Reklama

Koncert kolęd 2019 nowy termin

Macie wyjątkowe źródło – Serce Pana Jezusa

2018-11-07 08:52

Katarzyna Dobrowolska
Edycja kielecka 45/2018, str. VII

WD
Namaszczenie ołtarza

21 października biskup kielecki Jan Piotrowski dokonał uroczystego poświęcenia kościoła parafialnego pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Oleszkach koło Buska-Zdroju. O jego powstaniu marzyli mieszkańcy przed II wojną światową

Starania powiodły się dopiero pod koniec lat 80. ubiegłego wieku. Uroczystości odbywały się z udziałem ponad dwudziestu kapłanów z dekanatu buskiego i związanych z parafią, wielu mieszkańców i przyjaciół parafii dumnych z ukończonej świątyni.

Na znak poświęcenia ksiądz biskup pokropił świątynię i wiernych wodą święconą, następnie namaścił i okadził ołtarz, na którym sprawowana jest Najświętsza Ofiara.

W homilii bp Jan Piotrowski wyjaśniał sens uroczystości i czym jest poświęcenie (konsekracja) kościoła. „Konsekrować świątynię to znaczy oddać ją Bogu na chwałę i na wyłączny użytek duchowy wiernych, którzy przez lata ze swoimi kolejnymi duszpasterzami ks. Maciejem Forysiem, ks. Jerzym Sikorą, ks.Bronisławem Pitułą i obecnym ks. Bogusławem Koprem trudzili się przy budowie i jej ozdabianiu”. Zaznaczył, że bez względu na wystrój kościołów, dla Boga „najważniejszy jest człowiek o kochającym sercu, ten który zaczerpnie z tego źródła”.

Reklama

– Macie wyjątkowe źródło – Serce Pana Jezusa – powiedział do parafian. – W murach tej świątyni dzięki łasce Chrztu świętego rodzi się człowiek, do życia dziecka Bożego, tutaj dzieci przystępują do Pierwszej Komunii św. i uczą się kochać Jezusa i bliskich, tutaj Bóg okazuje swoje miłosierdzie w sakramencie pokuty (…) – tłumaczył. Dodał również, że dla wielu osób „kościół jest domem Przyjaciela, który zawsze wiernie czeka i ma czas, aby słuchać, pocieszać, leczyć i dawać nadzieję”.

Mówił o wartości, jaką ma Eucharystia. – Dzięki niej wchodzimy w tajemnicę Bożej miłości, która jest tak podzielna, że jest dla każdego człowieka i w tajemnicę Miłosierdzia, którego każdy z nas potrzebuje – powiedział. Podkreślał, że każdy kryzys rozpoczyna się od lekceważenia Mszy św. – Nie zapomnijcie, że niedzielna Eucharystia jest sercem chrześcijańskiego tygodnia – apelował do wiernych. – Źródłem naszego życia jest Boskie serce, pełne miłości, otwartej dla człowieka. Zwracając się do zebranych powiedział: – Dedykujemy to miejsce Bogu, który przez Chrystusa w łasce sakramentów was umacnia, oczyszcza i uświęca do wielorakiego powołania.

Pierwsze plany powołania parafii w Oleszkach parafii pojawiły się już w 1939 r. Wybuch wojny przerwał zamierzenia mieszkańców. Długie lata wierni z okolicznych miejscowości, aby uczestniczyć we Mszy św., musieli udawać się do kościoła w Busku-Zdroju. Z niektórych miejscowości była to odległość aż kilkunastu kilometrów. Zalążki duszpasterstwa rozpoczęły się dopiero w 1982 r. w Kostkach Dużych. W budynku, w którym mieściła się w przeszłości szkoła, przyjeżdżający z Buska-Zdroju w niedziele i święta ksiądz odprawiał Msze św. W lipcu 1983 r. został skierowany do parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny ks. Maciej Foryś. Ksiądz, pełniąc funkcję wikarego w Busku, równocześnie dojeżdżał do Kostek Dużych, by odprawiać Mszę św. Dzięki rodzinom Lechowskich oraz Morusów z Oleszek, które podarowały teren pod budowę kościoła i plebanii, parafia mogła przystąpić do prac.

17 czerwca 1984 r. bp Stanisław Szymecki poświęcił krzyż i plac pod budowę kościoła. Najpierw powstała tymczasowa kaplica, oficjalnie wpisana jako magazyn budowlany. Ks. Foryś zamieszkał u gościnnych mieszkańców Oleszek – Józefy i Józefa Duszów. 14 maja 1985 r. tymczasową kaplicę, która powstała dzięki ofiarom wiernych, poświęcił bp Mieczysław Jaworski. Budowę plebanii zakończono w 1989 r. Niedługo potem rozpoczęły się prace przy budowie kościoła. Kontynuowali je w niełatwych czasach ks. Jerzy Sikora i ks. Bronisław Pituła. Dzięki ofiarom wiernych, wzniesione zostały mury świątyni. Pierwsza Msza św. w kościele została odprawiona w 1998 r.

Z czasem kościół otynkowano i pomalowano wewnętrzne mury, zamontowano okna, nagłośnienie, ułożono marmurową posadzkę, wykonano ogrzewanie. Kolejne etapy prac budowlanych prowadził już ks. Bogusław Koper, który pracuje w Oleszkach od listopada 2003 r. do dziś. Dzięki jego staraniom wykonano ogrodzenie wokół kościoła, ocieplenie, w l. 2010-2015 wybudowano dzwonnicę, na placu powstał chodnik. W 2016 r. wnętrze świątyni zostało przebudowane. Ostatnie poważne inwestycje w 2018 r. związane były z wykonaniem marmurowej okładziny w prezbiterium. Zakupiono również już nowe tabernakulum. Był to dar parafianki Danuty Prędkiej, sołtysa Oleszek. W prezbiterium jest nowy marmurowy stół ołtarzowy i ambona. We wnętrzu pojawił się również nowy wystrój w postaci ściennych malowideł, których głównym motywem jest Miłosierdzie Boże. Ich wymowa odnosi się do wezwania kościoła w Oleszkach – mają mówić o kulcie Najświętszego Serca Pana Jezusa – tłumaczy proboszcz ks. Bogusław Koper.

Na zakończenie Mszy św. ks. Bogusław Koper długo dziękował swoim parafianom, dobrodziejom, darczyńcom – firmom i instytucjom, którzy na różny sposób wspierali ofiarami, modlitwą i radą dzieło budowy świątyni, wspomagali na wielu etapach inwestycji proboszcza i parafię. Wyrazy wdzięczności dla wszystkich kapłanów pracujących w parafii i obecnego Księdza Proboszcza skierowała również sołtys Oleszek Danuta Prędka. Przypomniała ona historię budowy, mówiła o wielkim zaangażowaniu mieszkańców, którzy z entuzjazmem i poświęceniem przychodzili do pomocy przy różnych pracach. W przygotowaniach duchowych mieszkańcom pomogły Misje święte, odbywające się w dniach 14-21 października, które prowadzili księża pallotyni.

Tagi:
świątynia poświęcenie

Poświęcenie zabytkowego ołtarza w Lubiechowej

2018-11-25 11:49

Ks. Waldemar Wesołowski

W sobotę 24 listopada biskup legnicki Zbigniew Kiernikowski poświęcił odrestaurowany zabytkowy ołtarz oraz zegar na wieży w kościele filialnym w Lubiechowej.

Ks. Waldemar Wesołowski

Lubiechowa to niewielka miejscowość licząca niespełna 600 mieszkańców, należąca do parafii w Świerzawie, gdzie proboszczem jest ks. Józef Wojtaszek. Dzięki wsparciu Urzędu Marszałkowskiego, Urzędu Ochrony Zabytków, miasta i gminy Świerzawa oraz mieszkańców wsi wspólnymi siłami udało się odrestaurować zabytkowy ołtarz w miejscowym kościele. Jest to cenny zabytek poświęcony św. apostołom Piotrowi i Pawłowi. Ich wizerunek widnieje na płótnie umieszczonym w dolnej części ołtarza. W małych niszach po obu stronach widnieją postaci Ewangelistów. Natomiast w górnej części widzimy scenę ukrzyżowania. To manierystyczne dzieło sztuki sakralnej wykonał Tobias Scheibell z Jeleniej Góry w 1613 roku. Ołtarz był w złym stanie technicznym, dlatego też jego renowacja okazała się konieczna i pilna. Tego dzieła podjął się prof. Marcin Ciba z Krakowa, a rezultat jego pracy podziwiali mieszkańcy wsi oraz zaproszeni goście podczas uroczystego poświęcenia.

Zobacz zdjęcia: Poświęcenie zabytkowego ołtarza w Lubiechowej

To nie jedyne przedsięwzięcie, którego udało się dokonać w krótkim czasie. Odrestaurowano również mechanizm zegara na wieży kościoła wraz z tarczą zegarową. Tego dzieła podjęli się Michał Olejniczak i Rafał Pikuła z Wolsztyna oraz zegarmistrz z Legnicy Marek Meksa. Swój wielki wkład w to dzieło wniósł również Marek Miłosz z Legnicy – alpinista, który zajął się demontażem i montażem tarczy zegara. Nad całością prac czuwał również Jerzy Skupień z Legnicy.

W sobotę w południe uroczyste poświęceni rozpoczęło się od prezentacji dotyczącej polichromii umieszczonych na ścianach i sklepieniu świątyni. Następnie celebracji Słowa Bożego przewodniczył biskup legnicki Zbigniew Kiernikowski. Na zakończenie nabożeństwa Ksiądz Biskup poświęcił odnowiony ołtarz oraz zegar na wieży świątyni. Zwieńczeniem uroczystości był koncert pieśni sakralnych w wykonaniu legnickiego chóru Madrygał.

Warto zaznaczyć, że kościół filialny pw. św. Piotra i Pawła to jeden z najstarszych zabytków sakralnych diecezji legnickiej. Został wzniesiony w latach 1260-1270. W jego wnętrzu znajdziemy cenne polichromie, tzw. biblię pauperum, czyli biblię dla ubogich, wśród których największe to przedstawienie św. Krzysztofa, pokłon Trzech Króli, stworzenie świat, sąd ostateczny, czy walka św. Jerzego ze smokiem. Na uwagę zasługuje również ołtarz boczny z płaskorzeźbą ukazującą Ostatnią Wieczerzę oraz XVI wieczna kamienna chrzcielnica.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Akcja dom

O. Bartoszewski: Konsylium lekarskie Kongregacji ds. Świętych zatwierdziło cud za wstawiennictwem kard. Wyszyńskiego

2019-01-20 12:29

mp / Warszawa (KAI)

O. Gabriel Bartoszewski poinformował, że 29 listopada ub. r. konsylium lekarskie w watykańskiej Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych zatwierdziło cud uzdrowienia młodej dziewczyny za przyczyną kard. Stefana Wyszyńskiego. Teraz potrzeba jeszcze zatwierdzenia tegoż cudu przez komisję teologów konsultorów oraz komisję kardynałów i biskupów - aby Ojciec Święty mógł wydać oficjalny dekret o cudownym uzdrowieniu za wstawiennictwem Sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego, co otwiera drogę do beatyfikacji. Na prace te potrzeba co najmniej około pół roku.

BP KEP

O. Gabriel Bartoszewski OFMCap, wicepostulator w procesie beatyfikacyjnym kard. Wyszyńskiego, występując wczoraj wieczorem podczas gali Nagrody Społecznej im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie poinformował, że 29 listopada ub. r. konsylium lekarskie watykańskiej Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych zatwierdziło cud uzdrowienia młodej dziewczyny za przyczyną kard. Stefana Wyszyńskiego. Ten długo oczekiwany fakt uruchomi ostatnie procedury umożliwiające beatyfikację Sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego.

O. Bartoszewski przypomniał, że 22 listopada 2015 r. kard. Kazimierz Nycz przekazał w kongregacji na ręce jej prefekta kard. Angelo Amato 3-tomowe Positio nt. życia i zasług kandydata na ołtarze. Dzięki temu 26 kwietnia 2016 r. kongres teologów konsultorów kongregacji jednomyślnie orzekł heroiczność cnót Sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego. W ślad za tym został ogłoszony 19 grudnia 2017 r. dekret o heroiczności cnót. "W dekrecie jest zawarty przebieg życia, a na końcu zawarte jest stwierdzenie, że Sługa Boży praktykował cnoty heroiczne - wiarę, nadzieję, miłość oraz cnoty moralne - roztropność, sprawiedliwość, umiarkowanie w stopniu nadzwyczajnym” – podkreśla o. Bartoszewski.

„29 listopada 2018 r. konsylium lekarskie w Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych zatwierdziło cud uzdrowienia młodej dziewczyny za przyczyną kard. Stefana Wyszyńskiego. Orzeczenie otworzyło drogę do dalszej, końcowej pracy nad procesem. Teraz oczekujemy na posiedzenie następnej komisji, komisji konsultorów teologów, której zadaniem jest stwierdzić, czy uzdrowienie tej dziewczyny miało związek z modlitwą za przyczyną Sługi Bożego. Nastąpi to w niedługim czasie” – wyjaśnia kapucyn.

„Następnie, w odstępie dwóch, trzech miesięcy, odbędzie się posiedzenie komisji kardynałów i biskupów, która wydaje już ostateczny werdykt zatwierdzający uzdrowienie” – podkreśla o. Bartoszewski, dodając, że wtedy prefekt kongregacji przedstawia papieżowi protokół tejże komisji, a Ojciec Święty poleca mu opracowanie dekretu o cudownym uzdrowieniu, który jest ogłaszany po podpisaniu przez papieża. „To oznacza zakończenie procesu. Zostaje tym samym otwarta bezpośrednia droga do beatyfikacji” – wyjaśnia ekspert.

Na pytanie, kiedy konkretnie nastąpić może uroczystość beatyfikacji Prymasa Tysiąclecia, o. Bartoszewski odpowiada: „Ona nadejdzie w swoim czasie, bądźmy dobrej myśli”.

Stefan Wyszyński urodził się w 3 sierpnia 1901 r. w miejscowości Zuzela nad Bugiem. Po ukończeniu gimnazjum w Warszawie i Łomży wstąpił do Seminarium Duchownego we Włocławku, gdzie 3 sierpnia 1924 roku został wyświęcony na kapłana. Po czterech latach studiów na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim na Wydziale Prawa Kanonicznego i Nauk Społecznych uzyskał stopień doktora.

Podczas II wojny światowej jako znany profesor był poszukiwany przez Niemców. Ukrywał się m.in. we Wrociszewie i w założonym przez matkę Elżbietę Czacką zakładzie dla ociemniałych w Laskach pod Warszawą.

W okresie Powstania Warszawskiego ks. Wyszyński pełnił obowiązki kapelana grupy "Kampinos" AK.

W 1946 r. papież Pius XII mianował ks. prof. Wyszyńskiego biskupem, ordynariuszem lubelskim. 22 października 1948 r. został mianowany arcybiskupem Gniezna i Warszawy oraz Prymasem Polski.

W coraz bardziej narastającej konfrontacji z reżimem komunistycznym, Prymas Wyszyński podjął decyzję zawarcia "Porozumienia", które zostało podpisane 14 lutego 1950 r. przez przedstawicieli Episkopatu i władz państwowych.

12 stycznia 1953 r. abp Wyszyński został kardynałem. Osiem miesięcy później, 25 września 1953 r. został aresztowany i internowany. Przebywał kolejno w Rywałdzie Królewskim koło Grudziądza, w Stoczku Warmińskim, w Prudniku koło Opola i w Komańczy w Bieszczadach.

W ostatnim miejscu internowania napisał tekst odnowionych Ślubów Narodu, wygłoszonych następnie na Jasnej Górze 26 sierpnia 1956 r. jako Jasnogórskie Śluby Narodu. 26 października 1956 r. Prymas wrócił do Warszawy z internowania. W latach 1957-65 prowadził Wielką Nowennę przed Jubileuszem Tysiąclecia Chrztu Polski.

W latach 60. czynnie uczestniczył w pracach Soboru Watykańskiego II.

Zmarł 28 maja 1981 r. w uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. Na pogrzeb kardynała w Warszawie 31 maja przybyły dziesiątki tysięcy ludzi.

Proces beatyfikacyjny Prymasa Tysiąclecia na etapie diecezjalnym rozpoczął się 20 maja 1983 r. a zakończył 6 lutego 2001 r. Akta zebrane w toku procesu – w sumie 37 tomów – wraz załącznikami (książkami, artykułami autorstwa kandydata na ołtarze) zostały przekazane do watykańskiej Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych.

28 maja 2013 r. podczas uroczystości w bazylice św. Jana Chrzciciela w Szczecinie zamknięto diecezjalny proces o domniemanym uzdrowieniu młodej osoby za przyczyną Sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego. Dokumentacja trafiła do Watykanu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kolędowanie u Jezuitów

2019-01-22 10:54

Jadwiga Kamińska

Rodzina Pospieszalskich zakończyła cykl koncertów „Kolędy u Jezuitów”, które odbywały się pod patronatem abp Grzegorza Rysia – Metropolity Łódzkiego i Grzegorza Schreibera – Marszałka Województwa Łódzkiego. W świątyni pw. Najświętszego Serca Jezusowego wystąpił m.in. Chór Cantus Cordis z Białorusi, Zespół Pieśni i Tańca Śląsk im. Stanisława Hadyny.

Marek Kamiński

Rodzina Pospieszalskich wystąpiła z koncertem kolęd i pastorałek. – Kolędowanie było kawałkiem rzeczywistości w naszej rodzinie. Mama organizowała dla nas teatrzyki, odstawialiśmy jasełka. Najstarszy brat był Józefem, siostra Maryją, ja pastuszkiem, a najmłodsze z rodzeństwa leżało w żłóbeczku – wspomina Jan Pospieszalski.

Marek Kamiński

Narracją w jasełkach były kolędy ułożone od Zwiastowania Anielskiego do pokłonu Trzech Króli. Rodzice zorientowali się, że ich dzieci interesują się instrumentami, muzyką więc zapisali je do szkoły muzycznej. Najmłodszy Mateusz uczył się gry na fortepianie, Marcin i Karol na skrzypcach, Paweł na wiolonczeli a Jan na kontrabasie.

- W pewnym momencie stało się to tak dojrzałe, profesjonalne, że mama zaproponowała nagranie kolęd. Efekt przerósł nasze oczekiwania. Zainteresowała się nami telewizja i nagrała program – mówi Jan Pospieszalski.

Z czasem dorosło drugie pokolenie Pospieszalskich również utalentowane muzycznie.

Obecnie występują w piętnasto osobowym składzie. Granie ich nie nudzi, a każdy koncert to kawałek ich życia. Na scenie pojawia się już trzecie pokolenie: to Józef, Stefania oraz Stasio. Estrada dla wnuków staje się fragmentem ich dzieciństwa.

- Mówi się, że miłość w rodzinie poznaje się najlepiej przy podziale spadku. Rodzice nie zostawili nam wielu dóbr materialnych, ale zostawili depozyt wiary, depozyt szacunku do polskiej kultury i wykształcenie muzyczne, byśmy potrafili te talenty pomnażać – opowiada Pan Jan. To co robimy na scenie ma charakter rodzinnej przygody ukierunkowanej na wspólną modlitwę, przeżywanie też tajemnicy Wcielenia Bożego w perspektywie wiary.

- Kolędowanie w gronie to przedłużenie świąt. Otaczam się najbliższymi, z którymi uwielbiam spędzać czas. U mnie co roku odbywa się wigilia. Zrobiłem specjalnie taki duży stół, żeby wszyscy się zmieścili. Wciągamy w to nasze wnuki z synowymi, z zięciami, żeby przedłużyć integrację rodziny – powiedział Mateusz Pospieszalski.

Koncert Rodziny Pospieszalskich był okazją do wspólnego kolędowania. Radość i spontaniczność muzykowania udzieliła się zebranej publiczności, wypełniającej po brzegi kościół. Owacje na stojąco to nagroda i podziękowanie artystom za wspaniałe występy.

Organizatorem koncertów „Kolędy u Jezuitów” było Stowarzyszenie Słowo i Muzyka u Jezuitów oraz parafia pw. Najświętszego Imienia Jezus.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem