Reklama

Finał konkursu „Niedzieli” pt. „Na stulecie odzyskania niepodległości – MODLITWA ZA OJCZYZNĘ”

2018-06-13 09:54


Niedziela Ogólnopolska 24/2018, str. 24-25

Wyróżnienie specjalne Redaktora Naczelnego „Niedzieli”

Modlitwa na stulecie odzyskania przez Polskę Niepodległości
Janusz Kotański – ambasador RP przy Stolicy Apostolskiej i Zakonie Maltańskim

Boże, w Trójcy Świętej Jedyny!

Dzięki łasce Chrztu Świętego nasza Ojczyzna od ponad tysiąca lat może cieszyć się Twoją łaskawością.

Reklama

W latach wojen, niewoli, przemocy w Tobie zawsze pokładaliśmy nadzieję i modliliśmy się z ufnością, wiedząc, że dla Ciebie nie ma nic niemożliwego. I Ty, Boże, nigdy nas nie opuściłeś.

Dziękujemy Ci za dar wolności odzyskanej w 1918 roku, po ponadwiekowej niewoli.

Boże, w swojej dobroci zesłałeś nam wielkich patronów i opiekunów duchowych na kolejne czasy próby.

Św. Maksymilian Maria Kolbe, św. Jan Paweł II, Czcigodny Sługa Boży Stefan Kardynał Wyszyński, bł. Ksiądz Jerzy Popiełuszko, natchnieni Duchem Świętym, poprzez swą modlitewną odwagę dopomogli nam w odzyskaniu niepodległości po latach nazistowskiego i komunistycznego zniewolenia.

Dziękujemy Ci, że z naszej Ojczyzny, za pośrednictwem św. Siostry Faustyny, wyszła iskra Twojego Miłosierdzia, które, ufamy, ocali cały świat przed nowymi niebezpieczeństwami i zagrożeniami.

Przepraszamy Cię, Wszechmogący Boże, za wszelkie nasze grzechy, niewierności, sprzeciwianie się Twojej świętej woli. Za to, że nie zawsze potrafimy odróżnić dobro od zła, prawdę od fałszu. I docenić, jak wielkich darów nieustannie nam użyczasz.

Za wstawiennictwem Najświętszej Maryi Panny, naszej Królowej, prosimy Cię, Boże, by Polska pozostała wierna swoim chrześcijańskim korzeniom. By nasza Ojczyzna była sprawiedliwym domem dla wszystkich ludzi dobrej woli.

Wysłuchaj, Panie, modlitwy nasze i pozwól nam cieszyć się pełnią wolności, sprawiedliwości i miłości wzajemnej. Daj nam Polskę spokojną i piękną, praworządną i silną.

Wspomóż nas, o dobry Ojcze, abyśmy nie ustawali w pielęgnowaniu i przekazywaniu kolejnym pokoleniom dziedzictwa, jakie pozostawił nam Święty Jan Paweł II.

Amen.

Kategoria – dzieci

I miejsce ex aequo

Małgorzata Kaczmarczyk
Panie Boże, Królu nieba,
Czego bardzo nam potrzeba?
Daj nam tylko wolną Polskę.
Tu chcę mieszkać, gdy dorosnę.
Błogosław, Boże, Polskę kochaną,
Przez wszystkie dzieci bardzo lubianą.
Zachowaj nasz kraj od wojny,
Niech będzie szczęśliwy i spokojny.

Kategoria – dzieci

I miejsce ex aequo

Maciej Dyl
Kocham Polskę 7 lat
Mieszkam w Polsce 7 lat
Mam dopiero 7 lat
Niepodległa znaczy wolna
Powiedziała moja mama
Wolna bo jest jak ptaszek piękny
Co unosi się do Nieba
Popatrz z Nieba Panie Boże
I opiekuj się codziennie moją Polską
Sto lat daj jej znów kolejne

Kategoria – młodzież

I miejsce

Julia Mączka
Moja modlitwa za Ojczyznę
Panie, „niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi”.
Naszej ziemi. Ojczystej ziemi.
Panie, daj nam ojczyznę silną wiarą w Ciebie, niech będzie zawsze wzorem Twojej chwały.
Daj wszystkim Polakom głęboką moc wiary, abyśmy jako naród byli jednością.
Chroń obywateli Polski przed grzechami zazdrości, zawiści, pychy i chciwości.
Prosimy Cię, uspokój nasze serca i wzmocnij ufność w Twoją miłość.
Daj mądrość rządzącym, a zgodę i sumienność obywatelom.
Panie, „niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi”.
Ziemi mojej młodości, którą zawierzam Tobie, byś chronił ją
przed bezmyślnością, lenistwem i nieuczciwością.
Obdarz młodzież wrażliwością na potrzeby każdego człowieka,
naucz szacunku dla narodowego dziedzictwa i pobłogosław trud jego pomnażania.
Spraw, Panie, aby wszystkich Polaków napełnił duch wzajemnej życzliwości i głębokiego przebaczenia.
Panie, „niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi”.
Polskiej ziemi.
Amen.

Kategoria – dorośli

I miejsce

Anna Oliwińska-Wacko
Psalm polski
Wysławiam Cię, Boże, za Twe Miłosierdzie
I dzięki składam Twej dobroci świętej
Za Polskę wolną i za Polskę dzielną,
Za cud nadziei, wiary niepojętej.
Dzięki Ci składam za ciszę o świcie,
Za siłę armat szopenowskich nut,
Za świętych ludzi, którzy nas prowadzą
Do Twoich jasnych, kryształowych wrót.
Za Jana Pawła drogę ku Twej chwale,
Za proste słowa siostry Faustyny,
Za Miłosierdzie płynące z ran Twoich,
Obmywające narodowe winy.
Niech wszechmoc Twoja ocali nas, Boże,
Niech dłoń Twa zamknie skargi i rozpacze,
Niech żyje Polska! A Ty nam błogosław!
Nie dopuść, Jezu, by było inaczej.
Klęcząc pod krzyżem, Chryste Zbawicielu,
Oddaję Tobie mój kraj umęczony,
Jutrznie, nieszpory i krzyżowe drogi,
I męczenników cierniowe korony.
Proszę Cię, Boże, o ludzi odważnych,
Silnych Twą łaską i dobrem wytrwałych,
Jeśli Ty z nami – któż przeciwko nam?
Jeśli Ty z nami – świat zmienimy cały.
Niechaj Ojczyzna miłością bogata
Schronienie daje tym, którzy bezdomni,
Niech Polska będzie krajem ludzi wolnych
I niech o Tobie, Boże, nie zapomni!

Obchody 77. rocznicy śmierci św. o. Maksymiliana Kolbego

2018-08-14 13:41

Bartosz Bartyzel, Muzeum Auschwitz/lk / Oświęcim, Harmęże (KAI)

77 lat temu w niemieckim nazistowskim obozie koncentracyjnym i zagłady Auschwitz został zabity franciszkanin św. o. Maksymilian Maria Kolbe. W rocznicę tego wydarzenia przy bloku 11, w którym mieściło się obozowe więzienie i w którym zamordowano zakonnika, odprawiono uroczystą Mszę świętą. Podczas obchodów odczytano dekret ogłaszający św. Maksymiliana patronem Ziemi Oświęcimskiej.

Joanna Adamik | Archidiecezja Krakowska

Wzięło w niej udział kilkaset osób, m.in. wicepremier RP Beata Szydło, biskupi, księża i zakonnicy, a także przedstawiciele władz wojewódzkich oraz samorządów lokalnych. Mszy św. przewodniczyli metropolita krakowski abp Marek Jędraszewski, biskup bielsko-żywiecki Roman Pindel, biskupi seniorzy Tadeusz Rakoczy i Kazimierz Górny, oraz abp Ludwik Schick z Niemiec. Gośćmi honorowymi była rodzina Maksymiliana Kolbego oraz byli więźniowie obozu Auschwitz.

Zobacz zdjęcia: Obchody 77. rocznicy śmierci św. o. Maksymiliana Kolbego

Abp Jędraszewski w homilii przypomniał moment, w którym o. Kolbe zgłosił się na śmierć głodową za nieznanego mu współwięźnia. - Ucieczka więźnia, apelowy place, długie godziny czekania i wreszcie wyrok - dziesięciu więźniów z bloku 14 skazanych na głodową śmierć. Wtedy pośród ogromnej ciszy i przerażenia płacz jednego ze współwięźniów. Ma żonę, ma dzieci, chce żyć. Ale przecież za tym płaczem kryło się jeszcze jedno. Jest Polska, dla której trzeba narażać się, przelewać krew i walczyć. Uwięziony został w Poroninie, wtedy, kiedy szykował się do wędrówki przez Tatry na Węgry, by tam dołączyć do polskiej armii na zachodzie. Chciał żyć dla najświętszych wartości. Według Fritscha miał zdychać tutaj jak pies, a tymczasem w tym momencie okazuje się, że pozostał człowiekiem, bo pamiętał o żonie i o dzieciach, tego co najświętsze i najbardziej głębokie w jego sercu nie pozwolił sobie wydrzeć. Stąd jego głośny szloch - mówił metropolita krakowski.

– A potem nieoczekiwane wystąpienie z szeregu więźnia o numerze 16670. Samo wystąpienie z szeregu bez rozkazu równało się wtedy wyrokowi śmierci. Więzień był już tylko numerem, odarty z imienia i nazwiska i z samej swojej tożsamości. Nie wolno mu było myśleć, nie wolno mu było podejmować własnych decyzji. Miał wykonywać rozkazy. A on występuje i prosi o to, aby mógł swoje życie ofiarować za tego współwięźnia szlochającego i ciągle myślącego o swoich najbliższych – dodał arcybiskup.

– Ten czas obozowy był dla o. Maksymiliana i zapewne dla wielu innych więźniów czasem szczególnej refleksji nad swoim losem, nad przeznaczeniem, nad najbardziej głębokim sensem ludzkim cierpień. Z tej to refleksji wydobywa się stwierdzenie, którym o. Maksymilian podzielił się ze współwięźniem Józefem Stemlerem kilka tygodni przed śmiercią: „Nienawiść nie jest siłą twórczą, siłą twórczą jest miłość”. Miał na pewno na względzie w jaki sposób trzeba tutaj odpowiadać na tak przerażające zło doświadczane niemal każdej godziny – podkreślił metropolita krakowski.

Podczas obchodów rocznicowych odczytano dekret prefekta Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów kard. Roberta Saraha ogłaszający św. Maksymiliana patronem Ziemi Oświęcimskiej.

„Duchowieństwo i wierni Ziemi Oświęcimskiej darzą szczególną czcią św Maksymiliana Marię Kolbego, prezbitera i męczennika, który ustanawiając przykład największej miłości nie zawahał się wspaniałomyślnie poświęcić swojego życia za bliźniego. Dlatego też biskup bielsko-żywiecki Roman Pindel, mając na uwadze liczne prośby oraz przychylność władzy świeckiej, pragnie zaaprobować wybór św. Maksymiliana Marii Kolbego, prezbitera i męczennika na patrona Ziemi Oświęcimskiej. On też w piśmie z dnia 12 kwietnia 2018 r. zwrócił się z prośbą, aby ten wybór i decyzja zostały zaakceptowane w świetle przepisów o ustanawianiu patronów. Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów na mocy praw nadanych jej przez Ojca Świętego Franciszka i po rozważeniu przedstawianej sprawy uznała, że wybór ten i decyzja dokonały się zgodnie z przepisami prawa, przychyliła się do powyższej prośby i potwierdza, że Maksymilian Maria Kolbe, prezbiter i męczennik, jest patronem Ziemi Oświęcimskiej” - przeczytał podczas Mszy o. Jan Cuber.

Kwiaty złożono pod Ścianą Śmierci na dziedzińcu bloku 11, a także na obozowym placu apelowym, gdzie 29 lipca 1941 r. Maksymilian Kolbe ofiarował życie za współwięźnia Franciszka Gajowniczka. Hierarchowie i franciszkanie modlili się również w celi nr 18 w podziemiach bloku 11, w której zamordowano św. Maksymiliana.

Obchody 77. rocznicy śmierci o. Kolbe zainaugurowało rano nabożeństwo „Transitus św. Maksymiliana” we franciszkańskim Centrum św. Maksymiliana w Harmężach, po której do byłego obozu przeszła franciszkańska pielgrzymka z relikwiami świętego. Pątnicy z diecezji bielsko-żywieckiej wyruszyli też z oświęcimskiego kościoła św. Maksymiliana. Obie pielgrzymki spotkały się przy bramie „Arbeit macht frei”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Abp Szal: nowe życie jest możliwe

2018-08-14 20:56

pab / Kalwaria Pacławska (KAI)

Nowe życie jest możliwe – powiedział abp Adam Szal, który 14 sierpnia przewodniczył Mszy św. w czasie Wielkiego Odpustu Wniebowzięcia Matki Bożej w Kalwarii Pacławskiej koło Przemyśla. Na zakończenie liturgii metropolita przemyski udzielił specjalnego błogosławieństwa papieskiego.

Monika Jaracz | Archidiecezja Krakowska

– Nowe życie jest możliwe. Oby to pielgrzymowanie odnowiło w nas nowe życie. To takie piękne i w pewien sposób dla duszpasterzy wzruszające, kiedy widać was tutaj obecnych na Mszy świętej, kiedy przystępujecie do komunii świętej – powiedział abp Szal.

– To jest najpiękniejszy efekt naszego pielgrzymowania, naszego kultu, którym otaczamy Matkę Najświętszą. Ona najbardziej cieszy się, jeżeli widzi nas walczących z grzechem, ze słabościami, z namiętnościami, z nałogami i przystępującymi po spowiedzi świętej do komunii – kontynuował.

Metropolita przemyski zachęcał pątników, aby po powrocie do domów „wprowadzali nowość polegającą na życiu w łasce uświęcającej”. Zauważył, że szatan będzie się starał wyrwać ich z „kręgu oddziaływania Chrystusa”. – Aby stać się nowym człowiekiem, aby wejść na drogę nowego życia razem z Maryją, trzeba niszczyć jego głowę, czyli to, co jest w nas złego, to co nie da się pogodzić z życiem świętym – wskazywał.

Abp Szal przypomniał także postać św. Maksymiliana Kolbego, który poświęcił swoje życie za innego człowieka. Przywołał homilię św. Jana Pawła II, który podczas kanonizacji o. Maksymiliana mówił, że swoją postawą potwierdził on „prawo Stwórcy do życia niewinnego człowieka” oraz „dał świadectwo Chrystusowi i miłości”.

– Teraz pozostaje dla nas dzieło do zrealizowania: by dać świadectwo nowego życia, by bronić życia. By swoje życie duchowe, nadprzyrodzone rozwijać przez troskę o łaskę uświęcającą, by szanować życie swoje, swoich bliźnich, także tych nienarodzonych, by szanować życie ludzi doświadczonych cierpieniem – podkreślił.

Kaznodzieja zaznaczył, że Bóg, prezentując plan zbawienia, czeka na aprobatę ze strony człowieka. – To rzecz niezwykła jak bardzo Pan Bóg jest delikatny w podejściu do każdego nas. Czeka na akt naszej woli, abyśmy podjęli to, co On dla naszego dobrego zaplanował, żebyśmy podjęli to Boże orędzie, które On do nas kieruje – mówił.

Wielki Odpust Kalwaryjski Wniebowzięcia Matki Bożej rozpoczął się 11 sierpnia. Większość grup pielgrzymkowych przyszło do Sanktuarium Męki Pańskiej i Matki Bożej Kalwaryjskiej 12 sierpnia.

W kolejnych dniach pielgrzymi uczestniczyli w charakterystycznych dla tego miejsca nabożeństwach, czyli Dróżkach. 13 sierpnia z figurą Maryi rozważali pogrzeb Matki Bożej, a 14 sierpnia – Mękę Pana Jezusa. W czasie tych nabożeństw pątnicy przemierzają wyznaczone trasy między kapliczkami, rozmieszczonymi na okolicznych wzgórzach. Prowadzą one przez las, łąki oraz rzekę Wiar.

W tym roku odpustowi towarzyszą uroczystości jubileuszowe 350-lecia kultu w tym miejscu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem