Reklama

Sacroexpo 2018

Meksyk: uprowadzono kolejnego księdza

2016-09-24 10:13

mz (KAI/EU/RL) / Morelia / KAI

дзроман / Foter.com / CC BY

W stanie Michoacán, w środkowej części Meksyku, uprowadzono 43-letniego księdza katolickiego. To już trzeci w tym tygodniu kapłan porwany w tym kraju.

Jak poinformował w piątek gubernator stanu Michoacán Silvano Aureoles, uprowadzony ksiądz to José Alfredo López Guillén. Wraz z kapłanem został uprowadzony też 16-letni chłopiec, który pomagał mu w zbieraniu żywności w miejscowości Purándiro.

- W środę ich zaginięcie zostało zgłoszone policji. Według śledczych ksiądz i chłopiec zostali porwani w poniedziałek. Odpowiedzialni za ten akt skradli też samochód należący do księdza – powiedział Silvano Aureoles.

Ksiądz Guillén przyjął świecenia kapłańskie w 2001 r. Od roku był proboszczem w parafii Świętej Trójcy w Janamuato. Według kolegów z czasów seminarium uprowadzony duszpasterz jest osobą skromną i spokojną, która dużo czasu spędzała na modlitwie.

Reklama

W piątek kard. Alberto Suárez Inda, metropolita Morelii, wezwał wiernych do modlitwy za porwanego duchownego. - Teraz na własnej skórze odczuwamy lęk przez zaginięciem i porwaniem, jakiego doświadczył ks. Guillén – powiedział hierarcha.

W niedzielę w meksykańskiej miejscowości Poza Rica de Hidalgo, w stanie Veracruz, zostali uprowadzeni przez zorganizowaną grupę przestępczą dwaj kapłani: Alejo Naborí i José Alfredo Jiménez, a także zakrystian. W pobliskiej miejscowości Papantla kapłani zostali związani, a następie rozstrzelani.

W ciągu ostatniej dekady w Meksyku zostało zamordowanych 40 osób duchownych. Często ich zabójcami byli członkowie gangów narkotykowych.

Tagi:
ksiądz Meksyk

Kard. Carlos Aguiar nowym metropolitą stolicy Meksyku

2017-12-07 14:15

st (KAI) / Watykan

Ojciec Święty przyjął rezygnację złożoną w związku z ukończeniem przewidzianego prawem wieku przez dotychczasowego arcybiskupa Miasta Meksyk, kard. Norberto Riverę Carrera i minował jego następcą 67-letniego kard. Carlosa Aguiara, dotychczasowego arcybiskupa Tlalnepantla.

Centro Televisivo Vaticano/pl.wikipedia.org

Nowy metropolita stolicy Meksyku urodził się 9 stycznia 1950 w Tepic w rodzinie wielodzietnej. Studiował w swym mieście rodzinnym oraz w USA i na Papieskim Instytucie Biblijnym i Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. Święcenia przyjął 22 kwietnia 1973. Pracował duszpastersko i jako wykładowca w swej diecezji i w innych częściach Meksyku. 28 maja 1997 Jan Paweł II mianował go biskupem Texcoco (sakra – 29 czerwca). 5 lutego 2009 Benedykt XVI powołał go na arcybiskupa metropolitę Tlalnepantla. W latach 2004-06 był on sekretarzem generalnym, a w latach 2006-12 – przewodniczącym episkopatu Meksyku. W latach 2011-15 stał na czele CELAM.

19 listopada 2016 r. Papież Franciszek włączył go do Kolegium Kardynalskiego, przydzielając kościół tytularny Santi Fabiano e Venanzio a Villa Fiorelli. Jest członkiem Papieskiej Rady ds. Dialogu Międzyreligijnego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 5/6 2018

Z maminego dziennika

2015-05-19 13:51

Zakochana mama
Niedziela Ogólnopolska 21/2015, str. 52

© Christin Lola/ Fotolia.com

Wtorek, przed 6. rano

Sprawdzę tylko, czy śpi Kubuś...

Wszystko w porządku.

Wracam do pracy... Na razie powoli i z niewielką liczbą godzin. Czas spędzony w domu dał mi bardzo dużo. Dużo pragnień, energii. Chciałabym chodzić i wszystkim wokół mówić, że życie jest piękne. Że nie warto go poświęcać na kręcenie się w kółko. Że każdy ma w sobie ogromne pokłady dobra, że każdy może wyjść ze swojego kokonu i spojrzeć na świat innymi oczami...

Czwartek, po 21.

Są takie chwile, kiedy nie potrafię przestać wpatrywać się w Kubusia. Jak uroczo przechyla główkę i patrzy mi prosto w oczy. Z pasją odkrywam go wciąż na nowo. To właśnie on rekompensuje mi każde zmęczenie, każdy stres. Daje chęć do życia i nowe siły, kiedy już myślę, że nie dam rady.

Poniedziałek, kilka minut po 5.

Gdy patrzę na moją rodzinę, chce mi się walczyć o nieprzeciętną codzienność.

A ponieważ nie jestem w stanie zmienić niczego i nikogo poza sobą, zaczynam od tego najtrudniejszego pola bitwy. Walczę z ograniczeniami – tymi we mnie i tymi zupełnie niezależnymi od czegokolwiek. Ale w tym wszystkim odkrywam siebie na nowo. I nowe marzenia. Albo te stare zaczynają nabierać innego kształtu... Myślę sobie, że Pan Bóg jeszcze dużo dla mnie wymyślił. I za nic nie chcę tego stracić!

Niedziela, po 23.

Bardzo bym chciała przekonać Kubusia, że bycie z drugim człowiekiem i dla drugiego człowieka ma sens. Że zapraszanie do swojego życia tego, który potrzebuje naszego wsparcia i naszej pomocy, jest tym, co poszerza serce, co – mimo zmęczenia i czasem trudnych wyborów, poświęcenia – przynosi dużo radości.

I swego rodzaju satysfakcji – dobrze przeżytego życia.

Nie wiem, co Kubuś będzie robić w przyszłości, jak będzie żyć... Nie wiem, co będzie jego pasją. Chciałabym tylko, żeby w każdym potrafił dostrzec człowieka.

Środa, grubo po 1.

Życie mnie zaskakuje. Już zgodziłam się na to, że plany mogą się zmienić w najmniej odpowiednim momencie.

Że moje życie niekoniecznie jest tylko moje. Zgodziłam się, ale coraz bardziej mi się to podoba. Bo coraz wyraźniej widzę, że pewnych rzeczy po prostu nie przewidzę. I nie dlatego, że jestem krótkowidzem, ale że życie niesie wciąż nowe – wyzwania, sytuacje, ludzi. I to właśnie tutaj moja ufność Panu Bogu ma największe pole do popisu. Ode mnie przecież niewiele zależy...

Sobota, przed północą

No i Pan Bóg wymyślił dla mnie, mojej rodziny i grupy przyjaciół kolejne zadania. Zaskoczył pomysł, który dojrzewał od wielu lat. Chcemy pomagać ludziom. Pokrzywionym. Poranionym. Nieumiejącym radzić sobie z życiem. Początek.

Czekam, co dalej.

Wtorek, po 22.

Już maj. Nawet nie wiem, kiedy minęła zima. Tyle się u nas dzieje. Odkrywamy świat. Drzewa pełne liści, kwiaty, które zaczynają kwitnąć wszystkimi barwami świata, kaczki, które po zimnie wróciły do stawu, dzieci na placu zabaw. Motory. I miłość Kubusia do puzzli.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Abp Paglia: wynik irlandzkiego referendum to owoc hiper-indywidualizmu

2018-05-26 15:06

st (KAI) / Watykan

Konieczne jest przeciwdziałanie kulturze hiper-indywidualizmu, prowadzącej do myślenia jedynie o korzyściach indywidualnych, za które niekiedy płaci się wysoką cenę – tak skomentował wyniki referendum w Irlandii abp Vincenzo Paglia. Prezes Papieskiej Akademii Pro Vita w wypowiedzi dla Radia Watykańskiego odniósł się do faktu, że 68 proc. uczestników opowiedziało się za depenalizacją aborcji. Jak zaznaczył, powinno to nas jeszcze bardziej pobudzać nie tylko do obrony życia, ale także jego promowania.

TV Trwam

Abp Paglia zaznaczył, że wynik irlandzkiego referendum nie może być dla nikogo powodem do świętowania, bo zawsze odbieranie życia jest dramatem, a zwłaszcza gdy chodzi o istnienie niewinnej istoty ludzkiej, uśmiercanej przed urodzeniem. Przypomniał słowa bł. Óscara Arnulfo Romero, który przypominał, że Sobór Watykański II wzywa wszystkich, by byli męczennikami, to znaczy by dawali życie, a nie je zabierali. Podał przykład matki, która przyjmuje w swym łonie dziecko, rodzi je, troszczy się o nie. Ta matka jest męczennicą, bo oddaje życie. „A dzisiaj, w świecie, gdzie jakże łatwo dopomaga się brudnemu dziełu śmierci. Wolałbym radować się za każdym razem, gdy ludzkie jest bronione, wspierane i promowane. Tego rzeczywiście potrzebuje cały świat” - stwierdził prezes Akademii Pro Vita.

Abp Paglia wskazał, że przyczyną takiego wyniku irlandzkiego referendum jest postawa indywidualizmu, która zaciemnia i pobudza do zapomnienia o prawach wszystkich ludzi, w tym tych, którzy powinni się urodzić. Dlatego trzeba wspierać tych, którzy stoją w obliczu pokusy targnięcia się na życie swoich nienarodzonych dzieci i odwieść ich od tak dramatycznych kroków. Konieczne jest także umocnienie praw wszystkich, zwłaszcza osób najsłabszych. Nikogo nie można porzucać. „Jest to kultura, która musi być promowana przeciwko temu, co nazwałbym «hiper-indywidualizmem», prowadzącym do myślenia jedynie o korzyściach indywidualnych, za które niekiedy płaci się wysoką cenę” – powiedział włoski hierarcha kurialny.

Abp Paglia zauważył, że dramat współczesności polega na tym, że mamy do czynienia z kulturą, która na drugi plan spycha prawo do życia, a na plan pierwszy wysuwa tych, którzy chcą wyeliminować drugiego, by ocalić samych siebie. „Dlatego konieczne jest, aby zdecydowanie wspierać obronę, towarzyszenie i promocję życia ludzkiego w każdym jego momencie” – stwierdził prezes Papieskiej Akademii Pro Vita.

.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem