Reklama

Podróż życia z ks. Pawlukiewiczem

2018-11-07 08:52

Monika Jaworska
Edycja bielsko-żywiecka 45/2018, str. VII

Monika Jaworska
Spotkanie z ks. Pawlukiewiczem w Ustroniu

Powakacyjny cykl „Podróży życia” w parafii św. Klemensa w Ustroniu rozpoczął się spotkaniem z ks. Piotrem Pawlukiewiczem – znanym kaznodzieją i rekolekcjonistą oraz autorem książek. Prelekcję ks. Pawlukiewicza poprzedził występ Grzegorza Kłeczka, który zagrał i zaśpiewał 3 piosenki stanowiące krótką modlitwę otwierającą na Ducha Świętego. – Pomyśleliśmy, że cykl „Podróż życia” będzie dobrą odpowiedzią na wezwanie papieża Franciszka, który mówi, żeby zejść z kanapy i spróbować zrobić coś więcej z naszym życiem. Co miesiąc zapraszamy szczególnych gości, którzy mają coś ciekawego i wartościowego do powiedzenia – mówi dekanalny duszpasterz rodzin ks. Mirosław Szewieczek.

Ks. Pawlukiewicz rozważał wokół relacji damsko-męskich, wplatając w te treści akcenty humorystyczne. – Mężczyźni oczekują od pań podziwu i podziękowania. „Zawsze jestem z tobą”, „Jesteś odważny facet” – mężczyźni chcą takie treści słyszeć. A kobiety są stworzone, żeby pobudzać mężczyzn do życia. Jesteście powołane do piękna. Moim obowiązkiem jest być odważnym. Twoim obowiązkiem jest być piękną. A najlepszym salonem kosmetycznym jest konfesjonał – on daje autentyczne piękno. Facet zmienia świat pracą, a kobieta – pięknem. Kobiece piękno sprawia, że wstydzisz się być przy niej brzydkim, nie powiesz w jej towarzystwie brzydkiego kawału – mówił kaznodzieja. Przy okazji poruszył również tematykę chodzenia do kościoła i modlitwy. – Módl się tak, jak się umiesz modlić. Nie módl się tak, jak się nie umiesz modlić. Szukajcie swojej drogi – zachęcał. Na zakończenie można było zadawać pytania ks. Pawlukiewiczowi. Spotkanie zorganizował zespół „Podróży życia” wraz z ks. Mirosławem Szewieczkiem.

Tagi:
spotkanie ks. Pawlukiewicz

Świat jest pateną – a na niej msza twojego życia

2018-05-02 09:46

Agnieszka Bugała
Edycja wrocławska 18/2018, str. II

Małżeństwo jest najtrudniejszą szkołą miłości. Trzeba uczyć się miłości, trzeba wytrwać w przymierzu. Aby być żoną, mężem trzeba wyrzec się wielu innych rzeczy, osób. Na pierwszym miejscu ma być mąż, ma być żona, Wasze małżeństwo – mówił ks. Piotr Pawlukiewicz, słynny warszawski rekolekcjonista do 150 małżeństw, które 21 kwietnia z całego Wrocławia przybyły do kapucyńskiej parafii św. Augustyna na Sudecką, by wziąć udział w rekolekcjach pod hasłem „Małżeństwo – projekt na całe życie”

Krzysztof Wowk
Ks. Piotr Pawlukiewicz

Jakim jesteśmy małżeństwem? Czy przyjaciele dobrze się czują w naszym domu? Czy nie są skrępowani? A może unikamy spotkań, nie mamy dla nikogo czasu, bo pochłania nas praca, zakupy, albo wieczór przed telewizorem z puszką piwa i miską chipsów? Tak, rachunek sumienia ze sposobu, w jaki przeżywamy nasze małżeństwo był pierwszym z owoców tego spotkania. Hostia w promieniach słońca jest przejrzysta – mówił ks. Piotr – jest przeźroczysta, nie ma nic do ukrycia, jest czysta. Nieczystość to nie tylko pornografia. Nieczystość jest również wtedy, gdy zamykamy drzwi na klucz, zamykamy się na innych – rodzinę, przyjaciół, księdza... Mamy swój czas, świat tylko dla siebie. Do czego to prowadzi? Do totalnej samotności.

Przed laty, w czasach galopującej inflacji jeden ze studentów zaproponował konkurs. Zadał pytanie: co jest najtańsze? Padały różne odpowiedzi: koperta, zapałki, gwóźdź. Ale również hostia, bo na nią stać każdego. Bądźcie „tanimi” małżeństwami – tzn. dostępnymi, bliskimi, serdecznymi, z którymi zawsze można się spotkać – radził i życzył małżeństwom ks. Pawlukiewicz.

Miłość dziś jest deficytowym towarem. Wielu małżonków chce kochać, ale nie potrafią kochać. Dlaczego? – pytał w czasie konferencji – Bo nikt z nas nie jest zdolny do powiedzenia „Jezus jest Panem” bez Ducha Świętego, czyli również nikt z nas nie jest zdolny, bez pomocy Boga, do miłości. Szczęście w małżeństwie da się zbudować tylko przez służbę, wdzięczność, przebaczenie i miłość. Ludzie myślą, że miłość to gołąb, który lata po osiedlu, że wpadnie do nich przez okno – a tak nie jest.

Kaznodzieja wygłosił dla małżonków dwie konferencje i homilię w czasie Mszy św. sprawowanej przez kapucyna o. Pawła Tokarza. Ważnym i budującym małżonków momentem było odnowienie przyrzeczeń małżeńskich, w którym uczestniczyły dzieci – mogły obserwować tatę i mamę ze wzruszeniem spoglądających sobie w oczy.

W czasie konferencji, gdy małżonkowie umacniali swą miłość słuchając wykładów, siedemdziesięciorgiem ich dzieci opiekowała się diakonia wychowawcza. W przerwach był czas na kawę i możliwość nabycia książek ks. Piotra z dedykacją autora.

Organizatorzy spotkania, Ewa i Sławko z Domowego Kościoła mówią, że to spotkanie z ks. Piotrem wspartym na lasce i walczącym z chorobą było dla wszystkich lekcją głębokiej, świętej pokory. Każde z nich zabrało swój kamyk, który dorzucą do fundamentów: „Mam być ochroniarzem swojej żony. Prawdziwy twardziel to taki mężczyzna, przez którego ani jego żona, ani żadna inna kobieta nigdy nie musiały się spowiadać – mówi Sławko. „Małżeństwo jest to wspólnota dwóch osób, które nieustannie się przepraszają i sobie wybaczają” – zapamiętała Ewa. Ks. Piotr zachęcał nas do przekazywania miłości dalej. Do otwierania się, do tracenia czasu dla Boga i dla innych – mówią. I my chcemy spróbować. Jesteśmy odpowiedzialni za ewangelizację świata, czyli za przemianę postaw ludzi. Jesteśmy tymi, którzy biorą i przekazują dalej: swoją radość, swoją miłość – a tu już nie ma żartów. Niech świat będzie dla nas taką pateną, na której będziemy przeżywali mszę swego życia – powtarzają za ks. Piotrem Ewa i Sławko z Augustyna. Dołączmy do nich, nasza msza też już się rozpoczęła.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Święta Agnieszka - dziewica i męczennica

Małgorzata Zalewska
Edycja podlaska 3/2003

Dzisiaj obchodzimy urodziny (dla nieba) dziewicy, trzeba więc mówić o dziewicach. (...) Urodziny dziewicy - naśladujmy niewinność; urodziny męczennicy - złóżmy ofiary. Niech z podziwem patrzą mężowie, a młodzi niech nie upadają na duchu. Niech się zdumiewają mężatki, a dziewice niech idą w ich ślady. (...) W dwunastym roku życia miała złożyć świadectwo krwi. (...) Ale jak wielka musiała być siła wiary, co nawet w takim wieku znalazła świadectwo...

Fragment przepięknej pochwały jaką św. Agnieszce złożył św. Ambroży w dzień jej dorocznego święta

21 stycznia Kościół katolicki obchodzi liturgiczne wspomnienie św. Agnieszki Rzymskiej - dziewicy i męczennicy. Jej męczeńska śmierć, którą poniosła w wieku 12 lat, musiała być czymś niezwykłym, skoro piszą o niej św. Hieronim, św. Ambroży, św. Damazy, św. Grzegorz I Wielki i wielu, wielu innych. Należała ona też do najbardziej znanych i popularnych świętych w całym Kościele. Jednak mamy bardzo mało danych historycznych o Świętej. Nie znamy nawet dokładnej daty jej męczeństwa oraz rodzaju jej śmierci. Niektóre źródła podają, że śmierć męczeńską poniosła w Rzymie pod koniec III lub na początku IV w., mając zaledwie 12 lat. Swoją śmiercią dała świadectwo nie tylko o wierze, ale i czystości. Tradycja przekazuje nam, że 21 stycznia był jej dniem narodzin dla nieba. Według podania Agnieszka miała ponieść śmierć przy drodze Nomentańskiej. Potwierdzają to badania archeologiczne, gdyż w tym właśnie miejscu znajdował się kiedyś stadion cesarza Domicjana, gdzie mordowano chrześcijan. Na tym miejscu wystawiono też w późniejszym czasie kościół ku czci św. Agnieszki. Na miejscu, gdzie znajdował się jej grób, cesarz Konstantyn Wielki w IV w. wystawił wspaniałą bazylikę.
Artyści przedstawiają św. Agnieszką z barankiem, gdyż łacińskie imię Agnes wywodzi się od łacińskiego wyrazu agnus - baranek. Dlatego powstał piękny zwyczaj, że przy klasztorze, który znajduje się przy bazylice św. Agnieszki, zakonnice pielęgnują baranki, które poświęca się w dzień św. Agnieszki - 21 stycznia. Z ich wełny wyrabiane są paliusze, które Ojciec Święty rozsyła świeżo mianowanym metropolitom Kościoła katolickiego.
Dawniej w Polsce imię św. Agnieszki było bardzo popularne. Także i w literaturze polskiej imię to jest dość często spotykane. Potwierdzają to przysłowia dotyczące dnia jej święta: "Św. Agnieszka puszcza skowronka z mieszka", "Jak św. Agnieszka wypuści śnieg z mieszka, to go nie powstrzyma ani do Franciszka (24 stycznia)", "Agnieszka łaskawa, wkrótce w polu zabawa", "Jeśli na Agnieszkę pochmurno, to o len trudno, a jeśli jasno, to o len ciasno", "Na św. Agnieszkę wychodzi woda na ścieżkę".
Św. Agnieszka jest czczona jako patronka dzieci, panien i ogrodników.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Akcja dom

Zbieramy wnioski o pomoc Afryce

2019-01-22 11:35

Kamila Gałuszka/Polska Fundacja dla Afryki

Nie wymyślamy projektów za biurkiem. Pomagamy finansować przedsięwzięcia, które planują ludzie żyjący w Afryce. Dlatego zwracamy się do zgromadzeń misyjnych z propozycją współpracy w roku 2019 – mówi prezes Polskiej Fundacji dla Afryki, Wojciech Zięba.

Szkoła Kiruddu/Polska Fundacja dla Afryki

- Jak pomaga Polska Fundacja dla Afryki?

- W zeszłym roku przekazaliśmy do Afryki ponad trzy miliony złotych, finansując 28 projektów na tym kontynencie. Teraz szukamy projektów na drugą połowę roku 2019. Skupiamy się przede wszystkim na finansowaniu przedsięwzięć, które usamodzielnią finansowo lub żywieniowo organizacje działające w Afryce, a także budowy szkół, studni, wodociągów, szpitali, przychodni.

Podstawą działania jest słuchanie potrzeb z terenu. Nie wymyślamy za biurkiem projektów, nie budujemy szkół tam, gdzie sądzimy, że ich brakuje. Pomagamy finansować przedsięwzięcia, które planują ludzie żyjący w Afryce. To organizacja lokalna (np. misja) występuje do nas z konkretnym projektem i mówi, co w danej miejscowości trzeba zrobić. To gwarantuje, że budowane są rzeczy rzeczywiście potrzebne, a nie projekty, które nam wydają się istotne.

- Czego oczekujecie od partnera w Afryce?

- Na początek dobrego planu projektu i porządnie przygotowanego wniosku z realnym, oszczędnym kosztorysem. To podstawa. Co ma powstać i dlaczego? Kto to wykona, w jakim czasie, za ile? Kto weźmie odpowiedzialność za obiekt po końcu projektu? Kolejny etap współpracy to, oczywiście, realizacja projektu na miejscu w Afryce. I wreszcie, równie ważny element, czyli rozliczenie wniosku, czyli przedstawienie rachunków i dokumentacja fotograficzna.

- Co oferujecie partnerom z Afryki?

- Przede wszystkim sprawnie i szybko przeprowadzoną zbiórkę. Ponad milion złotych potrzebnych na wielki szpital na Madagaskarze uzbieraliśmy w trzy miesiące. Wszystkie nasze zbiórki pieniężne zakończyły się sukcesem. Drugi nasz atut to jasne i przejrzyste zasady współpracy. Mamy w tym doświadczenie i wiemy, jak zorganizować współpracę, żeby na koniec obie strony były zadowolone.

Zgromadzenia misyjne, posiadające plany inwestycyjne w Afryce, zachęcamy do kontaktu poprzez www.pomocafryce.pl


CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem