Reklama

„Musisz mówić o ty, co uczynił ci Bóg”. Świadectwo o cichym cierpieniu i radosnym zwycięstwie

2016-11-26 09:13

AJ

Jacek Dudyński

18 listopada 2016 w Centrum Integracji Kulturalnej „Orzeł” w Bolesławcu, odbył się cykl dwóch prelekcji i dwóch koncertów, które zorganizowane zostały przez Bolesławiecką Bazylikę Maryjną i Bolesławiecki Ośrodek Kultury – Międzynarodowe Centrum Ceramiki w ramach jubileuszowych XX Bolesławieckich Dni Kultury Chrześcijańskiej. Tym razem adresatami prelekcji i koncertów była młodzież szkół ponadgimnazjalnych, a gościem spotkania fenomenalny muzyk-gitarzysta, kompozytor, aranżer, Mirosław Kuc – rodowity bolesławianin.

To nie pierwsze spotkanie Mirosława Kuca z młodzieżą, podczas którego opowiadał o swoich życiowych przygodach i poszukiwaniu Boga. Mirosław może się pochwalić współpracą z zespołem Erosa Ramazzotti, czy też grą na Międzynarodowym Festiwal Piosenki w San Remo. Nagrywał też swoje autorskie płyty. Na spotkaniu z młodzieżą mówił, że jego życie to wyjątkową księga upadku człowieka, cierpienia, które uszlachetnia wiarę, Bożej mądrości, objawiającej nieraz nawet w sposób cudowny, zaskakujących wyroków Opatrzności.

Mirek uciekł z Bolesławca krótko po stanie wojennym. Trafił do Włoch. Pomimo życia w trudnych warunkach, cierpliwie uczył się języka, szukał pracy. O działalności muzycznej nie mógł wtedy nawet marzyć. Jak wspomina - „najtrudniejsze były święta Bożego Narodzenia spędzone w namiocie, przy jednej zapalonej świeczce, z konserwą w ręku”.

Kiedy wynajął mieszkanie w Rzymie, mógł oddać się swojej pasji – grze na gitarze. Usłyszał go jeden z sąsiadów, który wręczył mu wizytówkę z zaproszeniem na nagrania do muzycznego kanału jednej z włoskich telewizji. I tak Mirek zaczął na powrót grać, komponować, aranżować.

Reklama

Wielka przygoda z Italią i muzyką omal nie skończyła się tragedią. Mirek wspominał, że traktował gitarę jak boga w swoim życiu. Oddawał się totalnie muzyce i coraz częściej zapominał o innych wymiarach życia człowieka. Jak sam mówił stał się egoistą, który świetnie posługiwał się różnymi gitarami wyczarowując piękne aranżacje, ale jego serce było puste. I wtedy zdarzył się straszny wypadek. Rozbita szyba i rozcięte noga i ręka, uszkodzone nerwy i ścięgna.

Czas i błędy lekarskie doprowadziły do dramatu. Kolejne operacje i rehabilitacje nie pomagały. Mirek stał się niepełnosprawny. O karierze muzycznej mógł zapomnieć. Wielkim wparciem okazali się prawdziwi przyjaciele oraz modlitwa.

Mirek wspominał jedno wyjątkowe spotkanie z pewną kobietą. Była nią Maria Cler, modelka, która ukończyła Uniwersytet w Cambridge, a na pewnym etapie swojego życia w sanktuarium Matki Bożej w Medjugorie postanowiła zostać siostrą zakonną. Na jednym ze spotkań modlitewnych podeszła do Mirka i zapytała: „długo już cierpisz?” A on odpowiedział jej: „ja cierpię w milczeniu”. Wtedy ucałowała jego dłoń i powiedziała: „powinieneś wybrać się na pielgrzymkę do Medjugorie”. Mirek się uśmiechnął i powiedział: „w takim stanie?” A zaraz później dorzucił: „mam teraz problemy finansowe i nie stać mnie na taką wyprawę”. A ona odpowiedziała: „jeśli Mama (Matka Boża) będzie chciała, abyś tam pojechał, to pomoże ci w każdym względzie”.

Przed kolejną operacją Mirek wypisał się ze szpitala i wraz z przyjacielem Paolo wyruszyli do sanktuarium Królowej Pokoju. Tam zrodził się szaleńczy pomysł pielgrzymki stacjami Drogi Krzyżowej na górę Križevac. Szli w nocy. Podczas trudnej drogi miał wrażenie, że jego kręgosłup rozpadnie się na kawałki. Widząc jak bardzo Mirek cierpi, Paolo postanowił, że zdejmie sandały i będzie szedł boso po ostrych kamieniach, bo nie może spokojnie patrzeć jak cierpi przyjaciel. Swoje sandały przyczepił jednego do jednej kuli Mirka, a drugiego do drugiej. Paolo zauważył, że Mirek zgubił jednego z nich. Zaczął wołać do Mirka: jak ja zejdę teraz z tej góry, skoro zgubiłeś jednego mojego sandała. Mirek w swoim zakłopotaniu odwrócił się i rozejrzał, gdzie mógł leżeć drugi sandał. Ruszył szybko, aby przynieść przyjacielowi zagubiony sandał. I wtedy usłyszał wołanie Paolo: „Mirek idziesz bez kul!”

Jeden z zakonników, którym opowiedzieli o ty, co się stało powiedział: „musisz mówić o tym, co uczynił ci Bóg”. Swój inwalidzki wózek Mirek zostawił Medjugorie. Mirek uświadomił sobie, że wielu ludzi dzięki jego świadectwu zaczęło odbudowywać swoją wiarę.

Postanowił, że wróci do Polski, do swojego rodzinnego Bolesławca. Obecnie oddaje się pracy twórczej i edukacyjnej. Komponuje swoje utwory, do których słowa po angielsku lub hiszpańsku układa Karolina Jackowska. Cieszy się gronem zdolnych uczniów, którzy widzą w nim wspaniałego muzycznego pedagoga. Kształci miłośników gitary i zaszczepia w nich życiową mądrość. Chcąc spełnić swoją powinność względem tego, co w jego życiu uczynił Bóg za wstawiennictwem Matki swojego Syna, postanowił o tym wszystkim opowiedzieć młodzieży, aby zdawała sobie sprawę z tego, że kto straci w życiu Boga – stracił wszystko. Kto znalazł w życiu Boga – ten pokona wszystko, nawet to, co po ludzku staje się niemożliwe.

Tagi:
świadectwo Legnica koncert

Wielki Czwartek w legnickiej katedrze

2018-03-30 09:35

ksww

- Sakrament święceń to coraz ściślejsze łączenie swojego życia z życiem Jezusa Chrystusa dla zbawienia ludzi – powiedział biskup legnicki Zbigniew Kiernikowski podczas Mszy św. Krzyżma.

Ks. Waldemar Wesołowski

Przed południem ponad 150 księży wraz z biskupem Markiem Mendykiem i biskupem Stefanem Cichym uczestniczyło w Mszy św. Krzyżma, której przewodniczył biskup legnicki Zbigniew Kiernikowski.

Wspólnie z kapłanami modliły się siostry zakonne ministranci i lektorzy oraz wierni, którzy w tym dniu składali życzenia swoim duszpasterzom.

- Dziś ogarniamy w szczególny sposób kapłanów, którzy przeżywają różne trudności, doświadczenie choroby i cierpienia – podkreślił w homilii bp Kiernikowski. W dalszej części homilii Biskup legnicki odniósł się do słów Ewangelii mówiącej o wystąpieniu Jezusa w synagodze w Nazarecie: „Dziś spełniły się te słowa”. – To „dziś” trwa. Jest to „dziś” wierności Chrystusa, wierności Boga i naszej wierności. Jezus jest świadkiem wiernym, wszedł w posługę mesjańską oddając życie. Wszedł w to czuwanie Boga nad człowiekiem. On jest posłanym, w którym my – kapłani i wszyscy wierzący – posługujemy, by ta prawda dotarła do ludzi.

Zobacz zdjęcia: Wielki Czwartek w legnickiej katedrze

Biskup Kiernikowski podkreślił, że dzisiejszy świat jest często zagubiony, dlatego potrzebuje nadziei życia. – Niesienie tej nadziei to nasza misja, posługa, przywilej i powód do swoistej dumy – mówił Kaznodzieja. Zaznaczył też, że to dzieło realizuje się w tajemnicy krzyża, która ma stawać się częścią naszego życia.

Wielki Czwartek to dzień odnowienia przyrzeczeń składanych podczas święceń prezbiteratu, dlatego bp Zbigniew przypomniał, że sakrament święceń to coraz ściślejsze łączenie swojego życia z życiem Jezusa Chrystusa dla zbawienia ludzi. – Podczas święceń potwierdzamy nasz wybór słowem „chcę”. To wyraz tego, że pozwalam Bogu na jednoczenie się z Nim, by dawać siebie innym. To dokonuje się w posłuszeństwie. Ponieważ jesteśmy słabi, do tego dzieła potrzebujemy ducha i struktur, by mogło się ono w nas zrealizować – mówił bp Kiernikowski.

Na zakończenie złożył wszystkim kapłanom życzenia. – Jesteśmy potrzebni światu. Trzeba nam ducha mądrości, gotowości do posługi. Cieszmy się kapłaństwem, cieszmy się z tego, że możemy służyć, nawet wtedy, kiedy spotykamy się z niezrozumieniem. Idźmy, jako ci, którzy są świadomi i oparci na Tym, który wydał samego siebie. Niech radość i zaufanie będzie naszą mocą do posługiwania.

Podczas uroczystej Eucharystii kapłani odnowili przyrzeczenia składane w dniu święceń, poświęcone również zostały oleje: chorych, katechumenów oraz krzyżma, których używa się w celebracjach liturgicznych.

Natomiast wieczorem Biskup legnicki przewodniczył Mszy św. Wieczerzy Pańskiej, w której wzięli udział księżą przełożeni legnickiego seminarium i kurii biskupiej. W Eucharystii uczestniczyła także rzesza wiernych parafii katedralnej oraz ponad 120 osób, które już po raz kolejny przeżywają czas Triduum Paschalnego w formie rekolekcji prowadzonych w seminarium.

Podczas tej celebracji bp Kiernikowski obmył nogi dwunastu mężczyznom, naśladując w ten sposób pokorę i uniżenie Jezusa.

W homilii bp Kiernikowski przypomniał znaczenie Paschy żydowskiej i Paschy Jezusa. – To Jezus zajął miejsce paschalnego baranka, którego krew chroniła przed aniołem śmierci. On dał chleb mówiąc: „to jest moje ciało za was wydane”. Tym samym dał nam możliwość przeżywania owego przejścia z lęku przed śmiercią do życia, które jest mocniejsze niż śmierć – podkreślił Kaznodzieja.

- Dziś celebrujemy łamanie chleba i pijemy z kielicha. Pascha to zanurzenie nas, rozdzielonych przez grzech, w misterium Paschy, byśmy byli ludem, który żyje w jedności dzięki przebaczeniu – powiedział Ksiądz Biskup.

Na zakończenie Najświętszy Sakrament został przeniesiony do ołtarza adoracji.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Pakistan: bliskie rozstrzygnięcie sprawy Asi Bibi

2018-04-23 14:17

vaticannews.va / Islamabad (KAI)

Prezes Pakistańskiego Sądu Najwyższego będzie sędzią w sprawie skazanej na śmierć chrześcijanki Asi Bibi. To najlepsze z możliwych rozwiązań - uważa jej adwokat.

www.christiansinpaan.com

Prezes Pakistańskiego Sądu Najwyższego Mian Saquib Nisar ogłosił, że w przyszłym tygodniu zostanie podana data rozprawy apelacyjnej Asi Bibi, chrześcijanki przebywającej w więzieniu od 2009 r. i skazanej na śmierć za rzekome bluźnierstwo przeciw Mahometowi. Sprawę poprowadzi osobiście prezes sądu.

„Jesteśmy szczęśliwi, że to właśnie on się tym zajmie” – skomentował tę informację adwokat Asi Bibi. Saiful Malook dodał, że jest to gwarancja przejrzystości, sprawiedliwości i praworządności.

Dyrektor fundacji, która pomaga rodzinie Asi Bibi na wieść o tym stwierdził, że jest ona w najlepszych rękach. Prosił jednocześnie wierzących na całym świecie o modlitwę w tej intencji. „Kalwaria Asi powinna się więc powoli kończyć, o ile taka będzie wola Boga” - dodał Joseph Nadeem.

Tymczasem w Pakistanie nie ustają ataki przemocy wymierzone w chrześcijan. Dominikanin James Channan, odpowiedzialny za Peace Center (Ośrodek Pokoju) w Lahaurze powiedział, że chrześcijanie żyją tam w bardzo ciężkiej atmosferze, w strachu potęgowanym przez terrorystów niszczących pokój. „Domagamy się sprawiedliwości dla ofiar oraz bezpieczeństwa dla biednych i bezbronnych chrześcijan, a także rekompensat dla rodzin dotkniętych prześladowaniami” - powiedział o. Channan.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 11/12 2017

Bł. ks. Jerzy uczy nas chrześcijańskiej tożsamości

2018-04-24 07:27

Łukasz Krzysztofka

Łukasz Krzysztofka

W sanktuarium bł. ks. Jerzego Popiełuszki, w dzień jego imienin, na warszawskim Żoliborzu modlono się o rychłą kanonizację Kapelana „Solidarności”.

Koncelebrowanej Mszy św. przewodniczył i homilię wygłosił proboszcz parafii św. Stanisława Kostki i kustosz sanktuarium ks. dr Marcin Brzeziński. W Eucharystii uczestniczyła rodzina bł. ks. Jerzego, jego bliscy, przyjaciele, hutnicy z Huty Warszawa i setki wiernych.

W homilii, nawiązując do obchodzonej tego dnia uroczystości św. Wojciecha, głównego patrona Polski, ks. Brzeziński przypomniał, że św. Wojciech rzucił ziarno ewangeliczne w polską ziemię ponad tysiąc lat temu i stał się jednym z pierwszych męczenników, którzy na naszej ziemi wyznali wiarę w Chrystusa Zbawiciela. - Wojciech złożył ofiarę życia, bo wiedział, ze ziarno musi obumrzeć, że życie z Chrystusem zmartwychwstałym jest stokroć cenniejsze niż choćby najdłuższe życie na ziemi – mówił.

Ks. Brzeziński podkreślił, że swoistym domknięciem klamry, spinającej ponad tysiącletnie dzieje chrześcijaństwa w Polsce od czasów św. Wojciecha, jest bł. ks. Jerzy Popiełuszko. Jego życie było odpowiedzią na ziarno, rzucone w polską ziemię przez św. Wojciecha. - Na drugim biegunie naszych dziejów, pod koniec XX wieku inny męczennik zostaje wrzucony, jak ziarno w polską ziemię, w nurty królowej rzek – Wisły. To ks. Jerzy Popiełuszko. Jego życie jest jakąś odpowiedzią współczesnych czasów na Wojciechowy zasiew. Już nie z obcej, ale z naszej, polskiej krwi rodzi się świadek miłości Chrystusa, który nie znał słowa nienawiść, nie znał uczucia zawiści – zauważył.

Kustosz żoliborskiego sanktuarium zwrócił uwagę, że bł. ks. Popiełuszko szedł przez swoje krótkie kapłańskie życie z przesłaniem św. Pawła „Zło dobrem zwyciężaj” i podobnie, jak św. Wojciech, szukał służby dla Kościoła i Chrystusa. – Zginął, podobnie jak św. Wojciech – w piątek i w ten symboliczny sposób jednoczył się z umierającym na krzyżu Chrystusem – zauważył kaznodzieja.

Zobacz zdjęcia: Imieniny bł. Księdza Jerzego

Podkreślił, że w obu tych świętych biografiach tym, co uderza jest konsekwencja podjętych zadań, posłuszeństwo Bogu wyrażanemu poprzez decyzje przełożonych i odwaga bycie wiernym Ewangelii mimo wszystkich niesprzyjających okoliczności. - Obaj zapłacili za to najwyższa cenę. Można powiedzieć, wybrali zjednoczenie z umęczonym Jezusem, zaakceptowali swoją osobistą ofiarę, pozwolili na to, by stali się zasiewem nowej mocy – Bożej chwały.

Ks. Brzeziński zaznaczył, że w wyjątkowym roku 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości można i trzeba pytać samych siebie, jakie są w nas owoce ziaren życia św. Wojciecha, bł. ks. Jerzego Popiełuszki i innych świętych, jakich wydała polska ziemia. - Trzeba pytać, czy w ogóle we mnie jest ta chrześcijańska tożsamość na miarę św. Wojciecha, bł. ks. Jerzego, na miarę każdego uznanego przez Kościół świętego? Czy jest we mnie ten heroizm wybrania Jezusa Chrystusa w każdych okolicznościach i we wszystkim? – pytał proboszcz parafii św. Stanisława Kostki.

Kaznodzieja zwrócił uwagę, że ważne jest czy w przyszłości będą chrześcijanie żyjący Ewangelią, a nie pozorem tradycji, przyzwyczajeń, rutyny. - O to dziś pyta nas św. Wojciech, bł. ks. Jerzy. Czy ofiara ich życia jest przez nas dziś rozumnie i w wolnej woli wybrana, przyjęta i zrozumiana? Ofiara ich życia nie może pójść na marne. Ich świętość nie może być tylko aureolą na obrazku. Ma być przykładem do podjęcia przez każdego z nas w tych, a nie innych okolicznościach historii świata – powiedział ks. Brzeziński i dodał, że nie mamy innej drogi prócz drogi świętości, której uczą nas św. Wojciech i bł. ks. Jerzy.

Pod koniec Mszy św. krótkimi wspomnieniami związanymi z błogosławionym Męczennikiem podzielili się jego bliscy i przyjaciele. Po Eucharystii odmówiono litanię do bł. ks. Jerzego. Była też możliwość oddanie czci jego relikwiom.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem