Reklama

Telewizyjna premiera oratorium o św. Kindze

2016-12-21 16:35

Rafał Kamieński


Drugiego dnia świąt o godz. 10.00 w TVP Kraków telewizyjna premiera oratorium o św. Kindze „Najważniejsza jest miłość”.

Koncert miał miejsce 18 czerwca 2016 roku na dziedzińcu klasztoru sióstr Klarysek w Starym Sączu i był częścią uroczystości związanych z ustanowieniem św. Kingi patronką Starego Sącza.

Oratorium o św. Kindze „Najważniejsza jest miłość” wykonała Krakowska Orkiestra Kameralna Dell’Arte i chór Voce Angeli. Oratorium powstało specjalnie z okazji ustanowienia św. Kingi oficjalną patronką Starego Sącza. Autorem muzyki do oratorium jest krakowski kompozytor i dyrygent Piotr Pałka. On też pokierował wykonaniem dzieła. Autorkami libretta są duchowe spadkobierczynie św. Kingi, siostry Klaryski – s. Franciszka Jadwiga Barnowska, s.Teresa Anna Izworska i s. Michaela Joanna Wasylciów. Chór mieszany i orkiestrę uzupełniali soliści: Anna Górecka (sopran), Grzegorz Górecki (kontratenor), Rafał Maciejewski (tenor), Marcin Kruk-Wasilewski (bas). Recytacje wykonał Piotr Piecha, aktor Teatru Ludowego w Krakowie.

Reklama

Oratorium o św. Kindze „Najważniejsza jest miłość”, 26 grudnia o godz. 10.00 w TVP Kraków.

Tagi:
oratorium św. Kinga

Dojrzewanie drzewa, witraż wiernością malowany

2018-07-04 11:10

Ks. Adam Stachowicz
Edycja sandomierska 27/2018, str. IV-V

Na zamku Krzyżtopór w Ujeździe k. Iwanisk 30 czerwca odbyła się premiera Oratorium o Męczennikach Sandomierskich pod znamiennym tytułem „Dojrzewanie drzewa, witraż wiernością malowany”. Wpisuje się ono w liczne obchody związane z jubileuszem diecezji sandomierskiej i odbyła się dokładnie 200 lat od wydania bulli „Ex imposita Nobis” papieża Piusa VII, na mocy której utworzono diecezję sandomierską

Ks. Adam Stachowicz
Artyści na zamku Krzyżtopór w Ujeździe k. Iwanisk

Kompozytorami prawie dwugodzinnego dzieła muzycznego byli Piotr Pałka i Hubert Kowalski. Do skomponowania oratorium posłużyło libretto pod tytułem „Dojrzewanie drzewa, witraż wiernością malowany”, które napisał ks. Krzysztof Lechowicz, proboszcz parafii Strzegom.

– Jest niezwykle trudno przedstawić całą historię diecezji w jednym utworze, dlatego potraktowałem to dzieło jako spojrzenie na diecezję przez pryzmat drzewa, które rośnie, dojrzewa i nabiera kształtów. Spojrzenie to jest patrzeniem na historię przez witraż wiary i wierności ludzi, którzy wsparci łaską Boga wzrastali i tworzyli nieustannie to drzewo. Ten witraż jest uchwyceniem wielu świateł, jakie niosła historią tej ziemi, rozbłyskując wieloma barwami. Na libretto składają się teksty pisane wierszem klasycznym, białą prozą oraz utwory dodatkowe jak pieśń „Salve Regina” – wyjaśnił ks. Krzysztof Lechowicz.

– Wraz z Piotrem Pałką pochyliliśmy się nad napisaniem muzyki do wspaniałego tekstu ks. Krzysztofa Lechowicza. Utwór został skomponowany w ramach muzyki klasycznej i oratoryjnej. Oczywiście, że każdy z nas ma swój styl i sposób myślenia o muzyce, co staraliśmy się przelać na nuty tego utworu – mówił Hubert Kowalski. – Utwór opowiada o samym momencie męczeństwa mieszkańców Sandomierza oraz ojców dominikanów, wprowadza słuchacza w czasy XIII wieku, a następnie przywołuje myśli o współczesnych nam czasach – dodał Piotr Pałka.

Niezwykłe przedsięwzięcie

W premierze uczestniczyli: bp Krzysztof Nitkiewicz, bp Edward Frankowski oraz wielu kapłanów. Byli obecni przedstawiciele władz parlamentarnych, wojewódzkich i samorządowych. Dziedziniec zamkowy wypełnili też wierni z diecezji i spoza jej granic, a przedsięwzięcie transmitowały i nagrywały liczne ekipy telewizyjne i radiowe.

Oratorium rozpoczęła wykonana przez chór pieśń „Salve Regina”, następnie chórzyści oraz soliści przybliżali słuchaczom dzieje męczeństwa sandomierzan i ojców dominikanów, którzy zginęli podczas najazdu tatarów w 1260 r. Podsumowanie stanowiły utwory odnoszące się do współczesności i przypadającego jubileuszu 200-lecia diecezji sandomierskiej.

W niecodziennym przedsięwzięciu udział wzięło blisko 150 chórzystów, muzycy Filharmonii Świętokrzyskiej i soliści: Joanna Wydorska, Aleksandra Gudzio, Karol Lizak, Marcin Wasilewski-Kruk, zaś rolę narratora wykonał Piotr Piecha. Na ogromy chór składały się osoby z kilku chórów działających w diecezji, młodzi z grupy tworzącej co roku Oazowe Rekolekcje Muzyczne (OReMuz) oraz ruchów duszpasterskich wspomagani przez chór Voce Angeli z Krakowa.

Słowa wdzięczności

Na zakończenie występu słowa podziękowania artystom, organizatorom i przybyłym gościom przekazał bp Krzysztof Nitkiewicz. – „Byli jakby jedną duszą w różnych ciałach, jakby jednym oddechem i doskonale zgodni w wierze; tak samo silni w znoszeniu udręk i okazując taką samą stałość w obronie prawdy. Wszyscy podobni do siebie, tacy sami w myśleniu i w walce. Dlatego zostali uznani za godnych jednakowych koron chwały. Jakim przemówieniem moglibyśmy uczcić ich właściwie? … Nawet czterdzieści języków nie wystarczyłoby, żeby wysławić ich dzieło”. Tak pisał św. Bazyli o współczesnych sobie Czterdziestu Męczennikach z Sebasty. To był IV wiek, ale ponieważ męczennicy chrześcijańscy są do siebie podobni, możemy powtórzyć i sparafrazować pytanie wielkiego ojca Kościoła: Jak was wysławić Męczennicy Sandomierscy? Sadok i towarzysze, księża diecezjalni, dworzanie, mieszczanie i chłopi zamęczeni przez Tatarów należeli, co prawda do odległej epoki, ale przecież ich krew stała się zasiewem Chrystusowego żniwa, które zbieramy po dzień dzisiejszy. Jak więc ich godnie uczcić? Odpowiedzią może być oratorium: „Dojrzewanie drzewa. Witraż wiernością malowany”. Jest ono splecionym z największą maestrią wieńcem chwały, który za Chrystusem pragniemy włożyć na skronie męczenników chrześcijańskich wszystkich epok, łącznie z męczennikami naszych czasów: na Bliskim Wschodzie, w krajach misyjnych i w Europie, bo przecież terroryzm płynący z nienawiści do chrześcijaństwa nie zna granic i przybiera różne formy – mówił bp Krzysztof Nitkiewicz.

Najlepsze podsumowanie

Biskup Ordynariusz, wieńcząc dzieło, dokonał swoistego podsumowania kilku dni intensywnego działania, jakie twórcy musieli podjąć. – Szlachetne tony muzyki i poetyckie strofy obudziły słuszną dumę ze świadectwa wiary naszych przodków i poczucie bliskości z cierpiącymi dzisiaj w jakimkolwiek zakątku ziemi. Dręczeni niezliczonymi lękami, które paraliżują i oddalają od siebie, jesteśmy ich siostrami i braćmi oraz spadkobiercami. Powinniśmy być również ich uczniami, gotowymi poświęcić, oddać swoje życie z miłości do Boga i bliźniego. W chwili najwyższej próby, męczennicy chrześcijańscy mieli świadomość, że nie są sami, że razem z nimi cierpi Chrystus i prowadzi ich przez bramę męczeństwa do zwycięskiego zmartwychwstania. On mówił do nich tak samo, jak mówi do nas: „Nie bójcie się, Jam zwyciężył świat!”. To pełne nadziei wezwanie powtarzało się wielokrotnie podczas dzisiejszej premiery. Pragnę za nią gorąco podziękować wszystkim twórcom, wykonawcom, prowadzącej, benefactorom, organizatorom, środkom masowego przekazu i widowni. Niech Bóg wam błogosławi, a święci męczennicy wspierają swym orędownictwem u tronu Najwyższego – podsumował Biskup.

Owacje na stojąco były podziękowaniem zebranej publiczności dla twórców i artystów za wspaniałą ucztę duchową jaką dostarczyło Oratorium o Męczennikach Sandomierskich.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Hymn o miłości


Niedziela Ogólnopolska 51/2006, str. 18-19

© Igor Mojzes/Fotolia.com

Gdybym mówił językami ludzi i aniołów,
a miłości bym nie miał,
stałbym się jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący.
Gdybym też miał dar prorokowania i znał wszystkie tajemnice, i posiadł wszelką wiedzę, i miał tak wielką wiarę, iżbym góry przenosił, a miłości bym nie miał,
byłbym niczym.
I gdybym rozdał na jałmużnę całą majętność moją,
a ciało wystawił na spalenie, lecz miłości bym nie miał,
nic mi nie pomoże.
Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą;
nie jest bezwstydna, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego;
nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli się z prawdą.
Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma.
Miłość nigdy nie ustaje,
[nie jest] jak proroctwa,
które się skończą, choć zniknie dar języków i choć wiedzy [już] nie stanie.
Po części bowiem tylko poznajemy i po części prorokujemy.
Gdy zaś przyjdzie to, co jest doskonałe, zniknie to, co jest tylko częściowe.
Gdy byłem dzieckiem, mówiłem jak dziecko, czułem jak dziecko, myślałem jak dziecko. Kiedy zaś stałem się mężem, wyzbyłem się tego, co dziecinne.
Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno; wtedy zaś [ujrzymy] twarzą w twarz.
Teraz poznaję po części, wtedy zaś będę poznawał tak, jak sam zostałem poznany.
Tak więc trwają wiara, nadzieja, miłość - te trzy: największa z nich [jednak] jest miłość.

Z Pierwszego Listu św. Pawła do Koryntian (1 Kor 13, 1-13)

Przeczytaj także: Hymn o miłości
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Bahrajn: rozpoczęto prace przy budowie katedry katolickiej

2018-07-19 20:54

(KAI/vaticannews.va) / Manama

W Bahrajnie rozpoczęły się prace przy budowie katedry poświęconej Matce Bożej, która stanie się sercem wspólnoty katolickiej wikariatu apostolskiego Arabii Północnej, obejmującego Kuwejt, Arabię Saudyjską, Katar i sam Bahrajn.

maxos_dim/pixabay.com

Katedra wznoszona jest 20 km od stolicy kraju - Manamy i będzie nie tylko miejscem kultu. Oprócz świątyni znajdą się tam także kuria biskupia, dom dla gości oraz centrum formacji duszpasterskiej i społecznej. Teren pod budowę obiektu ofiarował król Bahrajnu Hamad bis Isa Al Chalifa. Zakończenie prac przewidziane na 2021 rok.

Powstająca katedra, obliczona na 2 tys. wiernych, stanie się wyraźnym świadectwem obecności chrześcijan na Półwyspie Arabskim, w ogromnej większości muzułmańskim. W fundamentach budowli umieszczono kapsułę, zawierającą opis historii Kościoła katolickiego na świecie, ze szczególnym uwzględnieniem jego obecności w tym regionie, a także podstawowe informacje na temat powstającej katedry.

Dla tamtejszych katolików, w ogromnej większości migrantów, którzy na co dzień niejednokrotnie doświadczają różnego rodzaju zniewag, dyskryminacji i trudności, nowa świątynia jest powodem do dumy i radości. Oni też finansowo włączają się w jej budowę. Wspólnotę katolicką stanowią tam przede wszystkim chrześcijanie z Iraku i Iranu, a także ze Sri Lanki, Indii, Libanu i Filipin, którzy przybyli do Bahrajnu w poszukiwaniu pracy. Na duże uroczystości do katedry Matki Bożej w Bahrajnie będą przybywać także chrześcijanie z innych krajów, np. z Arabii Saudyjskiej, gdzie wyznawanie innej wiary poza islamem jest całkowicie zabronione.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 5/6 2018

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem