Reklama

Z Jasnej Góry

Nie chciejcie Ojczyzny, która Was nic nie kosztuje

2018-11-07 08:41

Sławomir Błaut
Niedziela Ogólnopolska 45/2018, str. 6

Magda Nowak/Niedziela

Sanktuarium Jasnogórskie jako jedno z pierwszych miejsc na ziemiach polskich odzyskało wolność po ponad stu latach zaborów – 4 listopada 1918 r. zostało oswobodzone od Austriaków przez polskich żołnierzy pod dowództwem ppor. Artura Wiśniewskiego. 100-lecie tych wydarzeń świętowano na Jasnej Górze 4 listopada 2018 r. Jubileuszowe uroczystości objął narodowym patronatem prezydent RP Andrzej Duda.

Świętowanie rozpoczęto dziękczynną Mszą św. w Bazylice Jasnogórskiej pod przewodnictwem abp. Wacława Depo, metropolity częstochowskiego. – Tu, na Jasnej Górze, zawsze byliśmy wolni, bo tu, gdzie są konfesjonał i ołtarz Ojczyzny, na nowo powstajemy do życia w łasce, do życia w wolności wewnętrznej – powiedział na wstępie o. Marian Waligóra, przeor Jasnej Góry.

W homilii abp Depo podkreślił, że odprawiana Eucharystia jest wielkim dziękczynieniem Bogu za dar wolnej Ojczyzny. – Dziękujemy, że razem z darem życia i chrztu św. otrzymaliśmy depozyt wiary i patriotyzmu, za to, że Polskę, wolność i niepodległość „krzyżami się mierzy” – przyznał. – W jednej z ogólnopolskich gazet, a może tylko piszącej po polsku – kontynuował – mogliśmy przeczytać, że słowo „patriotyzm” jest „najbardziej chorym słowem”. Ksiądz arcybiskup wyjaśnił, że patriotyzm jest powołaniem, jest miłością do Ojczyzny, jest obowiązkiem i misją wynikającą z czwartego Bożego przykazania: „Czcij ojca swego i matkę swoją”. – Ta ziemia jest matką, jest sprawą honoru wobec innych narodów – zaznaczył.

Reklama

W darach ołtarza złożono m.in. księgi zawierające „Sto życzeń na 100 lat dla Polski” – zapisane przez dzieci.

Po Mszy św. w Kaplicy Pamięci Narodu została odsłonięta tablica poświęcona kpt. Arturowi Wiśniewskiemu, wyzwolicielowi Jasnej Góry (stopień kapitana uzyskał pośmiertnie). Pośmiertnie został on odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari. W jasnogórskiej uroczystości uczestniczyła rodzina bohatera.

Dalsza część uroczystości miała miejsce na jasnogórskich błoniach. Najpierw odbyło się powitanie pochodu, który przeszedł z placu dr. Władysława Biegańskiego. Na jego czele zuchy i harcerze nieśli 100-metrową biało-czerwoną flagę – dar prezydenta RP Andrzeja Dudy. Została ona zawieszona na jasnogórskiej wieży przez komandosów z Lublińca. Korowód na błonia prowadził o. Waligóra. Wielu jego uczestników, podążających w rytmie poloneza, było ubranych w stroje regionalne i mundury legionowe. Rzesze ludzi podziwiały inscenizację wydarzeń z 4 listopada 1918 r. na Jasnej Górze. Większość aktorów to młodzież z „Grupy pod Wiszącym Kotem” z Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Częstochowie, którą przygotowała polonistka Beata Gendek-Barhoumi. Obsadę uzupełnili rekonstruktorzy historyczni z Katowic i z częstochowskiej „Reduty”. W rolę ppor. Artura Wiśniewskiego wcielił się Adam Chałuda.

Gdy na jasnogórskich błoniach zapłonął ogień wolności, rozpoczęto śpiew patriotycznych pieśni. Podczas pikniku zaprezentowano sprzęt bojowy. Wszystkim wydarzeniom towarzyszyła ustawiona wzdłuż murów klasztoru wystawa planszowa Oddziału Katowickiego Instytutu Pamięci Narodowej pt. „Ojcowie Niepodległości”. Odczytano listy od marszłka Sejmu RP Marka Kuchcińskiego oraz prezesa PiS Jarosława Kaczyńskiego.

Jako wotum dla Maryi – Hetmanki Żołnierza Polskiego lublinieccy komandosi przygotowali w Bastionie św. Rocha wystawę multimedialną poświęconą st. chor. sztab. Mirosławowi Łuckiemu, który zginął podczas operacji przeprowadzonej w nocy z 23 na 24 sierpnia 2013 r. w Afganistanie, a także żołnierzom AK Batalionu „Parasol”, którego tradycje dziedziczy Jednostka Wojskowa w Lublińcu.

Wielkim wydarzeniem rocznicowego dnia była prezentacja w Bazylice Jasnogórskiej Oratorium o kard. Stefanie Wyszyńskim „Soli Deo per Mariam”, w wykonaniu Filharmonii Śląskiej z chórem, orkiestrą i solistami oraz aktora Jerzego Króla. Autorem libretta jest ks. Tadeusz Golecki, a muzykę skomponowali Piotr Pałka i Hubert Kowalski. Oratorium powstało z inicjatywy Instytutu Prymasa Wyszyńskiego z odpowiedzialną generalną Stanisławą Grochowską oraz Zakonu Paulinów, przy wsparciu Marszałka Województwa Śląskiego. Słowo wiążące przygotowała red. Małgorzata Bartas-Witan z Polskiego Radia. Niezapomnianych wrażeń dostarczyła iluminacja wieży jasnogórskiej, która rozbłysła w narodowych barwach.

W bogaty program obchodów 100. rocznicy oswobodzenia Jasnej Góry wpisało się również nagranie w Sali Rycerskiej cyklicznego programu telewizyjnego „Ocaleni”, który prowadzi red. Rafał Porzeziński. Uczestnicy programu „Ocaleni” wcześniej wzięli udział w Mityngu Ocalonych, prowadzonym przez Wspólnotę św. Jakuba, oraz w Drodze Krzyżowej z bp. Tadeuszem Bronakowskim, przewodniczącym Zespołu ds. Apostolstwa Trzeźwości przy Konferencji Episkopatu Polski. Świętowanie zakończyło się Apelem Jasnogórskim pod przewodnictwem o. Arnolda Chrapkowskiego – generała Zakonu Paulinów.

5 listopada ze specjalnym koncertem „Pieśń o Ojczyźnie” wystąpił na Jasnej Górze Zespół Pieśni i Tańca „Śląsk” – to był finał jubileuszowych uroczystości na Jasnej Górze, podsumowanie projektu edukacyjnego „Nie chciejcie Ojczyzny, która Was nic nie kosztuje”. Projekt miał wsparcie programu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Niepodległa”. Zrealizowały go: Jasna Góra, Delegatura w Częstochowie – Kuratorium Oświaty w Katowicach oraz Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana” w Częstochowie.

Tagi:
Niepodległość niepodległość 100‑lecie niepodległości

Uczcili pamięć walczących o polskość Lubaczowa

2019-01-08 12:01

Adam Łazar
Edycja zamojsko-lubaczowska 2/2019, str. VII

O przynależności Lubaczowa i powiatu cieszanowskiego do Polski zdecydowała bitwa z sotniami ukraińskimi stoczona 27 grudnia 1918 r. W 100. rocznicę wydarzenia przewodnicząca Rady Powiatu Lubaczowskiego Marta Tabaczek, członek Zarządu Barbara Broź i starosta lubaczowski Zenon Swatek na mogiłach poległych spoczywających na cmentarzu w Cieszanowie i Lubaczowie złożyli wiązanki kwiatów i zapalili znicze

Adam Łazar
Złożenie kwiatów

W dniu 28 grudnia na trzeciej sesji Rady Powiatu Lubaczowskiego radni podjęli uchwałę, w której czytamy: „Rada i Starosta Powiatu Lubaczowskiego składają hołd obrońcom Ojczyzny, żołnierzom kompanii lubaczowskiej 9. Pułku Piechoty, którzy przed stu laty, 6 i 27 grudnia 1918 r. pod dowództwem por. Stanisława Dąbka i ppor. Karola Sandera stoczyli zacięte walki o przynależność do Polski Lubaczowa i powiatu cieszanowskiego. Szczególną czcią otaczamy żołnierzy Polskiej Organizacji Wojskowej: dowódcę POW w powiecie cieszanowskim por. Franciszka Gajerskiego i sierż. Józefa Lityńskiego, zamordowanych pod Niemirowem 8 grudnia 1918 r. na mocy wyroku sądu polowego Ukraińskiej Galicyjskiej Armii oraz żołnierzy 6. kompanii „Lubaczów” 9. Pułku Piechoty, którzy polegli w obronie Lubaczowa 27 grudnia 1918 r. i zostali pochowani w zbiorowej mogile Obrońców Lubaczowa i Baszni Dolnej na cmentarzu komunalnym w Lubaczowie: kpr. Michała Bojsarowicza z Pruchnika, szer. Kazimierza Brzyskiego z Łukawicy, szer. Karpińskiego, Franciszka Muchę, szer. Marcina Pielę z Lubaczowa, kpr. Władysława Smyka z Jarosławia, szer. Andrzeja Świętojańskiego z Chlewisk, szer. Jana Trelę z Jeżowego powiat Nisko, szer. Józefa Medweckiego z Lubaczowa, szer. Jana Warskiego z Narola. Cześć ich pamięci!”. Ich pamięć radni i zaproszeni goście uczcili także minutą ciszy.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kolęda

Alumn Grzegorz Gęsikowski
Edycja szczecińsko-kamieńska 51/2002

Termin calendae w starożytnym Rzymie oznaczał pierwszy dzień miesiąca. Najbardziej zaś uroczyście obchodzono calendae styczniowe (festum Calendarium), które rozpoczynały nowy rok. Wtedy to odwiedzano się po domach, obdarowywano podarkami i składano sobie życzenia. Podobnie czyniono w całej Europie w wiekach późniejszych, łącząc już ów zwyczaj ściśle ze świętami Bożego Narodzenia.
Tymczasem w Polsce dawnej 1 stycznia kapłani rozpoczynali odwiedziny duszpasterskie, które określano właśnie mianem kolędy. Trwała ona do 2 lutego - Święta Ofiarowania Pańskiego (Matki Bożej Gromnicznej). Najdawniejsza wzmianka o tej praktyce pochodzi z 1607 r. Wtedy to na synodzie prowincjonalnym w Piotrkowie polecono, aby plebani według starożytnego zwyczaju nawiedzali swoich wiernych po domach, uczyli ich pacierza, prawd wiary i by wchodzili w szczegóły życia, czy jest ono prawdziwie chrześcijańskie. Polecano także, by strapionych pocieszali, a ubogich wspomagali. Z kolei synod chełmski (1624 r.) zachęcał, aby proboszczowie spisywali swoich parafian i zachęcali do częstego korzystania z sakramentów. Owa wizyta miała wpłynąć na ożywienie życia religijnego i moralnego parafii.
Dla wielu rodzin kolęda jest bardzo ważnym wydarzeniem. Już od samego rana trwają w mieszkaniach przygotowania do przyjęcia kapłana. Wizyta duszpasterza jest doskonałą okazją do wspólnej modlitwy, do wyproszenia Bożego błogosławieństwa dla domowników, ale także okazją do szczerej rozmowy.
Jak należy przeżyć wizytę duszpasterską kapłana? Przede wszystkim należy się przygotować duchowo. Najlepiej uczynimy to, przystępując w czasie świąt do Komunii św., a także biorąc czynny udział w modlitwie. Nie wolno też zapomnieć o zewnętrznym przygotowaniu samego miejsca spotkania. Stół należy nakryć białym obrusem, postawić na nim krzyż, zapalone świeczki, Pismo Święte i wodę święconą. Przy tak przygotowanym stole winna zgromadzić się cała rodzina. Obrzęd kolędy nie jest wcale skomplikowany i na pewno sprzyja serdecznemu spotkaniu duszpasterza ze swoimi parafianami. Z jednej strony kapłan ma doskonałą okazję nie tylko poznać swoich wiernych, ale i wgłębić się w ich konkretną sytuację życiową, poznać jej radości, smutki i wyjść naprzeciw z konkretnym działaniem. Z drugiej strony i parafianie mają możliwość bliżej zainteresować się życiem parafii - życiem wspólnoty lokalnego Kościoła.
Jak wygląda kolęda? Zgodnie z wielowiekową tradycją kolęda w Polsce ma następujący przebieg: przed wejściem (bądź w trakcie wchodzenia) do mieszkania (domu) ministranci wraz z domownikami śpiewają kolędę, a w tym czasie jeden z chłopców kreśli na drzwiach napis: C + M + B + bieżący rok, co oznacza: Christus manisionem benedicat ("Niech Chrystus mieszkanie błogosławi"). Następnie kapłan wchodzi do mieszkania i pozdrawia obecnych słowami: "Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!" (odpowiadamy: "Na wieki wieków. Amen"). Kapłan może również zacząć od słów: "Pokój temu domowi" (tym razem odpowiemy: "I wszystkim jego mieszkańcom"). Następnie wszyscy - jak jedna rodzina, zgromadzona przy jednym stole odmawiają modlitwę, którą nauczył nas Jezus Chrystus (tzn. Ojcze nasz). Po niej kapłan, wypraszając Boże błogosławieństwo dla domowników, modli się następującymi lub podobnymi słowami: "Pobłogosław + Panie, Boże Wszechmogący, to mieszkanie (ten dom), aby w nim trwały: zdrowie i czystość, dobroć i łagodność oraz wierność w wypełnianiu Twoich przykazań; aby zawsze składano Ci dzięki. A błogosławieństwo Twoje niech pozostanie na tym miejscu i nad jego mieszkańcami teraz i na zawsze. Amen". Po czym następuje końcowe błogosławieństwo: "Niech to mieszkanie i wszystkich w nim mieszkających błogosławi Bóg Ojciec i Syn + i Duch Święty. Amen". Pięknym zwyczajem jest, gdy duszpasterz teraz weźmie ze stołu krzyż stanowiący własność rodziny i poda każdemu do ucałowania. Po tym dopiero kropi mieszkanie i domowników wodą święconą i stosownie do potrzeby duszpasterskiej nawiązuje rozmowę, której zawsze powinna towarzyszyć roztropność, delikatność i chrześcijańska zasada miłości.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Koncert kolęd 2019 300x300 nowy termin

Kolędowanie u Jezuitów

2019-01-22 10:54

Jadwiga Kamińska

Rodzina Pospieszalskich zakończyła cykl koncertów „Kolędy u Jezuitów”, które odbywały się pod patronatem abp Grzegorza Rysia – Metropolity Łódzkiego i Grzegorza Schreibera – Marszałka Województwa Łódzkiego. W świątyni pw. Najświętszego Serca Jezusowego wystąpił m.in. Chór Cantus Cordis z Białorusi, Zespół Pieśni i Tańca Śląsk im. Stanisława Hadyny.

Marek Kamiński

Rodzina Pospieszalskich wystąpiła z koncertem kolęd i pastorałek. – Kolędowanie było kawałkiem rzeczywistości w naszej rodzinie. Mama organizowała dla nas teatrzyki, odstawialiśmy jasełka. Najstarszy brat był Józefem, siostra Maryją, ja pastuszkiem, a najmłodsze z rodzeństwa leżało w żłóbeczku – wspomina Jan Pospieszalski.

Marek Kamiński

Narracją w jasełkach były kolędy ułożone od Zwiastowania Anielskiego do pokłonu Trzech Króli. Rodzice zorientowali się, że ich dzieci interesują się instrumentami, muzyką więc zapisali je do szkoły muzycznej. Najmłodszy Mateusz uczył się gry na fortepianie, Marcin i Karol na skrzypcach, Paweł na wiolonczeli a Jan na kontrabasie.

- W pewnym momencie stało się to tak dojrzałe, profesjonalne, że mama zaproponowała nagranie kolęd. Efekt przerósł nasze oczekiwania. Zainteresowała się nami telewizja i nagrała program – mówi Jan Pospieszalski.

Z czasem dorosło drugie pokolenie Pospieszalskich również utalentowane muzycznie.

Obecnie występują w piętnasto osobowym składzie. Granie ich nie nudzi, a każdy koncert to kawałek ich życia. Na scenie pojawia się już trzecie pokolenie: to Józef, Stefania oraz Stasio. Estrada dla wnuków staje się fragmentem ich dzieciństwa.

- Mówi się, że miłość w rodzinie poznaje się najlepiej przy podziale spadku. Rodzice nie zostawili nam wielu dóbr materialnych, ale zostawili depozyt wiary, depozyt szacunku do polskiej kultury i wykształcenie muzyczne, byśmy potrafili te talenty pomnażać – opowiada Pan Jan. To co robimy na scenie ma charakter rodzinnej przygody ukierunkowanej na wspólną modlitwę, przeżywanie też tajemnicy Wcielenia Bożego w perspektywie wiary.

- Kolędowanie w gronie to przedłużenie świąt. Otaczam się najbliższymi, z którymi uwielbiam spędzać czas. U mnie co roku odbywa się wigilia. Zrobiłem specjalnie taki duży stół, żeby wszyscy się zmieścili. Wciągamy w to nasze wnuki z synowymi, z zięciami, żeby przedłużyć integrację rodziny – powiedział Mateusz Pospieszalski.

Koncert Rodziny Pospieszalskich był okazją do wspólnego kolędowania. Radość i spontaniczność muzykowania udzieliła się zebranej publiczności, wypełniającej po brzegi kościół. Owacje na stojąco to nagroda i podziękowanie artystom za wspaniałe występy.

Organizatorem koncertów „Kolędy u Jezuitów” było Stowarzyszenie Słowo i Muzyka u Jezuitów oraz parafia pw. Najświętszego Imienia Jezus.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem