Reklama

800 lat bł. Wincentego Kadłubka w Jędrzejowie

Wybrał klasztor i surową regułę

2018-09-12 10:43

Agnieszka Dziarmaga
Edycja kielecka 37/2018, str. VI

TD
Abp Marek Jędraszewski, bp Jan Piotrowski, bp Marian Florczyk, bp Krzysztof Nitkiewicz podczas jubileuszowej Mszy św. u cystersów

W archiopactwie cysterskim w Jędrzejowie 26 sierpnia odbył się ostatni etap uroczystości jubileuszowych z okazji przybycia do Jędrzejowa osiem wieków temu biskupa krakowskiego Wincentego Kadłubka. Wybitny mąż stanu i uczony miał wówczas 70 lat, przyszedł boso i na piechotę, aby w cysterskim habicie i w surowej regule rozpocząć inny – ostatni etap służby Kościołowi i ojczyźnie. Tu zmarł 8 marca 1223 r. i tu przechowywane są jego relikwie, przeniesione w 1633 r. do specjalnie wzniesionego mauzoleum.

Na uroczystość jubileuszową licznie stawili się mieszkańcy Jędrzejowa. Odczytano list Agaty Wojtyszek – wojewody świętokrzyskiego, w niedzielnej Eucharystii uczestniczyli również posłanka Parlamentu Europejskiego Beata Gosiewska oraz posłowie Anna Krupka i Krzysztof Lipiec.

Jubileuszowej Sumie w archiopactwie przewodniczył następca biskupa Kadłubka – metropolita krakowski abp Marek Jędraszewski. Przy ołtarzu towarzyszyli mu: biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz, biskup kielecki Jan Piotrowski, biskup pomocniczy kielecki Marian Florczyk oraz opaci cysterscy i księża z dekanatu jędrzejowskiego.

Reklama

Przejściu procesji z relikwiarzem towarzyszyła pieśń „Bądź pozdrowiony, wielki nasz patronie”; zebranych powitał opat jędrzejowski o. Edward Stradomski. – Gromadzimy się, by oddać cześć patronowi sanktuarium i miasta oraz prosić Boga o rychłą jego beatyfikację – mówił.

W homilii abp Jędraszewski przypomniał życie i zasługi bł. Kadłubka dla historiografii polskiej, kultury polskiej i Kościoła. Cytował myśli i tezy bł. Wincentego, wskazując na ich aktualność.

– Padając tutaj w głębokim uniżeniu na twarz i prosząc o przyjęcie do braci cystersów, przynosił ze sobą cały ciężar niełatwego doświadczenia, co znaczy służyć Kościołowi, służyć ojczyźnie w osobach książąt, Kazimierza Sprawiedliwego i Leszka Białego – mówił. Zaznaczył, że Kadłubka otaczała sława uczonego („nazywano go mistrz Wincenty”) łączona ze służbą Kościołowi, mówił o znaczeniu największego dzieła bp. Wincentego – „Kronik Polaków”, pisanych w formie dialogu, doskonałą – „wykwintną”, łaciną. – Sława, jaką się cieszył zawiera się w sformułowaniu „pierwszy historyk” – mówił abp Jędraszewski. Wśród zasług wymienił także dzieło odnowy Kościoła na terenach ówczesnej Polski, wdrażanie postanowień Soboru Laterańskiego IV, troskę o kult Eucharystii i płomień wiecznej lampy (wówczas) świecy na Wawelu.

– Wybrał klasztor i surową regułę mnichów cysterskich, by pośród modlitwy i ofiary z siebie budować dalej Królestwo Boże i nie zatracić z pola widzenia tego, co mu leżało na sercu – dobra ojczyzny (...). W Kronice Polaków wykładał poglądy, które stanowią kościec i kręgosłup naszego polskiego patrzenia, czym jest ojczyna i jakie miejsce zajmują w niej obywatele. Ojczyzna była dla niego Rzeczpospolitą czyli rzeczą wspólną wszystkich, rządzących się prawem stanowionym – przypomniał te pionierskie wówczas poglądy abp Jędraszewski. Zauważył, że bł. Wincenty analizował pojęcie wolności Polaków, tożsamości narodowej, sprawiedliwości społecznej i ojczyzny.

„Każde państwo zgodą kwitnie, a nie kłótniami…”, „Nie pomnożyć tego, co można, tyle znaczy, co pomniejszyć” – uczył osiem wieków temu Wincenty Kadłubek, pisząc w Jędrzejowie ostatnią czwartą część swojej Kroniki. – Po ośmiu wiekach jest to wciąż aktualne przesłanie – podkreślił abp Jędraszewski.

Zwieńczeniem obchodów jubileuszowych był tego dnia finał XXIV Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Organowej i Kameralnej. Wieczorem odbył się koncert dedykowany św. Janowi Pawłowi II w 40. rocznicę pontyfikatu oraz bł. Wincentemu Kadłubkowi.

Niedzielną uroczystość w Jędrzejowie poprzedziło triduum, z codziennymi Mszami św., różańcem w alejach klasztornych, terenową Drogą Krzyżową i procesją do Kopca Spotkania, gdzie 800 lat temu francuscy mnisi witali biskupa Wincentego.

Triduum rozpoczęło się w czwartek 23 sierpnia, wieczorną Mszą św., której przewodniczył kanclerz kieleckiej Kurii ks. Adam Perz. Odmawiano litanię do bł. Wincentego Kadłubka, była możliwość ucałowania relikwii, procesja z relikwiami po klasztornych alejach. W piątek 24 sierpnia uroczystościom i wieczornej Drodze Krzyżowej przewodniczył ks. Dariusz Gącik – wikariusz generalny w Kielcach, a w sobotę 25 sierpnia – Mszy św. i procesji do Kopca Spotkania – bp Marian Florczyk.

Ostanie miesiące w Jędrzejowie z racji jubileuszu były bogate w wydarzenia poświęcone bł. Wincentemu, m.in. konferencje naukowe, konkursy, wystawy, spektakle teatralne. Wincenty Kadłubek urodził się ok. 1150 r. w Karwowie k. Opatowa. Odbył studia w Paryżu i Bolonii, był kapelanem i doradcą panujących, scholastykiem katedralnej szkoły krakowskiej i kolegiaty w Sandomierzu. W 1208 r. został biskupem krakowskim. Był prawdziwym synem ówczesnej Europy, światłym, wykształconym historiografem i kronikarzem, zwolennikiem reform w Kościele polskim i w kraju. Brał udział w Soborze Laterańskim IV i wprowadzał jego reformy. Zmarł 8 marca 1223 roku w Jędrzejowie.

„Pierwszy” to liczebnik, który wciąż towarzyszy charakterystyce mistrza Wincentego. Był pierwszym cystersem Polakiem. Jest uznawany za jednego z pierwszych Polaków o randze uczonych i pisarzy. Jego prekursorska Kronika uważana jest za fundamentalny pomnik literatury narodowej, gdyż oddziałała w dużym stopniu – bezpośrednio lub pośrednio – na rozwój całej kultury polskiej. Pisząc traktat o dziejach własnego kraju, Kadłubek wprowadził do rodzimej tradycji dziedzictwo cywilizacyjne starożytnej Grecji i Rzymu, co stało się trwałym elementem kultury polskiej.

Tagi:
jubileusz Msza św.

11 listopada można użyć formularza „Mszy za Ojczyznę lub Miasto”

2018-11-07 13:19

bp kep / Warszawa (KAI)

Za zgodą biskupa diecezjalnego 11 listopada można sprawować Mszę św. według formularza „Msza za Ojczyznę lub Miasto” – przypomina bp Adam Bałabuch, przewodniczący Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów.

Biuro Prasowe Sanktuarium Maryjnego w Licheniu Starym

Publikujemy pełny tekst Promemoria:

Promemoria ws. Mszy za Ojczyznę w dniu 11 listopada 2018 r.

W roku 2018 Święto Niepodległości wypada w 32. Niedzielę Zwykłą.

1. Zgodnie z prawem liturgicznym, aby tego dnia sprawować Mszę z formularza „Msza za Ojczyznę lub Miasto”, potrzebne jest polecenie lub zgoda biskupa diecezjalnego (zob. Ogólne Wprowadzenie do Mszału Rzymskiego, nr 374).

2. Odnośnie do Mszy za Ojczyznę należy zastosować Kolektę z „Mszy za Ojczyznę lub Miasto” (Mszał Rzymski dla diecezji polskich, s. 145'').

Pozostałe części formularza należy dobrać zgodnie z istniejącymi możliwościami, które są następujące:

a) Można dostosować teksty tematycznie, a więc dobrać Modlitwę nad Darami i Modlitwę po Komunii np. z „Mszy o Zachowanie Pokoju i Sprawiedliwości” (Mszał Rzymski, s. 149’’). W tym przypadku prefacja powinna być dobrana tematycznie, np. „O Jedności Kościoła” (nr 85).

b) Można zachować pozostałe teksty z 32. Niedzieli Zwykłej (Modlitwa nad Darami, antyfony, Modlitwa po Komunii). Wtedy wybiera się prefację na niedziele zwykłe.

3. Odnośnie do czytań mszalnych istnieją dwie możliwości:

a) Dla jedności formularza mszalnego można wybrać czytania tematycznie z „Mszy o Zachowanie Pokoju i Sprawiedliwości” (Lekcjonarz Mszalny, t. VII, s. 298nn).

b) Dla zachowania ciągłości czytań niedzielnych, można wziąć czytania z 32. Niedzieli Zwykłej (zob. Ogólne Wprowadzenie do Lekcjonarza Mszalnego, nr 78).

4. Odnośnie do koloru szat:

a) Zgodnie z normami ogólnymi zasadniczo stosuje się kolor dnia (okresu), czyli zielony (zob. Ogólne Wprowadzenie do Mszału Rzymskiego, nr 347).

b) W liturgii istnieje możliwość, aby w dni bardziej uroczyste, użyć innego koloru okazałych szat liturgicznych (Ogólne Wprowadzenie do Mszału Rzymskiego, nr 346g). Należy jednak pamiętać, że Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów wyjaśniła w 2004 r., iż przepis ten „dotyczy właściwie szat wykonanych przed wielu laty” i „dla zachowania dziedzictwa Kościoła” (Instrukcja Redemptionis Sacramentum, nr 127). Stąd jeśli zmienia się kolor szat, powinno się pamiętać, że chodzi o okazałe szaty o wartości historycznej „koloru złotego lub srebrnego” (tamże).

Bp Adam Bałabuch

Przewodniczący Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Tajemnice bolesne

Ks. Robert Strus
Edycja zamojsko-lubaczowska 42/2003

Aktim/pixabay.com

1. Modlitwa w Ogrójcu

Przyszedł z nimi do ogrodu, zwanego Getsemani i rzekł do uczniów: „Usiądźcie tu, Ja tymczasem odejdę tam i będę się modlił”. Potem przyszedł do uczniów i zastał ich śpiących. Rzekł więc do Piotra: „Tak, jednej godziny nie mogliście czuwać ze Mną? Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie; duch wprawdzie ochoczy, ale ciało słabe” (Mt 26, 36-40).
Pan Jezus prosił Apostołów, aby pozostali z nim i modlili się. Dzisiaj do nas kieruje tę prośbę: „Czuwajcie i módlcie się”. Czasy obecne to czasy działania, aktywizmu, czynu. Trudno nam jest docenić wartość modlitwy. Tymczasem to na modlitwie dokonują się rzeczy najważniejsze i przez modlitwę można zrobić najwięcej.

2. Biczowanie Pana Jezusa

Wówczas uwolnił im Barabasza, a Jezusa kazał ubiczować i wydał na ukrzyżowanie (Mt 27, 26). Był tam jeden, zwany Barabaszem, uwięziony z buntownikami, którzy w rozruchu popełnili zabójstwo. (...) Piłat chcąc zadowolić tłum uwolnił im Barabasza, Jezusa zaś kazał ubiczować i wydał na ukrzyżowanie (Mk 15, 6-15).
Ewangelie mówią o tym wydarzeniu bardzo krótko. Relacjonują, że Piłat kazał ubiczować Jezusa. Można zauważyć pewną dysproporcję między ogromem cierpienia spowodowanego biczowaniem a znikomością słów je opisujących. Nie trzeba bowiem wiele mówić o cierpieniu. Wystarczy je zauważyć, być blisko cierpiących, pomagać im i modlić się za nich.

3. Cierniem ukoronowanie Pana Jezusa

Wówczas Piłat wziął Jezusa i kazał Go ubiczować. A żołnierze uplótłszy koronę z cierni, włożyli Mu ją na głowę i okryli Go płaszczem purpurowym. Potem podchodzili do Niego i mówili: „Witaj, Królu Żydowski!” I policzkowali Go. A Piłat ponownie wyszedł na zewnątrz i przemówił do nich: „Oto wyprowadzam Go do was na zewnątrz, abyście poznali, że ja nie znajduję w Nim żadnej winy”. Jezus więc wyszedł na zewnątrz, w koronie cierniowej i płaszczu purpurowym. Piłat rzekł do nich: „Oto człowiek” (J 19, 1-5).
Piłat wskazał na Jezusa ubiczowanego, umęczonego, z cierniową koroną na głowie - oto człowiek. Jak bardzo ten ideał człowieka różni się od obrazu człowieka propagowanego przez świat współczesny. Dzisiejszy ideał człowieka bowiem to człowiek młody, zdrowy, piękny, wysportowany. Patrząc na Jezusa z koroną cierniową na głowie, nie zapominajmy, że człowiek nawet przez cierpienie, starość, chorobę nie traci swej godności i swego człowieczeństwa.

4. Dźwiganie krzyża

A gdy Go wyszydzili, zdjęli z Niego purpurę i włożyli na Niego własne Jego szaty. Następnie wyprowadzili Go, aby Go ukrzyżować. I przymusili niejakiego Szymona z Cyreny, ojca Aleksandra i Rufusa, który wracając z pola właśnie przechodził, żeby niósł krzyż Jego. Przyprowadzili Go na miejsce Golgota, to znaczy miejsce Czaszki. Tam dawali Mu wino zaprawione mirrą, lecz On nie przyjął (Mk 15, 20-22).
Pan Jezus obarczony krzyżem wkroczył na drogę. Była to trudna droga, nieraz na niej upadał. Nasze życie też jest drogą, nierzadko drogą krzyżową. Nieraz brakuje nam sił, nieraz upadamy. Prośmy Chrystusa dźwigającego krzyż, abyśmy tak jak On potrafili podnosić się z naszych upadków, zwątpień, załamań i iść do przodu drogą naszego życia.

5. Ukrzyżowanie Pana Jezusa

Gdy Go ukrzyżowali, rozdzielili między siebie Jego szaty, rzucając o nie losy. I siedząc, tam Go pilnowali. A nad głową Jego umieścili napis z podaniem Jego winy: To jest Jezus, Król żydowski. (…) Od godziny szóstej mrok ogarnął całą ziemię, aż do godziny dziewiątej. Około godziny dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: „Eli, Eli, lema sabachthani?” to znaczy Boże mój, Boże mój, czemuś Mnie opuścił? (Mt 27, 35-46).
Podczas ukrzyżowania mrok ogarnął całą ziemię. Nasz Zbawiciel doświadczył takiego mroku i opuszczenia, że skierował do Ojca modlitwę słowami Psalmu 22: „Boże mój, Boże, czemuś mnie opuścił”. I wtedy dokonało się nasze zbawienie. My również, kiedy doświadczamy krzyża, cierpienia, choroby, samotności, doświadczamy mroku i ciemności. Prośmy Chrystusa, abyśmy nie zapominali, że w takich momentach dokonuje się nasze zbawienie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

"Czy zobaczę Cię jutro"?

2018-11-14 09:41

Już po raz osiemnasty klerycy Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Warszawsko-Praskiej zapraszają na sztukę seminaryjną. W stulecie odzyskania przez Polskę Niepodległości wystawiony zostanie spektakl pt.: „Czy zobaczę cię jutro?” opowiadający o życiu w okupowanej Warszawie.

Czy zobaczę cię jutro?

Jedną z najlepszych metod walki w okupowanej Polsce był śpiew i piosenka. Okupant walczył nawet i z taką formą oporu. Powszechnie znana, oparta na ludowych melodiach piosenka potrafiła ośmieszyć wroga, podnieść na duchu i w tych trudnych czasach natchnąć ludzi optymizmem. Spektakl „Czy zobaczę cię jutro” oparty jest na motywach pierwszego powojennego pełnometrażowego filmu „Zakazane piosenki”. Sztuka opowiada o życiu ludzi w okupowanej Warszawie podczas II wojny światowej. Codzienność ukazana jest w znanych piosenkach takich jak „Serce w plecaku”, „Siekiera motyka” czy „Teraz jest wojna”.

Seminaryjna tradycja

„Czy zobaczę cię jutro” jest już osiemnastą sztuką wystawianą w Wyższym Seminarium Duchownym Diecezji Warszawsko-Praskiej. Spektakle wystawiane przez kleryków III roku na stałe wpisały się w kalendarz wydarzeń naszej Diecezji.

Przedstawienie będzie wystawiane w gmachu Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Warszawsko-Praskiej przy ulicy Mehoffera 2 w Warszawie w następujących terminach:

1 grudnia (sobota) o godz. 15.00 i 18.30

2 grudnia (niedziela) o godz. 15.00 i 18.30

4 grudnia (wtorek) o godz. 18.30

8 grudnia (sobota) o godz. 19.00 – PREMIERA

9 grudnia (niedziela) o godz. 15.00 i 18.30

11 grudnia (wtorek) o godz. 18.30

13 grudnia (czwartek) o godz. 18.30 rocznica wprowadzenia stanu wojennego

15 grudnia (sobota) o godz. 11.00, 15.00 i 18.30

16 grudnia (niedziela) o godz. 15.00 i 18.30

18 grudnia (wtorek) o godz. 18.30.

Grupy powyżej 10 osób proszone są o wcześniejszą rezerwację terminu: telefon: 668-815-931 lub e-mail: info@sztuka2018.pl.

Więcej informacji o spektaklu na stronach: www.sztuka2018.pl lub na profilu www.facebook.com/wsddwp.

Więcej informacji prasowych:

info@sztuka2018.pl

www.sztuka2018.pl

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem