Reklama

Formacja stała decyduje o jakości odnowy życia Kościoła

2018-06-13 10:08

Wysłuchała Agnieszka Dziarmaga
Edycja kielecka 24/2018, str. VII

TD
Bp Andrzej Kaleta

Mówi Bp Andrzej Kaleta

Odpowiedź na wyzwanie czasów

Wyzwania czasów, w których żyjemy, wymagają od nas wszystkich nieustannego doskonalenia swoich umiejętności, dokształcania się, samorozwoju, podnoszenia kwalifikacji. Ta zasada dotyczy ludzi wielu zawodów i w różnym wieku, obowiązuje również nas – księży. W związku z tym można i należy oczekiwać od prezbiterów zaangażowania duszpasterskiego i ustawicznej, trwającej przez całe życie troski o osobiste uświęcenie. Wymaga to jednak stałej formacji kapłańskiej, uważanej za jedno z najdelikatniejszych i najważniejszych zadań. Zwracali na to uwagę m.in. kolejni papieże, zarówno Jan Paweł II, Benedykt XVI jak i papież Franciszek. Stała troska o kapłańską formację jest więc istotnym i koniecznym elementem – misji zleconej nam przez Chrystusa. Na biskupach, jako pasterzach Kościoła, spoczywa niezbywalny obowiązek inspirowania i wspomagania prezbiterów w wysiłkach podejmowanych w ramach formacji stałej.

Pełna treść tego i pozostałych artykułów z NIEDZIELI 24/2018 w wersji drukowanej tygodnika lub w e-wydaniu.

Tagi:
formacja

Dzień Pastoralny w Drohiczynie

2016-02-25 09:59

Lech Zakrzewski
Edycja podlaska 9/2016, str. 5

W ramach stałej formacji kapłanów oraz katolików świeckich w sobotę 6 lutego w Wyższym Seminarium Duchownym w Drohiczynie odbył się kolejny Diecezjalny Dzień Formacji Pastoralnej

Ks. Lech Zakrzewski

Spotkanie rozpoczęło nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego w katedrze drohiczyńskiej, któremu przewodniczył proboszcz parafii katedralnej ks. Zbigniew Średziński.

Spotkaniu przewodniczył bp Tadeusz Pikus w towarzystwie bp. Antoniego Pacyfika Dydycza, a wśród poruszonych tematów były takie, jak: przygotowanie, organizacja i przeżywanie w diecezji i poszczególnych jej parafiach 1050. rocznicy Chrztu Polski, Roku Miłosierdzia, Światowych Dni Młodzieży oraz 25. rocznicy powołania do istnienia diecezji drohiczyńskiej. Na spotkanie zostali zaproszeni wszyscy kapłani, alumni, katecheci i katechetki oraz przedstawiciele rad parafialnych i stowarzyszeń.

Na wstępie bp Pikus podziękował kapłanom za kolędowanie, które w tym roku było pod hasłem przygotowania i przeżywania małżeństwa. Podziękował ks. Piotrowi Arbaszewskiemu, który tymi sprawami ogarnia całą diecezję, za obecność na wszystkich spotkaniach w dekanatach, Domu Seniora i siedzibie Kurii. Wszystkich takich spotkań było 13. Dzięki tym spotkaniom, jak powiedział z uśmiechem Ksiądz Biskup, wszyscy księża przyjęli go po kolędzie. Podsumowując te spotkania, stwierdził, iż trzeba zwracać uwagę małżonków na zamysł Boży w ich wspólnym życiu, a nie budować modeli małżeństwa według własnego upodobania czy istniejącej mody.

Pierwszym prelegentem był ks. Jarosław Rzymski, który mówił o wyzwaniach duszpasterskich w kontekście obchodów 1050. rocznicy Chrztu Polski. Podjął temat, czym jest chrzest święty z teologicznego punktu widzenia, mówił o istocie chrztu świętego oraz podał kilka propozycji do wykorzystania w pracy duszpasterskiej w związku z obchodami rocznicy Chrztu Polski.

Kolejnym prelegentem był ks. Łukasz Gołębiewski, dyrektor Caritas Diecezji Drohiczyńskiej, który mówił o pracy Caritas i formach miłosierdzia na Rok Miłosierdzia. Głównie zajął się zadaniami, jakie na ten czas założył dla nas papież Franciszek.

Ostatnim prelegentem spotkania był ks. Andrzej Lubowicki, dyrektor Wydziału Młodzieży i diecezjalny opiekun kół KSM oraz koordynator Światowych Dni Młodzieży w diecezji drohiczyńskiej. W swoim słowie mówił o przygotowaniach diecezji do Światowych Dni Młodzieży, które odbędą się w tym roku w Krakowie pod hasłem: „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią”.

W dyskusji nad poruszanymi tematami padło, aby w ramach prezentu na chrzcie świętym rodzice chrzestni oprócz tych materialnych składali zobowiązanie np. do odmawiania cząstki Różańca świętego w intencji chrześniaka jako taki prezent duchowy.

Kolejnym problemem poruszonym przez księży była sprawa udzielania sakramentu małżeństwa w piątek. Dyskusja na pewno nie rozwiązała problemu, choć takie przyzwolenie odgórne jest, jednak tradycja raczej skłania w stronę uszanowania piątku jako dnia pokutnego. Mimo to w diecezji już były takie śluby, które zawarto w piątek. Bp Pikus uważa, że trzeba indywidualnie podchodzić do każdej takiej sprawy, ale na pewno debata na ten temat jest potrzebna.

W podsumowaniu głos zabrał również bp Dydycz, który z historycznego punktu widzenia omówił przyjęcie chrztu przez Polan i dynamiczny charakter tego wydarzenia dla Polski i Polaków w czasach dzisiejszych. Natomiast jeśli chodzi o piątki, to sprawą księży jest takie przygotowanie przyszłych małżonków, aby mieli świadomość piątku jako dnia pokutnego i też głębszego zastanowienia się nad organizacją ślubu w ten dzień.

Następnie ks. Krzysztof Mielnicki, dyrektor Wydziału Katechezy i Szkolnictwa, poinformował o organizowanych w diecezji konkursach dla dzieci i młodzieży.

Na zakończenie bp Tadeusz Pikus podsumował bardzo owocne spotkanie Dnia Pastoralnego. Poinformował o obchodach Dnia Chorego oraz obchodach 25-lecia powołania do życia diecezji drohiczyńskiej. Na zakończenie spotkania obaj biskupi udzielili pasterskiego błogosławieństwa wszystkim obecnym na spotkaniu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Bodzanów: bp Libera modlił się za ofiary wypadku drogowego

2018-06-21 20:58

eg / Bodzanów (KAI)

Biskup płocki Piotr Libera modlił się 21 czerwca za ofiary wypadku drogowego, w którym 18 czerwca zginęło dwoje diecezjan – seniorów z Bodzanowa w diecezji płockiej, jadących na wycieczkę do Trójmiasta. „Poszkodowani w wypadku nie mogą pozostać sami ze swym bólem i cierpieniem” – podkreślił biskup.

Maciek 86/wikipedia.pl
Bp Piotr Libera

Bp Piotr Libera wziął udział w nabożeństwie czerwcowym w kościele parafii pw. św. Piotra i Pawła w Bodzanowie. Zawierzył Jezusowi Chrystusowi troski osób poszkodowanych w wypadku i ich rodzin.

Proboszcz parafii ks. Tomasz Mazurowski zapewnił, że wspólnota parafialna codziennie modli się w intencji uczestników tragicznego wypadku, z udziałem parafian - członków Klubu Seniora w Bodzanowie.

Po nabożeństwie odbyło się spotkanie z władzami gminy Bodzanów, z udziałem przewodniczącego rady gminy Pawła Różańskiego i wójta gminy Jerzego Staniszewskiego. Włodarz gminy zapewnił, że seniorzy stanowią ważną część społeczności gminy, że są jej „oczkiem w głowie”.

Bp Piotr Libera powiedział, że trzeba zjednoczyć siły, aby osoby poszkodowane w wypadku nie czuły się pozostawione same sobie. Podziękował parafii i władzom samorządowym za wrażliwość na ich los, za okazaną empatię: „Ważne, żeby osoby po dramatycznych przeżyciach nie zostały same ze swym cierpieniem i bólem” – stwierdził hierarcha.

Zaznaczył też, że ma świadomość, iż poszkodowani będą mieć kolejne potrzeby. Zaoferował pomoc medyczną czy materialną z Caritas Diecezji Płockiej.

50-osobowa grupa seniorów z Klubu Seniora w Bodzanowie 18 czerwca jechała na wycieczkę turystyczną do Trójmiasta. W Konstantynowie koło Aleksandrowa Kujawskiego, na drodze krajowej 91 łączącej Łódź z Gdańskiem, doszło do wypadku autokaru. Na miejscu zginęły dwie 65-letnie kobiety. Wśród 16 rannych są osoby w stanie ciężkim. Osoby w najgorszym stanie zostały przewiezione do szpitali w pobliskich miastach. Przyczyny wypadku bada Policja i powołany do tego celu biegły.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 5/6 2018

Prof. Alojzy Gryt - autor ołtarza na przyjazd Jana Pawła II w 1983 r.

2018-06-21 22:42

Agnieszka Bugała

Wysokie stopnie ołtarza, forma prostokąta z wyciętym krzyżem. Chcieliśmy włączyć teren całego hipodromu w przeżywanie tego spotkania z Papieżem. Mieliśmy zamiar w różnych miejscach postawić drewniane krzyże, aby nie mocować ich w ziemi, obsypywaliśmy belki kamieniami. Chcieliśmy, aby ludzie mieli krzyże w rękach, podnosili je do góry. Znajomi artyści, rzemieślnicy, przyjaciele zrobili krzyże i rozdawali na miejscu. Ja również mam w domu krzyż – pamiątkę wizyty Jana Pawła II – mówi prof. Alojzy Gryt, wybitny rzeźbiarz, autor szklanego „Zdroju” na wrocławskim rynku. W 1983 r. współautor papieskiego ołtarza na Partynicach.

DK Rybnik
Prof. Alojzy Gryt

Dwa lata przed wizytą Papieża kard. Gulbinowicz zwrócił się do nas – Józefa Sztajera, Leona Podsiadłego i do mnie, Alojzego Gryta – byśmy podjęli się zadania zbudowania ołtarza na przyjazd Jana Pawła II. Przedstawiliśmy kilka projektów decydując, że niezależnie od tego, który z nich wybierze Kardynał, będziemy pracować w takim składzie. Były rysunki, modele, wszystko zgodnie z procedurą. To był stan wojenny, odmienne warunki działania, ale dobry kontakt z kurią. Przygotowaliśmy dokumentację projektową – ważny był czas, nie można było zwlekać, 26 metrów wysokości, wiązanie betonu. Konstrukcja nie była zabetonowana w ziemi – na to nie było czasu. Pracownik z kurii, który nam pomagał i odpowiadał za konstrukcję, wpadł na pomysł, aby obciążyć wszystko gotowymi elementami z zewnątrz, to skróciło czas. I było rozwiązaniem genialnym. Pomysły władzy Pojawiła się myśl, że konieczne będą napisy o ziemiach odzyskanych. Władze nalegały, aby treści „zawsze z macierzą” znalazły się na placu. Zdawaliśmy sobie sprawę, że w czasie rodzącej się wyrazistości politycznej to pomysł niedobry, próbowaliśmy go obejść. Mieliśmy informacje, że telewizja musi mieć swój przejazd, aby transmitować Papieża. Sprzęt telewizyjny nie był tak sprawny, aby z odległości dwustu, trzystu metrów obraz pozostawał nadal w wysokiej ostrości. Wiedząc o tym w taki sposób ustawiliśmy plansze, odpowiednio daleko od ołtarza, aby nie było możliwości skojarzenia ich treści z ołtarzem. Operator nie mógł tego pokazać razem. Idea i Chrystus Idea to negatyw krzyża i Chrystus zmartwychwstały. Krzyż – prostopadłościan, drewniana konstrukcja obłożona płytami i pomalowana farbą. Na gruncie wrocławskim w tamtym czasie Zmartwychwstałego przedstawiało się w bieli, nie było koloru. Doszliśmy do wniosku, że ten Chrystus też będzie biały, ale, jak w gotyku, w szacie czerwonej. Zrobiliśmy model – nie można było wykonać figury w kamieniu, czasowych elementów tak się nie projektuje. Powstał metalowy szkielet z prętów. Później obłożono go jutą moczoną w kleju wikolu, dodatkowo wzmocniono gipsem połączonym z klejem. W klejeniu figury pomagali nam inni koledzy ze szkoły na Traugutta, ponieważ jej rozmiar był rzeczywiście duży, nie dalibyśmy w trójkę rady. Biały nie chce być czerwonym Kupiliśmy drogie farby i... zaczęły się problemy. Każdy kontakt koloru z tą białą, gipsowo-klejową figurą przynosił nie taki efekt, jaki początkowo zaplanowaliśmy. Nie wiedzieliśmy, na czym to niedopasowanie polega. Chlapaliśmy farbą, aby się przyzwyczaić. Grupa młodszych kolegów przyglądająca się naszej pracy mówiła: świetnie, tak po meksykańsku. Ale ten „meksyk” nas nie uspokajał. Poszliśmy z Podsiadłym do Kardynała i powiedzieliśmy mu, że spróbujemy jednak tak współcześnie, w bieli. Kardynał na to: A co mówiliście przedtem? No, że czerwony. To nie wymyślajcie, tylko zróbcie tak, jak było na początku. Decyzja zapadła. Wróciliśmy do pracowni, czasu było niewiele i metodą prób i błędów, trochę bez przekonania, pokryliśmy płaszcz czerwoną farbą. Wieczorem przed dniem, w którym dźwig miał zawieźć figurę na Partynice, odczuwałem wielki niepokój i niepewność. To zbyt ważna praca, aby nie być pewnym, że jest dobrze. Rano poprosiłem żonę, aby pojechała ze mną na Traugutta i jeszcze przed zdjęciem ze ściany zobaczyła całość. Wtedy po raz pierwszy pomyślałem, że chyba jest dobrze. Dźwig miał trudną pracę do wykonania i ekipa ludzi, którzy musieli linami zabezpieczać figurę przed odchyleniem podczas zdejmowania jej ze ściany również. Jednak kiedy nastąpiło tąpnięcie, wszyscy gwałtownie odskoczyli i puścili liny. Zostaliśmy tylko my trzej, trzymając je kurczowo i ratując tym samym owoc naszej pracy. Chrystusowi obił się palec, ale to była drobna sprawa.

Chrystus jechał na Partynice przez całe miasto. Tam dźwig podniósł figurę, aby ją zainstalować na krzyżu. Kiedy wspinała się coraz wyżej, stojąc na ziemi poczułem ogromną satysfakcję i pewność: tak, to jest świetne. Skala miejsca, właściwa perspektywa – tego brakowało w pracowni. W przygotowaniu ołtarza decydowały detale: kwiaty, kolory. Pamiętam, że pomalowaliśmy na biało czarne kable mikrofonów, aby zespalały się z resztą tła.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem