Reklama

Rodzinne świętowanie

2018-06-13 10:08

Ks. Adam Stachowicz
Edycja sandomierska 24/2018, str. IV

Ks. Adam Stachowicz
Księża Biskupi osobiście gratulowali każdej Srebrnej Parze

W ramach obchodu 200-lecia diecezji sandomierskiej przyszedł też czas na świętowanie rodzin. Uroczystości zostały zorganizowane 2 czerwca w Ostrowcu Świętokrzyskim i połączone zostały z centralnymi obchodami Powiatowego Roku Rodziny

Jubileuszowe świętowanie rozpoczęła Msza św. na stadionie Szkoły Mistrzostwa Sportowego. Przewodniczył jej bp Jan Wątroba, przewodniczący Komisji ds. Rodziny przy Konferencji Episkopatu Polski, a koncelebrował bp Krzysztof Nitkiewicz, bp Edward Frankowski oraz liczni kapłani.

Na wspólnej modlitwie zebrali się parlamentarzyści, samorządowcy, przedstawiciele służb mundurowych, członkowie stowarzyszeń oraz ruchów katolickich i społecznych działających na rzecz rodziny. Zaproszeni zostali również małżonkowie obchodzący 25-lecie zawarcia sakramentu małżeństwa z całej diecezji. W ostrowieckiej uroczystości widoczne były całe rodziny przybyłe na wspólne świętowanie.

Pasterskie słowo

– Rzeczywistość Kościoła lokalnego, jaką tworzy diecezja sandomierska, jest niezwykle bogata. Nie sposób jej ująć w jednym kadrze, tym bardziej, że Kościół to wspólne dzieło Boga i człowieka, dalszy ciąg wcielenia Syna Bożego. A to, co duchowe umyka często naszym zmysłom. Jest jednak droga, która pozwala spiąć wszystko w jedną całość – celebracja jubileuszu dwóchsetlecia przez modlitewne dziękczynienie i różnorodne inicjatywy. Dzisiaj na naszej jubileuszowej drodze spotykają się rodziny, w których dokonuje się dzieło stworzenia i zbawienia. Pragniemy wypraszać dla nich Boże błogosławieństwo, aby każda rodzina napełniona mocą Ducha Świętego mogła być Kościołem domowym – mówił bp Krzysztof Nitkiewicz na rozpoczęcie wspólnej modlitwy.

Reklama

Zaprosić Jezusa

Podczas homilii bp Jan Wątroba odwołał się do słów św. Jana Pawła II, który podkreślał, że „rodzina Bogiem silna, staje się siłą człowieka i narodu”. – Fundamentem rodziny chrześcijańskiej jest sakrament małżeństwa. To przez ten sakrament Chrystus wchodzi w więź miłości między mężczyzną i kobietą, i odtąd każda ich sprawa jest sprawą Jezusa. Od początku małżeństwo i rodzina to jest sprawa Jezusa. To On od początku zapewnia małżonkom, którzy wiążą się świętym węzłem małżeńskim, swoją obecność i odtąd wszystko: ich radości i troski, ich problemy, ich sukcesy, cierpienia i wychodzenie z nich – to wszystko jest sprawą Jezusa. Dlatego tak ważny jest sakrament małżeństwa. Wiemy, jaki kryzys dotyka dzisiaj małżeństwa, jak spada gwałtownie liczba zawieranych w kościele małżeństw. Może właśnie tutaj potrzeba nam jeszcze wielkiej pracy, by młodych ludzi przekonać, aby uwierzyli w moc tego świętego sakramentu małżeństwa. Sakramentalny związek małżeński różni się od wszelkich innych form relacji między mężczyzną a kobietą dlatego, że w tę wspólną wieź wchodzi sam Jezus. To On swoją łaską towarzyszy im, pomaga i wspiera – mówił Biskup.

Rodzina Bogiem silna

Podkreślając znaczenie rodziny jako miejsca wychowania patriotycznego, Ordynariusz Rzeszowski mówił, że rodzina Bogiem silna, to nie tylko rodzina zatroskana o swój własny dom, ale to rodzina, która troszczy się o dom, którym jest Ojczyzna.

– Rodzina Bogiem silna nie jest obojętna na to, co dzieje się w kraju, co się dzieje w Ojczyźnie. Rodzina to szkoła, która wychowuje najlepszych patriotów, ludzi którzy niosą w sercu i poniosą w dorosłe życie miłość do Ojczyzny, którzy znają jej historię, którzy nie są obojętni wobec tego, co się dzieje dziś i co ma przyjść jutro. Rodzina Bogiem silna tworzy dom, który wychowuje do bezinteresownej, zdolnej do największych poświęceń miłości Ojczyzny – podkreślał Kaznodzieja. – Rodzina Bogiem silna jest naszym skarbem, który należy otoczyć troską. Rodzina nie jest problemem ani nie stwarza problemów, jak próbują twierdzić niektórzy. Rodzina jest szansą, wielką szansą i gwarancją na przyszłość, stając się siłą człowieka i narodu. Aby tak było, rodzina sama musi zadbać o fundamenty, musi sama zaangażować się, by budować ten rodzinny dom na solidnym fundamencie, którym jest Jezus – wskazywał Biskup.

Srebrni jubilaci

Biskup w homilii zwrócił się także do małżonków świętujących srebrny jubileusz zawarcia związku małżeńskiego. – Próbą wierności jest czas. Trzeba czasu, żeby wierność zajaśniała, choćby jak polerowane srebro. Dwadzieścia pięć lat wspólnego życia w małżeństwie to dość czasu, żeby się wierność wypróbowała. Jubileusz to święto wierności. Kochani małżonkowie, jubilaci, dziękujemy wam za obecności i za wierność. Z pewnością było wiele prób, wiele trudności, ale z Bożą pomocą je pokonaliście i dziś macie prawo do świętowani. My włączamy się w wasze świętowanie i modlimy się za was, abyście trwali w wierności. Jesteście skarbem, który dany jest na świadectwo tym, którzy wątpią, którzy są przekonani, że tak się nie da, że to niemożliwe, by trwać na zawsze razem. Jesteście skarbem, który my otaczamy modlitewną troską do kolejnych jubileuszy – podsumował bp J. Wątroba.

Po homilii zebrani małżonkowie jubilaci uroczyście odnowili przyrzeczenia małżeńskie. Na zakończenie Mszy św. przedstawiciele małżeństw podziękowali Biskupom za wspieranie i otaczanie troską rodziny, która nieustannie narażana jest na wiele prób i niebezpieczeństw prezentowanych przez świat. Po Mszy św. Biskupi osobiście złożyli gratulacje wszystkim 128 parom świętującym srebrny jubileusz małżeństwa, wręczając im figurkę Świętej Rodziny oraz specjalny dyplom jubileuszowy.

Dalsze świętowanie

Po Eucharystii kontynuowano jubileuszowe obchody połączone z Dniem Rodziny. – Jako znak obchodów Roku Rodziny w Powiecie Ostrowieckim związanych z obchodami jubileuszu odzyskania niepodległości posadzono sadzonkę dębu „Bartka” przygotowaną specjalnie na tę okazję przez Nadleśnictwo Ostrowiec Świętokrzyski. Następnie na stadionie rozpoczął się Piknik Rodzinny, podczas którego przewidziano szereg ciekawostek dla dzieci i młodzieży, rozstrzygnięcie konkursu rodzinnego, koncert Warszawskiej Orkiestry Sentymentalnej, koncert Zespołu Pod Budą oraz wiele innych atrakcji. Dużym zainteresowaniem cieszyło się spotkanie z Leszkiem Dokowiczem oraz spotkania autorskie z Małgorzatą Ostrowską-Królikowską i Pawłem Królikowskim. Na stoiskach zaprezentowały się poszczególne ostrowieckie szkoły, policja, straż pożarna i żołnierze Obrony Terytorialnej. Wiele osób skorzystało z bezpłatnych badań lekarskich i profilaktycznych – wylicza ks. Tomasz Lis, rzecznik Kurii.

Głos dla rodzin

– Jubileusz Rodzin był dla nas niezwykle cennym czasem spędzonym rodzinnie w gronie innych rodzin. Począwszy od homilii bp. Jana Wątroby podczas Mszy św., która podkreślała wartość i ważność rodziny we współczesnym świecie. Dużym przeżyciem było odnowienie przyrzeczeń małżeńskich przez pary świętujące srebrny jubileusz. Owocne i niesamowite było spotkanie z Lechem Dokowiczem, który mówił, jak ważna jest ewangelizacja w dzisiejszych czasach. Uświadomił nam, jakie czyhają zagrożenia na nas, a szczególnie na nasze dzieci. Dziękujemy Panu Bogu za takie spotkania, które umacniają nas w wierze i pokazują, jak ważna jest rodzina Bogiem silna – zaznaczają uczestniczący w spotkaniu Agata i Krzysztof Slapek.

– Jubileusz Rodzin przypomniał nam, jaką wielką wartość dla świata, diecezji, a także dla poszczególnych osób posiada rodzina. Takie spotkania są szczególnie ważne w dobie kryzysu rodziny, gdy człowiek uświadamia sobie, że o własnych siłach nie zbuduje trwałego małżeństwa i rodziny. Potrzeba w tym dziele pomocy z wysoka. Bp Jan Wątroba wspomniał, że jej źródłem jest sakrament małżeństwa, przez który działa w nas moc Chrystusa – zauważają Magdalena i Piotr Wolanowie.

Tagi:
rodzina diecezja

Powstaje herb diecezji

2018-08-08 10:23

Ks. Adam Stachowicz
Edycja sandomierska 32/2018, str. I

Archiwum

Zgodnie z sięgającą czasów średniowiecza tradycją, wiele diecezji posiada swój herb. Zawiera on elementy nawiązujące do jej historii oraz do teraźniejszości. To symbol, który ma jednoczyć i reprezentować. Diecezja Sandomierska takiego herbu dotąd nie posiadała, posługując się herbami kolejnych biskupów. W roku jej 200-lecia powstał projekt herbu, który przekazujemy do wiadomości wszystkich, prosząc o uwagi i sugestie – informuje ks. Tomasz Lis, rzecznik Kurii. Każdy element tworzący herb ma swoją symbolikę i znaczenie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Św. Maksymilian Maria Kolbe – Rycerz Niepokalanej

2018-08-01 10:32

Al. Rafał Oleksiuk
Edycja podlaska 31/2018, str. VII

Z pewnością większości kojarzy się przede wszystkim z obozowym pasiakiem i oddaniem życia za współwięźnia, jednak jego męczeńską śmierć poprzedziło wiele lat równie heroicznej walki, aby zdobyć cały świat dla Chrystusa przez Niepokalaną

Archiwum Ojców Franciszkanów w Niepokalanowie

Dwie korony

Święty urodził się 8 stycznia 1894 r. w Zduńskiej Woli. Na chrzcie otrzymał imię Rajmund. Rodzice byli przesiąknięci duchem katolickim i polskim. Należeli do Trzeciego Zakonu św. Franciszka. Od najwcześniejszych lat Rajmund wyróżniał się szczególnym nabożeństwem do Matki Bożej. Gdy miał ok. 12 lat objawiła mu się Najświętsza Maryja Panna. Tak relacjonował to wydarzenie swojej mamie Mariannie: „Matka Boża pokazała mi się, trzymając dwie korony: jedną białą, a drugą czerwoną. Z miłością na mnie patrzała i spytała, czy chcę te korony? Biała znaczy, że wytrwam w czystości, a czerwona, że będę męczennikiem. Odpowiedziałem, że chcę. Wówczas Matka Boża mile na mnie spojrzała i zniknęła”.

Militia Immaculatae

W 1910 r. wstąpił do Zakonu Franciszkanów i otrzymał imię Maksymilian. Dwa lata później zostaje wysłany na dalsze studia do Rzymu, gdzie spędzi 7 lat. W 1917 r. Maksymilian jest świadkiem obchodów 200-lecia powstania pierwszej loży wolnomularskiej. Ulicami Rzymu przetoczyły się wielkie manifestacje antykatolickie, a masoni jawnie zapowiadali walkę z Kościołem, głosząc, iż „diabeł będzie rządził w Watykanie, a papież będzie mu służył za szwajcara”. Maksymilian wstrząśnięty tymi wydarzeniami dochodzi do wniosku, że tylko Najświętsza Maryja Panna, która miażdży głowę szatana, jest w stanie doprowadzić do nawrócenia masonów i heretyków. 16 października 1917 r., Maksymilian wraz z sześcioma klerykami franciszkańskimi zakłada stowarzyszenie pod nazwą Militia Immaculatae, czyli Rycerstwo Niepokalanej, którego istotą i celem jest osobiste oddanie się Niepokalanej, aby pod Jej wodzą i opieką pracować nad uświęceniem własnego życia i nawracaniem wszystkich grzeszników.

Dziennikarz

Po powrocie do Polski o. Maksymilian oddał się bez reszty pracy duszpasterskiej i wydawniczej. Ze względu na wzrastającą liczbę osób zapisanych w szeregi MI, w styczniu 1922 r. wydał pierwszy numer czasopisma „Rycerz Niepokalanej”. Rycerz stale zwiększał swój nakład. W ciągu pięciu lat z 5 tys. wzrósł on do 70 tys. egzemplarzy, a przed wojną nakład doszedł do 750 tys. egzemplarzy! W 1927 r. o. Kolbe założył pod Warszawą klasztor – wydawnictwo Niepokalanów, zostając jego pierwszym gwardianem. Wybudował go zaczynając od zera, na gruncie podarowanym przez księcia Jana Druckiego-Lubeckiego. W ciągu kilku lat Niepokalanów stał się największym katolickim klasztorem na świecie, który liczył ok. 700 mieszkańców. O. Kolbe nie chciał ograniczać się w dziele ewangelizacji tylko do terenu ojczyzny. W kwietniu 1930 r. dotarł do Japonii, gdzie przyjęty życzliwie przez biskupa Nagasaki, nie znając języka japońskiego, założył klasztor i zaczął wydawać japońską wersję „Rycerza”.

Czas wojny

1 września 1939 r. wybucha II wojna światowa. O. Maksymilian przyjął nowe warunki z heroicznym poddaniem się woli Bożej. Otworzył bramy klasztoru dla uciekinierów, rannych, chorych, głodnych, chrześcijan i Żydów. Niemcy zdawali sobie sprawę z ogromu siły duchowej płynącej z Niepokalanowa. 17 lutego 1941 r. o. Kolbe zostaje aresztowany przez gestapo i przewieziony do więzienia na Pawiaku, skąd 28 maja trafia do obozu koncentracyjnego Auschwitz. Tutaj krzepił upadłych na duchu, spowiadał, potajemnie odprawiał Mszę św., dzielił się z innymi tym, co miał. Pod koniec lipca 1941 r. z obozu uciekł jeden z więźniów. W odwecie za ucieczkę Niemcy wybrali dziesięciu więźniów na śmierć głodową. Jednym z wyselekcjonowanych był Franciszek Gajowniczek, który rozpaczał, że zostawi żonę i dzieci. Wtedy z szeregu wyszedł o. Maksymilian i zgłosił się dobrowolnie pójść na śmierć zamiast Gajowniczka. O. Kolbe w bunkrze głodowym spędził dwa tygodnie, pomagając reszcie skazanych dobrze przygotować się na śmierć. Sam zmarł jako ostatni, 14 sierpnia 1941 r. dobity zastrzykiem fenolu. Jego ciało zostało spalone w krematorium następnego dnia. Franciszek Gajowniczek przeżył wojnę i zmarł śmiercią naturalną wiele lat później. Zaraz po wojnie rozpoczęto starania o wyniesienie na ołtarze o. Maksymiliana. Został beatyfikowany przez papieża Pawła VI w 1971 r., natomiast kanonizacji dokonał Jan Paweł II 10 października 1982 r. W naszej diecezji możemy spotkać trzy świątynie pw. św. Maksymiliana Kolbe. Są to kaplice w Hucie Gruszczyno, Rytelach Wszołkach oraz Tołwinie. Poza tym odpust ku czci świętego jest obchodzony również w parafii Nieciecz oraz Chojewo.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Bp Guzdek: okażmy wdzięczność żołnierzom i obrońcom naszej wolności

2018-08-15 10:24

kos / Warszawa (KAI)

W stulecie niepodległości jesteśmy zobowiązani dokonać narodowego rachunku sumienia z zaniedbań i przewin wobec tych, którzy wywalczyli „Niepodległą” – mówił biskup polowy Józef Guzdek, który w uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny przewodniczył w katedrze polowej Mszy św. w intencji Ojczyzny. Ordynariusz wojskowy zaapelował o szacunek i wdzięczność wobec żołnierzy i obrońców naszej wolności. Dziś obchodzimy 98 rocznicę zwycięstwa nad Armią Czerwoną w 1920 r. nazywanego „Cudem nad Wisłą”, które stało się Świętem Wojska Polskiego. We Mszy św. uczestniczył prezydent Andrzej Duda z małżonką Agatą Kornhauser-Dudą.

Bożena Sztajner/Niedziela
Pielgrzymka Żołnierzy Wojska Polskiego dociera na Jasną Górę każdego roku 14 sierpnia

Eucharystia została odprawiona z ceremoniałem wojskowym. Rozpoczęła się od wprowadzenia sztandaru Wojska Polskiego i odegrania Mazura Dąbrowskiego. Liturgię słowa przygotowali żołnierze Wojska Polskiego oraz artyści Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego WP.

W homilii bp Guzdek powiedział, że Święto Wojska Polskiego w roku 100. rocznicy odzyskania niepodległości jest okazją do postawienia kilku ważnych pytań. – Czy jako społeczeństwo potrafimy dostrzegać i doceniać zasługi polskiego żołnierza? Czy umiemy okazywać wdzięczność tym, którzy przelewali krew i składali swoje życie na ołtarzu wolności? Czy potrafimy sprawiedliwie oceniać i doceniać wkład wielu wybitnych Polaków, którzy mimo zmieniających się okoliczności, przyczynili się do rozwoju naszego kraju? – pytał biskup.

Ordynariusz wojskowy podkreślił, że odpowiedź na wiele z tych pytań może być przyczyną gorzkiej refleksji, wstydu, a nawet zażenowania. Przypomniał, że „Cud nad Wisłą”, jedno z największych zwycięstw polskiego oręża „miało być wymazane z pamięci narodu”. Zaapelował o budową Muzeum Bitwy Warszawskiej, „które podobnie jak Muzeum Powstania Warszawskiego, będzie kolejnym pokoleniom przybliżać prawdę o tym heroicznym czynie i uczyć szacunku dla obrońców Ojczyzny”.

Bp Guzdek przypomniał także, że „wielu ojców polskiej wolności, wybitnych generałów i mężów stanu nie doczekało się uznania i szacunku, lecz zostało skazanych na więzienie, wygnanie i zapomnienie”. Przywołał postacie jednego ze strategów Bitwy Warszawskiej, pierwszego szefa Sztabu Generalnego gen. Tadeusza Rozwadowskiego, twórcę „Błękitnej Armii” gen. dyw. Józefa Hallera oraz Wojciecha Korfantego – wybitnego polityka, który przyczynił się do przyłączenia Górnego Śląska do Polski.

– Świadome dążenie do zapomnienia i pasmo pogardy wobec żołnierzy walczących o wolność Ojczyzny miały także miejsce po zakończeniu II wojny światowej. Wystarczy wspomnieć prześladowanie żołnierzy Armii Krajowej i Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, uczestników powstania warszawskiego i powojennej konspiracji antykomunistycznej. Więzienne podwórka i obrzeża cmentarzy wciąż odsłaniają tajemnice mrocznych czasów i podłości człowieka – powiedział.

Zdaniem biskupa polowego, w Święto Wojska Polskiego, w roku stulecia odzyskania niepodległości, „jesteśmy zobowiązani dokonać narodowego rachunku sumienia z zaniedbań i przewin wobec tych, którzy wywalczyli «Niepodległą»”. – Nadszedł czas, aby dostrzec i docenić, okazać wdzięczność i utrwalić pamięć o bohaterach narodowych – powiedział.

Bp Guzdek przypomniał, że uznania i wdzięczności wobec poległych i ostatnich żyjących żołnierzy Bitwy Warszawskiej uczył św. Jan Paweł II, który sam był synem oficera Wojska Polskiego. Przywołał Jego słowa z wizyty na cmentarzu w Radzyminie, gdzie papież spotkał się z ostatnimi świadkami wojny 1920 r.

Ordynariusz wojskowy przywołał także słowa Marszałka Józefa Piłsudskiego, który przekonywał, że „Naród, który nie szanuje swej przeszłości, nie zasługuje na szacunek teraźniejszości i nie ma prawa do przyszłości”. Jak dodał, „w pamięci kolejnych pokoleń należy zapisywać imiona i nazwiska tych, których czyny miały decydujący wpływ na losy narodu i państwa”.

Na koniec zaapelował o wdzięczność dla żołnierzy i obrońców wolności naszej Ojczyzny. – Dziś w tej wojskowej świątyni rozlega się apel, abyśmy byli wdzięczni. Najpierw Bogu, który pomimo naszych niewierności, nieustannie wspiera nas w walce o wolność wewnętrzną oraz wolność naszej Ojczyzny, której trzeba strzec przed wrogiem zewnętrznym. Tej wdzięczności godni są także żołnierze Wojska Polskiego, obrońcy niepodległości naszej Ojczyzny – podkreślił. Dodał, że „dzisiejsza uroczystość jest lekcją wdzięczności. Niech modlitwa i podjęta refleksja przyczynią się do tego, że będziemy umieli dostrzegać zasługi i okazywać wdzięczność wszystkim, którzy dobrze przysłużyli się Polsce”.

Eucharystię koncelebrowali ks. Zbigniew Kras, kapelan prezydenta RP oraz kapelani Ordynariatu Polowego.

W Mszy św. uczestniczył prezydent Andrzej Duda z małżonką Agatą Kornhauser-Dudą. Obecni byli także marszałkowie Sejmu i Senatu Marek Kuchciński i Stanisław Karczewski, minister obrony narodowej Mariusz Błaszczak, generałowie WP, oficerowie, żołnierze, pracownicy wojska, weterani misji pokojowych i kombatanci oraz rodziny wojskowe. Do katedry polowej licznie przybyli wojskowi przedstawiciele ambasad akredytowanych w Polsce.

Przed zakończeniem Eucharystii odbył się obrzęd poświęcenia ziół przyniesionych przez wiernych do katedry.

Po Mszy św., w Pałacu Prezydenckim odbędzie się uroczystość wręczenie nominacji generalskich. W południe przed Grobem Nieznanego Żołnierza odbędzie się zmiana posterunku honorowego, a pod pomnikiem Marszałka Józefa Piłsudskiego złożone zostaną kwiaty.

O godz. 13.00 podczas centralnej Uroczystości Święta Wojska Polskiego na Wisłostradzie odbędzie się Wielka Defilada Niepodległości, w której weźmie udział łącznie ponad 100 samolotów i śmigłowców, około 1500 żołnierzy, 200 pojazdów wojskowych, 650 rekonstruktorów pieszych i ok. 250 rekonstruktorów konnych. Defilada ma pokazać panoramę historyczną umundurowania i uzbrojenia wojska na przestrzeni 1000 lat. Na błoniach Stadionu Narodowego odbędzie się żołnierski piknik.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem