Reklama

Wszystkie nasze dzienne sprawy

2018-05-16 11:23


Niedziela Ogólnopolska 20/2018, str. 52

Różnokolorowe koperty, które trafiają codziennie na redakcyjne biurka, a także e-maile są świadectwem głębokiego zaufania, którym darzą nas Czytelnicy. Dzielimy się na łamach niektórymi listami z redakcyjnej poczty, pragnąc, aby „Niedziela” była owocem zbiorowej mądrości redakcji i Czytelników.

Pamiętam wszystko dokładnie

„Abyśmy nic nie uronili z naszej przeszłości, szukali jej prawdy, wyciągali z niej wnioski i umieli przebaczać” - Jan Paweł II

Wiele się mówi i pisze o krzywdach wyrządzonych Polakom przez Niemców (m.in. o wysiedleniach z Wielkopolski). Ciekawe są wypowiedzi historyków, ale najciekawsze są wypowiedzi ludzi, którzy to wysiedlenie przeżyli.

Wydaje się, że pamięć o dziejach narodu, wiedza o historii państwa są niezbędne. Dlatego czcimy rocznice wydarzeń, oddajemy cześć bohaterom. I to jest słuszne. Historia to losy milionów ludzi, to losy każdego Polaka. Ich świadectwa są bardzo istotne. Ci ludzie już odchodzą, tym bardziej należy więc wsłuchiwać się w to, co oni jeszcze pamiętają. Ja do nich należę. Chociaż patrzyłam na te okrutne wydarzenia i przeżywałam je jako jedenastolatka, pamiętam wszystko dokładnie. Uważam, że mam obowiązek ocalić od zapomnienia tamte tragiczne wspomnienia.

Reklama

Moją rodzinę wysiedlono 13 grudnia 1939 r. z rodzinnego domu w Ostrowie Wlkp. Ojciec był powstańcem wielkopolskim i to zadecydowało o wyrzuceniu nas z własnego domu. Wcześniej powstańców wywieziono do Winiar i tam ich rozstrzelano. Moi rodzice z ogromnym trudem oszczędzali i wybudowali dom w 1935 r. Mieszkali w nim tylko 5 lat. W ciągu pół godziny musieliśmy opuścić wszystko i wyruszyć w nieznane. Niemcy nie pozwolili zabrać nawet małej pierzynki dla dzieci... Moje dzieciństwo się skończyło, a zaczęła się groźna, głodna, pełna lęku tułaczka wojenna. Pierwszym miejscem naszego pobytu był obóz dla wysiedlonych w Skalmierzycach Nowych. Pierwszą ciężką zimę przeżyliśmy w tym obozie; spaliśmy w klasach szkolnych na rozłożonej słomie. Po jedenastu tygodniach nastąpiła wywózka w nieznane. Miejscem docelowym były Kielce w Generalnym Gubernatorstwie. Wysadzono nas na peronie z naszymi nędznymi tobołkami i czekaliśmy na pomoc. Znaleźli się dobrzy ludzie, którzy okazali nam dobroć, współczucie i przygarnęli nas do swoich domów. Z czasem wrastaliśmy w tę nową trudną sytuację. Zmienialiśmy mieszkania (właściwie izdebki), szukaliśmy pracy, środków do życia. Ileż upokorzeń przeżyłyśmy z siostrą, gdy chodziłyśmy do ludzi na obiady i przynosiłyśmy do domu resztki jedzenia... Tylko silna wola rodziców, ich modlitwa, ich miłość, którą nas otaczali, sprawiły, że przeżyliśmy okupację. Rodzice musieli przeżyć los swoich synów (moich braci), jeden został bowiem wywieziony na roboty (miał 16 lat), drugi po Powstaniu Warszawskim, gdy odbywały się masowe aresztowania młodych mężczyzn, został wywieziony do obozu Buchenwald (miał 22 lata).

Tych lat nie można zapomnieć i trzeba o nich mówić, bo my odchodzimy. Zostanie historia – oby tylko prawdziwa. O tym, co czuli ludzie wypędzeni ze swoich domów i rzuceni w obce miejsce, mogą opowiedzieć tylko oni sami. Z ich relacji dowiemy się, ile przecierpieli.

Oby nie było za późno!

Łucja, Ostrów Wlkp.

***

Powstańcy Wielkopolscy

Paweł Kuszczyński

Nikt ich nie wzywał,
nikt ich nie wołał,
sami poszli unoszeni
pragnieniem wolności.
W zwierciadle czasu
najdłuższa wojna współczesnej Europy
nie śmiercią ani krwią
została naznaczona.
Pogodzili odwagę z rozsądkiem.
Z owoców pracy organicznej
skorzystali swoi.
Powstańcy walczyli, by nie ginąć,
a jedynie zwyciężyć
niemieckich zaborców.
Cenili dar jeden: Życie.
Dowiedli, że nie tylko poeci
chcą być Ikarami,
i niebo polskie wzięli w posiadanie.
Synowie Krainy Polan
jak niegdyś chrzest narodu
niepodległość Ojczyzny pomnożyli.
Pozostaną źródłem wartości
potrzebnych każdemu.
Płomień kocha pamięć.

Poznań, 28 czerwca 2017

Franciszek do włoskich biskupów: nie może mówić o ubóstwie i jednocześnie żyć jak faraon

2018-05-22 16:33

Paweł Pasierbek SJ/vaticannews.va

media vaticana

Kryzys powołań, świadectwo życia ewangelicznym ubóstwem oraz łączenie diecezji to główne tematy, które poruszył Papież w przemówieniu skierowanym do biskupów z Konferenjci Episkopatu Włoch.

Zdaniem Franciszka kryzys powołań to zatruty owoc kultury tymczasowości, relatywizmu i dyktatury pieniądza. Ponadto jako przyczynę takiego stanu rzeczy wymienił tragiczny spadek urodzin, który nazwał „demograficzną zimą” oraz skandale we wspólnocie Kościoła i nijakie świadectwo.

Papież o powołaniach

"Ile seminariów, kościołów, klasztorów czy opactw zostanie zamkniętych w przyszłych latach z powodu braku powołań? – pytał się Ojciec Święty. - Bóg to wie. Jak bardzo smuci spojrzenie na tę ziemię, przez długie wieki tak płodną i hojną w dawaniu misjonarzy, sióstr zakonnych, kapłanów pełnych apostolskiego zapału, która wraz z całym starym kontynentem wchodzi w powołaniową bezpłodność bez szukania skutecznych rozwiązań. Ufam, że ich szuka, ale nie potrafi znaleźć".

Papież zaproponował włoskim biskupom, aby diecezje, w których liczba kapłanów jest większa, wspierały te, gdzie ich brak. Mogłaby to być pierwsza, konkretna próba zaradzenia kryzysowi.

Mówiąc o ubóstwie Franciszek odwołał się do św. Ignacego Loyoli, który nazywa je matką i murem życia apostolskiego. Matką, ponieważ rodzi dobro, a murem, bo chroni przed złem. Bez ubóstwa, zauważył Papież, nie ma apostolskiego zapału i życia w służbie drugim.

Papież o ubóstwie

"Kto wierzy, nie może mówić o ubóstwie i jednocześnie żyć jak faraon – stwierdził Franciszek. - Czasami widzi się takie rzeczy. To jest antyświadectwo, gdy mówi się o ubóstwie i prowadzi się luksusowe życie; jest rzeczą skandaliczną, gdy wydaje się pieniądze bez przejrzystości lub używa się dóbr Kościelnych jakby były osobistymi. (...) Mamy obowiązek korzystać z nich w przykładny sposób, w oparciu o jasne i wspólne reguły, bo pewnego dnia zdamy z tego sprawę właścicielowi winnicy".

Papież poruszył także temat liczby diecezji we Włoszech, których jest tutaj ponad 250. Wyraził opinię, że jest ich za wiele i trzeba rozpocząć proces ich łączenia. Dodał, iż problem ten nie jest nowy, poruszał go już papież Paweł VI i ciągnie się zbyt długo. „Uważam – powiedział – że nadszedł już czas, aby jak najszybciej zamknąć ten temat”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Siła Różańca

2018-05-23 07:41

To najbardziej skuteczna i dopasowana do możliwości każdego człowieka broń, która gwarantuje pokonanie złego ducha w naszym życiu. Różaniec - to wejście do arki ocalenia i skuteczna pomoc do zbawienia.


Ale by wejść do arki ocalenia trzeba współpracować z Bożą wolą, z natchnieniami Ducha św.

O tym zwycięstwie, które przychodzi przez różaniec mówi trzeci odcinek „Siły Różańca”. Wincenty Łaszewski przypomina prorocze słowa kard. Hlonda, który zapewniał, że „Zwycięstwo, gdy przyjdzie, będzie to zwycięstwo Najświętszej Maryi Panny; zwycięstwo wasze jest pewne”. Różaniec to też egzorcyzm dla świata doznającego coraz bardziej działania złego ducha. - Modlitwa i wierność, mimo tego, że mi się nie chce i wydaje mi się bez sensu oznacza, że szatan ucieka, nie ma żadnych wobec nas szans – zapewnia znany mariolog.

Czy Ty też chcesz być zwycięzcą? Weź do ręki różaniec i wejdź do arki, która ocala! Zapraszamy do obejrzenia trzeciego odcinka „Siły Różańca” Fundacji Holy Mary Team.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem