Reklama

Co łączy Amber Gold z katastrofą smoleńską?

2016-12-10 21:55

Artur Stelmasiak

Artur Stelmasiak

Ciarki przechodzą po plecach, gdy słucha sie wyjaśnień byłego prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta w Sejmie. Ten człowiek nic nie zrobił z polityczno-prokuratorskim układem w Trójmieście, ale przeraża mnie o wiele bardziej fakt, że dokładnie tak samo działał ws. śledztwa smoleńskiego.

Sprawa Amber Gold jest skandaliczna dla opinii publicznej w Polsce. Tysiące Polaków straciło oszczędności swojego życia, bo w Trójmieście istniał potężny układ sprytnych złodziei, polityków i wymiaru sprawiedliwości. Oczywiście, jest ona przykładem skrajnej patologii tego, co nazywamy demokratycznym państwem prawa. Organy odpowiedzialne za respektowanie prawa pozorowały swoją pracę, aby przypadkiem nie złapać przestępców, bo prokuratorzy wiedzieli, że złodzieje mają tzw. polityczne plecy. Według definicji słownikowej, sprawa Amber Gold wyczerpuje znamiona grupy przestępczej, którą nazywamy "mafią", bo przecież istniały powiązania przestępców z wymiarem sprawiedliwości i władzami.

Takie układy, jak Amber Gold są patologią, którą trzeba skutecznie leczyć, ale przecież tego typu afery zdarzają także w dojrzałych demokracjach. Z całym szacunkiem dla ofiar finansowych, to jednak sprawa Amber Gold jest dosyć "zwyczajną" patologią w porównaniu z tym, jaką katastrofą dla naszej demokracji była katastrofa smoleńska. Takie afery, jak Amber Gold zdarzają się na świecie, a katastrofa smoleńska była pierwszą taką tragedią w historii świata.

Zestawiam te dwa postępowania, bo łączy je postać prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta, ale także niemal identyczne działanie prokuratury. W obydwu sprawach ich praca była tylko pozorna, aby przypadkiem nie odkryć niewygodnych faktów. W obydwu postępowaniach prokuratorzy mieli wsparcie i osłonę władz państwowych oraz największych w Polsce mediów.

Reklama

Oczywiście, śledztwo smoleńskie jest o wiele trudniejsze od tego ws. Amber Gold, bo katastrofa wydarzyła się na terytorium obcego państwa. Jednak jest już wystarczająco dużo dowodów na to, żeby stwierdzić, że niedziałanie prokuratorów i instytucji państwowych musiało być celowe. Posłużę się kilkoma przykładami z kwietnia 2010 r.

W sobotę rano 10 kwietnia nie zadbano o jakiś nadzwyczajny, państwowy alert. Gdy jeden z oficerów Agencji Wywiadu zadzwonił do "firmy", usłyszał, że ma iść z dzieckiem na spacer, bo przecież to nie był "nasz prezydent". Wezwani przez Seremeta prokuratorzy nie dotarli na czas do Warszawy. Jechali zwykłymi samochodami, pociągami, autobusami i po prostu spóźnili się na samolot, który bez nich poleciał po południu 10 kwietnia do Smoleńska. W efekcie na miejscu największej tragedii w powojennej historii Polski było zaledwie kilku prokuratorów, którzy nie potrafili zabezpieczać dowodów.

W sobotę 10 kwietnia agenci ABW weszli do mieszkań wszystkich ofiar, aby zabezpieczyć materiał porównawczy DNA. Do dziś nie wiadomo, co stało się z próbkami, ale wiemy, że nigdy z nich nie skorzystano. Brak badań DNA jest wydarzeniem bez precedensu we współczesnej historii tego typu katastrof komunikacyjnych.

Najbardziej jaskrawa i najlepiej udokumentowana jest sprawa ciał ofiar. W tym wypadku mamy ewidentny przykład mataczenia zarówno polskiego rządu, jak i prokuratorów. Okazuje się, że wbrew "szczególnej roli" minister Ewy Kopacz i min. Tomasza Arabskiego w Moskwie nie zrobiono nic, co powinno być standardem przy tego typu katastrofach. Nie było badań DNA, sekcje zwłok były pozorowane, a ciała ofiar wkładano do trumien metodą "na chybił trafił".

Na łamach "Niedzieli" pisałem o już w 2011 r., że ciała i ich fragmenty mogą być pomylone. Czyli na długo przed ekshumacjami. Moim zdaniem, dokumenty z sekcji zwłok zostały sporządzone tylko dlatego, że Polska ich się domagała. Ich sprzeczność ze stanem rzeczywistym wskazuje na to, że rosyjskie papiery były produkowane post factum, czyli kilka, a nawet kilkanaście miesięcy po katastrofie. Dlatego na wielu dokumentach zgadza się najczęściej tylko imię, nazwisko i płeć, a cała reszta jest pospolitym fałszerstwem.

Winę za tak katastrofalny stan śledztwa smoleńskiego ponosi poprzedni rząd, ówczesny Prokurator Generalny i podlegli mu prokuratorzy, którzy mieli obowiązek dokonać powtórnych sekcji zwłok, a z jakiś niezrozumiałych przyczyn tego nie zrobili. Prawdopodobnie prokuratorzy blokowali dalsze ekshumacje ofiar, bo zorientowali się, że rosyjskie trumny i wnikliwe badanie czegokolwiek są dla nich, jak Puszka Pandory. Identyczne nierobienie czegokolwiek obowiązywało przy aferze Amber Gold.

Dziś, gdy okazuje się, że niewiadomo, gdzie znajduje się ciało szefa PKOL-u i jednego z współtwórców telewizji Polsat, sprawa odżywa na nowo. Jest to kolejny dowód na totalną klęskę poprzedniej ekipy rządzącej i sprzyjających im mediom. Ale jakoś nie widzę na łamach "Gazety Wyborczej" i nie słyszę w TVN przeprosin wobec prokuratury, która stara się naprawić zaniechania sprzed 6 lat.

Jakiś czas temu rozmawiałem ze znajomym kapłanem profesorem. Zgodziliśmy się, że sprawę trzeba wyjaśnić mimo wszystkich przeciwności. Użył jednego zdania, z którym trudno polemizować: "Jeżeli tak to zostawimy i nie wyjaśnimy katastrofy smoleńskiej, to jesteśmy na prostej drodze do narodowego skundlenia".

Tagi:
komentarz

Spór o gdański model równości

2018-06-14 14:18

Antoni Szymański Senator RP

torbakhopper/ Foter CC-BY ND

Mimo coraz silniej wyrażanego sprzeciwu prorodzinnych środowisk obywatelskich, część gdańskich urzędników forsuje uchwalenie dokumentu „Model na rzecz Równego Traktowania”. Dokument w obecnym kształcie zawiera kontrowersyjne zapisy godzące w prawa rodziców.

Deklarowanym celem dokumentu „Model na rzecz Równego Traktowania” jest wyznaczanie kierunków dla wieloletniej polityki społecznej władz Gdańska w aspekcie równościowym. Obejmuje on zagadnienia takie jak równe traktowanie obywateli pod względem płci, wieku, pochodzenia etnicznego, wyznawanej religii i światopoglądu, niepełnosprawności oraz tzw. orientacji seksualnej.

Jak łatwo się domyślić najwięcej kontrowersji wzbudza ostatni z wymienionych obszarów. Dokument zawiera diagnozę aktualnej sytuacji, opartą na dość wąskiej bazie badawczej. Większość tez wyprowadzona jest z domniemań, szacunków (min. zawyżona liczba obywateli homoseksualnych), pojedynczych relacji oraz presupozycji ideologicznych. Z ustaleń wynika, że miasto Gdańsk nie zapewnia poczucia bezpieczeństwa i równego traktowania osobom z grupy tzw. LGBT (lesbijkom, gejom, osobom biseksualnym i transpłciowym). W związku z tym rekomenduje się podjęcie wzmożonych działań edukacyjnych, mających zmienić zaistniałą sytuację.

Autorzy dokumentu rekomendują: opracowanie i wdrożenie w szkołach zajęć dostarczających rzetelną wiedzę o osobach LGBT+ oraz podnoszących kompetencje rodziców, nauczycieli/ek, uczniów i uczennic m.in. w zakresie przeciwdziałania przemocy i reagowania na przemoc, które to zajęcia będą uwzględniały wiedzę o przemocy motywowanej uprzedzeniami, w szczególności ze względu na płeć, orientację seksualną oraz tożsamość płciową (rekomendacja 38). W innym miejscu dokument postuluje przygotowanie personelu szkolnego w zakresie praw i wsparcia transpłciowych dzieci i młodzieży oraz dzieci LGB (np. poprzez warsztaty i szkolenia w zakresie wsparcia dzieci i młodzieży LGBT+) (rekomendacja 39).

Tego typu postulaty niepokoją coraz liczniejszych grupę rodziców, środowisk obywatelskich i religijnych. Jak twierdzi jeden z liderów protestów Krzysztof Kęsicki mała grupka osób z UM Gdańska wraz z mniejszościami seksualnymi chce przeprowadzić w naszym mieście tęczową rewolucję spod znaku LGBT. Jacek Barzowski członek Rady ds. Rodziny przy Marszałku Województwa Pomorskiego potwierdza: Jako Ojciec i mąż z niepokojem obserwuję jak pod hasłami „równościowymi” planuje się dewastację rodzin, wprowadza się cenzurę wypowiedzi i zakazy manifestowania oraz planuje się wprowadzenie modeli edukacji „równościowej”, które w znaczny sposób mają ograniczyć władze rodzicielską, a dodatkowo zaburzają prawidłowy rozwój dzieci i młodzieży.

Środowiska skupiające się wokół hasła „Odpowiedzialny Gdańsk” organizują pikiety, protesty, wydają oświadczenia (por. www.odpowiedzialnygdansk.pl) . Najnowszą aktywnością był udział w gorącej dyskusji, która odbyła się 12 czerwca 2018 r. podczas obrad Komisji Spraw Społecznych i Ochrony Zdrowia Rady Miasta Gdańska. Mieszkańcy zadawali radnym trudne pytania i starali się wyrazić swój niepokój. Chodzi głównie o obawę przed podważeniem praw rodzicielskich, które wszak zagwarantowane są przez liczne ustalenia międzynarodowe (min. Deklaracja Praw Człowieka z 1948r. Art. 26 ust.3, Protokół nr 1 do Konwencji o Ochronie Praw człowieka i podstawowych wolności z 1952r.; Deklaracja Praw Dziecka z 1959; Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych z 1966r. Art. 18 ust. 4; Pakt Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych z 1966r. Art. 13 ust. 3; Karta Fundamentalnych Praw Unii Europejskiej z 2000r. Art. 14 ust. 3 i inne). Rodzice nie chcieliby, aby w szkole do której uczęszcza ich dziecko promowana była ideologia godząca w rodzinę, relatywizująca wartości i rozmywająca tożsamość instytucji małżeństwa.

Trudno powiedzieć jakie będą losy dokumentu. Zapewne jego autorzy będą dążyć, by został on uchwalony przez Radę Miasta w obecnym kształcie jeszcze w bieżącej kadencji. Czy działania środowisk upominających się o prawa rodziców do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami odniosą skutek? Jakkolwiek się sprawy potoczą, należy z satysfakcją odnotować, że zainteresowanie tematem a także liczba środowisk włączonych w czynną troskę o gdańskie rodziny rośnie. I co ciekawe podejmowane wysiłki mają charakter ponadwyznaniowy, co podkreślam gdyż wszelkie porozumienia ponad podziałami uważam za szczególnie cenne. Zakończę słowami listu otwartego, wystosowanego do prezydenta miasta Pawła Adamowicza przez gdańskich pastorów:

Wyrażając sprzeciw wobec działań promujących rozwiązłość i stawiających znak równości pomiędzy nią, a przymierzem małżeńskim pragniemy jednocześnie wyrazić przekonanie, że prywatne sprawy powinny pozostać w prywatnych miejscach. (…) Upodobania i zachowania seksualne są w każdym przypadku sprawą tak intymną, że nie nadają się do tego, by je obnosić po ulicach, a tym bardziej w szkołach. Nie chcemy dołączać do niechlubnych miast z historii, w których nieskrępowana seksualna niemoralność doprowadziła je do moralnego i cywilizacyjnego upadku.

Mając to na uwadze będę z uwagą śledził dalsze losy sporu o gdański model równości.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kościół kieruje spojrzenie ku wszystkim młodym świata

2018-06-19 12:48

abd (KAI) / Watykan

Kościół pielgrzymujący ku Synodowi, kieruje spojrzenie ku wszystkim młodym świata - przypomina papież Franciszek w oficjalnej modlitwie październikowego Synodu Biskupów nt. "Młodzież, wiara i rozeznawanie powołania".

Wspólnota LEDNICA 2000

Publikujemy treść modlitwy XV Zgromadzenia Ogólnego Synodu Biskupów:

Panie Jezu,

Twój Kościół podążający ku Synodowi kieruje wzrok na wszystkich młodych ludzi świata. Prosimy Cię, by z odwagą wzięli oni życie w swoje ręce, zawsze mając wolne serca dążyli do najpiękniejszych i najgłębszych celów.

Pomóż im odpowiedzieć na wezwanie, które kierujesz do każdego z nich, by realizując właściwy projekt życia osiągnęli szczęście wsparci obecnością mądrych i ofiarnych przewodników. Otwieraj ich serca na wielkie marzenia i uczyń wrażliwymi na dobro innych.

Niech trwają pod Krzyżem jak Umiłowany Uczeń, by przyjmować w darze Twoją Matkę. Uczyń ich świadkami Twojego Zmartwychwstania, by doświadczając Twojej bliskości, głosili z radością, że jesteś Panem.

Amen.

tłum. Krajowe Biuro Organizacyjne ŚDM

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 5/6 2018

Polska przegrała z Senegalem

2018-06-19 19:02

wpolityce.pl

Niestety, gole padły po fatalnych błędach zawodników naszej reprezentacji. W 37. minucie bramkę samobójczą strzelił Thiago Cionek, a w 60. minucie kolejnego gola strzelił Mbaye Niang.

PolandMFA / Foter.com / CC BY-ND

Grzegorz Krychowiak w 86. minucie strzelił gola na 2:1.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem