dachu z wymianą pokrycia, remontem kominów, wymianą rynien i rur spustowych i instalacji odgromowej na skrzyżowaniu skrzydła wsch. i środkowego zespołu d. opactwa cysterek 100 000

51. Tymowa Konserwacja obrazu „Madonna z Dzieciątkiem i św. Janem” z kościoła parafialnego p.w. Matki Boskiej Bolesnej 10 000

52. Tyniec nad Ślęzą Konserwacja obrazu „św. Jan Ewangelista” z kościoła parafialnego pw. św. Michała Archanioła 75 000

53. Uniemyśl Remont zabezpieczający kościoła pw. św. Mateusza 160 000

54. Wałbrzych Wymiana pokrycia dachowego wraz z wykonaniem systemu odprowadzania wód opadowych z budynku kościoła parafialnego pw. św. Józefa Oblubieńca 50 000

55. Wałbrzych Remont elewacji wieży kościoła parafialnego p.w. św. Aniołów Stróżów 150 000

56. Wichrów Konserwacja obrazu z przedstawieniem św. Jana Nepomucena w lustrzanej ramie z kościoła filialnego pw. Narodzenia NMP 43 000

57. Wilkanów Konserwacja rzeźby Madonny z Dzieciątkiem z kościoła parafialnego pw. św. Jerzego 20 000

58. Wilków Średzki Konserwacja polichromii w prezbiterium kościoła filialnego pw. św. Mateusza 60 000

59. Wolbromów Remont dachu i elewacji kościoła filialnego pw. św. Jana Nepomucena 20 000

60. Wolibórz Konserwacja ambony z kościoła filialnego pw. św. Jakuba 30 000

61. Wrocław Konserwacja obrazu „Zeznanie umarłego” z klasztoru Prowincji św. Jadwigi Zakonu Braci Mniejszych 30 000

62. Małkowice Konserwacja pomnika z figurą św. Antoniego Padewskiego, usytuowanego na dz. nr 31 20 000

63. Grodziszcze Remont wieży widokowej, usytuowanej na dz. nr 466/10 50 000

64. Szyszkowa Remont dachu budynku pałacu w zespole pałacowo-parkowym 100 000

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jak powstała Litania Loretańska?

Justyna Wołoszka
Edycja szczecińsko-kamieńska 18/2007

Miesiąc maj, poświęcony jest w szczególny sposób Matce Bożej. Jest to miesiąc nabożeństw, podczas których rozbrzmiewa w kościołach, przy kapliczkach czy figurach przydrożnych Litania do Najświętszej Maryi Panny, nazywana popularnie Litanią Loretańską.

BOŻENA SZTAJNER

Miesiąc maj, poświęcony jest w szczególny sposób Matce Bożej. Jest to miesiąc nabożeństw, podczas których rozbrzmiewa w kościołach, przy kapliczkach czy figurach przydrożnych Litania do Najświętszej Maryi Panny, nazywana popularnie Litanią Loretańską.
Termin „litania” (gr. lite, łac. litanea = prośba, błaganie) oznacza dosłownie modlitwę błagalną. Od innych modlitw błagalnych różni się specyficznym układem. Złożona jest z szeregu wezwań-inwokacji, po których następuje stała odpowiedź, np.: „Módl się za nami” - w litaniach do Matki Bożej i świętych, a jeśli zwracamy się do Chrystusa lub innych Osób Boskich - „Zmiłuj się nad nami” lub „Wysłuchaj nas, Panie”.
„Wśród form modlitwy do Najświętszej Dziewicy zalecanych przez Kościół znajdują się litanie. Polegają one na dość długiej serii wezwań do Maryi, następujących po sobie w jednakowym rytmie i stwarzających jakby modlitewny strumień uwielbień i błagań. Wezwania bowiem, przeważnie bardzo krótkie, składają się z dwu części: pierwsza jest wychwalaniem (Panno łaskawa), druga - błaganiem („Módl się za nami”) („Dyrektorium o pobożności ludowej i liturgii”).

Przeczytaj także: Nowe wezwanie w Litanii Loretańskiej

Geneza Litanii Loretańskiej jest trudna do ustalenia. Najprawdopodobniej w swej charakterystycznej formie i podstawowym zarysie pojawiła się w manuskrypcie paryskim z końca XII wieku Można również wykazać, że niektóre wezwania skierowane do Maryi znajdowały się w Litanii do Wszystkich Świętych, z biegiem czasu dodawane nowe tytuły maryjne stawały się coraz liczniejsze i stopniowo utworzyły nową grupę, która oderwała się od początkowego pnia. Litania zwana jest „Loretańską” od miasteczka Loreto, położonym w prowincji Ancona, we Włoszech, gdzie znajduje się słynne sanktuarium maryjne. Wierzono, że w XIII wieku został przeniesiony przez aniołów do Loreto Domek Nazaretański, w którym przyszła na świat Matka Boża. Faktem jest, że litania była szczególnie propagowana i odmawiana przez pielgrzymów w tym sanktuarium maryjnym. Przybrała tam ostateczną formę i zaczęła promieniować na cały Kościół. Z roku 1531 pochodzi świadectwo używania jej w tym sanktuarium. Po raz pierwszy ukazała się drukiem w 1572 r. we Florencji i zawierała 43 wezwania. Do końca XVI wieku jeszcze co najmniej 20 razy, co świadczy o jej wielkim rozpowszechnianiu.
W dokumentach papieskich pojawiła się o niej wzmianka w 1581 r. w bulli „Redituri” papieża Sykstusa V, który udzielił za jej odmawianie 200 dniowego odpustu i zachęcał wiernych do jej odmawiania. Kolejne odpusty przypisali do niej Pius VII oraz Pius XI w 1932 r. Natomiast papież Benedykt XIV urzędowo ją zatwierdził i zezwolił stosować w publicznym kulcie Kościoła.
Wezwania Litanii Loretańskiej podlegały zmianom (dzisiejsza wersja litanii zawiera 52 wezwania). Usuwano lub wzbogacano ją nowymi wezwaniami w zależności od potrzeb i okoliczności. I tak w ciągu wieków oficjalnie dodano następujące inwokacje: „Wspomożenie wiernych” przypisywana Piusowi V w związku ze zwycięstwem nad Turkami pod Lepanto (1571); „Królowo bez zmazy pierworodnej poczęta” - Piusowi IX, dzień przed ogłoszeniem dogmatu o Niepokalanym Poczęciu NMP (1854); Leon XIII wprowadził wezwanie „Królowo Różańca świętego” (1883) oraz „Matko dobrej rady” (1903). W 1908 r. Kościół w Polsce uzyskał zgodę na włączenie tytułu „Królowo Korony Polskiej” (przekształcone po drugiej wojnie światowej w „Królowo Polski”). „Królowo pokoju” włączył Benedykt XV (1917), a papież Pius XII - „Królowo wniebowzięta” (1950) w związku z ogłoszeniem dogmatu o Wniebowzięciu NMP; „Matko Kościoła” (tytuł nadany przez Pawła VI w czasie Soboru Watykańskiego II) Jan Paweł II przyznał prawo Konferencji Episkopatów do włączenia go do litanii (1980); Janowi Pawłowi II zawdzięczamy też wezwanie „Królowo Rodziny” (1995). Oprócz zezwoleń na powszechne wprowadzenie inwokacji, wydano wiele zezwoleń ograniczonych do poszczególnych diecezji lub zgromadzeń zakonnych. I tak np. franciszkanie uzyskali pozwolenie na umieszczenie (na ostatnim miejscu) własnego wezwania „Królowo zakonu serafickiego” (1910), a karmelici stosują od 1689 wezwanie „Królowo szkaplerza świętego”.
Co do pobożnej praktyki odmawiania lub śpiewania Litanii warto przytoczyć fragment „Dyrektorium o pobożności ludowej i liturgii”. Czytamy tam: „W wyniku rozporządzenia papieża Leona XIII o kończeniu odmawiania różańca w październiku śpiewem Litanii Loretańskiej liczni wierni byli przeświadczeni, że litania jest tylko rodzajem dodatku do różańca. W rzeczywistości jednak jest ona czymś niezależnym. Litanie bowiem mogą stanowić samodzielny element hołdu składanego Maryi, być śpiewem procesyjnym, stanowić część nabożeństwa Słowa Bożego lub innych aktów liturgicznych”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Ekumeniczna Noc Kościołów w Austrii

2018-05-23 14:07

Joanna Łukaszuk-Ritter (Wiedeń)

Joanna Łukaszuk-Ritter
Katedra św. Szczepana w Wiedniu

W przyszły piątek, 25 maja, wspólnoty 16 wyznań chrześcijańskich w Austrii zapraszają na ogólnokrajową imprezę, otwierając drzwi swoich kościołów, klasztorów, parafii oraz instytucji kościelnych, aby podzielić się ich bogactwem kulturowym i duchowym oraz poznać ich różnorodnść religijną i zaangażowanie dla społeczności lokalnej. »Długa Noc Kościołów« oferuje bogaty i zróżnicowany program – 2500 imprez w 620 kościołach na terenie całej Austrii zachęcają do przeżywania »Nocy Kościołów« wszystkimi zmysłami.

To szczególna okazja do wspólnych spotkań, rozmów, refleksji, zastanowienia się nad własną wiarą i religią jako uniersalnego zjawiska, otwarcia się na problemy i potrzeby drugiego człowieka, okazja do odkrycia czegoś nowego, poznawania sztuki, kultury i religii poprzez aktywne uczestnictwo w dyskusjach, koncertach czy wspólnych posiłkach.

Na konferencji prasowej w zeszłym tygodniu, wikariusz biskupi Wiednia, Dariusz Schutzki, nazwał »Długą Noc Kościołów« „barometrem wrażliwości społeczeństwa”. Tematy podejmowane przez organizatorów są odzwierciedleniem rzeczywistości, tego, co „obecnie ludzi dotyka, porusza i zajmuje”. W Austrii, podobnie jak w Polsce i wielu krajach europejskich, rok 2018 jest czasem obchodów wyżnych wydarzeń historycznych, przywołujących rok 1918 czy 1938. Po zakończeniu I Wojny Światowej i upadku monarchii w 1918 r. w Austrii została proklamowana Pierwsza Republika. W 1938 r. Republika Austrii została wcielona do III Rzeszy jako prowincja Ostmark („Anschlussu”) i straciła swoją niezależność państwową. 100-lecie Republiki Austrii i 80 lat od „Anschlussu” będą tematem wielu wykładów i dyskusji, m.in. na spotkaniu kard. Christopha Schönborna z biskupem Kościoła Ewangelickiego Michaelem Bünkerem w rozmowie ze znanym historykiem Oliverem Rathkolbem. Dyskutowane będą kwestie stanowiska Kościoła w Pierwszej Republice i jego związek z nacjonalistycznymi Niemcami, rola Kościoła w nacjonalizmie jak i doświadczenia okresu powojennego.

Joanna Łukaszuk-Ritter
Kościół św. Karola Boromeusza w Wiedniu

Wikariusz Schutzki w swojej wypowiedzi podkreślił ekumeniczną misję tego projektu, który pokazuje jak „niezwykle ważną rolę odgrywa religia, w szczególności religia chrześcijańska, w społecznościach Wiednia, Austrii i całej Europy. Nie możemy jej usunąć z naszej społeczności. Również to jest istotnym celem i zadaniem »Długiej Nocy Kościołów«.”

W tym miejscu nasuwają się słowa Papieża Franciszeka, który zachęca nas, abyśmy „postawili Chrystusa ponownie w centrum naszych relacji” oraz kard. Christopha Schönborna, który zapraszając w ubiegłym roku do uczestnictwa w »Nocy Kościołów« powiedział, że „w ruchu ekumenicznym chcemy kroczyć razem w naszych sercach ku Chrystusowi. Chrześcijanie są jak szprychy koła, które obracają się wokół Jezusa jako osi, im bliżej tego centrum jesteśmy, tym bardziej zbliżamy się do siebie. (...) Chrześcijańskie przesłanie jest przesłaniem pokoju i pojednania. Dlatego jako chrześcijanie musimy zawsze zadawać sobie pytanie, jakie jest nasze zadanie i przekonująco pozostawać wiernym wartościom chrześcijańskim. »Długa Noc Kościołów« daje temu wyjątkową okazję.”

W Wiedniu otwarcie »Długiej Nocy Kościołów« poprzedzi o godz. 16.30 marsz milczenia ku pamięci prześladowanych chrześcijan, który zorganizowało stowarzyszenie CSI (Christian Solidarity International). Uczestnicy marszu przejdą przez centrum Wiednia od Placu św. Szczepana do kościoła Augustynów, gdzie odbędzie się wspólna modlitwa ekumeniczna za prawie 100 milionów prześladowanych chrześcijan na całym świecie.

O godz. 17.30 bicie dzwonów w 165 wiedeńskich kościołach, na czele z tym najsłynniejszym i największym w Austrii dzwonem – „Pummerin” z katedry św. Szczepana, który odzywa tylko przy szczególnych okazjach – oznajmi oficjalne rozpoczęcie XIV już edycji »Długiej Nocy Kościołów«. W wielu kościołach o godz. 18.00 odbedą się Msze św., nabożeństwa, nieszpory, wspólne medytacje, dające możliwość przeżycia modlitwy w innym języku, obrządku czy tradycji chrześcijańskiej. Tak więc w kościele Minorytów, włoskim kościele narodowym w Wiedniu, można będzie uczestniczyć w „Mszy trydenckiej”, czyli Mszy św. odprawianej w tradycyjnym, nadzwyczajnym rycie rzymskim. Dwujęzyczne nieszpory odbędą się w kościele św. Sawy, który od 2014 r. jest siedzibą Biskupa Kościoła Serbsko-Prawosławnego, a w Apostolskim Kościele Ormiańskim, będącym od 1980 r. siedzibą diecezji środkowoeuropejskiej, odprawiona zostanie uroczysta liturgia w języku ormiańskim.

Joanna Łukaszuk-Ritter
Kaplica św. Stanisława Kostki w Wiedniu

Bardzo trudno jest wybrać z tak szerokiej gamy programowej kilka najciekawszych propozycji, gdyż wszystkie są bardzo interesujące i godne polecenia. Zasugerować można tu jedynie kilka miejsc i wydarzeń.

Dla tych, którzy lubią podziwiać widoki z góry, organizatorzy przygotowali wiele propozycji. Rozpoczynając od symbolu Wiednia – Katedry św. Szczepana, gdzie można wspiąć się na wieżę południową zwaną potocznie „Steffl”, pokonując 343 stopnie, aby z góry zachwycić się widokiem na całe miasto. Warto udać się dalej do barokowego kościoła św. Karola Boromeusza, w którym czeka na zwiedzających kilka „niebiańskich” niespodzianek. Orgnizatorzy udostępnili jednorazowo wejście na balkon, który znajduje się nad głównym portalem kościoła. Stąd będzie można wspiąć się stromymi osiemnastowiecznymi schodami na dzwonnicę i dotknąć największego dzwonu tej świątyni, dzwonu „Karola”. Następna atrakcja znajduje się we wnętrzu kościoła. Jest to winda widokowa, którą można wjechać na platformę, znajdującą się na wysokości 35 m i stąd podziwiać z bliska freski dzieła Michaela Rottmayera ze sceną Apoteozy św. Karola Boromeusza oraz towarzyszącymi grupami symbolizującymi cnoty: Wiarę, Nadzieję i Miłość. Platforma dochodzi do dużego okna, z którego rozpościera się piękna panorama Wiednia. Również z 52-metrowej południowej wieży kościoła Breitenfeld pw. św. Franciszka z Asyżu roztacza się imponujący widok na panoramę miasta. Tu po pokonaniu wielu stopni i drabin prowadzących na dach budowli będzie możliwość zwiedzenia strychu oraz sklepienia.

Zainteresowani nekropoliami i podziemiami kościołów muszą koniecznie udać się do katakumb w katedrze św. Szczepana, gdzie znajdują się m.in. groby biskupów wiedeńskich, znanych osobistości Austrii oraz urny z wnętrznościami członków dynastii Habsburgów. Serca Habsburgów znajdują się w krypcie przy kaplicy Loretańskiej w kościele Augustynów, natomiast ich ciała spoczywają w krypcie cesarskiej (Kaisergruft) w kościele Ojców Kapucynów. Mało znane podziemia w kościele Franciszkanów przechowują doskonale zachowane oryginalne trumny cynowe z 1620 r. oraz proste drewniane trumny z kolorowymi malowidłami. Nad wejściem do krypty dający do myślenia napis: „Byliśmy czym wy jesteście, czym my jesteśmy wy będziecie”.

W roku jubileuszowym 450 rocznicy śmierci św. Stanisława Kostki warto zobaczyć miejsca z nim związane. Stanisław Kostka przebywał w Wiedniu przez trzy lata. Przybył tu w wieku czternastu lat, aby wraz ze swoim bratem Pawłem podjąć naukę w kolegium jezuickim. Początkowo mieszkali w konwikcie zakonu. Po zamknięciu internatu przez cesarza Maksymiliana II wynajęli mieszkanie w pobliskiej kamienicy przy Kurrentgasse 2. Na pierwszym piętrze znajdował się pokój Stanisława. Piętnaście lat po jego śmierci, w 1583 r., izbę przebudowano na kaplicę. W miejscu, gdzie stało łóżko i gdzie Stanisław miał objawienia umieszczono ołtarz. W połowie XVIII wieku kaplicę ozdobiono bogatymi ornamentami. Nad ołtarzem znajduje się obraz dzieła jezuity Franza Stachera, przedstawiający Matkę Bożą z Dzieciątkiem, św. Barbarę i anioła podającego Stanisławowi komunię świętą. Piątkowy wieczór jest wyjątkową okazją do zobaczenia kaplicy, gdyż jest ona dostępna do zwiedzania jedynie podczas oktawy święta Stanisława Kostki między 13 a 20 listopada. Opuszczając kaplicę warto przejść się wiedeńskimi ścieszkami polskiego świętego – ulicą Schulhof do placu Am Hof, na którym znajdował się konwikt i kościół jezuitów (dzisiejszy kościół Am Hof, pw. Dziewięciu Chórów Anielskich), do którego uczęszczał codziennie św. Stanisław Kostka.

Analizując poszczególne punkty programu, nie można zapomnieć o muzyce, która rozbrzmiewać będzie prawie w każdym zakątku miasta i towarzyszyć zwiedzającym przez całą noc – tak jak to przystało na stolicę muzyki za jaką Wiedeń jest uważany. Repertuar rozciąga się od bizantyjskich hymnów i śpiewu gregoriańskiego począwszy, przez klasykę, gospel, jazz, folk aż po utwory muzyki współczesnej. Wszystko to w profesjonalnym wykonaniu orkiestr, chórów, zespołów i solistów, którzy na co dzień występują zarówno w kościołach jak i salach koncertowych Wiednia. Koncertów będzie można wysłuchać m.in. w katedrze św. Szczepana, w kościołach Jezuitów, Dominikanów, św. Michała, Minorytów, św. Piotra, św. Ruprechta, Marii am Gestade i katedrze grecko-prawosławnej.

W sumie prawie 1000 godzin programu, w tym 3650 koncertów, 250 wizyt czy spacerów z przewodnikiem, liczne wystawy, dyskusje i wykłady czekają na zwiedzających. Wiele parafii przygotowało degustację potraw i trunków z najróżniejszych regionów świata. Organizatorzy na czele z wikariuszem Schutzkim zachęcają wszystkich bez względu na religię, kulturę czy język do odwiedzania otwartych kościołów i odkrycia dla siebie znajdujacych się w nich ukrytych skarbów, nie tylko sztuki sakralnej. Dariusz Schutzki w imieniu całego zespołu organizacyjnego złożył też podziękowanie tysiącom wolontariuszy z całej Austrii za ich ogromne zaangażowanie i kreatywność w tworzeniu i realizacji programu.

Warto dadać, że w międzyczasie »Długa Noc Kościołów« przekroczyła już granice Austrii. W tym roku 25 maja impreza to odbędzie się także w krajach sąsiadujących z Austrią: w Czechach, na Słowacji, w Południowym Tyrolu i w kilku kantonach Szwajcarii oraz w odległej Estonii.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem