Reklama

Bp Bałabuch udzielił święceń diakonatu

2018-05-16 11:24

Ks. Daniel Marcinkiewicz
Edycja świdnicka 20/2018, str. IV

ks. Daniel Marcinkiewicz
Przedstawienie kandydatów do święceń diakonatu Księdzu Biskupowi

Dzisiaj trzeba być rzeczywiście zakochanym w Bogu, by iść za Jego głosem i służyć miłością miłosierną tym, którzy Boga potrzebują – mówił do kandydatów do święceń bp Adam Bałabuch. 8 maja, w uroczystość św. Stanisława BM, Biskup Pomocniczy diecezji świdnickiej w katedrze w Świdnicy udzielił święceń diakonatu dziesięciu alumnom Wyższego Seminarium Duchownego w Świdnicy. W uroczystości uczestniczył bp Ignacy Dec, biskup świdnicki, wychowawcy seminarium świdnickiego, kapłani z parafii, z których pochodzą alumni, siostry zakonne oraz rodzice i najbliżsi.

Zwracając się do alumnów, bp Bałabuch zachęcał, aby kształtowali w sobie postawę dobrego pasterza na wzór Chrystusa.

– Kształtujcie w sobie postawę dobrego pasterza oraz umacniajcie się darami Ducha Świętego, które uzdolnią was do kroczenia drogą ofiarnej i pełnej miłosierdzia służby w Kościele Chrystusowym – mówił celebrans w czasie homilii w katedrze świdnickiej. – Dobry Pasterz oczekuje na odpowiedź pełną miłości. Zdumiewa nas wciąż na nowo ta wielka i niepojęta miłość Boga samego, której adresatem jest każdy człowiek, każdy z nas! Niech nie zabraknie nikomu tej miłości i zapału do dawania świadectwa o Bogu – kontynuował hierarcha.

Reklama

Następnie kaznodzieja przybliżył postać św. bp. Stanisława, wskazując na jego cechy warte do naśladowania. – Święty Stanisław, biskup i męczennik, wskazywał drogę, którą jest Chrystus. Żył Ewangelią i odważnie ją głosił. Upominał władcę i wykazywał błędy – mówił bp Bałabuch, dodając: – I my również odważnie żyjmy Ewangelią, wskazujmy swoim życiem na Chrystusa oraz przestrzegajmy Bożych przykazań.

Kaznodzieja zachęcał kandydatów do święceń do trwania przy Chrystusie w codziennej Eucharystii. Zwracał uwagę na rolę modlitwy. – Zachowujcie tajemnicę wiary w czystym sumieniu i żarliwej modlitwie, ukazujcie swoimi czynami wierność słowu – podkreślał bp Bałabuch, stawiając za wzór św. Stanisława.

– Będziecie diakonami, to znaczy sługami Jezusa Chrystusa, który wśród swoich uczniów postępował jak Ten, który służy. Wypełniając chętnie wolę Bożą, w duchu miłości, służcie z radością Bogu i ludziom. Ponieważ nikt nie może służyć dwom panom, za bałwochwalstwo uważajcie wszelką nieczystość i chciwość – mówił Biskup Pomocniczy i podkreślał, że posługa diakonów powinna być zawsze zakorzeniona w Ewangelii.

– Pobudzeni szczerą miłością do Chrystusa żyjcie w stanie całkowitego oddania się Jemu. Chciejcie się na nowo w sposób szczególny poświęcić Chrystusowi, aby związać się z Nim niepodzielną miłością – zachęcał kaznodzieja.

Na zakończenie Mszy św. bp Adam Bałabuch skierował słowa wdzięczności do rodziców nowo wyświęconych diakonów, przełożonych świdnickiego seminarium i kapłanów parafii, z których pochodzą przyjmujący święcenia. – Jesteśmy wam wdzięczni za wychowanie, modlitwę oraz przykład życia, który doprowadził tych sześciu diakonów do święceń i służby Bogu oraz drugiemu człowiekowi – mówił bp Bałabuch.

Święcenia diakonatu otrzymali alumni: Jarosław Buczyński (Dzierżoniów, par. pw. Królowej Różańca św.), Adrian Fajkowski (Ciepłowody, par. pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny – archidiecezja wrocławska), Michał Gibek (Bystrzyca Kłodzka, par. pw. św. Michała Archanioła), Tomasz Kowalczuk (Świebodzice, par. pw. św. Mikołaja), Krzysztof Malinowski (Świdnica, par. pw. Ducha Świętego), Radosław Mielczarek (Strzegom, par. pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła), Adam Przybysz (Wałbrzych, par. pw. św. Józefa Oblubieńca), Piotr Sipiorski (Wałbrzych par. pw. Podwyższenia Krzyża Świętego), Bartosz Tusiński (Trzebieszowice par. pw. św. Andrzeja Apostoła), Mateusz Zając (Jaroszów, par. pw. św. Jana Chrzciciela).

Tagi:
diakonat

Nowi diakoni diecezji

2018-12-12 07:49

Ks. Adrian Put
Edycja zielonogórsko-gorzowska 50/2018, str. I

Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny była dniem szczególnie podniosłym dla wspólnoty Zielonogórsko-Gorzowskiego Wyższego Seminarium Duchownego w Paradyżu. Alumni z roku IV otrzymali posługę akolitatu, zaś ich starsi koledzy zostali przyjęci do grona kandydatów do święceń. Diecezja otrzymała także nowych diakonów

Kl. Tomasz Dragańczuk
Nowi diakoni naszej diecezji

Sakrament święceń w stopniu diakonatu otrzymało dwóch alumnów. Mateusz Topolski i Rafał Lisicki. Al. Topolski święcenia diakonatu przyjął w sobotę 8 grudnia w kościele seminaryjnym pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Paradyżu, zaś al. Lisicki – w kościele rektoralnym pw. Matki Bożej Gwiazdy Nowej Ewangelizacji w Gubinie dzień później, czyli 9 grudnia.

Diakon, w tradycji Kościoła, to obok prezbiteratu i biskupstwa najniższy stopień sakramentu święceń. W kapłaństwie Jezusa Chrystusa uczestniczą dwa stopnie: czyli biskupstwo i prezbiterat. Diakon zaś jest święcony do pomocy kapłanom i służenia Kościołowi. Aby móc przyjąć święcenia diakonatu, alumni musieli przeżyć wymagane prawem kanonicznym rekolekcje. Odprawili je w odosobnieniu w dawnym klasztorze sióstr urszulanek w Paradyżu.

8 grudnia odbyły się jeszcze dwa inne obrzędy. Alumni roku V: Łukasz Bajcar, Dawid Klepusewicz, Paweł Mikołajczak, Wojciech Lisiewicz i Grzegorz Zajadlak zostali włączeni do grona kandydatów do święceń diakonatu i prezbiteratu. Dokonuje się to podczas tzw. kandydatury, czyli przyjęcia kandydatów do święceń diakonatu i prezbiteratu. – Obrzęd przyjęcia kandydatów do diakonatu i prezbiteratu odbywa się po stwierdzeniu, że decyzja przyjęcia święceń jest wystarczająco dojrzała i poparta niezbędnymi uzdolnieniami. Zamiar przyjęcia święceń ma być publicznie wyrażony przez kandydatów i publicznie przyjęty przez biskupa – wyjaśniają teksty liturgiczne.

Ostatnim obrzędem sprawowanym w święto Matki Bożej w Paradyżu było udzielenie posługi akolitatu. Otrzymało go dwóch alumnów IV roku: Mateusz Dąbrowski i Konrad Jasiewicz.

Nowych diakonów oraz kandydatów do święceń i akolitów polecamy opiece Matki Bożej Ozdobie Paradyża.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

"Szczęść Boże" czy... "Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus"?

Ks. Paweł Staniszewski
Edycja łowicka 6/2003

Piotr Drzewiecki

Ostatnio jedna z kobiet zapytała mnie jakby z pewnym wyrzutem: "Proszę księdza, zauważam z niepokojem, że ostatnimi laty coraz modniejsze w ustach duchownych, kleryków, sióstr duchownych jest pozdrowienie: «Szczęść Boże» zamiast «Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus». Nawet ksiądz, który przyszedł do mnie po kolędzie, pozdrowił nas słowami «Szczęść Boże». To nie jest przywitanie chwalące Boga. Kiedyś w taki sposób pozdrawiano osoby pracujące: «Szczęść Boże w pracy» i wówczas padała odpowiedź: «Bóg zapłać». Dzisiaj kiedy słyszę «Szczęść Boże», od razu ciśnie mi się na usta pytanie: do czego, skoro nikt nie pracuje w tej chwili? Nie wiem, co o tym myśleć. Według mnie to nie jest w pełni chrześcijańskie pozdrowienie".
No cóż, wydaje się, że powyższa interpretacja pozdrowień chrześcijańskich jest uzasadniona. Ale chyba może za bardzo widać tutaj przyzwyczajenie do tego, co jest tradycją wyniesioną z dziecinnych lat z domu rodzinnego. Pamiętajmy jednak o jednym: to, co jest krótsze, a mam tu na myśli zwrot "Szczęść Boże", niekoniecznie musi być gorsze.
Owszem, pozdrowienie "Szczęść Boże" jest krótsze i z tego powodu częściej stosowane. Ale ono ma swoją głęboką treść, która nie tylko odnosi się do ciężkiej, fizycznej pracy. To w naszej tradycji związano to pozdrowienie z pracą. A przecież życzenie szczęścia jest związane z tak wieloma okolicznościami. Bo jest to ludzkie życzenie skierowane do Boga, stanowiące odpowiedź na całe bogactwo życia człowieka. I jest tu wyznanie wiary w Boga i Jego Opatrzność; wyznanie wiary, że to, co jest ludzkim życzeniem, spełnić może tylko Bóg. To szczęście ma pochodzić od Niego. Mamy tu więc skierowanie uwagi na Boga i naszą od Niego zależność. Zależność, w którą wpisana jest Boża życzliwość dla człowieka. Tak oto odsłania się nam głębia tego skromnego pozdrowienia "Szczęść Boże". Czyż to mało?
Poza tym życzyć szczęścia od Boga, to znaczy życzyć Bożego błogosławieństwa. A jak jest ono cenne, świadczy opisana w Księdze Rodzaju nocna walka patriarchy Jakuba z aniołem, której celem jest m.in. uzyskanie błogosławieństwa w imię Boga: "Nie puszczę cię, dopóki mi nie pobłogosławisz" (por. Rdz 32, 25-32). I tu znów odsłania się znaczenie naszego pozdrowienia "Szczęść Boże". Jest to prośba o udzielenie przez Boga błogosławieństwa, czyli prośba o uszczęśliwienie człowieka, a więc ogarnięcie go Bożą łaską. Z tym łączy się życzenie osiągnięcia szczęścia wiecznego, którego wszelkie szczęście doczesne jest zapowiedzią i obrazem.
Nie chciałbym jednak być źle zrozumiany. To, że piszę tak wiele o pozdrowieniu "Szczęść Boże", nie znaczy automatycznie, iż chcę przez to podważać pierwszeństwo pozdrowienia "Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus". Moją intencją jest jedynie odkrycie głębokiej wartości wypowiedzenia słów "Szczęść Boże" przy spotkaniu dwóch osób.
A na koniec pragnę przytoczyć - niejako w formie argumentu na poparcie moich rozważań - słowa Ojca Świętego Jana Pawła II, które wypowiedział 10 czerwca 1997 r. w czasie wizyty w Krośnie: "Niech z ust polskiego rolnika nie znika to piękne pozdrowienie «Szczęść Boże» i «Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus». Pozdrawiajcie się tymi słowami, przekazując w ten sposób najlepsze życzenia (bliźnim). W nich zawarta jest wasza chrześcijańska godność. Nie dopuście, aby ją wam odebrano".

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Koncert kolęd 2019 300x300 nowy termin

TVP1 wyemituje film „Helenka” o polskiej wolontariuszce, zamordowanej w Boliwii

2019-01-22 19:47

TVP, aw / Warszawa (KAI)

25 stycznia o godz. 22.35 telewizyjna Jedynka zaprasza na premierę filmu dokumentalnego pt. „Helenka”. Bohaterką obrazu jest zamordowana 24 stycznia 2017 r. Helena Kmieć, 26-letnia świecka misjonarka, która pojechała do Cochabamby w Boliwii opiekować się dziećmi w Ochronce prowadzonej przez siostry Służebniczki.

Fundacja Heleny Kmieć

Film “Helenka” opowiada historię dziewczyny, która inspirowała i zapalała każdego, kogo spotkała. Trudno było za nią nadążyć. Dopiero po śmierci okazało się, jak wielu osobom pomagała, a ogrom jej zaangażowania zaskoczył nawet rodzinę i najbliższych. Jej niezwykle intensywne życie, pełne planów, choć zostało brutalnie zakończone, nadal przynosi owoce dobra. Jest wzorem życia pełnego pasji i radości. Jej postać fascynuje coraz większą rzeszę młodych ludzi. Wspólnoty katolickie, a nawet drużyny harcerskie, biorą ją sobie za patronkę.

Prezydent Polski Andrzej Duda odznaczył Helenę Kmieć pośmiertnie Złotym Krzyżem Zasługi. Na pogrzebie misjonarki byli przedstawiciele rządu, a Mszy świętej pogrzebowej przewodniczył kard. Stanisław Dziwisz. Uroczystość pogrzebowa miała charakter państwowy.

Film dokumentalny realizowany był w Polsce i Boliwii. Ekipa Telewizji Polskiej spotkała się

z rodzicami, siostrą, chłopakiem, duszpasterzem, a także znajomymi Heleny.

Zdjęcia do filmu nagrywane były m.in. w Libiążu, rodzinnej miejscowości Heleny Kmieć, w Gliwicach, gdzie studiowała, mieszkała i pracowała oraz w Cochabambie w Boliwii, gdzie zginęła. Dzięki unikatowym materiałom wykorzystanym w filmie, widz może ‘towarzyszyć’ Helence od jej dzieciństwa aż po misje w Zambii i Boliwii.

Scenariusz i reżyseria: Julita Wołoszyńska-Matysek

Film dokumentalny „Helenka” 25 stycznia o godz. 22.35 w TVP1

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem