Reklama

Nadprzyrodzony dar

2016-04-07 22:22

Ks. Paweł Rozpiątkowski

L'Osservatore Romano

Można powiedzieć, że Papież Franciszek w słowach pozdrowienia, które skierował do nas - Czytelników "Niedzieli" i jej pracowników, do całej naszej Rodziny, podczas wyjątkowej audiencji generalnej 6 kwietnia 2016 r. trafił dokładnie w punkt. Lepiej docenić naszej pracy, choć wykonujemy ją z ewangeliczną świadomością - „Słudzy nieużyteczni jesteśmy; wykonaliśmy to, co powinniśmy wykonać” (Łk. 17,10) - nie mógł.

Po pierwsze w słowach, że „Niedziela” „jest wielkim darem Bożej Opatrzności” wskazał na perspektywę, z jaką należy patrzeć na całą bogatą, 90-letnią historię naszego tygodnika.

Można się tych słów nawet lękać, bo czyż „Bożą bojaźnią” nie powinna napawać prawda, że „Niedziela” to nie tylko, ani nawet nie przede wszystkim dzieło ludzkie, ale gównie dzieło Pana Boga. To prawdziwy, autentyczny, namacalny Dar który został złożony w nasze ludzkie ręce. W ręce naszych poprzedników, Czytelników i Redaktorów o których przy okazji dziewięćdziesięciolecia pisma z wdzięcznością myślimy, bo w tym celu przeżywa się przecież jubileusze, a dziś Dar dla nas - współczesnych Czytelników i redaktorów. Dziś ten Dar połączony jest z zadaniem niesienia go w przyszłość. Wszyscy wiemy, że dla prasy drukowanej jest to coraz trudniejsza przyszłość, ale szczególnie po tej audiencji patrzymy na nią z jeszcze większą nadzieją.

ZOBACZ MATERIAŁ FILMOWY

Tego nadprzyrodzonego charakteru dzieła, któremu na imię „Niedziela” środowisko „Niedzieli” zawsze było świadome. Wyrażało się to przede wszystkim w tym, że przy każdej okazji, dla niektórych aż do znudzenia, dla innych dając okazję do prześmiechów, ale uparcie, szczerze i z głęboką wiarą podkreślaliśmy, podkreślamy i podkreślać będziemy, że pierwszą redaktorką „Niedzieli” jest Matka Boża, ze wszystkimi tej deklaracji konsekwencjami.

PRZECZYTAJ

Reklama

Przeczytaj także: Papież pozdrowił redakcję i czytelników Tygodnika „Niedziela”

Powtórzę, że tego wszystkiego byliśmy świadomi zawsze, ale po tych słowach Ojca Świętego z dalekiej Argentyny, świadomość ta nabiera jeszcze głębszego potwierdzenia, a w codziennym zmaganiu się z twardymi regułami rynku prasowego rozwiewa rodzące się czasem wątpliwości. Nastawiają te słowa na właściwy tor.

ZOBACZ ZDJĘCIA Z PIELGRZYMKI "NIEDZIELI"

Zobacz zdjęcia: "Niedziela" w Watykanie cz. I
Zobacz zdjęcia: "Niedziela" w Watykanie cz. II

Papież Franciszek podkreślił też, co jest dla nas chlubą, że w „Niedzieli” naród znajdował i znajduje „rzetelny przekaz informacji o Kościele”. Te słowa są najwyższym odznaczeniem, którym Ojciec Święty przy okazji jubileuszu 90-lecia „Niedzieli” uhonorował całą jej rodzinę i każdego z osobna Czytelnika oraz pracownika: Czytelnika za to że jest przekonany, iż to właśnie w „Niedzieli”, a nie gdzie indziej znajdzie prawdę o Kościele. Za jego wierność „Niedzieli”, która jest de facto tożsama z wiernością Kościołowi; pracownika również za wierność Kościołowi, która wyraża się w przekazywaniu rzetelnej informacji o Kościele, która w czasie charakteryzującym się zamętem wywołanym niejednokrotnie wrogością do całej wspólnoty jest szczególnie ważna.

ZOBACZ, CO "NIEDZIELA" DAŁA FRANCISZKOWI

Nie ukrywam, że te słowa Ojca Świętego doceniam najbardziej. Nie ma w nich nic z przesady czy choćby tylko grzecznościowego uładzenia, no bo wiadomo jak to się mówi przy jubileuszach. Wiem to, bo w Niedzieli pracuję. Nawet jednak wiedząc czasem, a nawet często po raz kolejny te prawdę odkrywam. Tak było też przy pisaniu tego tekstu, kiedy chciałem sprawdzić ewangeliczny cytat, którego użyłem na początku. Wpisując go w wyszukiwarkę, niedokładnie z pamięci, w wynikach na pierwszym miejscu wypadło odniesienie do internetowej strony „Niedzieli”. To, że „Niedziela” jest wierna Kościołowi i Ojcu Świętemu niczym ten przysłowiowy pies jest najświętszą prawdą.

Tagi:
Niedziela abp Depo Wacław Franciszek 90 lat Niedzieli

Spotykać ludzi i doświadczać wiary

2018-05-24 10:24

Beata Pieczykura

– Na płaszczyźnie wiary katolickiej chcemy poznać się i zawiązywać przyjaźnie. Przyjeżdżamy do Polski, aby spotykać ludzi i doświadczać wiary przez innych ludzi, aby poznać pobożność, kulturę, tradycję, historię tego kraju – mówią przedstawiciele Komisji Partnerskiej Centrum Duchowości Archidiecezji Freiburskiej w Niemczech. Gościli oni w Polsce w dniach 18-26 maja w ramach współpracy łączącej Centrum Duchowości Archidiecezji Freiburskiej z Centrum Duchowość Archidiecezji Częstochowskiej „Święta Puszcza” w Olsztynie k. Częstochowy. Wizyta wiodła szlakiem św. Edyty Stein, patronki partnerstwa) oraz św. Jana Pawła II, przez miejscowości takie jak: Lubliniec, Oświęcim, Auschwitz, Wadowice, Częstochowa z Jasną Górą, Kraków, Kalwaria Zebrzydowska.

Beata Pieczykura

Rozmowa z Clemensem Bühlerem, dr. Stefanem Eschbachem, o. Romanem Brudem, paulinem, opiekunem niemieckiej grupy, i ks. Markiem Batorem, dyrektorem Centrum Duchowość Archidiecezji Częstochowskiej, rzuca światło na to, jak cenne jest partnerstwo łączące dwa ośrodki duchowości – w Polsce i Niemczech. Głównym celem wspólnego działania jest poznanie ludzi i kraju przez osobiste kontakty międzyludzkie, zrozumienie narodu z jego kulturą, tradycją i historią oraz z gościnnością i serdecznością, a także wymiana doświadczeń. To wszystko rodzi przyjaźń. Inicjatorem partnerstwa jest ks. Dariusz Nowak, przy aprobacie abp. Stanisława Nowaka.

– Kontynuujemy tę spuściznę – podkreśla ks. Marek Bator i wyjaśnia: – Partnerstwo tworzy siłę i motywację do dalszego działania. Bycie z sobą, rozmowy, dzielenie się doświadczeniem tworzy płaszczyznę sprzyjającą włączeniu świeckich w działania związane z podtrzymywaniem ognia, ognia ewangelicznego i ewangelizacyjnego w Kościele. Dlatego jako grupa z Centrum Duchowość Archidiecezji Częstochowskiej „Święta Puszcza” w Olsztynie gościliśmy w Sankt Peter. W ten sposób przyjaciele z Niemiec stali się świadkami Polski w Niemczech, a Polacy – Niemiec w Polsce.

Przedstawiciele Komisji Partnerskiej Centrum Duchowości Archidiecezji Freiburskiej 22 maja spotkali się z abp. Wacławem Depo i uczestniczyli w dziękczynnej Mszy św., której przewodniczył Metropolita Częstochowski w dniu 19. rocznicy święceń kapłańskich, wśród konselebransów byli księża z tego rocznika (m.in. ks. Marek Bator, dyrektor Centrum Duchowość Archidiecezji Częstochowskiej), a także o. Roman Brud, paulin, opiekun niemieckiej grupy). W imieniu całego rocznika ks. Bator z wdzięcznością zapewnił:

– W obecności Metropolity Częstochowskiego mamy okazję, aby duchowo jeszcze raz włożyć ręce w ręce Księdza Arcybiskupa i powiedzieć o posłuszeństwie i gotowości do tego, aby służyć Kościołowi dla zbawienia wszystkich ludzi.

Beata Pieczykura

Oddamy ołtarz i siebie w całości bez reszty na większą chwałę Boga i ku większemu pożytkowi ludzi, do których nas nieustannie Bóg – przez Twoją, Księże Arcybiskupie, posługę – posyła, abyśmy czynili skrawki małej ojczyzny lepszymi dla Boga i ludzi tu, na ziemi. Arcybiskup Depo w homilii mówił o mądrości i wierze, które przenikają się, bo są z tego samego źródła, a jest nim Chrystus, a także o pokornej służbie, współpracy, komunii duchowej i duszpasterskiej.

Do kapłanów świętujących rocznicę powiedział: – Jesteśmy tymi, którzy strzegą dziedzictwa, charyzmatu, daru nie dla siebie, ale dla innych. Pierwszym zadaniem strażnika jest wskazać, że ktoś jest nade mną: to Chrystus strzeże, ochrania, prowadzi nas przez dary Ducha Świętego. Dlatego tak ważne jest wsłuchanie się w głos Boży po to, aby zawsze być uczniem. Przypominając słowa papieża Franciszka „Niech nikt i nic nie wprowadza podziału między wami. Ta postawa jedności będzie pomocna i da waszemu ludowi moc nadziei”, abp Depo oświadczył: – Trzeba nam pytać siebie: Co zrobić dla owych ostatnich, żeby w służbie być pierwszym, bo wszystko jest w ręku Boga i to On przez nas chce działać. W nawiązaniu do słów z adhortacji apostolskiej „Evangelii Gaudium” modlił się: – „Nie dajmy się okraść z radości Ewangelii i entuzjazmu misji Kościoła. Nie dajmy się zamknąć do religijnego muzeum”. Prośmy więc Maryję, Matkę łaski Bożej, Matkę niezawodnej nadziei: Czuwaj nad nami wszystkimi, abyśmy się nie zagubili i prowadź nas zawsze do swego Syna.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Święto Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana

2012-11-26 14:44

aw / Warszawa/KAI


Święto Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana obchodzone jest w Polsce od 2013 r. Ma ono przyczynić do świętości życia duchowieństwa oraz być inspiracją do modlitwy o nowe, święte i liczne powołania kapłańskie.

Papież Benedykt XVI zaproponował, żeby do kalendarza liturgicznego wprowadzić nowe święto ku czci Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana. Jest to odpowiedź Ojca Świętego na postulaty zgłaszane przez różne episkopaty, ale przede wszystkim środowiska zakonne dla upamiętnienia Roku Kapłańskiego, który był obchodzony od 19 czerwca 2009 do 11 czerwca 2010 r. Jest to odpowiedź papieża na potrzebę obchodzenia takiego święta. (Do tej pory w Mszale Rzymskim jest tylko Msza wotywna, którą często kapłani sprawują z okazji pierwszego czwartku miesiąca, gdy w sposób szczególny modlimy się o powołania kapłańskie i dziękujemy Chrystusowi za ustanowienie sakramentu Eucharystii i kapłaństwa).

Benedykt XVI wyznaczył dzień na takie święto - czwartek po niedzieli Zesłania Ducha Świętego, czyli tydzień przed uroczystością najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, zwaną Bożym Ciałem. Nowością jest propozycja Ojca Świętego, żeby święto to było fakultatywne, dowolne, i by episkopaty same decydowały, czy takie święto jest w danym kraju potrzebne, czy też nie widzą potrzeby wprowadzenia go do kalendarza i chcą pozostać przy dotychczasowej ilości dni chrystologicznych. Warto przypomnieć, że określenia "święto", świadczy o randze dnia liturgicznego. W kalendarzu liturgicznym najwyższe rangą są uroczystości, zaś dzień, określony jako święto jest niższy rangą i wierni nie są zobowiązani do udziału we Mszy św. Nie byłby to więc dzień wolny i biskupi nie będą się domagać kolejnego dnia wolnego od pracy.

To nowe święto wpisuje się w cykl uroczystości i świąt, szczególnych dni, obchodzonych po zakończeniu cyklu paschalnego. Radość wielkanocna ze Zmartwychwstania Chrystusa i Jego zwycięstwa trwa pięćdziesiąt dni, kończy go uroczysty 50. dzień - Zesłanie Ducha Świętego - który pieczętuje świąteczny okres obchodów liturgicznych. I dopiero po zakończeniu tego okresu w określone dni, mające rangę uroczystości czy święta, powraca się do pewnych tajemnic wiary, które zaistniały w Wydarzeniu Wielkanocnym. Wówczas nie było możliwości świętowania konkretnej tajemnicy, konkretnego aspektu wiary, ponieważ Triduum Paschalne i Wielkanoc zawiera jak w pigułce całą naszą wiarę, to, co jest najważniejsze, więc godzina po godzinie objawiają się kolejne tajemnice, które rozważamy i przeżywamy.

W Wieczerniku w Wielki Czwartek wieczorem świętujemy ustanowienie sakramentu Eucharystii, ale zaraz się zaczyna świętowanie Męki Pańskiej, bo przecież Msza Wielkiego Czwartku zaczyna Triduum Męki Chrystusa. Nie ma czasu na uroczyste obchody ku czci Eucharystii. Dlatego została ustanowiona specjalna uroczystość - Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, by ten sakrament uczcić. W Wielki Piątek Jezus kona na krzyżu, następuje moment przebicia Jego Serca. Nie ma w liturgii wielkopiątkowej miejsca na rozbudowanie wątku uczczenia miłości Boga, objawionej w przebitym Sercu Jezusa - stąd oddzielna uroczystość - Najświętszego Serca Pana Jezusa - także po zakończeniu cyklu uroczystości paschalnych.

I ta propozycja - święto Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana - wpisuje się w ten ciąg. Jezus w Wieczerniku ustanawia sakrament kapłaństwa. Sam objawia się poprzez całe Misterium Paschalne i to, czego dokonuje - że On jest najwyższym Kapłanem, On składa ofiarę, tak naprawdę jedyną skuteczną - za grzechy świata. W Wielki Czwartek, podczas Mszy Wieczerzy Pańskiej, gdy wspólnota wiernych zgromadzi się w danej parafii, nie bardzo jest miejsce dla uczczenia kapłaństwa Chrystusa, w które wpisane jest kapłaństwo ludzi, przyjmujących sakrament święceń, by przez nich Pan Jezus Swoje kapłaństwo wykonywał. Stąd potrzeba pogłębienia tej tajemnicy i wprowadzenia odrębnego święta.

Wielkanoc przynosi tyle tematów, że one się nie "mieszczą" w tych dniach. Wszystkie te tematy są świętowane, ale szybko następują kolejne tajemnice. Gdyby chciało się później adorować jeden aspekt - uczcić go, dziękować Bogu - zachodzi potrzeba ustanowienia oddzielnego święta w ciągu roku.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Nowi Robotnicy w Winnicy

2018-05-25 14:45

Agnieszka Bugała

Już jutro 26 maja o godz. 10.00 dziesięciu diakonów Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Wrocławskiej przyjmie z rąk abp. Józefa Kupnego święcenia kapłańskie. Uroczystość odbędzie się we wrocławskiej archikatedrze. Wyruszą, po sześciu latach formacji, by powołanie zamienić w służbę.

Agnieszka Bugała
Na zdjęciu diakoni z Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu. Już jutro zostaną kapłanami Chrystusa.

Jacy są? Bardzo różni. Jedni cisi, stojący raczej na uboczu, inni szybko nawiązują kontakt i chętnie opowiadają o sobie. Łączy ich świadomość tego, kim będą i ile zależy od tego, jak odpowiedzą na głos Pana Winnicy.

Zobacz zdjęcia: Nowi Robotnicy Winnicy

Czeka ich praca – drzewka ludzkich serc i sumień wymagają troski i zabiegania, aby owocować. Niektóre rodzą owoce pełne ciepłej słodyczy, ale wiele od lat nie było podlewanych, inne trawią choroby, karłowate owocują goryczą… Jakie gospodarstwo im się trafi?

Nie wszyscy przyjmą ich z otwartymi rękami – to wiedzą, są „posłani na pracę bez nagrody”.

Ale wiedzą też, że bez kapłana nie ma sakramentalnego spotkania z Chrystusem, chleb i wino przeistaczają się tylko w kapłańskich rękach, bez tych rąk nie ma Eucharystii.

Wiedzą, że Pan Winnicy nie zostawi ich bez pomocy.

Opowiedzieli nam o sowich duchowym mistrzach, wzorach do naśladowania w kapłańskim życiu.


Dariusz Zyśk:

Wzorem kapłaństwa, które chciałbym naśladować jest św. Alfons Liguori. Jako spowiednik odznaczał się autentycznym zafascynowaniem Bogiem i miłością do prostego człowieka, któremu chciał tego Boga zanieść. Stawiał trudne wymagania najpierw sobie, a dopiero potem innym dawał jako zalecenia.


Daniel Solarz:

Być jak św. Jan Maria Vianney, on ofiarował Kościołowi całego siebie: modlitwa, ubóstwo, pokora, zaparcie się siebie, dobrowolne umartwienia. Na wzór Chrystusa, darzył wiernych miłością, która gotowa była na wszelkie cierpienia bowiem „Kapłaństwo to umiłowanie Serca Jezusowego.”


Adam Bilski;

Osobą, której najwięcej zawdzięczam w kontekście mojego powołania i całego życia jest Jezus Chrystus – zna mnie dogłębnie i mimo tego nigdy nie wpadł na pomysł, żeby zrezygnować z tego, bym został Jego kapłanem. To jest dowód na to, że kocha mnie ponad wszystko i mimo wszystko. Takiej miłości względem ludzi wciąż się uczę. Ufam, że się uda!


Marcin Wachowiak:

Wzór do naśladowania w życiu kapłańskim… Myślę, że bł. Pier Giorgio Frassati. Trzeźwo myślący młody chłopak, który realizował swoje pasje. Nie zadowalał się przeciętnym życiem, poświęcił się całkowicie dla bliźniego, nie bał się tych najbardziej potrzebujących. Mówiąc krótko – po prostu kochał Boga i ludzi! Właśnie to inspiruje mnie w tym człowieku.


Wojciech Borowski:

W przygotowaniu do kapłaństwa starałem się najwięcej czerpać z postawy Maryi. Maryja nie przysłania Jezusa sobą, ale wiernie na Niego wskazuje. Taka postawa uczy mnie, by w przyszłej pracy duszpasterskiej przybliżać Jezusa człowiekowi i nie ulegać pokusie bycia na pierwszym miejscu. Kolejną cechą, której uczę się od Matki mojego Pana to przyjmowanie Słowa Bożego. Maryja przyjmowała Słowo Boże jak najcenniejszy skarb, nawet wtedy, gdy do końca go nie rozumiała. Ciągle uczę się tego od Maryi – bycia otwartym na Słowo Boga.


Sebastian Kocher:

Św. Jan Bosko to przewodnik, którego obrałem sobie jako przykład kapłańskiego życia. Praca wśród młodzieży i kult do Maryi Wspomożycielki Wiernych - to drogowskazy, które czerpię od Świętego Wychowawcy.


Krzysztof Kula:

Sł. Boży o. Dolindo Ruotolo jest kapłanem, który szczególnie mnie inspiruje i liczę na jego orędownictwo w swojej posłudze kapłańskiej. To, co najbardziej mnie ujęło w jego życiu, to bezwarunkowe zaufanie Bogu i cierpliwe znoszenie krzywd oraz całkowite oddanie się pracy duszpasterskiej.


Paweł Szydełko:

Od dłuższego czasu jestem zafascynowany postacią św. Matki Teresy z Kalkuty. Jej życiowe motto „wszystko dla Jezusa, wszystko dla Jezusa przez Maryję” stało się dla mnie inspiracją i zachętą, by wszystko co robię było uwielbieniem Jezusa w moich bliźnich, bo On właśnie tam jest spragniony miłości.



Lista diakonów archidiecezji wrocławskiej, którzy przyjmą jutro święcenia prezbiteriatu i parafie, z których pochodzą. To tam w niedzielę Neoprezbiterzy odprawią swoje Msze prymicyjne:

1. Bilski Adam (par. Św. Franciszka z Asyżu i Piotra z Alkantary w Namysłowie)

2. Borowski Wojciech (par. Św. Apostołów Piotra i Pawła w Kątach Wrocławskich)

3. Góral Konrad (par. Św. Apostołów Piotra i Pawła w Sułowie)

4. Kocher Sebastian (par. Św. Andrzeja w Środzie Śląskiej)

5. Kula Krzysztof (par. Opieki Św. Józefa we Wrocławiu)

6. Krzeszowiec Arkadiusz (par. Św. Karola Boromeusza w Wołowie)

7. Solarz Daniel (par. Św. Apostołów Piotra i Pawła w Kątach Wrocławskich)

8. Szydełko Paweł (par. Najświętszego Zbawiciela we Wrocławiu)

9. Wachowiak Marcin (par. Św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu – Katedra)

10. Zyśk Dariusz (par. Podwyższenia Krzyża Świętego w Wysocku Wielkim)


Agnieszka Bugała

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem